Reklama

Prostota i pokora – nauka Dzieci Fatimskich

2019-10-01 13:55

Rozmawia Adam Szewczyk
Edycja szczecińsko-kamieńska (Kościół nad Odrą i Bałtykiem) 40/2019, str. 4-5

Adam Szewczyk
Ks. kan. Marek Maciążek

W Sanktuarium Dzieci Fatimskich w Szczecinie-Załomiu jestem po raz kolejny. Pięknieje zarówno świątynia, jak i jej otoczenie. Miejsce staje się rozpoznawalnym i szczególnym celem na mapie pielgrzymich szlaków. Orędownictwa świętych pastuszków z Fatimy poszukują tu pielgrzymi z Polski i zagranicy. Do sanktuarium zorganizowano pierwszą pielgrzymkę dzieci w wymiarze archidiecezjalnym. Jak do tego doszło, z czym w zaciszu swych serc przybywają do tego miejsca pielgrzymi, jakie wyzwania stoją przed gospodarzem tego miejsca opowiada ks. kan. Marek Maciążek, kustosz sanktuarium, którego duszpasterską misję trafnie charakteryzuje jego życiowe motto: „Bogu serce, ludziom uśmiech, sobie – krzyż”

ADAM SZEWCZYK: – Archidiecezjalna Pielgrzymka Dzieci do Sanktuarium Dzieci Fatimskich – skąd pomysł, by do pielgrzymowania zaprosić dzieci?

KS. MAREK MACIĄŻEK: – Pomysł zorganizowania pielgrzymki dzieci do pierwszego Sanktuarium Dzieci Fatimskich zrodził się z wewnętrznej potrzeby. W naszej archidiecezji są pielgrzymki młodzieży (Dni Młodych) oraz inne młodzieżowe spotkania, natomiast zabrakło takiej oferty dla dzieci. Mocny wewnętrzny głos skłonił mnie do zorganizowania w tym szczególnym dla nas roku – obchodzimy 10. rocznicę koronacji figury Matki Bożej koronami papieskimi – właśnie archidiecezjalnej pielgrzymki dzieci. Zależałoby mi, aby odbywała się ona w drugą sobotę września, czyli w przededniu tej ważnej dla naszego sanktuarium daty.

– W 2017 r. obchodziliśmy 100. rocznicę objawień fatimskich. Wówczas w ogłoszonym przez KEP roku maryjnym przeżywaliśmy to wydarzenie, wspominając również inne rocznice objawień Matki Bożej. Jak dziś parafianie i pielgrzymi postrzegają istnienie tak szczególnego w naszym kraju sanktuarium poświęconego pastuszkom z Fatimy?

– O to należałoby zapytać tych wszystkich, którzy do tego miejsca przybywają. Zauważam, że pielgrzymów jest coraz więcej. Przyjeżdżają z różnych części Polski, nawet z zagranicy. W większości są to małe grupki, a przyciąga ich w to miejsce nie tylko ciekawość – chcą się po prostu pomodlić, w tej modlitwie pokłonić się pastuszkom. Tę potrzebę akcentują i o niej słyszę od przybyłych niejednokrotnie. Proszę zwrócić uwagę: jeżeli w obecnej rzeczywistości Pan Bóg stawia na naszej drodze pastuszków, to ma w tym jakiś cel. Myślę, że te dzieci w sposób zauważalny i stanowczy wskazują nam po prostu drogę do nieba, przez to stają się – w tym dla pielgrzymujących – takimi filarami wiary. Są różne sanktuaria na świecie, ale Sanktuarium Dzieci Fatimskich powstaje tutaj, ukazując poprzez przykład dzieci dwie drogi: światło i modlitwę różańcową. Jest to jakieś zobowiązanie i zwrócenie uwagi, jak i przez co ma człowiek dojść do nieba: modlitwa różańcowa, o którą prosiła Matka Boża i światło – „Ja jestem światłością świata”, Pan Jezus o tym mówi: „kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, będzie miał światło życia”. I to są dwie, bardzo ważne drogi dzisiaj.

– W czasie konsekracji tej pięknej świątyni, ale i nie tylko wtedy, padło stwierdzenie, iż to, co najbardziej przyciąga wiernych do tego maryjnego sanktuarium, to przesłanie nadziei. Z jakimi nadziejami przybywają do niego współcześni pielgrzymi?

– Człowiek jest dzisiaj trochę zagubiony, czasami nawet za bardzo, a dzieci pokazują nam prostotę życia. Ta prostota życia, to jest właśnie ta nadzieja. Przekonanie, że kiedy zwracam się do dziecka z ufnością, kiedy proszę to dziecko o pomoc, jednocześnie pobudzam swoją nadzieję, że moja prośba zostanie wysłuchana. Prostota i pokora dzieci te nasze nadzieje tylko wzmacnia. Tej prostoty i pokory dzisiaj zabrakło człowiekowi…

– Wielu pamięta ubiegłoroczną wizytę Lucasa Maedy, dziesięciolatka z Brazylii, cudownie uzdrowionego za wstawiennictwem dziś już świętych pastuszków: Franciszka i Hiacynty. Czy utrzymujecie kontakt?

– Tak. Byłem w lutym tego roku w odwiedzinach u młodego Lucasa. Utrzymujemy kontakt. Co ciekawe, w Jurandzie, 7-tysięcznym mieście położonym na południu Brazylii, z którego chłopiec pochodzi, powstaje właśnie Sanktuarium Dzieci Fatimskich. Jest to pierwsze miasto na świecie, którego patronami stały się dzieci fatimskie – św. Franciszek i św. Hiacynta. To też taki znak od Pana Boga. W niedługim czasie powinna ukazać się książka na temat cudownego uzdrowienia Lucasa Maedy de Oliveira, przyczyniającego się w ramach procesu kanonizacyjnego do uznania pastuszków świętymi. Wiele jest cudów, uzdrowień, a tak mało o nich wiemy. Sądzę, że to konkretne wydarzenie jest znakiem dla współczesnego świata, że warto jest wierzyć, warto słać modlitwy do Pana Boga, gdyż one są wysłuchiwane. My tego świadectwa doświadczyliśmy. Poprzez różne rozmowy, z lekarzami, z dziadkiem Lucasa, z jego babcią, znajomymi, dalszą rodziną. Wszyscy oni z wielkim wzruszeniem i przejęciem opowiadali tę wciąż żywą i niezwykłą historię uzdrowienia chłopca. Warto było tam jechać, by to usłyszeć – tego ich przepełnionego wiarą przejęcia doświadczyć. Przebywać w tych miejscach, w których dochodził on do zdrowia.

– Pięknieje w sposób zauważalny to szczególne sanktuarium. Proszę powiedzieć, jak długo trwały prace budowlane do momentu oddania świątyni do użytku, czyli możliwości sprawowania w niej kultu Bożego?

– 13 lat. Znowu pojawia się trzynastka! Świątynię pragnęliśmy udostępnić wiernym w 100. rocznicę objawień fatimskich. Jesteśmy niezmiernie wdzięczni Bogu, że się to udało. Ale prace wykończeniowe wciąż trwają. Postawiliśmy sobie taki kolejny cel, by wszystko to zakończyć w 5. rocznicę konsekracji [poświęcenie świątyni odbyło się 9 września 2017 r. – przyp. red.].

– Co dziś wymaga jeszcze wykończenia, instalacji?

– Oj, tych spraw jest jeszcze naprawdę sporo. Trzeba zrobić zakrystię, nowe ławki, konfesjonały. Wykończenia wymaga góra, czyli balkonowe zwieńczenie wnętrza świątyni – balustrady, elektryka. W przyszłości instalacja organów, na które oczywiście przewidziano odpowiednie miejsce. Zatem, jak widać, zajęć w tym zakresie przed nami jeszcze wiele. Sądzę, że przez te trzy lata, które nam jeszcze pozostały, z Bożą pomocą dzieło dokończymy.

– Czego wdzięczny za rozmowę w tym gorącym czasie serdecznie życzę.

* * *

Tyle ksiądz Marek. Wywiad z nim udało mi się przeprowadzić tuż przed I Archidiecezjalną Pielgrzymką Dzieci do Sanktuarium na os. Kasztanowym oraz obchodami rocznic ważnych zarówno dla parafian, jak i pielgrzymujących do tego miejsca. W czasie, gdy prowadziliśmy rozmowę, wokół świątyni, w kaplicy oraz na plebanii trwały intensywne przygotowania, by wszystko, co z ludzkiego punktu widzenia zdaje się być nieodzowne, gotowe było na przybycie gości. Gospodarz zdążył jeszcze pokazać, co udało się zrealizować w ostatnim okresie, aby sprostać współczesnym wymaganiom dotyczącym organizacji i funkcjonowania sanktuarium. Ujrzałem grube dechy, złożone w starannie uformowanej pryzmie. To z nich wkrótce powstaną nowe ławki. Drewniany parkan z okresu budowy świątyni został zastąpiony lekkim, estetycznym ogrodzeniem siatkowym na podmurówce. Choć skwarne było tego roku lato, coraz intensywniej zaczyna się zielenić przykościelne otoczenie. Pięknieje Sanktuarium Fatimskich Dzieci i jego otoczenie. Zewnętrznie – czego doświadczyć można oczami; duchowo – czego dostrzec tylko serce zdoła.

Adam Szewczyk

Tagi:
wywiad

Zaszczyt i zobowiązanie

2019-12-10 10:48


Edycja warszawska 50/2019, str. VI

Z przeorem o. Markiem Tomczykiem OSSPE, kustoszem nowo powołanego sanktuarium Jasnogórskiej Matki Życia przy ul. Długiej 3 w Warszawie, rozmawia Andrzej Tarwid

Łukasz Krzysztofka
Sanktuarium posłuży propagowaniu Dzieła Duchowej Adopcji i ekspiacji za grzechy przeciwko życiu – mówi o. Marek Tomczyk OSSPE

Andrzej Tarwid: – Od 8 grudnia kościół Ducha Świętego ma tytuł sanktuarium Jasnogórskiej Matki Życia. Co ta zmiana nazwy świątyni oznacza?

O. Marek Tomczyk OSSPE: – Ustanowienie sanktuarium Jasnogórskiej Matki Życia oznacza przede wszystkim jeszcze większe zaangażowanie w szerzeniu kultu Najświętszej Maryi Panny oraz w rozwój duchowości i pobożności maryjnej. Ponadto specyfika tego miejsca posłuży propagowaniu Dzieła Duchowej Adopcji i ekspiacji za grzechy przeciwko życiu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ks. Adrian Józef Galbas SAC – biskupem pomocniczym diecezji ełckiej

2019-12-12 12:37

KAI

Ks. Adrian Józef Galbas SAC, prowincjał Księży Pallotynów w Poznaniu został mianowany przez Ojca Świętego Franciszka biskupem pomocniczym diecezji ełckiej. Decyzję Papieża ogłosiła dziś w południe Nuncjatura Apostolska w Polsce.


Ks. Adrian Józef Galbas SAC

Biskup nominat Adrian Józef Galbas ma 51 lat. Jest doktorem teologii duchowości. Studiował też dziennikarstwo. W czasie dotychczasowej posługi pełnił m.in. funkcję prefekta alumnów w Wyższym Seminarium Duchownym Księży Pallotynów w Ołtarzewie. Był też proboszczem parafii pw. św. Wawrzyńca w Poznaniu oraz radcą prowincjalnym. Od 2011 roku pełni funkcję przełożonego prowincjalnego pallotyńskiej Prowincji Zwiastowania Pańskiego z siedzibą w Poznaniu.

Ks. Adrian Józef Galbas SAC, urodził się 26 stycznia 1968 roku w Bytomiu. W 1987 roku został przyjęty do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego. W latach 1987-1993 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie. Śluby wieczyste złożył 10 września 1993 roku w Zakopanem, a 7 maja 1994 r. roku w Ołtarzewie został wyświecony na kapłana.

Ks. Adrian Józef Galbas SAC od 1994 do 1995 r. był wikariuszem w parafii św. Michała Archanioła w Łodzi. W latach 1995 – 1998 studiował na KUL-u teologię oraz komunikacje i dziennikarstwo. W latach 1998-2002 pełnił funkcje prefekta w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie., a od 2002 do 2005 był radcą w zarządzie Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. W latach 2002 – 2003 był też sekretarzem ds. Apostolstwa w Częstochowie. W 2003 roku został proboszczem parafii św. Wawrzyńca w Poznaniu i był nim do 2011 roku. Jednocześnie od 2008 do 2011 roku pełnił także funkcję radcy w zarządzie Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu.

Ks. Adrian Józef Galbas SAC w 2012 roku otrzymał tytuł doktora teologii na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Od 2011 roku jest prowincjałem Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu.

BP KEP

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Prof. Vaněk: Jan Paweł II ważny również dla Czechów

2019-12-12 17:21

Krzysztof Bronk/vaticannews.va / Rzym (KAI)

Nie tylko dla Polaków Jan Paweł II odegrał kluczową rolę w obaleniu komunizmu. Podobnie był on postrzegany również w ówczesnej Czechosłowacji. Wskazuje na to prof. Miroslav Vaněk, który w Czeskiej Akademii Nauk jest dyrektorem instytutu historii współczesnej. Wziął on udział w rzymskiej konferencji z okazji 30-lecia aksamitnej rewolucji.

Vatican News
Prof. Vaněk

Podkreśla on, że coraz częściej Czesi powracają do tego wydarzenia i postrzegają je jako swoisty ideał. Przez ostatnich 30 lat ludzie się w Czechach wzbogacili, wiedzą, że ich kraj się rozwinął, ale nie są dzięki temu bardziej szczęśliwi, zadowoleni z życia. Dlatego chętnie powracają w pamięci do aksamitnej rewolucji, do panującego wówczas braterstwa i jedności. W tamtych wydarzeniach szukają orientacji na przyszłość. Ważne jest również to, że w tamtych chwilach kluczową rolę odgrywał Jan Paweł II.

„Rola Jana Pawła II była ogromna. Jego wpływ wykraczał poza granice Polski, a także Europy Wschodniej i Środkowej. Nie można go oczywiście postrzegać w oderwaniu od innych czynników zarówno w polityce międzynarodowej, jak i na szczeblu lokalnym w Czechosłowacji, NRD czy Polsce. One też odegrały swoja rolę i bez nich wszystko to byłoby niemożliwe. Jednakże znaczenie Jana Pawła II w tych wydarzeniach daleko wykracza ponad to wszystko – powiedział Radiu Watykańskiemu prof. Vaněk. – Wczoraj po raz pierwszy w życiu miałem okazję być w Watykanie. I kiedy przechodziłem obok grobu Jana Pawła II, musiałem się zatrzymać. Miałem takie wewnętrzne poczucie, że powinienem tu za coś podziękować, bo i dla mnie było to bardzo ważne. W ówczesnej Czechosłowacji Jan Paweł II wpłynął na postawę wielu ludzi. Pamiętajmy, że tuż przed aksamitną rewolucją była przecież kanonizacja św. Agnieszki, w czym bezpośrednio przejawiała się papieska działalność”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem