Reklama

W szkole ewangelizacji

2019-10-22 13:00

Renata Czerwińska
Edycja toruńska 43/2019, str. 8

Renata Czerwińska
„Aby głosić innym Chrystusa, najpierw trzeba otworzyć swoje serce na działanie Ducha Świętego”

„Każdy wschód słońca Ciebie zapowiada” – mkniemy więc wczesnym rankiem samochodem przez most na Wiśle wraz z dwiema wolontariuszkami, podziwiając poranne mgły. Mróz skrzy na liściach, wschodzące słońce ciepło muska podgórskie kamienice. Opłotki miasta, na które nikt się nie zapuszcza, bo nie ma tam sklepów, instytucji kultury, ciężko zaparkować? Cóż, Bóg znów wybrał to, co małe

Rekolekcje, które poprowadzili dwaj misjonarze z brazylijskiej wspólnoty Przymierze Miłosierdzia: o. Antonello Cadeddu i o. Pedro Mariano, odbyły się w dniach 5-6 października w Toruniu. W gościnnej Szkole Podstawowej nr 15 na Podgórzu modliło się 550 osób.

Największa jest miłość

O. Pedro zachęca do odważnego korzystania z darów i charyzmatów, którymi obdarzył nas Duch Święty w sakramentach chrztu i bierzmowania. „Jeśli Bóg nam powierzył pracę, nie możemy się cofnąć. Mamy spełnić naszą misję z pokorą i wdzięcznością”. Dobrze rozumie to małżeństwo, które oczekuje siódmego już dziecka. Wolontariuszka, która pomaga w trakcie rekolekcji niewidomemu mężczyźnie. Człowiek, który, doświadczywszy mocy modlitwy, przyprowadza na dni skupienia całą swoją rodzinę. Dzieci, które, naśladując swoich ojców, biegają w żółtych koszulkach porządkowych, wołając: – Recepcja na prawo! Kawiarenka na lewo! A Pan, kiedy „dajemy życie”, obdarza nas o wiele bardziej, niż pragniemy. – Myślałam, że ucieknę – mówi Julka, studentka – ale przecież miałam posługę. A potem okazało się, że niedzielna modlitwa o uzdrowienie była właśnie dla mnie!

Reklama

Nic nie ułowili

Chcielibyśmy łowić ludzi, wyciągać ich z morza, które w Biblii jest symbolem śmierci. Jak to się jednak dzieje, że często mimo programów ewangelizacyjnych, genialnych pomysłów, dużego wkładu pracy, jesteśmy jak Apostołowie, którzy bezskutecznie pracowali przez całą noc? Skąd pojawia się pokusa zostawienia wszystkiego, powrotu do dawnego stylu życia? O. Antonello wyjaśnia, że często polegamy na sobie. Gubi nas nasza pycha, grzech, osądzanie innych. Wchodzimy w rutynę, nie otwieramy się na działanie Ducha Świętego, który przecież nie bez powodu nazywany jest Ożywicielem. Dlatego niejednokrotnie Pan wychodzi naprzeciw swoim uczniom, staje na brzegu, by przywrócić im życie. – Bóg wciąż ma dla ciebie plan. Jesteś ważny w Jego oczach – powtarza z naciskiem o. Antonello. Mamy przede wszystkim kochać, czyli zrobić wszystko, czego Bóg chce od nas. Uczeń, który kocha, rozpoznaje Jezusa. A działając Jego mocą, jest w stanie uniżyć się i miłować – także tych, którzy źle mu życzą.

Podgórski Wieczernik

Jak zachować otrzymaną łaskę? Pomagają w tym Maryja i Apostołowie, zgromadzeni w Wieczerniku, oczekujący na dar Ducha Świętego. Trwanie w jedności w rodzinie, we wspólnocie, w posłuszeństwie Kościołowi, wierność w modlitwie, która powinna obejmować wszystkie aspekty naszego życia – oto zadania postawione przed rekolektantami z całej Polski, wolontariuszami z różnych stron naszej diecezji i toruńską wspólnotą Posłanie, która zorganizowała rekolekcje. „Bóg pragnie do posługi nas, słabych. Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości. Musimy tylko otworzyć nasze życie na Jego działanie”.

Tagi:
Szkoła Nowej Ewangelizacji

Reklama

Groźna pentekostalizacja?

2018-05-02 09:46

Joanna Kruczyńska
Edycja toruńska 18/2018, str. VI

Z ks. dr. Andrzejem Kowalskim, dyrektorem Szkoły Nowej Ewangelizacji Diecezji Toruńskiej św. Jana Umiłowanego Ucznia, kapłanem odpowiedzialnym za Referat ds. Nowej Ewangelizacji i Formacji Wiernych Świeckich oraz ojcem duchownym w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Toruńskiej, rozmawia Joanna Kruczyńska

Joanna Powichrowska
Podczas 20-lecia Szkoły Nowej Ewangelizacji

JOANNA KRUCZYŃSKA: – W ramach reorganizacji Wydziału Duszpasterskiego kurii toruńskiej został Ksiądz odpowiedzialnym za Referat ds. Nowej Ewangelizacji i Formacji Wiernych Świeckich oraz dyrektorem Szkoły Nowej Ewangelizacji Diecezji Toruńskiej św. Jana umiłowanego ucznia (SNE). Czym jest Szkoła Nowej Ewangelizacji?

KS. DR ANDRZEJ KOWALSKI: – Z SNE związany jestem prawie od początku jej zawiązywania się i powołania do życia dekretem bp. Andrzeja Suskiego w 1998 r. Brałem udział w różnych kursach proponowanych przez szkołę, która rozwijała się prężnie pod kierownictwem poprzedniego dyrektora o. Jacka Dubla CSsR i Jolanty Zatorskiej. Miałem też to szczęście, że już jako ksiądz odbywałem specjalistyczne studia katechetyczne w Rzymie na Wydziale Teologicznym Instytutu Pastoralnego Papieskiego Uniwersytetu Salezjańskiego w cyklu formacyjnym ewangelizacja i katechizacja.
Szkoła Nowej Ewangelizacji to przede wszystkim konkretni ludzie i program formacyjny do ewangelizacji. Na całym świecie działa już ponad 2 tys. szkół mających ten sam program, wizję i metodologię pracy, która funkcjonuje pod wspólną nazwą Szkoła Ewangelizacji św. Andrzeja. To postawa św. Andrzeja inspiruje nas, abyśmy dzisiaj i my szukali „Piotrów”, którzy by bardziej i lepiej służyli, kochali i głosili Ewangelię niż my sami. Dlatego SNE chce głosić nowymi metodami Ewangelię, a potem uzdalniać, tzn. formować te osoby, by były zdolne twórczo i autentycznie nieść ją dalej. To zakłada pewną wizję i program, który jest realizowany w szkole zgodnie z teologicznymi i pedagogicznymi zasadami.

– W jaki sposób SNE realizuje swoje cele?

– Podstawową formą działalności SNE są kursy, które zostały opracowane w jednej spójnej metodologii opartej na osiągnięciach wielkich pedagogów XX wieku (m.in. Montessori, Piaget, Mounier, Trifone, Freire) oraz zasad teologicznych sięgających chociażby św. Tomasza z Akwinu. Program formacyjny to 21 kursów, które obejmują całą osobę i różne wymiary formacji, a więc w sposób w miarę integralny zmierzają do tego, aby osoba zewangelizowana stała się ewangelizatorem oraz formatorem dla innych. Nie może się to dokonać w krótkim czasie, gdyż pominęlibyśmy naturalne etapy wzrostu, pogłębianie życia modlitwy, procesy oczyszczania, zgłębiania Pisma Świętego, życie sakramentalne. Czerpiąc wzór z tego, co Kościół już dawno wypracował w postaci katechumenatu, który – jak podkreśla dyrektorium o katechizacji – jest wzorem całego przepowiadania, zakłada się progresywny wzrost i dojrzewanie osoby przez ciągłość i stałość propozycji formacyjnej.
Tym, co odróżnia program Szkoły Ewangelizacji św. Andrzeja od innych tego typu szkół, jest fakt, że w czasie kursów czuwamy i staramy się, aby różne wymiary (kerygmatyczny i charyzmatyczny, wspólnotowy i indywidualny, teoretyczny i praktyczny) były w równowadze.
Dlatego SNE nie jest związana z jakimś jednym ruchem, duchowością czy wspólnotą; chce służyć dzisiaj Kościołowi, ewangelizując i formując do ewangelizacji innych.

– W kontekście wspólnot charyzmatycznych często pada pojęcie pentekostalizacji. Czy może Ksiądz wyjaśnić to zjawisko?

– Tak, dzisiaj niektórzy głośno podnoszą zarzut pentekostalizacji Kościoła katolickiego. Trzeba od razu powiedzieć, że to nie jest zarzut formowany przez jakąś większość teologów. Wypłynął on od etyka, który analizuje różne zjawiska w nowych wspólnotach protestanckich i katolickich, opierając się często na opisach medialnych i na jednym protestanckim religioznawcy. Natomiast cała moda mówienia – i świadomie tak to określę – o zarzucie pentekostalizacji jest nieprecyzyjnie trafiona w problematykę. Trzeba wpierw zapytać, czym jest pentekostalizacja i szczerze trzeba sobie odpowiedzieć, że na gruncie teologii polskiej trudno jest odnaleźć wyczerpującą definicję. Ci, którzy mówią o zarzucie pentekostalizacji, ograniczają się do negatywnego rozumienia tego pojęcia jako uzielonoświątkowienia, czyli procesu stopniowego przekształcania Kościoła katolickiego w jedną uniwersalną odmianę chrześcijaństwa charyzmatycznego w wymiarze globalnym nastawionego tylko na emocjonalne przeżycia, na doczesność, na uzdrowienie, na zatracanie własnej tożsamości itd. Oczywiście zagrożenia takie istnieją i to trzeba jasno sobie powiedzieć; pisali już o nich kard. J. Ratzinger czy inne episkopaty krajowe, a na naszym gruncie bp A. Siemieniewski. Niemniej jest to pewien margines przy okazji mówienia o pentekostalizacji, gdyż w gruncie rzeczy mówią o tym zjawisku pozytywnie. W rzeczywistości Kościół nie może być jakoś pentekostalizowany skoro urodził się w wylaniu Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy i żyje przez Ducha Świętego, i tylko w Duchu Świętym może wypełniać swoją misję w świecie.

– Dla kogoś, komu obcy jest klimat wspólnot charyzmatycznych, temat pentekostalizacji może wydać się dość skomplikowany…

– Dla mnie wyznacznikiem w tym temacie jest kard. Ratzinger, który długie lata kierował Kongregacją Nauki Wiary i analizował od podszewki różne problematyczne zjawiska. Dla niego przebudzenie wrażliwości katolików na Osobę i działanie Ducha Świętego jest związane z Soborem Watykańskim II i stanowi praktyczny przejaw tej soborowej odnowy. Mówi, że doświadczenie Ducha Świętego jest odpowiedzią Pana Boga na świat wyjałowiony przez racjonalistyczny sceptycyzm. Widzi zatem w naszym dzisiejszym zauważaniu i otwartości na Ducha Świętego przede wszystkim suwerenne działanie Boga i ogromną szansę dla wiary, która staje się żywa, integralna, radosna. Ostrzega oczywiście przed przesadnym eksponowaniem roli Ducha Świętego, przed łatwym ekumenizmem. Podsumowując, potrzebne chyba i nam jest pozytywne spojrzenie, które łączy się z konieczną ostrożnością, ale gdy we wspólnotach jest obecny ksiądz, sprawuje sakramenty i ma realny wpływ na prowadzenie i formowanie ludzi, to negatywne zjawisko pentekostalizacji jest znikome.

– Duch Święty i jego moc była bliska również naszemu papieżowi św. Janowi Pawłowi II. W pamięci wielu Polaków wciąż przecież żywe są słowa „niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi”…

– Papieże wypowiadali się w tej kwestii w sposób pozytywny. Papież Paweł VI mówił, że odnowa duchowa Kościoła związana z ponownym odkryciem Ducha Świętego jest „szansą dla Kościoła i świata”. Św. Jan Paweł II mówił, że dzięki ruchowi charyzmatycznemu wielu chrześcijan odkryło Pięćdziesiątnicę jako rzeczywistość żywą i obecną w ich codziennym życiu i wyraził swoje pragnienie, aby duchowość Pięćdziesiątnicy szerzyła się w Kościele, pobudzając na nowo do modlitwy, świętości, komunii i ewangelizacji. To przecież św. Jan Paweł II apelował, by wszyscy chrześcijanie otworzyli się z pokorą na dary Ducha Świętego oraz przyjmowali z wdzięcznością i uległością charyzmaty, które On rozdziela. Poza tym w dokumencie Kongregacji Nauki Wiary „Iuvenescit Ecclesia” z czerwca 2016 r. wprost został podjęty temat relacji między darami hierarchicznymi i charyzmatycznymi w Kościele, a więc to tutaj możemy odnaleźć kryteria oceny właściwej drogi dla tego, co dzieje się we wspólnocie Kościoła.

– Proces pentekostalizacji zatem nie dotyczy Szkoły Nowej Ewangelizacji?

– Propozycja programu SNE nawet w swoich założeniach nie jest jakąś próbą uprotestantyzowienia Kościoła katolickiego. Zresztą wszystkie materiały używane w SNE posiadają ocenę teologiczną i zgodę odpowiednich władz kościelnych; są także czynione starania, aby ze względu na to, że ten projekt pastoralny ma już zasięg globalny, został rozpoznany i uznany przez Stolicę Apostolską.
To, co mnie osobiście przekonuje do SNE, to fakt propozycji zrównoważonej i rzetelnej chrześcijańskiej formacji, która daje i potrzebną teorię i potrzebne doświadczenia modlitwy, sakramentów, wzrastania jako uczniowie misjonarze, ewangelizacji, wiedzy i medytacji biblijnej, integralnej wizji Kościoła. SNE służy odkryciu bogactwa, jakie my, katolicy, mamy w naszym Kościele. Dlatego propozycja Szkoły Ewangelizacji św. Andrzeja, którą realizujemy w diecezji, jest bezpieczną drogą rozwoju ku świętości i ewangelizacji.
W projekt szkoły angażują się różne środowiska i wcale nie ze szkodą dla swojej tożsamości wspólnotowej czy duchowości, z której się wywodzą. Ubogacając się wzajemnie, możemy razem i ewangelizować i formować się ku świętości. I to chyba jest dla mnie urzekające w tym, że nie tworzymy jakiejś enklawy czy grupy do zdań specjalnych, ale służymy sobie wzajemnie zjednoczeni w misji.

Zapraszamy na najbliższe kursy

„Emaus” (8-10 czerwca) – podstawowy kurs biblijny, by odkryć w Słowie Bożym żywego Boga

„Mojżesz” (30 czerwca – 3 lipca) – formacja liderów

„Jezus w 4 Ewangeliach” (6-9 lipca) – kurs biblijny, w czasie którego patrzymy na Osobę Jezusa z perspektyw proponowanych przez ewangelistów. Informacje i zapisy na www.sne.torun.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: papież zjadł obiad z 1,5 tys. ubogich

2019-11-17 20:05

kg (KAI/ACI/Vaticannews) / Watykan

W niedzielę 17 listopada - w III Światowym Dniu Ubogich - Franciszek zjadł obiad z półtora tysiącem biednych w Auli Pawła VI w Watykanie. Po Mszy św., odprawionej z okazji tego Dnia w bazylice św. Piotra i po odmówieniu modlitwy Anioł Pański Ojciec Święty udał się do Auli, gdzie czekali na niego potrzebujący i towarzyszący im wolontariusze.

Vatican News

Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej podało, że na obiad składały się specjalność kuchni śródziemnomorsiej - lasagna oraz udka z kurczaka w sosie pieczarkowym z ziemniakami, deser, owoce i kawa. Uczestnicy tego niezwykłego spotkania z papieżem, odbywającego się już zresztą po raz trzeci, reprezentowali wszystkie diecezje włoskie i organizacje charytatywne.

Franciszek nazwał to wydarzenie „obiadem w gronie przyjaciół”, a dziękując im za przybycie modlił się o błogosławieństwo dla swych gości oraz ich rodzin.

Obecny na obiedzie jałmużnik papieski kard. Konrad Krajewski wskazał na ewangeliczne znaczenie tej inicjatywy. „Papież chce przy wspólnym stole zjednoczyć tych, którzy cierpią, z tymi, którym się udało i mogą innym ofiarować posiłek, czy konkretną pomoc” – powiedział w Radiu Watykańskim.

Vatican News

"Jezus mówi do Zacheusza: zejdź z drzewa, idę do twojego domu m.in. po to, by spożyć z tobą posiłek. Jezus jadał z ubogimi i my robimy to samo, naśladujemy Jezusa. A oprócz tego Eucharystia, czyli największy skarb, jaki mamy, powstała podczas posiłku" – przypomniał kardynał. Zwrócił uwagę, że "podczas posiłku dzieją się cuda, bo patrzymy sobie w oczy, dzielimy się sobą, rozmawiamy". Dodał, że jeśli "w rodzinie jesteśmy skłóceni, to pierwsza rzecz, jaką robimy, to nie chcemy wspólnie zasiąść do stołu, bo stół jednoczy. W dzisiejszą niedzielę Papież chce właśnie tego wielkiego zjednoczenia - tych, którym się nie udało, którzy cierpią i tych, którym się udało, bo mogą ofiarować innym posiłek”.

Polski purpurat kurialny zaznaczył, że Światowy Dzień Ubogich to wezwanie dla każdego do dostrzeżenia ubogich i potrzebujących, których Bóg stawia na naszej drodze. „To też sposobna okazja, by przypomnieć sobie, że wszystko, co mam, zawdzięczam łaskawości Boga” – stwierdził jałmużnik papieski.

Przywołał przykład Łazarza, który spał pod domem bogatego. "I ten Łazarz był tylko dla tego bogatego, a on się nie spostrzegł. Ubodzy są dla nas, dla każdego z nas. Ci, którzy śpią pod bazyliką św. Piotra, są dla mnie, ci, którzy śpią w Warszawie na Dworcu Centralnym, są dla tych, którzy przechodzą" – powiedział kard. Krajewski. Zauważył, że jest to więc "dzień także mój, żebym się zastanowił, dla kogo żyję, komu posługuję, bo przecież wszystko co mam, to dlatego, że Bóg jest łaskawy i otrzymałem po to, żeby się dzielić. Jeśli się nie dzielę tym, co mam, to wszystko, co mam jest przeciw mnie”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Lwów: sesja Kongresu „Europa Christi”

2019-11-19 10:56

ks. mf, Karol Nowakowski / Lwów (KAI)

„Wpływ chrześcijaństwa na stabilność narodów Europy”, to temat kolejnej sesji III Międzynarodowego Kongresu Ruchu „Europa Christi”, która odbywa się w dniach 18-20 listopada we Lwowie. Sesja odbywa się pod honorowym patronatem abp. Mieczysława Mokrzyckiego, metropolity lwowskiego.

Bożena Bobowska/Niedziela
Ks. Ireneusz Skubiś

W Kongresie bierze udział m.in. abp Claudio Gugerotti – nuncjusz apostolski na Ukrainie, który podczas sesji podkreślił znaczący udział Kościoła w dążeniu do normalizacji relacji państwo-Kościół na Ukrainie.

Obrady zainaugurowano Mszą św. w kaplicy Kurii Metropolitalnej Obrządku Łacińskiego we Lwowie. Głównym celebransem był i homilię wygłosił abp Claudio Gugerotti.

Otwierając lwowską sesję Kongresu „Europa Christi” abp Mieczysław Mokrzycki nawiązując do głównego hasła Kongresu „Europa dwóch płuc – Europa Ewangelii, Prawdy i Pokoju” przypomniał pielgrzymkę św. Jana Pawła II na Ukrainę w 2001 r. - Papież poprosił o umożliwienie mu wizyty w budynku przedwojennej siedziby Kurii Lwowskiej, który wówczas nie był jeszcze zwrócony katolikom. Tę siedzibę musiał opuścić pod przymusem w 1945 r. abp Eugeniusz Baziak. Wizyta papieża w tym budynku bardzo nam pomogła w rozmowach z władzami Ukrainy i w odzyskaniu siedziby - powiedział abp Mokrzycki.

Ks. inf. Ireneusz Skubiś, założyciel i moderator Ruchu „Europa Christi” przypomniał historię Ruchu „Europa Christi”, który powstał zaledwie trzy lata temu, ale przeprowadził już z sukcesem wiele inicjatyw. – Nasz Ruch budujemy wokół Osoby Jezusa Chrystusa, bo tylko Chrystus Zmartwychwstały może dziś ocalić Europę – podkreślił ks. Skubiś.

Ks. Skubiś przypomniał, że od początku Ruch apelował o ustanowienie Jana Pawła II patronem Europy, a teraz jeszcze doktorem Kościoła. Moderator Ruchu „Europa Christi” podkreślił, że 22 października abp Stanisław Gądecki, przewodniczący KEP zwrócił się oficjalnie do papieża Franciszka z wnioskiem w tej sprawie. Ten fakt znalazł szerokie echo w mediach w kraju i zagranicą. Także prymas Czech kard. Dominik Duka pozytywnie wypowiedział się na temat tego wniosku.

- Europa jest chrześcijańska ze swoją duchową tożsamością, historią i kulturą, Europa to nie tylko kontynent, ale idea. Chrześcijanie nie pozwólmy odebrać sobie Europy - zaapelował ks. Ireneusz Skubiś i dodał za kard. Robertem Sarahem, że „klęska Europy, będzie klęską całego globu”.

Uczestników sesji przywitali również współorganizatorzy sesji lwowskiej: o. Stanisław Kawa OFMConv z Instytutu Teologicznego im. św. abp. Józefa Bilczewskiego we Lwowie, o. Daniel Botwina OFM, wiceprzewodniczący Konferencji Zakonów Męskich obrządku łacińskiego na Ukrainie, s. Jelena Byś CSA, przewodnicząca Konferencji Zakonów Żeńskich obrządków łacińskiego na Ukrainie.

Na temat „roli kultu maryjnego w reewangelizacji” mówił abp Tomasz Peta, arcybiskup diecezji Astana w Kazachstanie. Prelegent wskazał m.in. na historię sanktuarium maryjnego w Oziornoje w Kazachstanie, małej wioski położonej w „krainie wielki stepów”.

Abp Peta przypomniał, że w 1936 r. z rozkazu Stalina przesiedlono do Kazachstanu ok. 60 tys. osób z trenów Ukrainy zajętych przez ZSRR. Do Oziornoje trafiło 1,5 tys. osób. Cechą charakterystyczną i siłą deportowanych była wiara i modlitwa. Pozbawieni kapłanów modlili się na Różańcu.

Warto podkreślić, że kolejnymi ważnymi wydarzeniami w dziejach sanktuarium była peregrynacja relikwii św. Teresy od Dzieciątka Jezus. W 2001 r. Jan Paweł II nazwał Oziornoje narodowym sanktuarium Kazachstanu. Natomiast w 2007 r. przybyły do Ozioronje siostry karmelitanki z Częstochowy, a w 2014 r. kard. Robert Sarah poświęcił tutaj kaplicę Adoracji, w które umieszczono ołtarz „Gwiazda Kazachstanu”.

- Możemy powiedzieć, że Adoracja i Różaniec, to dwa skrzydła, przy pomocy których Europa i świat mogą znowu wznieść się ku wysokim chrześcijańskim ideałom – podkreślił abp Peta.

Uczestnicy sesji wysłuchali również wykładu bp. Edwarda Kawy OFMConv, biskupa pomocniczego archidiecezji lwowskiej na temat „Ukraina w nauczaniu św. Jana Pawła II”, który w imieniu bp. Kawy odczytał ks. Stanisław Pękala.

W obradach lwowskiej sesji Kongresu „Europa Christi” uczestniczą również: bp Marian Buczek – biskup senior diecezji charkowsko- zaporoskiej na Ukrainie, ks. dr hab. Mirosław Sitarz, prof. KUL, ks. prof. dr hab. Tadeusz Borutka – Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, dr hab. Mieczysław Ryba – prof. KUL.

Patronat medialny nad wydarzeniem objął Tygodnik Katolicki „Niedziela”.

Organizatorami sesji lwowskiej są: Archidiecezja Lwowska Kościoła Łacińskiego na Ukrainie, Konferencje Zakonów Żeńskich oraz Męskich obrządku łacińskiego na Ukrainie, Fundacja „Myśląc Ojczyzna” im. ks. inf. Ireneusza Skubisia, Katedra Kościelnego Prawa Publicznego i Konstytucyjnego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, Instytut Teologiczny im. św. abp. Józefa Bilczewskiego we Lwowie, Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych na Ukrainie, Katedra Historii Współczesnej Ukrainy im. Michaiła Hruszewskiego Lwowskiego Uniwersytetu Narodowego im. Ivana Franki.

III Międzynarodowy Kongres Ruchu „Europa Christi” pt. „Europa dwóch płuc – Europa Ewangelii, prawdy i pokoju” rozpoczął się już w lutym br. na Jasnej Górze. Kolejne sesje Kongresu odbyły się już w Velehradzie w Czechach, Nitrze na Słowacji, w Lublinie, Warszawie i Wrocławiu.

Inspiracją do powołania Ruchu „Europa Christi” (Europa Chrystusa) była konferencja na temat stanu i współczesnych wyzwań dotyczących Starego Kontynentu, która odbyła się w 2016 r. w redakcji tygodnika katolickiego „Niedziela” w Częstochowie, pod przewodnictwem ks. inf. Ireneusza Skubisia. Ruch zorganizował już trzy Międzynarodowe Kongresy „Europa Christi” oraz spotkania m. in. w Ołomuńcu, Velehradzie, Brukseli, Wilnie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem