Reklama

Nie martwcie się o swoje życie

2019-10-29 12:48

Bogdan Nowak
Edycja szczecińsko-kamieńska (Kościół nad Odrą i Bałtykiem) 44/2019, str. 6-7

Bogdan Nowak
Salezjanskie groby w Wielgowie

Leszek do dziś nie może pogodzić się z odejściem ukochanej żony Lidii. Codziennie rano jest na Mszy św. w parafialnym kościele, do którego przez tyle lat to bezdzietne małżeństwo przychodziło, by umacniać się w swoim prywatnym i zawodowym życiu. Leszek co miesiąc w dniu śmierci Lidii zamawia Mszę św. w intencji żony, która była dla niego najważniejsza. Życzliwie wspominają ją parafianie, bo była cenioną sanitariuszką PCK. Leszek ma rodzeństwo, ale oni żyją swoimi sprawami, więc on teraz jest włączony w rozmaite grupy parafialne. W ten sposób ma wypełniony dobrymi uczynkami swój wdowi czas.

Ryszard za życia największego z Polaków – Jana Pawła II mawiał do swoich kolegów z branży samochodowej jako znakomity zawodowy kierowca: „Nie bądź mądrzejszy od papieża”. Czcił znacznie wcześniej niż został świętym mądrego, pokornego i charyzmatycznego Ojca Świętego, który pozostał dla niego niekwestionowanym autorytetem moralnym do końca swego 79-letniego życia, zakończonego rok temu. Ryszard nikomu nie odmawiał swej pomocy, ciesząc się, że Bóg dał mu chrześcijański optymizm i dar służenia innym, często nieznanym. Wzajemny uśmiech był dla niego zapłatą.

Jesienną porą, kiedy polska przyroda przygotowuje się do przeżycia zimy, ogołacając nawet drzewa i krzewy z zielonych liści, spieszymy na cmentarze. Stajemy w zadumie nad grobami naszych bliskich i znajomych, których życie dobiegło końca. Na ich rozmaitych mogiłach, coraz częściej na drogich marmurowych nagrobkach, kładziemy kwiaty i zapalmy znicze.

Reklama

Myślimy o tych, z którymi byliśmy związani małżeńskimi, rodzinnymi czy przyjacielskimi więzami. Nierzadko z naszych oczu spływają łzy świadczące, iż dopiero tutaj, w ten listopadowy Dzień Zaduszny, uświadamiamy sobie, jak ograniczone w czasie jest nasze, nieraz bardzo pogmatwane życie. Teraz pochyleni nad grobami tych, których kochaliśmy, przekonujemy się, że w naszym istnieniu liczy się nie bogactwo materialne, ale bezinteresowna miłość wobec bliźnich. Oni już swego biegu dokonali. Nic już nie są w stanie zmienić. Odchodzimy od ich miejsc wiecznego spoczynku spokojni o nich, ale coraz bardziej zaniepokojeni o siebie i swoich bliskich, czy dalej można żyć w świecie pełnym rozmaitych walk, trosk i obaw.

Na Prawobrzeżu Szczecina było kiedyś kilkanaście cmentarzy, które z upływem czasu zostały zlikwidowane w ramach powojennego porządkowania mogił, przeważnie z terenów przykościelnych; inne zapełniły się grobami i Zakład Usług Komunalnych musiał je zamknąć. Obecnie mamy czynne cztery cmentarze komunalne, na których grzebani są nasi zmarli: w Dąbiu, w Zdrojach, w Płoni i w Wielgowie.

Największy przy ul. Goleniowskiej w Dąbiu został założony w 1930 r., otoczony młodnikiem sosnowym. Jego powierzchnia wynosi ponad 10 hektarów. Każdego roku odbywa się tam ok. 200 pochówków. Od 1945 r. do obecnej chwili pogrzebano tam blisko 10 tys. zmarłych. Po lewej stronie, tuż przy wejściu do tej nekropolii, znajduje się niewielki pomnik poświęcony poległym w walkach o wyzwolenie Dąbia. Wprawdzie od kilku lat nie ma tu już nowych miejsc pod bieżące pochówki, ale pogrzeby odbywają się do wcześniej zakupionych kwater rodzinnych oraz w groby po upływie 20 lat. Mają tutaj też swoją kwaterę księża diecezjalni, służący tej maryjnej parafii. Pomyślano też o kolumbarium na urny z prochami zmarłych, bo coraz mniej miejsca na ziemne groby na obszarze rozległego Szczecina.

Cmentarz w Zdrojach, podobnie jak w Dąbiu, był dawniej ewangelicki. Powstał w 2. poł. XIX wieku na wzgórzu przy ul. Poległych. Ma obszar 3,4 ha. Nawet w 1937 r. zbudowano tutaj kaplicę wykorzystywaną do przeprowadzania ceremoniału pogrzebowego, ale po roku 1945 została rozebrana. Nad mogiłami rosną dostojnie brzozy, klony, dęby i jesiony, a wiewiórki i ptaki dyskretnie strzegą byłych szczecinian.

Niewiele mniejszy jest także poewangelicki cmentarz w Płoni przy ul. Uczniowskiej. Został założony w 2. poł. XIX wieku niedaleko lasów i pól uprawnych. Była tu również kaplica cmentarna, po której pozostały jedynie ślady fundamentów. Natomiast zachował się pomnik poświęcony mieszkańcom Płoni poległym w czasie I wojny światowej, który został postawiony w 1924 r. Zmarłych otaczają świerki, sosny, akacje i brzozy. Prawie dwuhektarowy cmentarz w Wielgowie otoczony jest łąką. Powstał w 1888 r. na obszarze równinnym przy ul. Urodzajnej w otoczeniu pól uprawnych. W środku tej podmiejskiej nekropolii rośnie okazały dąb, pod którym były celebrowane Msze św. 27 października 1992 r. mieszkańcy Wielgowa postawili krzyż, pod którym odprawiane są wszelkie uroczystości religijne za tutejszych zmarłych. Księża salezjanie, którzy od zakończenia II wojny światowej służą tej parafii oraz chorym i personelowi szpitala w Zdunowie, mają tu też swoją kwaterę wiecznego spoczynku. Wśród nich widzę płytę ze szlachetnego kamienia wielokrotnie przeze mnie odwiedzanego księdza – muzykologa Jacka Kochańskiego, który dożył prawie stu lat.

Żyjemy w tzw. cywilizacji śmierci, kiedy nieustannie na ekranach telewizorów, kin, w Internecie i na ringach toczy się psychiczna i fizyczna walka, gdzie tryumfuje przemoc i cierpienie, gwałt i zabijanie. Świat ogarnia coraz bardziej kult rzeczy i gromadzenia pieniędzy, które wcale szczęścia nie przynoszą. Zresztą w Ewangelii mamy wyraźny przekaz Boży: „Nie martwcie się o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie?” (Mt 6,25). A jednak kochamy życie, dlatego w ciągu całego roku stajemy nad grobami tych, którzy nas opuścili.

Tagi:
Wszystkich Świętych

Diecezja: W dzień radości na cmentarzu

2019-11-03 11:47

Ks. Adrian Put

W uroczystość Wszystkich Świętych na cmentarzach diecezji zielonogórsko-gorzowskiej modlono się za zmarłych. Choć samo święto ma bardzo radosny charakter to jednak nie zabrakło zadumy nad śmiercią i przemijaniem. Szczególnym czasem modlitwy były procesje za zmarłych. Tej na starym zielonogórskim cmentarzu przewodniczył bp Tadeusz Lityński.

Ks. Adrian Put
Modlitwom na zielonogórskim cmentarzu przewodniczył bp Tadeusz Lityński

- Ksiądz Biskup modlić się będzie za zmarłych diecezjan, my zaś kapłani w intencji wszystkich parafian. Chcemy podążać drogą, która jest dla nas znakiem naszej ziemskiej pielgrzymki prowadzącej do Domu Ojca – powiedział ks. kan. Mirosław Maciejewski, proboszcz parafii pw. Najświętszego Zbawiciela, która w tym roku przygotowała procesję i Mszę na cmentarzu.

Podczas procesji zatrzymywano się przy stacjach, przy których modlono się za poszczególne grupy wiernych zmarłych.

- Gromadzimy się na tym cmentarzu przy grobach naszych bliskich. Ogarniamy ich miłością i naszą modlitwą. Wspominamy także bliskich zmarłych, którzy spoczywają na innych cmentarzach i w wielu nieznanych nam miejscach. Nasi zmarli oczekują modlitwy. Dlatego pragniemy modlić się za zmarłych przywołując miłosierdzia Bożego i prosimy by Bóg dał naszym zmarłym radość nieba – dodał bp Tadeusz Lityński rozpoczynając liturgię.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ks. Adrian Józef Galbas SAC – biskupem pomocniczym diecezji ełckiej

2019-12-12 12:37

KAI

Ks. Adrian Józef Galbas SAC, prowincjał Księży Pallotynów w Poznaniu został mianowany przez Ojca Świętego Franciszka biskupem pomocniczym diecezji ełckiej. Decyzję Papieża ogłosiła dziś w południe Nuncjatura Apostolska w Polsce.


Ks. Adrian Józef Galbas SAC

Biskup nominat Adrian Józef Galbas ma 51 lat. Jest doktorem teologii duchowości. Studiował też dziennikarstwo. W czasie dotychczasowej posługi pełnił m.in. funkcję prefekta alumnów w Wyższym Seminarium Duchownym Księży Pallotynów w Ołtarzewie. Był też proboszczem parafii pw. św. Wawrzyńca w Poznaniu oraz radcą prowincjalnym. Od 2011 roku pełni funkcję przełożonego prowincjalnego pallotyńskiej Prowincji Zwiastowania Pańskiego z siedzibą w Poznaniu.

Ks. Adrian Józef Galbas SAC, urodził się 26 stycznia 1968 roku w Bytomiu. W 1987 roku został przyjęty do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego. W latach 1987-1993 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie. Śluby wieczyste złożył 10 września 1993 roku w Zakopanem, a 7 maja 1994 r. roku w Ołtarzewie został wyświecony na kapłana.

Ks. Adrian Józef Galbas SAC od 1994 do 1995 r. był wikariuszem w parafii św. Michała Archanioła w Łodzi. W latach 1995 – 1998 studiował na KUL-u teologię oraz komunikacje i dziennikarstwo. W latach 1998-2002 pełnił funkcje prefekta w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie., a od 2002 do 2005 był radcą w zarządzie Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. W latach 2002 – 2003 był też sekretarzem ds. Apostolstwa w Częstochowie. W 2003 roku został proboszczem parafii św. Wawrzyńca w Poznaniu i był nim do 2011 roku. Jednocześnie od 2008 do 2011 roku pełnił także funkcję radcy w zarządzie Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu.

Ks. Adrian Józef Galbas SAC w 2012 roku otrzymał tytuł doktora teologii na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Od 2011 roku jest prowincjałem Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu.

BP KEP

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Portugalia: więźniowie pomogli w budowie gigantycznej szopki w Bradze

2019-12-13 19:19

mz (KAI/AE) / Braga

Więźniowie z zakładu karnego w Bradze w północno-zachodniej Portugalii pomogli przygotować jedną z największych w tym kraju żywych szopek w miejscowości Priscos. Na powierzchni ponad 30 tys. m kw. powstała tam scenografia z czasów narodzin Jezusa. Do 12 stycznia kilkuset statystów będzie przedstawiało sceny biblijne. Współodpowiedzialny za budowę szopki ks. João Torres powiedział, że w pracach przy budowie 90 scen uczestniczyło łącznie ponad 40 więźniów.

Ks. Jerzy Uchman

Priscos jest jednym z etapów szlaku bożonarodzeniowych żłóbków, do których odwiedzenia co roku zachęca archidiecezja Bragi. Na trasie zwiedzający mogą zobaczyć m.in. szopkę w tamtejszej katedrze, w muzeum Piusa XII, a także w kilkunastu parafiach miasta i okolicznych miejscowości.

Oryginalny projekt w Priscos ruszył po raz pierwszy jako owoc wystosowanego w 2006 r. przez portugalskich biskupów apelu, aby w okresie Adwentu i Bożego Narodzenia bardziej eksponować postać Dzieciątka Jezus.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem