Reklama

Niedziela Świdnicka

Śpiewają od dwudziestu lat

W sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego na wałbrzyskim Podzamczu odprawiona została uroczysta Msza św. w intencji Chóru „Millenium”, który od dwudziestu lat działa przy tutejszej parafii Podwyższenia Krzyża Świętego

Niedziela świdnicka 49/2019, str. II

[ TEMATY ]

rocznica

Wałbrzych

chór

Beata Mucha

Chór „Millenium”

Chór „Millenium”

Eucharystii przewodniczył i kazanie wygłosił ks. proboszcz dr Jan Gargasewicz. Przybliżył historię chóru Millenium, jego działalność i sukcesy w kontekście obchodzonego 22 listopada wspomnienia św. Cecylii, patronki muzyków kościelnych. W uroczystościach jubileuszowych oprócz Chóru „Millenium” wzięły udział trzy inne zaproszone wałbrzyskie chóry: „Magnificat”, którym kieruje Agnieszka Skirucha, Zespół Ludzie Jana Pawła II Beaty Muchy oraz chór Niemieckiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego w Wałbrzychu „Freundschaft” pod dyrekcją Marii Zuchantke.

Po Mszy św. uczestnicy udali się do dawnej kaplicy, gdzie po poczęstunku wszyscy mogli wspólnie śpiewać zarówno pieśni religijne, patriotyczne, jak i popularne piosenki. Wspólny śpiew członków czterech połączonych chórów zrobił naprawdę wielkie wrażenie.

Historia chóru

Reklama

Czterogłosowy Chór Mieszany „Millenium” utworzony został w listopadzie 1999 r. Pomysłodawcą był śp. ks. prał. Andrzej Raszpla, ówczesny proboszcz parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Wałbrzychu. Ks. Raszpla zaproponował również nazwę „Millenium” w związku z obchodzonym Jubileuszem Roku 2000. Chór zorganizowała i do dnia dzisiejszego prowadzi Małgorzata Wiłkomirska.

W marcu 2009 r. Chór „Millenium” został przyjęty do Związku Chórów Kościelnych w Polsce CEACYLIANUM, obecna nazwa Federacja CEACYLIANUM, działająca przy Sekretariacie Episkopatu Polski, która skupia ponad 200 zespołów i chórów kościelnych. W listopadzie 2009 r., w dziesiątą rocznicę powstania, w dowód uznania za swoją działalność Chór „Millenium” został odznaczony przez bp. Ignacego Deca Orderem św. Stanisława, najwyższym odznaczeniem diecezji świdnickiej, a prowadząca chór Małgorzata Wiłkomirska otrzymała Pierścieniem św. Stanisława. Nadanie odznaczeń zbiegło się wtedy z wizytą w sanktuarium na Podzamczu kard. Joachima Meissnera – arcybiskupa Köln. Repertuar chóru składa się z utworów o charakterze religijnym, autorstwa między innymi Bacha, Haendla, Haydna, Mozarta, Beethovena, Verdiego oraz utwory kompozytorów polskich. Podstawową funkcjonowania Chóru „Millenium” jest uczestnictwo i oprawa nabożeństw, stąd w repertuarze ważne miejsce zajmują utwory związane z okresami roku liturgicznego – pieśni wielkopostne, wielkanocne, kolędy i pastorałki, pieśni maryjne, eucharystyczne i do Miłosierdzia Bożego. Chór występuje nie tylko we własnej parafii, ale także śpiewa w czasie uroczystości religijnych, patriotycznych i świeckich. Członkowie chóru podzieleni są na cztery grupy głosowe: panie soprany i alty oraz panowie tenory i basy. Przez cały okres swego istnienia Chór „Millenium” prowadzi swoją kronikę.

Patronka muzyki

Święta Cecylia, patronka muzyków kościelnych, urodziła się w bogatej i znaczącej rodzinie rzymskiej na przełomie II i III wieku po Chrystusie. Według tradycji, była bardzo piękną i mądrą kobietą. Z miłości do Jezusa złożyła śluby czystości, jednakże jej rodzice chcieli zmusić ją do poślubienia poganina Waleriana. Cecylia w tajemnicy zaprowadziła Waleriana i jego brata Tyburcjusza do papieża Urbana I, a ten udzielił braciom chrztu. Wkrótce na chrześcijan spadło wielkie prześladowanie. Waleriana i Tyburcjusza pozbawiono życia, a Cecylię aresztowano i próbowano siłą zmusić do wyrzeczenia się Chrystusa. Gdy oprawcy Cecylii urzeczeni jej pięknością usilnie prosili, by ratowała swe młode życie i wyrzekła się wiary chrześcijańskiej, ta odpowiedziała na to: „Nie bójcie się spełnić nakazu, albowiem moją młodość doczesną zamienicie na wieczną młodość u mego Oblubieńca, Chrystusa”. Po tych słowach miało nawrócić się kilkuset żołnierzy rzymskich. Okrutny sędzia postanowił wtedy poddać Cecylię torturom. Gdy te okazały się bezskuteczne, na Cecylię wydany został wyrok śmierci przez ścięcie głowy. Jednak kata na widok pięknej i młodej kobiety ogarnęła trwoga i mimo że trzykrotnie zadał uderzenie mieczem, nie zdołał pozbawić jej życia. Sączącą się z szyi Cecylii krew chrześcijanie zebrali z wielką czcią jako drogocenną relikwię. Po trzech dniach konania Cecylia dokonała swojego żywota. Jej ciało w stanie nienaruszonym zostało odkryte dopiero w IX wieku w Katakumbach św. Kaliksta. Na polecenie papieża św. Paschalisa I złożono je w bazylice na Zatybrzu. Bazylika poświęcona Cecylii stoi w miejscu, w którym niegdyś święta zamieszkiwała. W ikonografii św. Cecylia przedstawiana jest jako orantka – osoba modląca się w pozycji stojącej ze wzniesionymi rękoma. Czasem przedstawiana jest w tunice z palmą męczeńską w dłoni. Jej atrybutami są: anioł, instrumenty muzyczne: organy, harfa, cytra, lutnia, miecz. Wieniec z białych i czerwonych róż oznacza jej niewinność i męczeństwo.

Reklama

Modlitwa do św. Cecylii:

Cecylio święta, Patronko nasza,

Dziś chwałę Twoją ziemski chór ogłasza,

Strażniczko harmonii,

z tonów czynisz piękny splot,

By dźwięcznym, czystym był wspólny głos.

Nauczycielko cierpliwości i wytrwania,

Przyjm prośby nasze i błagania,

By śpiewało nam się lżej,

W swej opatrzności głos każdy miej,

Doskonała pieśniarko,

Artystko w niebiosach

Śpiewasz cudownie,

Panu grasz na organach,

Odkryj nam uczniom Twym

skrawek nieba,

Bo dzisiaj dla Ciebie

hymn rozbrzmiewa!

2019-12-04 07:37

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„L’Osservatore Romano” przypomina 67 rocznicę uwięzienia kard. Wyszyńskiego

2020-09-25 20:51

[ TEMATY ]

kard. Stefan Wyszyński

rocznica

aresztowanie

Archiwum Instytutu Prymasowskiego

„Przed 67 laty, 25 września 1953 r. kardynał Stefan Wyszyński został aresztowany przez władze socjalistycznej Polski i internowany w tajnym miejscu pod nadzorem służb bezpieczeństwa” – przypomina na łamach watykańskiego dziennika „L’Osservatore Romano” Massimiliano Signifredi.

Autor przedstawia czytelnikowi złożone dzieje relacji Kościoła z władzami komunistycznymi, podejmowane przez episkopat próby dialogu, i wreszcie zdecydowany protest biskupów przeciw uzurpacji komunistów, by podporządkować swej kontroli wszelkie nominacje kościelne. Kiedy biskupi stwierdzili, że nie mogą się zgodzić na dyktat, wówczas komuniści podjęli decyzję o aresztowaniu Księdza Prymasa. Signifredi przypomina, że Stolica Apostolska rzuciła ekskomunikę, na tych, którzy odważyli się świętokradzko podnieść rękę na Prymasa Polski, a na łamach „L’Osservatore Romano” ukazały się liczne artykuły i protesty przeciw aresztowaniu kard. Wyszyńskiego. Publikowano także niektóre jego wystąpienia i homilie. Przez szereg tygodni w wielu europejskich miastach odbywały się demonstracje solidarności z Kościołem Polskim pozbawionym swego przywódcy, a do chóru protestów przeciwko komunistom w Warszawie dołączył głos amerykańskiego prezydenta Eisenhowera.

Signifredi zaznacza, że kard. Wyszyński nie był o tym poinformowany, będąc odizolowanym od świata zewnętrznego, ale potrafił przemyśleć swoje powołanie jako chrześcijanin, kapłana i biskupa w niespokojnym okresie, między apokalipsą II wojny światowej a przejęciem władzy przez rząd podporządkowany Moskwie. Jego „Zapiski więzienne” są arcydziełem duchowości, a także żywym świadectwem cierpienia chrześcijan Europy Wschodniej. Autor podkreśla gotowość Księdza Prymasa do dialogu z komunistami, gdyż uważał, że Polska „przelała w okresie okupacji hitlerowskiej zbyt wiele krwi, by móc sobie pozwolić na dalsze jej przelewanie”. Dodaje, że pozbawiony wolności Prymas Polski stworzył długofalowy plan odbudowy Kościoła i społeczeństwa w perspektywie Tysiąclecia Chrztu Polski (966), prawdziwy plan oporu i wyzwolenia duchowego, przekonany, że o losach komunizmu zadecyduje „nie Rosja, ale Polska, poprzez swój katolicyzm”, ponieważ nawróciwszy się Polska stanie się „wielką siłą moralną, a komunizm sam się rozpadnie”.

Włoski dziennikarz przypomina, że do uwolnienia kard. Wyszyńskiego doszło po trzech latach 28 października 1956 r. na fali przemian. Mimo wszystko Polska przez szereg lat pozostawała pod władzą komunistyczną, ale polski Kościół zyskał tak wielki autorytet, że mógł odgrywać rolę publiczną, wyjątkową w bloku wschodnim i dać Kościołowi papieża. Stała się wyspą wolności, na której powoli i delikatnie dojrzewało marzenie o pokojowym wyjściu z komunizmu – stwierdza na łamach watykańskiego dziennika Massimiliano Signifredi.

CZYTAJ DALEJ

Głogów świętuje 900 lat kapituły

2020-09-27 11:15

[ TEMATY ]

Głogów

kolegiata głogowska

ks. Adrian Put "/Niedziela"

Głogów obchodzi uroczystość 900-lecia ustanowienia w tym mieście kapituły kolegiackiej. To jedna z najstarszych tego typu instytucji w Polsce. Dzieło bp. wrocławskiego Heymo oraz księcia Bolesława Krzywoustego i kasztelana Wojsława z roku 1120 trwa do dziś.

Kolegiata głogowska była pierwszą spośród wszystkich kolegiat na Śląsku. I choć ostatnia wojna obeszła się z nią bardzo okrutnie dziś cieszy oko mieszkańców i turystów.

Kapitułę skasowały władze pruskie w 1810 roku. Dziś, w niedziele 27 września 2020 bp Tadeusz Lityński, biskup zielonogórsko-gorzowskie ma ją wskrzesić na nowo do istnienia.

Zobacz zdjęcia: Głogowska kolegiata ma 900 lat

Samą II wojnę światową kolegiata przetrwała szczęśliwie. Dramatyczna okazał się jednak końcówka działań wojennych. Krótko przed końcem wojny Głogów został zamieniony w twierdzę. Miasto było oblegane przez Armię Czerwona od 11 lutego do 1 kwietnia 1945 roku. Zniszczeniu uległo ponad 90% budynków miasta. Zniknęło praktycznie cało Stare Miasto. Poważnie zniszczono także kolegiatę. 75 lat temu zabytek stanął w ogniu. Jego dotychczasowe życie zostało brutalnie przerwane. Zburzono część murów prezbiterium, wszystkie sklepienia, spłonęły dachy, a także ostrzelano wieżę. Dopiero w 1960 roku podjęto prace zabezpieczające, których celem było uczynienie z niej tzw. „trwałej ruiny”.

Okaleczone mury świątyni przypominały o dawnej świetności tego miejsca. Kolegiata była prawdziwą raną w mieście, które zaczęło się podnosić z wojennych ruin. Głogów zaczął szczególnie intensywnie rozwijać się wraz z odkryciem złóż miedzi. Przybywało mieszkańców. Jednak sprawy odbudowy świątyni nie udawało się załatwić. Dopiero w połowie lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku pojawiło się zielone światło ze strony władz na odbudowę zabytku. W końcu w 1989 roku odbyło się w tej sprawie spotkanie w Ministerstwie Kultury i Sztuki podczas którego zaprezentowano projekt koncepcji odbudowy kolegiaty. Prace, które rozpoczęły się w latach 90-tych trwają nadal. Dzieła odbudowy podjął się ks. prał. Ryszard Dobrołowicz, który przez lata doprowadził nie tylko do uratowania zabytku, jego odbudowy, ale i zagospodarowania znacznej części Ostrowa Tumskiego w Głogowie. Dziś dzieło to kontynuuje ks. kan. Rafał Zendran. Prace są nie mniej żmudne i kosztochłonne. Bo po uratowaniu zabytku trwa teraz przywracanie kolegiacie dawnego blasku. Kolegiata została uratowana. Dzięki wielu ludziom dobrej woli powstała z ruin. I trwa, mimo zagłady z 1945 roku.

CZYTAJ DALEJ

Różaniec w intencji nienarodzonych przed Trybunałem

2020-09-28 09:48

Karol Porwich/Niedziela


Fundacja Życie i Rodzina oraz Komitet Inicjatywy Ustawodawczej #ZatrzymajAborcję organizują kolejny różaniec w intencji dobrego wyroku Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji eugenicznej. Modlitwa rozpocznie się o godz. 18.

Sędziowie Trybunału Konstytucyjnego mogą zakończyć haniebne praktyki selekcji nienarodzonych dzieci. 22 października 2020 Trybunał Konstytucyjny zajmie się rozpatrywaniem wniosku o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP tzw. aborcji eugenicznej, czyli zabijania dzieci podejrzanych o chorobę lub niepełnosprawność. Wcześniej Trybunał przez trzy lata hamował wydanie orzeczenia w tej sprawie.

W związku z tym co tydzień w poniedziałek o godz. 18 przed Trybunałem Konstytucyjnym odbywać się będzie publiczna modlitwa różańcowa o wydanie dobrego, zgodnego z Konstytucją orzeczenia. W zeszłym tygodniu na pierwszą modlitwę w intencji nienarodzonych przyszło kilkadziesiąt osób.

Fundacja Życie i Rodzina i Komitet Inicjatywy Ustawodawczej #ZatrzymajAborcję organizują wspólny różaniec w intencji dobrego wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie aborcji eugenicznej. Pierwsze spotkanie odbędzie się 21 września 2020 r. (poniedziałek) w Warszawie przy al. Jana Christiana Szucha 12a, przed Trybunałem Konstytucyjnym w godzinach od 18.00-19.30. Kolejne spotkania odbywać się będą co tydzień o tej samej porze i w tym samym miejscu.

W czwartek, 22 października 2020 r. Trybunał Konstytucyjny na czele z Prezes TK Julią Przyłębską, rozpozna sprawę niezgodności z konstytucją tzw. przesłanki eugenicznej w polskiej ustawie aborcyjnej. Dzieje się to po trzech latach oczekiwania i licznych naciskach ze strony opinii publicznej, a także w chwili, gdy w Sejmie czeka na rozpatrzenie największa w historii Polski inicjatywa pro-life #ZatrzymajAborcję.

Dopuszczanie selekcji i zabijania nienarodzonych ze względu na możliwość wystąpienia wad wrodzonych przypomina najgorsze nazistowskie praktyki. Jest hańbą dla polskiego państwa. Trybunał Konstytucyjny ma szansę wreszcie tę hańbę zakończyć.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję