Reklama

Niedziela w Warszawie

Pracowity błogosławiony

Ksiądz Kłopotowski nie próżnuje. Jego orędownictwa doświadcza każdy, kto modli się za wstawiennictwem tego kapłana.

2020-06-24 09:57

Niedziela warszawska 26/2020, str. V

[ TEMATY ]

bł. Ignacy Kłopotowski

wstawiennictwo

Magdalena Wojtak

Figura bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego w Loretto

Opiekun ubogich, apostoł prasy katolickiej, niestrudzony duszpasterz i założyciel Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Loretańskiej wyprasza w niebie wiernym liczne łaski. W sanktuarium w Loretto przed jego sarkofagiem i słynącą łaskami figurą Matki Bożej Loretańskiej małżeństwa wymadlają dar potomstwa i zgodę w rodzinie, bezrobotni – pracę. Uzależnieni doświadczają uwolnienia z nałogów, a chorzy uzdrowienia.

– Był mu bliski każdy człowiek, potrafił dostrzec konkretną osobę z jej problemami. Błogosławiony ksiądz Ignacy Kłopotowski oręduje za każdą ludzką biedą – mówi Niedzieli s. Daria Witkowicz CSL.

Uzdrowiony chłopiec

Szczególnej łaski uzdrowienia doświadczył 3-letni Ignaś, który urodził się z wodogłowiem i innymi wadami. Jego bliscy szturmowali niebo za wstawiennictwem błogosławionego.

Reklama

– Chłopiec przeszedł liczne operacje, jego bliscy w Loretto przy relikwiach ks. Kłopotowskiego prosili o zdrowie dla syna, my także modliłyśmy się w intencji chłopca za wstawiennictwem naszego założyciela – opowiada s. Wioletta Ostrowska CLS.

Dziś Ignaś cieszy się powrotem do zdrowia. – Inni członkowie jego rodziny także doświadczali opieki ks. Kłopotowskiego – dodaje s. Wioletta, która jest sekretarzem miesięcznika Różaniec. Gazeta kontynuuje misję Kółka Różańcowego, pisma założonego przez ks. Kłopotowskiego.

Ocalone siostry

Kiedy we wrześniu 1931 r. ks. Kłopotowski odszedł do domu Ojca, kard. Aleksander Kakowski polecił loretanki opiece matce Urszuli Ledóchowskiej (kanonizowanej w 2003 r.). Modliły się one za wstawiennictwem ks. Kłopotowskiego, aby przetrwały jako osobne zgromadzenie.

Reklama

Opieki założyciela siostry doświadczyły także podczas II wojny światowej. – W trakcie bombardowań i niemiecko-rosyjskich walk w loretańskim lesie nie zginęła żadna z sióstr – opowiada s. Klara Bielecka CSL, wicepostulatorka procesu beatyfikacyjnego ks. Kłopotowskiego.

Loretanki zawdzięczają jego wstawiennictwu także ocalenie w okresie komunistycznym ich drukarni i domu generalnego. – Ks. Kłopotowski mówił, że jak umrze, nie będzie próżnować w niebie – mówi s. Klara.

Wędruje po świecie

Czciciele bł. ks. Kłopotowskiego spotykają się w pierwsze czwartki miesiąca w sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej, gdzie o godz. 18.00 sprawowana jest Msza św. w intencjach za jego przyczyną (najbliższa – 2 lipca).

15 lat temu w Warszawie odbyła się beatyfikacja ks. Ignacego Kłopotowskiego.

Zgromadzenie otrzymuje wiele próśb o relikwie bł. ks. Kłopotowskiego. Znajdują się one już m.in. w Ameryce, Australii i Europie. Po Polsce najwięcej ich mają Włosi. Szczególna relikwia – serce ks. Kłopotowskiego – znajduje się w katedrze warszawsko-praskiej, której kapłan był proboszczem.

Kult założyciela loretanek obecny jest jeszcze m.in. w parafii Matki Bożej Zwycięskiej w Rembertowie oraz otwockiej parafii, jedynej w kraju, której patronuje bł. ks. Kłopotowski.

Do błogosławionego zwracają się także kapłani. – Ksiądz Kłopotowski był zatroskany o jakość życia duchownych. Zorganizował pierwszy w stolicy dom księży emerytów, wydawał także miesięcznik Głos Kapłański. Uczył troski o parafian, głoszenia kazań i katechizacji – mówi s. Klara. Ona także wielokrotnie doświadczyła wstawiennictwa bł. ks. Kłopotowskiego. – Dlatego, gdy mam jakiś problem, zwracam się do niego, aby wyprosił mi światło w rozwiązywaniu trudnych spraw – wyznaje. Założycielowi zgromadzenia zawdzięcza łaskę zdrowia w chorobie onkologicznej.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Duch, który działa

Niedziela łódzka 22/2020, str. I

[ TEMATY ]

modlitwa

Odnowa w Duchu Świętym

wstawiennictwo

Piotr Drzewiecki

Osoby posługujące modlitwą wstawienniczą

Niekiedy słyszymy słowa krytyki i zastrzeżeń pod adresem działających w Kościele wspólnot, w tym wspólnot Odnowy w Duchu Świętym.

Można powiedzieć, że obdarowanie charyzmatyczne to papierek lakmusowy spotkań modlitewnych, ożywczego tchnienia Ducha Świętego w naszych wspólnotach parafialnych i przyparafialnych, próba wiary i odpowiedzi na zaproszenie Boga oraz nieodłączne „wyposażenie” każdego ewangelizatora. Wyznacznikiem prawdziwości charyzmatów są jego owoce. W Piśmie świętym wiele razy Bóg mówi do nas, że „po owocach ich poznacie” – poznajemy, kto i w jakim kierunku nas pociąga i prowadzi. A zatem niezwykle ważna jest troska o osobistą relację z Bogiem – by była ona żywa. Pielęgnowanie jej opiera się m.in. na codziennej modlitwie, rachunku sumienia i czynnym uczestnictwie w Eucharystii.

Równie ważne w życiu charyzmatyka jest życie sakramentalne (szczególnie regularna spowiedź), byśmy nie zagłuszali głosu Bożego w naszych sercach poprzez nieuporządkowane relacje i grzech. Trzeba być świadomym odpowiedzialności, jaką bierzemy na siebie, podejmując posługę charyzmatyczną – czyli współpracę z samym Duchem Świętym. Moja troska o charyzmaty polega więc na tym, że się na nie otwieram. W ten sposób mówię Bogu „tak”, że chcę być Jego narzędziem. Mamy zatem prosić Boga o charyzmaty dla naszych wspólnot – im mamy ich w naszych wspólnotach więcej, tym bardziej umacniamy się Bożą miłością i doświadczamy Jego miłosierdzia.

– Charyzmat to dar łaski, jak wynika z greckiego tłumaczenia tego słowa, dany komuś po to, aby powiększał dobro innego człowieka. Z mojej wieloletniej praktyki wynika, że jest to przejaw mocy Bożej w naszym codziennym życiu. Pojawia się w tym kontekście pytanie o to, jak odkryć swój charyzmat, a właściwie charyzmaty, gdyż Bóg jest hojnym Dawcą. Zawsze jest ich więcej, niż jesteśmy je w stanie wykorzystywać. Wraz z pełnią Ducha Świętego, którą otrzymał każdy ochrzczony, występują charyzmaty niejako „w pakiecie”. Aby się o tym przekonać, wystarczy zacząć posługiwać. Po przejawach Jego działania można coś więcej powiedzieć o samym Działającym lub w ogóle Go zauważyć we współczesnym świecie – mówi dr hab. Dariusz Jeziorny, prof. Uniwersytetu Łódzkiego.

W każdym posługiwaniu charyzmatycznym najważniejsza jest miłość – rozumiana jako pragnienie dobra drugiego człowieka. W służbie charyzmatycznej pamiętajamy cały czas, że charyzmaty są dla innych. Często są one dla nas osobiście krzyżem, bo posługa wymaga czasu, poświęcenia, rezygnacji z przyjemności, obumierania dla siebie itp. A wszystko po to, by chwała Boża mogła objawić się w moim bliźnim.

Tym, co mnie pozwala wytrwać w służbie drugiemu człowiekowi, gdy ciśnie się na usta „mam dość”, są słowa śp. o. Józefa Kozłowskiego, jezuity i założyciela łódzkiej, charyzmatycznej wspólnoty modlitewnej „Mocni w Duchu”: – Jak woda oczyszcza się płynąc, tak człowiek uczy się, posługując.

CZYTAJ DALEJ

Nierozważny Siewca?

2020-07-08 08:40

Niedziela Ogólnopolska 28/2020, str. IV

[ TEMATY ]

homilia

Adobe Stock

Dzisiejsza Ewangelia, jakże wszystkim dobrze znana, ukazuje siewcę rzucającego ziarno właściwie na wszystkie możliwe strony i miejsca (por. Mt 13, 1-23). Moglibyśmy zapytać o jego znajomość sztuki rolnictwa i czy aby nie jest on nieco nierozważny i nie trwoni cennego daru, który ma wydać plon. Różne są ziarna i różną mają wartość. Jedne są małych rozmiarów, wręcz mikroskopijne, inne większe. Czy to nasiona rzeżuchy na stół wielkanocny czy drogocenne nasiona np. kaktusów, z wielką troską przez nas zasiane i z nadzieją obserwowane, cieszą w momencie kiełkowania i wzrostu, a nawet wzbudzają w nas dumę.

Bóg, siejąc ziarno swego słowa, kieruje się trochę innymi regułami. To reguły miłości. Pokazuje różne miejsca, na które rzuca ziarno. Dla Niego nie ma człowieka, który mógłby być wykluczony z możliwości poznania słowa Bożego. Wiemy, jaką siłą natury jest chęć życia w każdym możliwym klimacie i miejscu, choćby najbardziej nieurodzajnym, na którym z czasem rodzi się życie. Bóg zaczyna zasiew od dróg, gruntów skalistych, przestrzeni porośniętych cierniami, aby wreszcie rzucić ziarno na ziemię żyzną, by wydało plon stokrotny, sześćdziesięciokrotny i trzydziestokrotny. Skoro prorok Izajasz w dzisiejszym czytaniu (por. 55, 10-11) mówi o słowie, które musi dokonać tego, co zamierzył siewca, to sianie staje się jednocześnie procesem użyźniania mającym w końcu przynieść zamierzony efekt. Jeśli dziś obumiera w tobie Boże słowo, Bóg zasieje je na nowo. Daje nam na tyle poznać swoje słowo, na ile dziś nasze serce jest na to przygotowane. „Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego” znaczy, że twoje serce jest gotowe na przyjęcie słowa Bożego, że jesteś ziemią żyzną – pozostali jeszcze potrzebują czasu. Myślę, że każdy z nas słuchający słowa Bożego widzi, jak zmienia się nasze podejście do jego treści. To, które postrzegamy dziś, brzmi zupełnie inaczej, niż to, które słyszeliśmy wczoraj. Treść, którą dostrzegamy teraz, do niedawna była przed nami zakryta. Zachwycamy się nią wciąż na nowo. Znaczy to, że ziemia naszego serca staje się coraz żyźniejsza. Ale dzisiejsza przypowieść o siewcy jest skierowana także do tych, którzy potrzebują jeszcze czasu. „Oto siewca wyszedł siać” – wyszedł i sieje, i siać będzie tak długo, aż twoje serce przyjmie Jego słowo. Nie przejmuj się, że dziś go nie rozumiesz – poznasz je jutro, pojutrze, może za rok albo dwa, ale czytaj, przyjmuj, rozważaj tak długo, aż pewnego dnia zobaczysz siebie w słowie, które zacznie cię zmieniać. Święty Paweł pisze, z jakim pragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych. Jakby całe niebo czekało na cud przemiany twego serca i przyjęcia słowa, które objawi się w tobie i twoim życiu, byś żył w wolności i chwale dziecka Bożego.

CZYTAJ DALEJ

Wybory: Andrzej Duda zdobył prawie 1,8 mln głosów więcej niż w 2015 r.

2020-07-13 11:00

[ TEMATY ]

wybory

Andrzej Duda

wybory 2020

wybory prezydenckie

PAP/Radek Pietruszka

O 1 mln 782 tys. 467 głosów więcej niż wyborach prezydenckich w 2015 r. otrzymał w niedzielę prezydent Andrzej Duda - wynika z cząstkowych wyników głosowania przedstawionych przez PKW.

W poniedziałek rano PKW podała informację o wynikach głosowania w II turze wyborów z 99,97 proc. obwodów. Z danych tych wynika, że Andrzej Duda zdobył 10 mln 413 tys. 94 głosy, to jest 51,21 proc. Wynik ten jest o 1 mln 782 tys. 467 lepszy niż rezultat z II tury wyborów prezydenckich w 2015 r. Wówczas na Dudę zagłosowało 8 mln 630 tys. 627 osób. Pięć lat temu Andrzej Duda uzyskał 51,55 proc. liczby głosów, czyli o 0,34 proc. więcej niż w niedzielę.

Według cząstkowych informacji PKW na Rafała Trzaskowskiego zagłosowało w niedzielę 9 mln 921 tys. 219 wyborców, to jest 48,79 proc. Tym samym Trzaskowski zdobył o 0,34 proc., to jest o 1 mln 808 tys. 908, więcej głosów niż Bronisław Komorowski w 2015 r., który otrzymał wtedy 8 mln 112 tys. 311 głosów, czyli 48,45 proc.

Jak podała PKW, frekwencja w tegorocznych wyborach wyniosła 68,12 proc. Z kolei II turze wyborów prezydenckich w 2015 r. frekwencja w była o 12,78 proc. niższa niż w niedzielę i wyniosła 55,34 proc. (PAP)

autor: Mateusz Mikowski

mm/ lena/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję