Reklama

Aspekty

Wołyńskie sanktuarium… na zachodzie

Trwają prace zmierzające do ogłoszenia skwierzyńskiego kościoła św. Mikołaja sanktuarium Matki Bożej Klewańskiej Wspomożycielki Wiernych. Historia ikony Matki Bożej jest bardzo interesująca. Łączy w sobie historię wschodnich i zachodnich kresów Rzeczypospolitej.

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 10/2020, str. VI

[ TEMATY ]

obraz

Matka Boża

obraz

Skwierzyna

Ks. Adrian Put

Wizerunek Matki Bożej Klewańskiej ze Skwierzyny

Wizerunek Matki Bożej Klewańskiej ze Skwierzyny

Cudowny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem przybył do Skwierzyny z Klewania. To historyczne miasteczko Ukrainy na Wołyniu, położone na wzgórzu nad rzeką Stubłą. Dziś może bardziej znane z tzw. Tunelu Miłości. Jest to trzykilometrowy fragment torów kolejowych, łączących Klewań z Okrzewem. Odcinek ten zyskał międzynarodową sławę. Otaczające go drzewa rosną w łuku, tworząc naturalny tunel. Sam Klewań od XV wieku był główną rezydencją książąt Czartoryskich. Prawdziwym symbolem miasteczka była i jest trzynawowa bazylika, w której znajdował się obraz Maryi.

Matka Boża w swoim wizerunku wraz z innymi wygnańcami, a było ich blisko 800 osób, jechała kilka tygodni do Skwierzyny

Z dziejów obrazu

Reklama

Bazylikę w Klewaniu wybudował książę Jerzy Czartoryski. Obraz namalował Karl Dolce. Księga cudów prowadzona od XVII wieku poświadcza, że Matka Boża wypraszała dla tych ziem u swego Syna liczne łaski. Jak wspominał o. Alojzy Fridrich, „Często widziano nadziemską światłość z niego wynikającą, a pobożni, szukający przed nim łask i opieki Matki Najświętszej, doznawali rozlicznych cudów”. W 1639 r. biskup łucki Jędrzej Gembicki powołał komisję celem sprawdzenia łask i cudów doznawanych za wstawiennictwem Matki Bożej. W jej skład weszli: ks. Maciej Popławski – łucki kanonik, ks. Jan Borościusz – międzyrzecki proboszcz, Maciej Pruski – rektor Kolegium Łuckiego. Po badaniu komisja biskupia ogłosiła obraz jako łaskami słynący i cudowny. Ustalenia te potwierdził także notariusz apostolski Baptista de Rubeisa.

Matka Boża Klewańska stała się schronieniem dla wielu Polaków podczas II wojny światowej. W 1943 r. podczas rzezi na Wołyniu wielu naszych rodaków właśnie u Niej szukało ochrony. Ludzie gromadzili się całymi rodzinami i nocami trwali na czuwaniu modlitewnym. Kiedy budził się ranek, kościół się wyludniał. Polacy wracali do codziennych zajęć, zaś wieczorem znów wracali na modlitwę. Schronienia szukali u Maryi, ale także w grubych murach klewańskiej bazyliki. Modlitwy zostały wysłuchane. Kościół oraz miasto nie zostały zniszczone przez oddziały UPA. W Klewaniu schronienie znalazło wielu Polaków z Wołynia. Zakończenie wojny nie przyniosło im jednak upragnionego spokoju. W 1945 r. musieli opuścić swoje ziemie.

Po badaniu komisja biskupia ogłosiła obraz jako łaskami słynący i cudowny. Ustalenia te potwierdził także notariusz apostolski Baptista de Rubeisa

Droga na zachód

Mieszkańcy Klewania opuszczając rodzinny dom, zabrali ze sobą to, co mieli najcenniejszego – obraz Matki Bożej. Wizerunek przewiozła Stanisława Basaj. Matka Boża wraz z innymi wygnańcami, a było ich blisko 800 osób, jechała kilka tygodni do Skwierzyny. Po przyjeździe na miejsce mieszkańcy Klewania zebrali się w kościele św. Mikołaja, aby podziękować za ocalenie. Sam obraz niestety musiał być ukrywany przed komunistami. Na widok publiczny wystawiono go dopiero w 1950 r. Mieszkańcom zza Buga przypominał utracony kraj lat dziecinnych. Często na modlitwę przybywali do niej Kresowiacy i ich dzieci. Z czasem obraz umieszczono w kaplicy pod chórem, a do głównego ołtarza trafił on dopiero w 1968 r. W rozszerzeniu kultu Matki Bożej Klewańskiej pomógł upadek komunizmu w Polsce. Pozwoliło to na uroczystą intronizację obrazu, która nastąpiła dopiero 23 maja 1992 r. Wówczas doszło także do koronacji wizerunku Maryi. Od tego czasu Matka Boża Klewańska od Czartoryskich króluje w ołtarzu głównym skwierzyńskiego kościoła, gromadząc Kresowiaków oraz ich dzieci i wnuki, które na ziemi lubuskiej znalazły swój dom.

2020-03-03 09:47

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Tobie, Maryjo, zawierzam

2020-09-02 10:38

Niedziela lubelska 36/2020, str. III

[ TEMATY ]

obraz

Matka Boża

obraz

Chełm

Tadeusz Boniecki

Matka Boża Chełmska

Matka Boża Chełmska

Łaskami słynący obraz Matki Bożej związany jest z Chełmem od XIII wieku.

Obraz Matki Bożej Chełmskiej to jedno z ważniejszych dzieł sztuki bizantyjskiej. Nie znamy autora oryginału, który powstał prawdopodobnie w X wieku.

Chełmska Pani

Wizerunek Maryi z Dzieciątkiem Jezus został namalowany na płótnie rozciągniętym na cyprysowej desce. Wygląd opisał w XVII wieku Jakub Susza. Obraz ukazuje postać Bogarodzicy trzymającej swego Syna. Postacie odziane są w ciemnoczerwone szaty, z elementami błękitu, przetykane złotem. Na posrebrzanym tle widnieją kwiaty. W późniejszych wiekach Maryja doczekała się złotej sukienki, wysadzanej drogocennymi kamieniami. Od XVI wieku obrazem opiekowali się unici z zakonu bazylianów. Wstawiennictwu Chełmskiej Pani przypisywane jest zwycięstwo Jana Kazimierza nad wojskami Bohdana Chmielnickiego w 1651 r. pod Beresteczkiem. Pierwsza koronacja odbyła się w 1765 r.

W 1915 r. duchowni prawosławni ewakuujący się z Chełma przed frontem wywieźli obraz w głąb Rosji. Od tego czasu uważano go za zaginiony. Wrócił na krótko do miasta we wrześniu 1943 r. Umieszczono go w dawnej katedrze unickiej, zamienionej przez prawosławnych Ukraińców na sobór. Obraz został ponownie wywieziony za wschodnią granicę w 1945 r. W latach 90. XX wieku ujawniono jego istnienie. Obecnie dzieło uważane za oryginalny wizerunek Matki Bożej Chełmskiej znajduje się w Muzeum Ikony Wołyńskiej w Łucku na Ukrainie.

255 lat temu odbyła się koronacja obrazu Matki Bożej Chełmskiej.

Renowacja obrazu

W sanktuarium na Górze Chełmskiej wierni modlą się przed repliką cudownego obrazu, wykonaną przez Władysława Ukleję w 1938 r. Obraz koronował w 1946 r. ówczesny biskup lubelski Stefan Wyszyński. W 1957 r. miała miejsce ponowna koronacja. Po tym, jak z obrazu skradziono korony, nowymi wizerunek Maryi ozdobił bp Piotr Kałwa. Z powodu upływu czasu, ale też z okazji 255. rocznicy pierwszej koronacji, wiosną i wczesnym latem tego roku została przeprowadzona konserwacja obrazu. Jego renowacji podjęli się Andrzej Lasek i Monika Stachurska. Konserwację sukienki, wyhaftowanej na koronację w 1957 r. przez siostry felicjanki z Warszawy, przeprowadziła Akademia Sztuk Pięknych ze stolicy. Odnowioną szatę dodatkowo ozdobiono kosztownymi wotami. Jeden z pierścionków został przekazany Matce Bożej przez nawróconego masona. Łaskami słynący obraz został ponownie umieszczony we wnęce ołtarzowej, przygotowanej przez chełmskiego złotnika Kazimierza Kaszubę.

Rocznica koronacji

Duchowe przygotowania do 255. rocznicy koronacji rozpoczęły się w lipcu. W parafiach ziemi chełmskiej trwa peregrynacja kopii obrazu Matki Bożej. W wakacyjne wtorki w sanktuarium na Chełmskiej Górze ks. inf. Kazimierz Bownik poprowadził nowennę, której przyświecała myśl kard. Stefana Wyszyńskiego: Wszystko postawiłem na Maryję. 7 lipca 1946 r. podczas koronacji biskup lubelski dokonał aktu poświęcenia Polski Niepokalanemu Sercu Maryi. Zostanie on ponowiony podczas wrześniowych uroczystości odpustowych.

Od 29 sierpnia do 6 września trwa kolejna nowenna do Matki Bożej Chełmskiej. 4 września rozpocznie się triduum przed odpustem. Poprowadzi je ks. Krzysztof Gałan, dyrektor Wydziału ds. Wychowania Katolickiego Kurii Metropolitalnej w Lublinie. W tych dniach po Eucharystii o godz. 18 zaplanowane są procesja różańcowa z ikoną Matki Bożej po rosarium oraz apel maryjny. Centralne uroczystości pod hasłem: Tobie, Maryjo, zawierzam odbędą się w dniach 7-8 września. Głównym celebransem Sumy odpustowej będzie bp Andrzej Jeż, ordynariusz diecezji tarnowskiej.

Więcej na: www.bazylika.net

CZYTAJ DALEJ

Dzień Ojca, Dzień Matki, Dzień Brata

Boże Narodzenie jest świętem pokoju

Tak zwani wielcy tego świata toczą właśnie odrażającą walkę o parę chwil ekstazy związanej z władzą nad narodami. A my z pogodą obchodzimy święto, które odnosi nas do wieczności. Śpiewamy właśnie o „dwakroć narodzonym”, chociaż wiemy, że pierwsze narodzenie oznacza coś innego niż to drugie, w tych dniach świętowane. W centrum tego święta jest Matka zajęta pieluchami, ta „błogosławiona między niewiastami”, wyniesiona ponad swój stan. Wpatrujemy się też w heroicznego Józefa, który dziś pospołu z muskularnym aniołem Michałem podtrzymuje ludzką rodzinę w godzinie próby. Ja zaś dziękuję mojej matce za to, że zawsze była w domu, zawsze czekała z obiadem, zawsze się o mnie troszczyła. Ojcu zaś dziękuję za to, że nauczył mnie, co to znaczy być ojcem.
Dwakroć narodzony, „bis genitus”. Ta uroczystość każe nam przeżywać to, czego tak straszliwie brakuje ogłupiałej ludzkości - rodzenie, bolesne wydobywanie z siebie nowego życia. Dwakroć. Najpierw ojcostwo, a potem macierzyństwo. Kiedy tu i ówdzie kładę nacisk na ojcostwo, spotykam się najczęściej z niezrozumieniem. Przesiąknięta rewolucją (a więc i feminizmem) cywilizacja wzmocniła złą polską tradycję, w której silny i kochający ojciec nie jest tak istotną postacią, jaką ja miałem szczęście poznać. Tymczasem właśnie ojcostwo i synostwo jest w samym centrum człowieczego bytu. Można to nazwać - jeśli wola - patriarchalizmem. Jeżeli bez uprzedzeń odczytamy słowo „patriarcha”, czyli „sprawujący ojcowską władzę”, odkryjemy w nim ożywczą siłę pulsującą w sercu Bożego Narodzenia.
Dla wielu horrorem jest sama myśl, że ojciec mógłby naprawdę być głową rodziny, nie mówiąc już o kimś takim, jak ojciec narodu. Jeżeli zaś papieża nazywa się ojcem świętym, to - zapytajmy szczerze - kto naprawdę chce być mu posłuszny we wszystkim? Najpoważniejszy zarzut pod adresem tego niedzisiejszego patriarchalizmu jest dość zaskakujący. Mówią mi tak: „Ty chcesz jakiejś ludzkości uporządkowanej w rodziny pod przewodem ojców. Niech ci będzie. Ale jak chcesz uniknąć starcia między tymi rodzinami, tymi rywalizującymi ojcami?”. Istotnie, bowiem taki konflikt wpisany był w społeczeństwo patriarchalne.
Kochający ojciec gotów jest zabić albo dać się zabić w obronie swoich dzieci. Ojcowie wielkich wspólnot, na przykład dawni królowie, a nawet papieże, z łatwością wdawali się w wojny i wieloletnie spory. Zapewne dawny komendant policji w mojej dzielnicy jakoś to zniósł przed laty, kiedy mu wypomniałem, że jego podwładni uciekają przed kilkoma wyrostkami, a ja sam muszę zadbać o bezpieczeństwo swoich licznych dzieci. Była to klasyczna sytuacja konfliktu. Teraz patrzę na tych chłopców o smutnych oczach, którzy szukają zaczepki, i coraz częściej widzę w nich takie same dzieci, jak te moje, które potrafią, na szczęście z rzadka, tłuc się w domu bez litości, kiedy braterstwo okaże się dla nich wyzwaniem ponad siły. I tak samo zapewne można spojrzeć na starszych chłopców... Z tego spojrzenia wzięła się wielka idea uniwersalnej monarchii, „Christianitas”, pokojowego ładu globalnego, który w niczym nie umniejsza różnorodności narodów, a nawet sprzeczności interesów.
Mając dużo dzieci, łatwiej dostrzec wokół siebie cały ten wielomiliardowy tłum braci (tak podobnych do moich dzieci i do mnie), którzy są gotowi zatłuc się nawzajem o byle co. Odkrywanie ojcostwa jest również odkrywaniem powszechnego braterstwa. Widząc zaskakujące przykłady miłości braterskiej, będę powtarzał, że jest ona możliwa. Jeżeli mogą się kochać bracia zmuszeni do życia w jednym ciasnym pokoju, to sąsiadujące narody też mogą żyć w przyjaźni. Muszą tylko nauczyć się patrzeć na siebie wzajemnie oczami ojca, który kocha wszystkie swoje dzieci i wczuwa się we wszystkie ich racje. Ten Ojciec istnieje. To jest prawdziwy Patriarcha świata.

CZYTAJ DALEJ

Turno: rekolekcje duszpasterzy sportowców

2020-09-28 19:04

[ TEMATY ]

sport

duszpasterz

drohiczynska.pl

Rekolekcje duszpasterzy sportowców

Rekolekcje duszpasterzy sportowców

Ponad 30 diecezjalnych duszpasterzy sportowców uczestniczyło w rekolekcjach zorganizowanych w tym roku w Ośrodku Edukacyjno-Charytatywnym Diecezji Radomskiej „Emaus” w Turnie w dniach 22-25 września.

Ćwiczeniom duchowym przewodniczył bp Wojciech Osial, biskup pomocniczy diecezji łowickiej, który oparł swoje rozważania na pismach mistrzów życia duchowego, szczególnie dużo uwagi poświęcając cnotom kardynalnym w życiu kapłana. Jak co roku w rekolekcjach uczestniczył delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Sportowców – bp Marian Florczyk.

Żegnając uczestników rekolekcji ks. Edward Pleń sdb, Krajowy Duszpasterz Sportowców powiedział: Rekolekcje można porównać do rozgrzewki przed prawdziwymi zawodami. Każdy sportowiec wychodząc na arenę swoich zmagań musi mieć świadomość, że dobrze się do nich przygotował. Zanim pójdziecie do swoich podopiecznych, sportowców różnych dyscyplin, pogłębiliście waszą więź z Chrystusem i rozgrzaliście swoje serca, aby jeszcze bardziej kochały Boga i bliźniego”.

Rekolekcje poprzedziło jesienne spotkanie diecezjalnych duszpasterzy sportowców, podczas którego Prezes SALOS RP prof. Zbigniew Dziubiński zaprezentował swoją najnowszą książkę „Sport w służbie osoby i wspólnoty w perspektywie papieża Franciszka”. Poruszono również bieżące tematy duszpasterstwa sportowców, m.in. obowiązku stosowania reżimu sanitarnego podczas prowadzenia zajęć i organizacji imprez w stowarzyszeniach sportowych i klubach w okresie rozprzestrzeniania się wirusa Covid 19.

Zebrani podsumowali także XIX Międzynarodowe mistrzostwa duchowieństwa w szachach w lipcu tego roku, oraz zapoznali się z regulaminem XVI Mistrzostw Polski księży w piłce halowej, które odbędą się w Bochni w kwietniu 2021 r.

W spotkaniach diecezjalnych duszpasterzy sportowców udział biorą kapłani diecezjalni i zakonni towarzyszący w swoich diecezjach ludziom sportu, w tym roku obecni byli kapelani drużyn piłkarskich Ekstraklasy – m.in. Jagiellonii Białystok, Rakowa Częstochowa i Zagłębia Lubin.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję