Reklama

Prostota i pokora – nauka Dzieci Fatimskich

2019-10-01 13:55

Rozmawia Adam Szewczyk
Edycja szczecińsko-kamieńska 40/2019, str. 4-5

Adam Szewczyk
Ks. kan. Marek Maciążek

W Sanktuarium Dzieci Fatimskich w Szczecinie-Załomiu jestem po raz kolejny. Pięknieje zarówno świątynia, jak i jej otoczenie. Miejsce staje się rozpoznawalnym i szczególnym celem na mapie pielgrzymich szlaków. Orędownictwa świętych pastuszków z Fatimy poszukują tu pielgrzymi z Polski i zagranicy. Do sanktuarium zorganizowano pierwszą pielgrzymkę dzieci w wymiarze archidiecezjalnym. Jak do tego doszło, z czym w zaciszu swych serc przybywają do tego miejsca pielgrzymi, jakie wyzwania stoją przed gospodarzem tego miejsca opowiada ks. kan. Marek Maciążek, kustosz sanktuarium, którego duszpasterską misję trafnie charakteryzuje jego życiowe motto: „Bogu serce, ludziom uśmiech, sobie – krzyż”

ADAM SZEWCZYK: – Archidiecezjalna Pielgrzymka Dzieci do Sanktuarium Dzieci Fatimskich – skąd pomysł, by do pielgrzymowania zaprosić dzieci?

KS. MAREK MACIĄŻEK: – Pomysł zorganizowania pielgrzymki dzieci do pierwszego Sanktuarium Dzieci Fatimskich zrodził się z wewnętrznej potrzeby. W naszej archidiecezji są pielgrzymki młodzieży (Dni Młodych) oraz inne młodzieżowe spotkania, natomiast zabrakło takiej oferty dla dzieci. Mocny wewnętrzny głos skłonił mnie do zorganizowania w tym szczególnym dla nas roku – obchodzimy 10. rocznicę koronacji figury Matki Bożej koronami papieskimi – właśnie archidiecezjalnej pielgrzymki dzieci. Zależałoby mi, aby odbywała się ona w drugą sobotę września, czyli w przededniu tej ważnej dla naszego sanktuarium daty.

– W 2017 r. obchodziliśmy 100. rocznicę objawień fatimskich. Wówczas w ogłoszonym przez KEP roku maryjnym przeżywaliśmy to wydarzenie, wspominając również inne rocznice objawień Matki Bożej. Jak dziś parafianie i pielgrzymi postrzegają istnienie tak szczególnego w naszym kraju sanktuarium poświęconego pastuszkom z Fatimy?

– O to należałoby zapytać tych wszystkich, którzy do tego miejsca przybywają. Zauważam, że pielgrzymów jest coraz więcej. Przyjeżdżają z różnych części Polski, nawet z zagranicy. W większości są to małe grupki, a przyciąga ich w to miejsce nie tylko ciekawość – chcą się po prostu pomodlić, w tej modlitwie pokłonić się pastuszkom. Tę potrzebę akcentują i o niej słyszę od przybyłych niejednokrotnie. Proszę zwrócić uwagę: jeżeli w obecnej rzeczywistości Pan Bóg stawia na naszej drodze pastuszków, to ma w tym jakiś cel. Myślę, że te dzieci w sposób zauważalny i stanowczy wskazują nam po prostu drogę do nieba, przez to stają się – w tym dla pielgrzymujących – takimi filarami wiary. Są różne sanktuaria na świecie, ale Sanktuarium Dzieci Fatimskich powstaje tutaj, ukazując poprzez przykład dzieci dwie drogi: światło i modlitwę różańcową. Jest to jakieś zobowiązanie i zwrócenie uwagi, jak i przez co ma człowiek dojść do nieba: modlitwa różańcowa, o którą prosiła Matka Boża i światło – „Ja jestem światłością świata”, Pan Jezus o tym mówi: „kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, będzie miał światło życia”. I to są dwie, bardzo ważne drogi dzisiaj.

– W czasie konsekracji tej pięknej świątyni, ale i nie tylko wtedy, padło stwierdzenie, iż to, co najbardziej przyciąga wiernych do tego maryjnego sanktuarium, to przesłanie nadziei. Z jakimi nadziejami przybywają do niego współcześni pielgrzymi?

– Człowiek jest dzisiaj trochę zagubiony, czasami nawet za bardzo, a dzieci pokazują nam prostotę życia. Ta prostota życia, to jest właśnie ta nadzieja. Przekonanie, że kiedy zwracam się do dziecka z ufnością, kiedy proszę to dziecko o pomoc, jednocześnie pobudzam swoją nadzieję, że moja prośba zostanie wysłuchana. Prostota i pokora dzieci te nasze nadzieje tylko wzmacnia. Tej prostoty i pokory dzisiaj zabrakło człowiekowi…

– Wielu pamięta ubiegłoroczną wizytę Lucasa Maedy, dziesięciolatka z Brazylii, cudownie uzdrowionego za wstawiennictwem dziś już świętych pastuszków: Franciszka i Hiacynty. Czy utrzymujecie kontakt?

– Tak. Byłem w lutym tego roku w odwiedzinach u młodego Lucasa. Utrzymujemy kontakt. Co ciekawe, w Jurandzie, 7-tysięcznym mieście położonym na południu Brazylii, z którego chłopiec pochodzi, powstaje właśnie Sanktuarium Dzieci Fatimskich. Jest to pierwsze miasto na świecie, którego patronami stały się dzieci fatimskie – św. Franciszek i św. Hiacynta. To też taki znak od Pana Boga. W niedługim czasie powinna ukazać się książka na temat cudownego uzdrowienia Lucasa Maedy de Oliveira, przyczyniającego się w ramach procesu kanonizacyjnego do uznania pastuszków świętymi. Wiele jest cudów, uzdrowień, a tak mało o nich wiemy. Sądzę, że to konkretne wydarzenie jest znakiem dla współczesnego świata, że warto jest wierzyć, warto słać modlitwy do Pana Boga, gdyż one są wysłuchiwane. My tego świadectwa doświadczyliśmy. Poprzez różne rozmowy, z lekarzami, z dziadkiem Lucasa, z jego babcią, znajomymi, dalszą rodziną. Wszyscy oni z wielkim wzruszeniem i przejęciem opowiadali tę wciąż żywą i niezwykłą historię uzdrowienia chłopca. Warto było tam jechać, by to usłyszeć – tego ich przepełnionego wiarą przejęcia doświadczyć. Przebywać w tych miejscach, w których dochodził on do zdrowia.

– Pięknieje w sposób zauważalny to szczególne sanktuarium. Proszę powiedzieć, jak długo trwały prace budowlane do momentu oddania świątyni do użytku, czyli możliwości sprawowania w niej kultu Bożego?

– 13 lat. Znowu pojawia się trzynastka! Świątynię pragnęliśmy udostępnić wiernym w 100. rocznicę objawień fatimskich. Jesteśmy niezmiernie wdzięczni Bogu, że się to udało. Ale prace wykończeniowe wciąż trwają. Postawiliśmy sobie taki kolejny cel, by wszystko to zakończyć w 5. rocznicę konsekracji [poświęcenie świątyni odbyło się 9 września 2017 r. – przyp. red.].

– Co dziś wymaga jeszcze wykończenia, instalacji?

– Oj, tych spraw jest jeszcze naprawdę sporo. Trzeba zrobić zakrystię, nowe ławki, konfesjonały. Wykończenia wymaga góra, czyli balkonowe zwieńczenie wnętrza świątyni – balustrady, elektryka. W przyszłości instalacja organów, na które oczywiście przewidziano odpowiednie miejsce. Zatem, jak widać, zajęć w tym zakresie przed nami jeszcze wiele. Sądzę, że przez te trzy lata, które nam jeszcze pozostały, z Bożą pomocą dzieło dokończymy.

– Czego wdzięczny za rozmowę w tym gorącym czasie serdecznie życzę.

* * *

Tyle ksiądz Marek. Wywiad z nim udało mi się przeprowadzić tuż przed I Archidiecezjalną Pielgrzymką Dzieci do Sanktuarium na os. Kasztanowym oraz obchodami rocznic ważnych zarówno dla parafian, jak i pielgrzymujących do tego miejsca. W czasie, gdy prowadziliśmy rozmowę, wokół świątyni, w kaplicy oraz na plebanii trwały intensywne przygotowania, by wszystko, co z ludzkiego punktu widzenia zdaje się być nieodzowne, gotowe było na przybycie gości. Gospodarz zdążył jeszcze pokazać, co udało się zrealizować w ostatnim okresie, aby sprostać współczesnym wymaganiom dotyczącym organizacji i funkcjonowania sanktuarium. Ujrzałem grube dechy, złożone w starannie uformowanej pryzmie. To z nich wkrótce powstaną nowe ławki. Drewniany parkan z okresu budowy świątyni został zastąpiony lekkim, estetycznym ogrodzeniem siatkowym na podmurówce. Choć skwarne było tego roku lato, coraz intensywniej zaczyna się zielenić przykościelne otoczenie. Pięknieje Sanktuarium Fatimskich Dzieci i jego otoczenie. Zewnętrznie – czego doświadczyć można oczami; duchowo – czego dostrzec tylko serce zdoła.

Adam Szewczyk

Tagi:
wywiad

Tytuł seminarium zobowiązuje

2019-11-19 12:18

Rozmawia Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska 47/2019, str. 6

– Postać Chrystusa Króla jest obecna w całym roku w różnych aspektach formacji seminaryjnej. Ostatecznie musi ona zmierzać do upodobnienia kandydata do święceń do Chrystusa Sługi – mówi ks. dr Dariusz Mazurkiewicz, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Gościkowie-Paradyżu

Karolina Krasowska
24 listopada klerycy seminarium udadzą się do wielu parafii diecezji

KAMIL KRASOWSKI: – Księże Rektorze, 24 listopada obchodzimy uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata. Taki tytuł nosi Wyższe Seminarium Duchowne w Paradyżu, jest to więc Wasze święto. W jaki sposób je obchodzicie jako wspólnota seminaryjna?

KS. DR DARIUSZ MAZURKIEWICZ: – Święto Chrystusa Króla to przypomnienie, że Jezus przez swoje dzieło zbawienia staje się królem wszechświata. Musimy jednak pamiętać, że królowanie Chrystusa jest dalekie od naszych wyobrażeń o roli władcy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

(Nie)Planowana przemiana

2019-11-13 08:09

Artur Stelmasiak
Niedziela Ogólnopolska 46/2019, str. 32

Film „Nieplanowane” jest atakowany, bo prawda przemienia Polaków. Jego premiera uruchomiła lawinę społeczną, której nie da się powstrzymać

Materiały prasowe

„Nieplanowane” bije rekordy popularności. Mimo skromnej liczby seansów i świątecznego weekendu film obejrzało 50 tys. widzów. Pod względem liczby wypełnionych miejsc na kinowych salach to bez wątpienia nr 1. W wielu kinach przez cały tydzień trzeba było ze sporym wyprzedzeniem rezerwować bilety, bo zwykła wycieczka do kina z nadzieją, że przed seansem w kasie będą bilety, kończyła się niespodzianką.

Film opowiada historię z USA, ale także mocno dotyka Polski, bo przecież u nas też są zabijane dzieci, i to często w późnej aborcji – po 20., a nawet 24. tygodniu życia prenatalnego. – Mam nadzieję, że ten film masowo zmieni serca Polaków. Jeżeli wyraźnie się zmienią nastroje społeczne, to także rządzący politycy będą wiedzieli, że ten temat jest dla nas ważny – mówi Cezary Krysztopa, autor rysunków pro-life i szef portalu Tysol.pl .

Aborcyjny atak

Na Twitterze wywiązała się cała dyskusja. Ludzie wychodzący z kina dzielą się swoim pierwszym wrażeniem. „Właśnie obejrzałem #Nieplanowane. Ten obraz mną wstrząsnął. Kurtka, którą miałem na kolanach, została zmiażdżona przez zaciśnięte dłonie i z trudem powstrzymywałem głośne łkanie. Wszyscy na sali bardzo przeżyli ten film” – napisał Mateusz Maranowski, dziennikarz Polskiego Radia oraz telewizji wPolsce.pl .

Rzecznik prasowy Prowincji Polskiej Zgromadzenia Księży Marianów ks. Piotr Kieniewicz MIC napisał z kolei, że po projekcji widział łzy niemal we wszystkich oczach. „Nie da się tego filmu odzobaczyć, a zobaczyć trzeba koniecznie” – podkreślił zakonnik. Film zapada w duszę i tego właśnie najbardziej boją się feministki, lewica i różne środowiska proaborcyjne. Krytykują formę, ale także próbują podważać treść filmu.

Jeszcze przed premierą w dodatku do „Gazety Wyborczej” ukazała się „recenzja” napisana przez dwie feministki z Aborcyjnego Dream Teamu. Nie wiadomo, czy kobiety w ogóle widziały film „Nieplanowane”, bo wszystkie przytoczone sceny i cała argumentacja pochodzą z proaborcyjnego amerykańskiego portalu HuffPost. Tekst zamieszczony w „Wysokich Obcasach” był w zasadzie nieudolnym tłumaczeniem argumentów z USA. „Obejrzałyśmy ten film, żebyście Wy nie musiały tego robić. Nie warto, naprawdę” – napisały na końcu polskie feministki.

„Nieplanowane” to film opowiadający historię Abby Johnson – kobiety, która była szefową kliniki aborcyjnej, ale po splocie kilku wydarzeń stała się zwolenniczką obrony życia. Podobną historię ma za sobą prof. Bogdan Chazan, który jako ginekolog wykonywał aborcje, ale nawrócił się na pro-life. I właśnie dlatego został zaproszony na specjalny pokaz filmu w Łodzi. Nie spodobało się to feministkom z proaborcyjnej grupy Dziewuchy Dziewuchom, które zrobiły awanturę i doszło w kinie do agresywnej szarpaniny.

Aborcja dla 15-latek

Ataki skrajnej lewicy na film można było przewidzieć, bo dokładnie to samo działo się w USA. Najbardziej się boją, że film obejrzą młodzież i młode kobiety. Dlatego protestują, że w Polsce „Nieplanowane” można obejrzeć już od 15. roku życia. „Dochodzą do nas sygnały z całej Polski, że organizowane są grupowe wyjścia na pokaz filmu” – przestrzega jeden z lewicowych portali.

A przecież lewicowa seksedukacja zachęca 15-latków do stosunków płciowych. Te dzieci są więc za małe, by iść na poważny film, a mogą, a nawet powinny uprawiać seks? – Przypomnę, że lewicowy projekt „Ratujmy Kobiety” pozwalał 15-latkom na dokonanie aborcji bez zgody rodziców. 15-latki są wystarczająco dojrzałe, aby dokonać aborcji, ale za małe, aby obejrzeć o niej film? – podkreśla Magdalena Korzekwa-Kaliszuk.

Dyskusja pojawiała się także wśród przeciwników aborcji. Na kanwie filmu Marta Brzezińska-Waleszczyk na portalu Aleteia zaatakowała polskich obrońców życia za to, że pokazują ofiary aborcji na plakatach. Rzeczywiście podobny wątek pojawia się w „Nieplanowanych”, ale ten spór między miękkim pro-life i twardym pro-life jest zupełnie jałowy i niepotrzebny. To tak, jakby ktoś w Kościele chciał wykazać wyższość modlitwy uwielbienia nad nabożeństwem Drogi Krzyżowej. Przecież od kilkunastu lat to właśnie środowiska pokazujące nagą prawdę o aborcji zbierają miliony podpisów w obronie życia, a teraz są krytykowane, często przez tych, co nic nie robią.

Oczywiście, w Polsce brakuje aktywności modlitewnego i masowego miękkiego pro-life, czyli pięknej afirmacji życia i macierzyństwa. Ale nie zmienia to faktu, że krytyka mocnego przekazu w pro-life jest podobna do krytyki filmu „Nieplanowane” przez środowiska lewicowe. W obydwu przypadkach odpowiedzią mogą być słowa Jezusa z Ewangelii według św. Jana: „Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli dobrze, to dlaczego Mnie bijesz?” (18, 23).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W Jedlni odsłonięto pomnik ku czci gen. Dąbrowskiego

2019-11-19 19:10

ar, awg / Jedlnia (KAI)

We wsi Jedlnia w województwie mazowieckim odsłonięto pomnik ku czci gen. dyw. Jana Henryka Dąbrowskiego. Monument powstał z okazji 210. rocznicy stacjonowania naczelnego dowódcy wojsk polskich w podradomskiej wiosce. Autorami projektu monumentu i jego fundatorami są ks. kan. Janusz Smerda, proboszcz parafii pw. św. Mikołaja w Jedlni i prezes Stowarzyszenia Jedlnia Wojciech Pestka.

youtube.com

W kościele parafialnym pw. św. Mikołaja odbyła się uroczysta Msza święta w intencji Ojczyzny, odprawiona przez ks. kan. Janusza Smerdę. Po zakończeniu liturgii zebrani wysłuchali prelekcji na temat gen. Jana Henryka Dąbrowskiego, którą wygłosił prof. dr hab. Marek Wierzbicki z Delegatury IPN w Radomiu. Następnie zebrani parafianie przeszli na Skwer króla Jagiełły. Odśpiewano tam Mazurek Dąbrowskiego, który, jak dowodził w swoim przemówieniu badacz historii Księstwa Warszawskiego Adam W. Gorycki z Kielc, pierwszy raz w historii rozbrzmiewał w Jedlni w lipcu 1809 r., śpiewany przez żołnierzy z dywizji gen. Jana Henryka Dąbrowskiego.

Prelegent zwrócił uwagę, że w miejscu, w którym zebrali się uczestnicy uroczystości, 210 lat temu znajdował się budynek, który najprawdopodobniej był dworem - być może plebanią - i wszystko wskazuje, na to że właśnie tu z niedzieli 2 lipca na poniedziałek 3 lipca 1809 r. przebywał gen. Jan Henryk Dąbrowski.

Ostatnim elementem uroczystości przy Skwerze króla Jagiełły było odsłonięcie monumentu składającego się z cokołu z szarego granitu oraz tablicy z napisem:

„W 210. ROCZNICĘ POBYTU GEN. JANA HENRYKA DĄBROWSKIEGO W JEDLNI W DNIACH 2-3 LIPCA 1809 ROKU. PAMIĘCI WIELKIEGO RODAKA MIESZKAŃCY PARAFII ŚW. MIKOŁAJA W JEDLNI A.D. 2019 ROKU”.

Na tablicy została również wygrawerowana pięciolinia z nutami czterech pierwszych taktów i słowami Mazurka Dąbrowskiego autorstwa gen. Józefa Wybickiego, a także wizerunek rewersu medalu z popiersiem gen. Jana Henryka Dąbrowskiego, zaprojektowanego przez Jana Wysockiego, ufundowanego przez prawnuka gen. Dąbrowskiego, hr. Henryka Mańkowskiego i wyemitowanego w 1918 r. w 100. rocznicę śmierci gen. Dąbrowskiego przez Towarzystwo Numizmatyczne w Krakowie. Autorami projektu monumentu i jego fundatorami są ksiądz kan. Janusz Smerda, proboszcz parafii w Jedlni oraz Wojciech Pestka, prezes Stowarzyszenia Jedlnia.

Odsłonięcie monumentu, które odbyło się 11 listopada 2019 r., było już trzecią w ciągu kilkunastu ostatnich miesięcy uroczystością w Jedlni upamiętniającą gen. Jana Henryka Dąbrowskiego. Pierwszą była Msza św. w intencji gen. Dąbrowskiego odprawiona 6 czerwca 2018 r. z okazji przypadającej tego dnia 200. rocznicy śmierci gen. Jana Henryka Dąbrowskiego. Drugą zaś był zorganizowany w dniach 22-23 czerwca 2019 r. Festyn Historyczny „Przeciw niepamięci”, poświęcony 210. rocznicy stacjonowania gen. Jana Henryka Dąbrowskiego w Jedlni.

Monument odsłonięty w Jedlni jest jednym z nielicznych w Polsce miejsc pamięci o twórcy Legionów Polskich we Włoszech. Sympatycy Dąbrowskiego uważają tę postać za powszechnie zapomnianą, jako przykład podają Warszawę czy Kraków, gdzie brakuje monumentów upamiętniających generała.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem