Reklama

Felietony

Trudna sztuka osądzania

Nasze życie publiczne nadal trawi ciężka choroba korupcji, nieformalnego zaangażowania dawnych funkcjonariuszy służb specjalnych oraz wysokich urzędników państwowych.

Awantura o prezesa Najwyższej Izby Kontroli może wielu Czytelników wprowadzić w konfuzję. Oto bowiem wewnątrz „dobrej zmiany” dochodzi do sporej nerwowości, której sensu nie sposób pojąć bez wgłębienia się w materię wydarzeń z ostatnich tygodni. Pierwsze wrażenia – na podstawie informacji kolportowanych przez media – były jednoznaczne: oto Marian Banaś jest człowiekiem, który popełnił poważne przestępstwa, nieomal prowadzi dom uciech i nie ma honoru, i w takiej sytuacji miałby się podać do dymisji z funkcji prezesa NIK. W pewnym momencie prawie wszystkie media – i te z patriotycznej strony, i te lewicowe – wydały na niego wyrok. Pewne zastanowienie budził jedynie fakt: Dlaczego, wiedząc o tym, rządzący obóz polityczny sprawił, że Banaś najpierw piastował funkcję ministra finansów, a potem głosami sejmowej większości został wybrany na stanowisko prezesa NIK?

Tu nie padały żadne konkretne i wytrzymujące próbę racjonalnego osądu argumenty. Marian Banaś, człowiek od lat związany z antykomunistycznym podziemiem, więzień z okresu PRL, naraz stał się tak niebezpiecznym przestępcą, że należy natychmiast zniszczyć go publicznie i odwołać ze wszelkich możliwych stanowisk. Oczywiście, ludzie się zmieniają, władza kusi i zaślepia – ale czy aż w tak wielkim stopniu?

Coś nie dawało mi spokoju. Przeprowadziłem dziesiątki rozmów z osobami zaangażowanymi w działalność Ministerstwa Finansów i Krajowej Administracji Skarbowej. Z większości z nich wyłania się obraz Banasia, który, owszem, może być lekkomyślny czy nawet porywczy, popełniał wiele błędów, ale nikt nie może mu odmówić dwóch cech: osobistej uczciwości oraz ideowości. Zwracano uwagę, że funkcje państwowe pełnił już w czasie rządu Jana Olszewskiego, potem był zastępcą śp. min. Zyty Gilowskiej. W tym czasie krążyły o nim dobre opinie. W czasie pierwszej kadencji rządów „dobrej zmiany” przez 4 lata pełnił funkcje wiceministra i szefa KAS. Czy wtedy nie było w stosunku do niego żadnych zastrzeżeń? Pojawiły się dopiero w końcówce sierpnia tego roku, po emisji napastliwego filmu w telewizji TVN. (Autor tego materiału właśnie otrzymał nagrodę Grand Press, którą śmiało można dziś nazwać „nagrodą za najbardziej antypisowski materiał dziennikarski”). Co udało mi się – bez wątpliwości – potwierdzić: obecny prezes NIK przez 4 lata składał złe oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Z roku na rok powielał ten sam błąd, który polegał na niedopisaniu do zasobów posiadanej gotówki kwoty ponad 200 tys. zł. Z roku na rok była to jednak niemal ta sama kwota, co sugeruje, że niechlujnie wypełniał oświadczenia majątkowe, a służby, które powinny pilnować działań najwyższych urzędników w państwie, nawet nie zwróciły na to uwagi. Drugi zarzut dotyczy zakupu i sprzedaży – po tej samej cenie – cennej rzeźby.

Reklama

Miał ją sprzedać ministrowi człowiek, który później został oskarżony o udział w tzw. piramidzie finansowej. Ostatni z poważnych zarzutów mówi o tym, że po sprzedaży feralnej kamienicy w Krakowie (gdzie, według materiału Bertolda Kittela, miał się mieścić tzw. hotel na godziny) przekazał darowiznę – ok. 1,8 mln zł. – swojemu synowi Jakubowi i znów nie wpisał tych ruchów do oświadczenia majątkowego, przy czym syn poinformował o tej sprawie odpowiednie służby skarbowe, więc nikt nie ukrył tej sumy ani nie wytransferował jej do podatkowego raju. To właściwie są najpoważniejsze zarzuty. Dodam jeszcze, że dogrzebałem się do sprawy Arkadiusza B. – przez długi czas bliskiego współpracownika Banasia w KAS. Ten były wojskowy wkradł się w łaski wiceministra i grał rolę człowieka, który ma do niego pełny dostęp. Został nawet dyrektorem Krajowej Szkoły Administracji Skarbowej. W pewnym momencie jednak Centralne Biuro Śledcze Policji trafiło na ślad zorganizowanej grupy wyłudzającej pieniądze, której powiązania sięgały wysokiego szczebla Ministerstwa Finansów – aresztowani zostali prawnik Krzysztof B. i właśnie Arkadiusz B. Dwa miesiące wcześniej Banaś otrzymał informacje o podejrzanych działaniach tego drugiego i natychmiast zwolnił go z pracy. Współpracownicy relacjonowali mi, że Banaś był wtedy zszokowany działaniami Arkadiusza B. i cała sprawa – wtedy jeszcze niemająca kryminalnych poszlak – bardzo go przygnębiła.

To jest cała moja wiedza dotycząca zarzutów wobec obecnego prezesa NIK. Czy są one aż tak dyskredytujące, aby skazywać go na publiczną śmierć? Niech Państwo sami rozsądzą.

Trudno mi zrozumieć postawę służb specjalnych i wysokich urzędników państwowych, którzy tak ochoczo potępili człowieka, a przecież jego działania jeszcze niedawno zarówno premier Mateusz Morawiecki, jak i większość polityków PiS podawali za przykład skuteczności obecnych władz w walce z mafią finansową wyłudzającą podatek VAT. Dzięki działaniom zorganizowanej przez Banasia KAS budżet państwa zyskał ponad 100 mld zł.

Reklama

Poprzednik Mariana Banasia na stanowisku prezesa NIK – Krzysztof Kwiatkowski był obarczony kryminalnymi zarzutami i nikt tak pryncypialnie nie domagał się jego dymisji, nie stosowano też wobec niego tak bezwzględnych form nacisku i zniesławiania.

Oczywiście, moralnie cała ta awantura wydaje się bardzo niesmaczna i chciałoby się pozbawić państwowych funkcji wszystkich jej głównych aktorów. Może jednak tak poobijany, ale przecież uczciwy i nastawiony patriotycznie Banaś właśnie teraz daje rękojmię tego, że kierowany przez niego urząd stanie się jedną z najważniejszych instytucji dbających o legalność działania urzędników i uczciwość pracy zarówno polityków, jak i instytucji powołanych do ochrony interesu obywateli? Oczywiście, co do tego nie ma żadnej pewności, jednak pojawiła się nadzieja, że NIK z lekceważonego od lat urzędu stanie się pierwszoplanowym czyścicielem obyczajów naszej politycznej klasy.

Pierwsze działania podjęte przez Banasia jako nowego prezesa natychmiast znalazły się w centrum zainteresowania mediów. Na podstawie ustaleń NIK podjął on decyzję o skierowaniu do prokuratury aż 16 zarzutów wobec działania tzw. Funduszu Sprawiedliwości zawiadywanego przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Wybuchła burza, ale czy właśnie takiej burzy nam teraz nie potrzeba? Banaś może walczyć o oczyszczenie swojego dobrego imienia i jeśli nie podda się wzrastającej presji, może doprowadzić do cyklicznego przedstawiania raportów z kontroli, które będą dotyczyć najważniejszych dziedzin działania państwa.

Przeprowadziłem sporo ustaleń – wynika z nich, że przebywający obecnie w areszcie Arkadiusz B. swoją osobą łączy kilka największych afer: jego nazwisko przewija się bowiem zarówno w kręgu ludzi związanych z aferą SKOK Wołomin, jak i w tzw. aferze paliwowej oraz w aferze związanej z hazardem. Obraz, który wyłania się z wielu rozmów, lektury dokumentów oraz prześledzenia powiązań w Krajowym Rejestrze Sądowym, jest przygnębiający. Pokazuje bowiem, że nasze życie publiczne nadal trawi ciężka choroba korupcji, nieformalnego zaangażowania dawnych funkcjonariuszy służb specjalnych oraz wysokich urzędników państwowych. Czy właśnie dzięki Marianowi Banasiowi uda się wiele z takich spraw wyjaśnić? Warto poczekać na efekty jego działań w NIK.

Witold Gadowski
Dziennikarz, autor „Wyspy prawdziwej wolności” na gadowskiwitold.pl

2019-12-19 09:41

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

NIE dla Konwencji stambulskiej - 3 powody

2020-08-07 12:21

[ TEMATY ]

felieton

konwencja stambulska

CZYTAJ DALEJ

Modlitwa uczy wolności

[ TEMATY ]

modlitwa

wiara

Ks. Paweł Borowski

Ludzie ciągle narzekają, że z jednej strony pragną być bardzo blisko Boga, a z drugiej uwiązani są przez sprawy tego świata. Przekonują siebie, że realizacja tego pragnienia możliwa jest tylko wtedy, gdy uwolnią się od swoich problemów, zajęć, gdy zaczną żyć na obczyźnie, w jakiejś pustelni albo klasztorze. Swoją komunię z Bogiem uzależniają więc od uwolnienia się od spraw i zajęć, w które są wplątani. A ponieważ nie da się w życiu uciec od rzeczy i od obowiązków, więc często rezygnują z modlitwy. To prawda, modlitwa wymaga wolności, ale nie od rzeczy i spraw, ale od samego siebie. Gdy mniemamy, że powinniśmy jednych rzeczy unikać a innych szukać, to winę za to ponosi nie to, że przeszkadzają ci te sposoby czy te rzeczy; tym, co przeszkadza ci w rzeczach, jesteś ty sam, albowiem zachowujesz się niewłaściwie wobec nich. To nie rzeczy cię zniewalają, ale ty sam zniewalasz samego siebie.

Uwolnij najpierw siebie od samego siebie

Zaprawdę, jeśli najpierw nie uciekniesz od samego siebie, to gdziekolwiek byś uciekł, gdziekolwiek byś się znalazł, wszędzie napotkasz przeszkody i doznasz niepokoju. Szukanie przez ludzi pokoju w rzeczach zewnętrznych, czy to w jakichś miejscach czy u mędrców, u ludzi czy w dziełach, na obczyźnie, w ubóstwie czy poniżeniu – wszystko to choćby największe wywierało wrażenie i czymkolwiek by było, jest niczym i nie daje pokoju. Zdarzy ci się przecież czasem, że uda ci się uciec od rzeczy i zostawić sprawy gdzieś na boku. Idziesz wtedy z pragnieniem modlitwy i okazuje się, że nie umiesz się modlić. Masz czas, masz spokój, masz wszystko, o czym marzyłeś i od czego uzależniałeś modlitwę, a nie umiesz się modlić. To dowód, że tak naprawdę nie rzeczy cię zniewalają, ale ty sam siebie zniewalasz. Ci, którzy chcą się naprawdę modlić, muszą porzucić siebie i swoją samowolę. Wolny człowiek to ktoś kto w pełni pogrążony jest w woli Boga i całkowicie wyrzekł się siebie. Jeśli to uczynisz, wejdziesz na właściwą drogę modlitwy. Jeśli nie staniesz się wolny, zaczniesz przypominać kogoś, kto zgubił drogę, ale idzie dalej i im dalej wędruje, tym bardziej schodzi na manowce.

Jak osiągnąć wolność przez modlitwę?

Droga do wolności prowadzi przez ucieczkę od samowoli i całkowite przyjęcie woli Boga. Jeśli uzależnisz modlitwę od tego, czy chce ci się modlić, wtedy właśnie pogrążasz się w manowcach własnej niewoli. Twoje odczucia zniewalają cię i odgradzają od Boga. Musisz się przebijać przez rzeczy i doznania, uwalniać się od ich wpływu i kierować się umysłem oświeconym wiarą. Rzecz ma się podobnie jak z nauką pisania. Jeśli chcesz opanować tę sztukę, to musisz dużo i często ćwiczyć się w tej czynności, choćbyś odczuwał to jako coś bardzo przykrego i uciążliwego; jeśli tylko będziesz ćwiczył pilnie i często, to nauczysz się tej sztuki. Kiedy poznasz poszczególne litery, zaczniesz je składać w wyrazy i w końcu będziesz pisał naturalnie i swobodnie – będziesz wolny w pisaniu. Podobnie ucz się modlitwy! Dzień po dniu, wytrwale i konsekwentnie, odrzucając własną samowolę, ucz się cierpliwie modlitwy. I przyjdzie taki dzień, kiedy te wszystkie poszarpane i trudne modlitwy ułożą się w całość i spostrzeżesz, że modlisz się swobodnie, naturalnie i radośnie. Dopiero wtedy osiągniesz swą wewnętrzną wolność, gdy po cierpliwym wysiłku będziesz się cieszyć, że wreszcie zaczynasz coś rozumieć z modlitwy. Wolności trzeba się uczyć, bo inaczej ona stanie się samowolą. Modlitwy też musisz się uczyć i nie oczekiwać, że od razu i zawsze będziesz miał na nią ochotę.

CZYTAJ DALEJ

MR: już ponad pół miliona bonów turystycznych trafiło do rodzin

2020-08-11 21:11

[ TEMATY ]

turystyka

bon turystyczny

Adobe.Stock.pl

Do polskich rodzin trafiło już 560 tys. bonów turystycznych - poinformował we wtorek resort rozwoju. Jak dodano, wartość przyznanych bonów to 479 mln zł. Od 1 sierpnia bon można aktywować na platformie PUE ZUS.

"Już ponad pół miliona #bonturystyczny jest w rękach polskich rodzin. To blisko pół miliarda złotych!" - napisał we wtorek na Twitterze resort rozwoju.

Polski Bon Turystyczny można aktywować od 1 sierpnia br. Na platformie PUE ZUS mogą to robić rodzice dzieci do 18. roku życia. Profil na PUE można założyć m.in. przy pomocy Profilu Zaufanego oraz bankowości elektronicznej. Po wejściu na PUE rodzice aktywują bon i otrzymają kod. Sam proces płatności odbywa się poprzez przekazanie numeru bonu podmiotowi oraz za pomocą dwóch kodów potwierdzających zakup w momencie płatności za usługę. Bonem można płacić wielokrotnie, aż do wyczerpania środków.

Bon to elektroniczny dokument przyznawany na dziecko, na które przysługuje świadczenie wychowawcze lub dodatek wychowawczy z programu "Rodzina 500 plus". Dotyczy to także dzieci, których rodzice pobierają świadczenie rodzinne za granicą i "500 plus" im nie przysługuje. Na każde dziecko przysługuje jeden bon w wysokości 500 zł. W przypadku dziecka z niepełnosprawnością wsparcie jest dwa razy wyższe i wynosi 1000 zł.

Za pomocą bonu można płacić za usługi hotelarskie i imprezy turystyczne na terenie Polski. Bon jest ważny do końca marca 2022 r. i nie podlega wymianie na gotówkę ani inne środki płatnicze. Lista zarejestrowanych podmiotów jest dostępna na stronach Polskiej Organizacji Turystycznej. (PAP)

autor: Michał Boroń

mick/ amac/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję