Reklama

Krzyż się nie chwieje, to świat się chwieje!

2020-06-24 09:57

Niedziela Ogólnopolska 26/2020, str. I-VIII

Jesteśmy świadkami paraliżu świata. Jeszcze na początku tego roku nie wiedzieliśmy, że za chwilę będziemy uczestnikami jakiegoś wielkiego sztormu, który dotknie ludzi na całym globie. Często w ostatnim czasie mówiło się o globalnej wiosce i oswoiliśmy się z tą nazwą. Ale gdy tą wioską zatrzęsło, to wszyscy mieszkańcy naszej planety padli w przerażeniu i lęku.

I przypomniały nam się owe prorocze słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane na początku jego pontyfikatu: „Nie lękajcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!”. Także Ruch „Europa Christi”, założony w 2016 r., nawiązał do tego wezwania papieża Polaka. Jednocześnie wróciliśmy do słów św. Pawła – Apostoła Narodów, który przypomniał zasadniczą myśl, istotną dla religii chrześcijańskiej: „Jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, próżna jest nasza wiara i nasze przepowiadanie” (por. 1 Kor. 15, 14). Trzeba nam koniecznie w tym trudnym czasie podjąć taki sposób przeżywania wiary chrześcijańskiej, jak to było widoczne u pierwszych wyznawców Chrystusa, co odnotowują Dzieje Apostolskie. A kluczem dla chrześcijan było właśnie zmartwychwstanie Chrystusa. Również my musimy sobie uświadomić, że w historii ludzkości było bardzo wielu wielkich mędrców, filozofów, nauczycieli, ale tylko Chrystus zmartwychwstał.

Reklama

Zmartwychwstanie Pana Jezusa jest przedmiotem refleksji nauk teologicznych, biblijnych, archeologicznych itp. Pojawia się tutaj także sprawa Całunu Turyńskiego, który nazywany jest Piątą Ewangelią. Dla chrześcijanina ma on bowiem swoją wielką wymowę i jest także przyczynkiem do przeświadczenia o prawdziwym przesłaniu Ewangelii, która mówi o tym, że Chrystus zmartwychwstał prawdziwie. Uzyskaliśmy zgodę prof. Bernarda Hontanilli z Uniwersytetu Navarry (Hiszpania) specjalisty z zakresu chirurgii plastycznej, na przekład jego ekspertyzy dotyczącej Całunu Turyńskiego oraz do jej publikacji w języku polskim. Uważamy, że odkrycie prof. Hontanilli jest prawdziwym podarunkiem Opatrzności na ten trudny czas dla ludzkości, czas wielkiego niepokoju i zagrożenia, który potrzebuje uspokojenia także na obszarze religijnym. Przybliżamy, więc tę pełną nadziei myśl o zmartwychwstaniu Pana Jezusa. W obecnym czasie także my, chrześcijanie, potrzebujemy wsparcia religijnego, płynącego z wiary w Chrystusa. Jest to przecież czas, gdy tysiące ludzi na świecie umiera. Czas poszukiwania nadziei. Chrystus Zmartwychwstały jest szczególną nadzieją w czasie pandemii. „Stat Crux dum volvitur orbis”, pamiętam, jak tą dewizę kartuzów tłumaczył sługa Boży kard. Wyszyński: „Krzyż się nie chwieje, to świat się chwieje”. Ten chwiejący się świat potrzebuje dziś Krzyża i Zmartwychwstania. Nie ma zmartwychwstania bez krzyża i nie ma krzyża bez zmartwychwstania. Człowiek wierzący znajduje w tych dwóch znakach źródło nadziei i odwagi. Odwaga odnalezienia się w dzisiejszej sytuacji ma swoje umocowanie w religii. Pośród różnych propozycji, które są składane ludziom na świecie, myślę, że ta – propozycja wiary umocowanej w zmartwychwstałym Panu – należy do najmocniejszych. Mamy pełną świadomość, że zmartwychwstanie Chrystusa to wielka tajemnica naszej wiary, ale dla dzisiejszego człowieka odkrycie, że płótno, w które zostało owinięte martwe ciało Jezusa nosi na sobie znaki życia i zapewne jest świadkiem zmartwychwstania Jezusa jest dowodem niezwykłym, wprost wstrząsającym.

Broszura z pełnym tekstem ekspertyzy prof. Bernardo Hontanilli w przygotowaniu.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Obecne cierpienia i przyszła chwała

2020-07-08 08:41

Niedziela podlaska 28/2020, str. VIII

[ TEMATY ]

Słowo Boże

Adobe Stock

Św. Paweł przekonuje nas dzisiaj, „że obecnych cierpień nie da się porównać z przyszłą chwałą, która ma się w nas objawić”. Całe stworzenie jest podobne do rodzącej kobiety, która woła i cierpi, „ufnie oczekując uznania za dzieci, czyli odkupienia naszego ciała”.

Przyjęcie Słowa Bożego do gleby naszego serca wprowadzi w doświadczenie obecnego cierpienia i niezawodną obietnicę przyszłej chwały.

Obecne cierpienia

„A gdy siał, niektóre ziarna padły koło drogi. Przyleciały ptaki i wydziobały je”. W tym zdaniu odnajdujemy pierwszą trudność i powód obecnego cierpienia na drodze wiary. Jezus Chrystus uprzedza nas, że istnieje Zły, który przychodzi i chętnie „wyrywa to, co zostało zasiane”. Nie wystarczy zatem słuchanie Słowa Bożego, ale trzeba je obronić przed wydziobaniem. W przeciwnym razie spełni się na nas proroctwo Izajasza: „Będziecie przysłuchiwać się, ale nic nie zrozumiecie, będziecie się wpatrywać, ale nie zobaczycie. Serce tego ludu stało się bowiem gnuśne, ich uszy dotknęła głuchota, a oczy ślepota, bo nie chcą widzieć ani słyszeć i nie chcą zrozumieć ani się nawrócić, żebym ich uzdrowił”. Ochrona ziarna przed ptakami Złego pociąga za sobą obecne cierpienia.

„Inne padły na grunt kamienisty, gdzie było mało ziemi, i szybko wzeszły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy pokazało się słońce, przypaliło je i uschły, bo nie zapuściły korzeni”. Początkowy zapał i przyjęcie z entuzjazmem Słowa Bożego nie chroni przed kolejną trudnością, którą jest nieugruntowanie i niestałość. Możliwe, że każdy człowiek rozpoczynający drogę wiary „nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Dlatego gdy przychodzą trudności lub prześladowanie z powodu słowa”, tak łatwo się załamać. Obecne cierpienia stanowią okazję do ugruntowania swojego wyboru wiary i przezwyciężenia pokusy „słomianego zapału”. Okres suszy może być czasem puszczania korzeni w głąb oraz wołania o deszcz i śnieg, które „spadają z nieba nie po to, by tam wrócić, lecz aby nawodnić ziemię, użyźnić ją i zapewnić urodzaj”.

„Inne padły między ciernie. A ciernie wyrosły i przygłuszyły je”. Kolejną trudnością są codzienne troski i powaby bogactwa, które mogą całkowicie zagłuszyć ziarno Słowa, że nie wydaje żadnego owocu. Zmaganie się z cierniami codzienności, których nie można tak sobie powyrywać, ale cierpliwie i uważnie wypalać, aby nie przygłuszyły Słowa Bożego w naszym życiu. Nie jest wykluczone, że walka o wierność Słowu w cierniach codzienności, jest największym powodem obecnych cierpień.

Przyszła chwała

„Jeszcze inne padły na glebę urodzajną i wydały plon: jedno stokrotny, inne sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inne trzydziestokrotny”. Glebą urodzajną są ci ludzie, którzy przeszli przez powyższe trudności i zachowali Słowo życia. Przeszli przez doświadczenie odganiania niebezpiecznego ptactwa, okresu dojmującej suszy i walki z chwastami, które często rosły szybciej niż Słowo. Motywacją na tę drogę mogło być proroctwo Izajasza dotyczące Słowa Pańskiego: „Wychodzi ono z ust moich, nie po to, by wrócić do Mnie bezowocnie, lecz aby wypełnić moją wolę i spełnić to, z czym je posłałem”. Cierpienie nie jest bowiem ostatnim słowem Ewangelii, bo przyszła chwała jest nieporównywalnie większa.

CZYTAJ DALEJ

POŚRODKU - Rekolekcje Wspólnoty Twórców Chrześcijańskich Vera Icon

2020-07-13 11:33

[ TEMATY ]

kultura

Materiał prasowy

Wspólnota Twórców Chrześcijańskich Vera Icon organizuje rekolekcje online dla artystów oraz ludzi kultury.

• O CZYM? •

Chrześcijański twórca otrzymał konkretny charyzmat, który jest darem nie tylko dla jego osobistego użytku, ale przede wszystkim dla posługi we wspólnocie Kościoła. Dlatego zastanawiając się nad tożsamością chrześcijańskiego twórcy, będziemy charakteryzować Kościół. Co znajduje się w centrum zainteresowania tej szczególnej wspólnoty?

Kończąc swoją ziemską misję, Zmartwychwstały stanął „pośrodku” przestraszonych apostołów i obdarował ich pokojem. Spotkanie Zmartwychwstałego Chrystusa jest kluczowym doświadczeniem, które kształtuje tożsamość chrześcijan. Ale charakterystyki Kościoła dopełniają także inne wydarzenia, podczas których w centrum – pośrodku – stawiane są dwie inne postaci. Pierwszą jest przyłapana na grzechu kobieta przyprowadzona przed Jezusa przez faryzeuszy. Drugą – małe dziecko, które Jezus stawia pośrodku uczniów, kiedy ci pytają: „Kto jest największy w Królestwie Niebios?”. Chrystus ratuje grzesznicę i dowartościowuje dziecko. Zatem grzeszność i dziecięcość to cechy, które będą nas interesować podczas tegorocznych wakacyjnych rekolekcji. Czy stanowią one inspirujący temat dla chrześcijańskich twórców?

• GDZIE? •

Rekolekcje w całości odbywać się będą ONLINE. Dostęp tylko dla zapisanych osób przez specjalny link wysłany drogą mailową :).

• KIEDY? •

23-26.07.2020

Rekolekcje będą odbywać się w godzinach wieczornych od czwartku do soboty - 19:00 - 21:30 oraz w niedzielę od 10:00-11:30, dodatkowo dla członków wspólnoty przewidziane są grupy dzielenia od pt-ndz po każdej konferencji.

ZAPISY:

Zobacz

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję