Reklama

Antropologia młodości św. Jana Pawła II

2015-03-28 21:33

Ks. Mariusz Sztaba

GRZEGORZ GAŁĄZKA

Św. Jan Paweł II poświęcił wiele wnikliwej refleksji i analiz okresowi młodości, wydobywając i ukazując strukturalne oraz osobowe czynniki bycia młodym. Papież „urobił” sobie obraz młodzieży i młodości w czasach duszpasterskich w Polsce. Ten obraz stale weryfikowany i pogłębiany towarzyszył mu podczas całego pontyfikatu, bowiem jak zauważył w książce Przekroczyć próg nadziei „jest coś w człowieku, co nie podlega zmianom”, przez co można powiedzieć, że młodzi w gruncie rzeczy są zawsze tacy sami. Papież zaprezentował podstawy „antropologii młodości” w Liście apostolskim „Parati semper” wydanym z okazji Międzynarodowego Roku Młodzieży w 1985 r. Do nich powracał niejednokrotnie w czasie spotkań z młodzieżą przy różnych okazjach.

SPECYFIKA OKRESU MŁODOŚCI

Zdaniem Jana Pawła II młodość ma swoją niepowtarzalną specyfikę, która różni ten okres od dzieciństwa i dorosłości. „Okres młodości – pisał w Parati semper - jest bowiem czasem szczególnie intensywnego odkrywania ludzkiego „ja” - i związanych z nim właściwości oraz uzdolnień. Stopniowo i sukcesywnie odsłania się przed wewnętrznym widzeniem rozwijającej się osobowości młodzieńczej lub dziewczęcej owa specyficzna, poniekąd jedyna i niepowtarzalna - potencjalność konkretnego człowieczeństwa, w którą wpisany jest jakby cały projekt przyszłego życia”(nr 3). Przez ten fakt, młodość sama w sobie jest szczególnym bogactwem, a jest „to bogactwo odkrywania, a zarazem planowania, wybierania, przewidywania i podejmowania pierwszych własnych decyzji, które mają znaczenie dla przyszłości w wymiarze ściśle osobowym ludzkiej egzystencji” (nr 3).

Wewnętrzne bogactwo, które kryje się w młodości, objawia się szczególnie w pytaniach dotyczących sensu i wartości życia, które świadczą o dynamice rozwoju ludzkiej osobowości młodego człowieka. Ale jeszcze czymś ważniejszym od pytań jest poszukiwanie na nie odpowiedzi, gdyż dotyczą one „projektu całego życia”. Dlatego odpowiedzi nie mogą być pośpieszne, ani powierzchowne. W stawianiu pytań i w udzielaniu prawdziwych odpowiedzi wielką pomoc powinni świadczyć mądrzy i taktowni wychowawcy.

MŁODZIEŃCZY IDEALIZM

Według Papież znamiennym rysem młodości jest idealizm, który dawniej, pod wpływem tradycji romantycznej, owocował prostym zaangażowaniem w różne sprawy, a teraz „w klimacie jakiejś nowej epoki pozytywistycznej” bardziej przybiera formę krytycyzmu (zob. Przekroczyć próg nadziei..., s. 101). Ojciec św. z racji idealizmu, dostrzega w młodości wielki potencjał, pragnienie prawdziwego braterstwa wszystkich ludzi, bez podziałów, dyskryminacji i przeciwstawień. Młodość bowiem, „to olbrzymi potencjał dobra i twórczych możliwości” (zob. Przekroczyć próg nadziei..., 101). Dlatego też zdaniem Papieża - młodzież jest mocna do walki z prawdziwym złem, „z wszelką niesprawiedliwością i wyzyskiem, z wszelkim fałszem i zakłamaniem, ze wszystkim co krzywdzi, poniża, plugawi ludzkie współżycie do obcowania z każdą zbrodnią w stosunku do życia, z każdym grzechem” (nr 15).

Reklama

MŁODOŚĆ TO CZAS WZRASTANIA

Jan Paweł II rozumie młodość jako czas „wzrastania”, tzn. „akumulacji wszystkiego, co prawdziwe, dobre i piękne”. Wzrastanie w mądrości i w łasce będące niepowtarzalną charakterystyką młodości, powinno dokonywać się poprzez obcowanie ze światem widzialnym, przyrodą, z innymi ludźmi i ich dziełami oraz z Bogiem. Obcowanie z przyrodą odsłania przed młodym człowiekiem niesłychane bogactwo i różnorodność istnień widzialnych, a równocześnie zaprasza w stronę tego, co niewidzialne, ukryte. Obcowanie z ludźmi otwiera „wielkie pole doświadczenia, które posiada nie tylko znaczenie poznawcze, ale równocześnie wychowawcze i etyczne”, bo uczy ono „pełniej być człowiekiem poprzez umiejętność dawania siebie: być człowiekiem dla drugich” (nr 14). Wreszcie obcowanie z Bogiem pozwala wzrastać w łasce, która jest bezinteresownym darem Boga z samego siebie i w prawym sumieniu.

CO ROBIĆ, ABY NIE STRACIĆ CZASU I DARU MŁODOŚCI?

Jak odkrywać to wewnętrzne bogactwo jakim jest czas młodości? Co zrobić, aby autentycznie wzrastać w mądrości i w łasce u Boga i ludzi, a poprzez to, „wrastać” w różne wspólnoty i społeczności? Jan Paweł II wskazuje na kilka ważnych elementów w tym procesie wzrastania i wrastania. Oto one:

Po pierwsze, młodzi ludzie nie powinni lękać się swojej młodości i związanych z nią nieuniknionych pytań. Do podstawowych i istotnych pytań tego okresu Papież zalicza następujące: kim jest Bóg? oraz kim jest człowiek? Odpowiedzią na te fundamentalne pytania powinny być wybory oparte o autentyczne wartości, od których zależy kształt życia osobistego i społecznego w przyszłości. Papież podkreśla w związku z powyższym stwierdzeniem, że „młodość to nie tylko pewien okres życia ludzkiego, odpowiadający określonej liczbie lat, ale to jest zarazem czas dany każdemu człowiekowi i równocześnie zadany mu przez Opatrzność (Przekroczyć próg nadziei..., s. 101).

Po drugie, młodzi ludzie powinni podjąć „wspaniałą pracę”, „fascynujący trud wewnętrzny” związany z rozpoznawaniem życiowego powołania, które jest zarazem „projektem życia” (nr 9). Papież mówi o powołaniu chrześcijańskim, a w jego ramach o powołaniu do świętości; o powołaniu do miłości, jako bezinteresownym darze z samego siebie; o powołaniu małżeńskim, związanym z odkrywaniem prawdziwej, pięknej i czystej miłości, która jest wymagająca; o powołaniu kapłańskim i zakonnym oraz o każdym życiowym – zawodowym powołaniu (nr 9-10). Zdaniem Ojca św. wartość tego projektu życia, który w młodości powinien ukształtować się, zależy od stosunku każdego młodego człowieka do dobra i zła moralnego, tzn. od stanu świadomości moralnej. Bowiem moralność i sumienie wyciskają „najwyrazistszą pieczęć na życiu pokoleń, na historii i na kulturze ludzkich środowisk, społeczności, narodów i całej ludzkości” (nr 6).

Po trzecie, „młodość, to czas rozpoznawania talentów. Równocześnie zaś jest to czas wchodzenia na wielorakie szlaki, po których rozwijała się i nadal rozwija cała ludzka działalność, praca i twórczość” (nr 12). Dlatego Papież zachęca młodych ludzi, aby wchodzili na te szlaki z zainteresowaniem, z pilnością i z entuzjazmem, podejmując naukę i wszelką pracę widziane w kontekście dobra rodziny i społeczeństwa oraz ojczyzny.

Po czwarte, z kształtowaniem w młodości projektu życia związane jest zagadnienie dziedzictwa. Chodzi tu przede wszystkim o dziedzictwo bycia człowiekiem, w bliżej określonej sytuacji osobowej i społecznej, o całe dziedzictwo kultury, w centrum którego na co dzień, znajduje się wiara, język oraz historia własnego narodu. Papież wskazując na to dziedzictwo, apeluje do młodych, aby je przejęli, potwierdzili, utrzymali i pomnożyli. Równocześnie przestrzega, aby go nie zmarnowali, zajmując względem niego postawę bierną. Ojciec św. przypomina w tym kontekście, że projekt życia wypracowywany w okresie młodości, od początku zostaje włączony w dzieje różnych społeczeństw i wspólnot, tak od zewnątrz, jak i od wewnątrz. A poza tym, dziedzictwo stanowi „wezwanie w znaczeniu etycznym”, bowiem każdy młody człowiek zostaje nim „duchowo obdarowany w samym swoim indywidualnym człowieczeństwie” (nr 11).

Po piąte, młodzież realizując projekt życia powinna odpowiedzialnie podjąć trud budowania życia osobistego i społecznego pamiętając o tym, że życie jest „pielgrzymką ciągłych odkryć” własnego człowieczeństwa; wartości, które nadają sens życiu; ludów i narodów, z którymi łączy nas los jednej ludzkiej rodziny.

Po szóste, projekt życia realizowany w młodości rysuje się jako „samourzeczywistnienie się” młodego człowieka i związany jest z procesem samowychowania rozumianym jako bycie „wychowawcą samego siebie” oraz budowanie w sobie wewnętrznej struktury, gdzie „prawda czyni nas wolnymi” (nr 3, 13).

Młodość jest darem, ale i zadaniem. Jest przygodą i wyzwaniem. Chrystus zaś jest tym, który z miłością spogląda na każdego młodego człowieka, ofiarując mu swoją przyjaźń i pomoc.

Tagi:
Jan Paweł II

Finał konkursu Jan Paweł II – przyjaciel człowieka

2019-05-19 08:40

Anna Przewoźnik

Anna Przewoźnik

Rozstrzygnięto ogólnopolski konkurs o Świętym Janie Pawle II pod hasłem: „Jan Paweł II – przyjaciel człowieka”. Gimnazjaliści oraz uczniowie VII i VIII klas szkół podstawowych zmagali się z niełatwymi pytaniami, podczas drugiego etapu konkursu o Świętym. Finał w formie quizu multimedialnego odbył się 17 maja w Muzeum Monet i Medali św. Jana Pawła II w Częstochowie. Rywalizowało ze sobą osiem drużyn. Najlepszą okazała się reprezentacja Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Borownie w składzie: Łukasz Ancerowicz, Oliwer Drab, Michał Pomada.

Kolejne miejsca zajęli: II - uczniowie z Zespołu Szkolno-Przedszkolnego z Mykanowa - Magdalena Sapała, Wiktoria Sikora, Alicja Żarkowska.

III - uczennice SP z Rzerzęczyc - Dorota Wyszka, Aleksandra Matyjaszczyk, Lena Anklewicz.

Zwycięzcy jednogłośnie podkreślali, że ich udział w konkursie spowodował, że dzięki lepszemu poznaniu, święty Papież stał się ich prawdziwym przyjacielem.

Zobacz zdjęcia: Finał konkursu o Janie Pawle II

- Zgromadziliśmy większą wiedzę niż posiadaliśmy. Osobiście nie mieliśmy okazji go spotkać, ale poprzez przygotowanie do konkursu wzmocniliśmy wiarę w Boga i zdecydowanie pogłębiliśmy wiedzę o naszym Polaku – powiedział Michał zwycięzca konkursu.

- Zafascynowała mnie postać Jana Pawła II, a szczególnie to jak w ostatnich miesiącach życia starał się dalej sprawować swoją posługę, to jak odchodził. Podczas przygotowania do konkursu zafascynowała mnie też postać abp Mokrzyckiego – zwierza się Łukasz.

- Nie spodziewaliśmy się pierwszego miejsca. Było wiele drużyn, które były dobrze przygotowane i mieliśmy świadomość, że może być trudno. Tym bardziej cieszy nas to podium - zaznacza Oliwer.

- Jan Paweł II powiedział kiedyś: „Przyjacielem jest ten, przy kim staje się lepszy”. Myślę, że wszyscy uczestnicy, którzy przystąpili do konkursu poznając Jana Pawła II stają się na pewno lepszymi ludźmi, bo Jan Paweł II prowadzi nas do świętości – mówił ks. Paweł Wróbel podczas rozdawania nagród, którymi były: wysokiej klasy sprzęt elektroniczny, bony pieniężne, książki i drobne upominki.

Konkurs wiedzy o Janie Paweł II miał na celu przybliżenie sylwetki i nauczania św. Jana Pawła II a także pogłębienie wiary, kształtowanie postaw chrześcijańskich i patriotycznych.

Młodzi wypadli wspaniale, co podkreśliła Agata Tądel, wicedyrektor z Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Borownie. Tego typu konfrontacja młodych jest świadectwem, że dysponują oni dużą wiedzą i są doskonale przygotowani.

Śląska Kurator Oświaty Urszula Bauer wskazała w swym wystąpieniu, że - Idea konkursu poświęconego Janowi Pawłowi II jest niezwykle ważna dla nas wychowawców. Zyskujemy i będziemy zyskiwać na tym wszystkim co głosił św. Jan Paweł II. Mamy sprzymierzeńca w bardzo trudnej misji jaką jest wychowywanie młodego człowieka. To jest nasz pierwszy wychowawca - powiedziała kurator. Moja obecność tutaj, to przede wszystkim podkreślenie i podziękowanie młodzieży, opiekunom, którzy wspólnie z uczniami pochylali się nad spuścizną św. Jana Pawła II. Jego przesłanie i twórczość, to kopalnia diamentów, wystarczy po nie sięgnąć i praca wtedy z młodzieżą jest o wiele łatwiejsza.

Równolegle odbył się też finał Ogólnopolskiego Konkursu plastycznego o tym samym tytule. Jego zwycięzcami zostali: Monika Boryś ze Szkoły Podstawowej w Mstowie, Michał Żukowski SP nr 7 z Augustowa, Michał Milikiewicz Gimnazjum nr 5 w Augustowie. Prace plastyczne zostały publicznie zaprezentowane w Muzeum.

Organizatorami konkursu były: Zespół Szkolno-Przedszkolny w Borownie, parafia pw. św. Wawrzyńca, Diakona i Męczennika w Borownie oraz Muzeum Monet i Medali św. Jana Pawła II w Częstochowie. Patronat medialny nad konkursem objął m.in. Tygodnik Katolicki „Niedziela”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Seminarium otwarło drzwi

2019-05-18 18:16

Ks. Mariusz Frukacz

Kl. Tomasz Nowak

Blisko 180 młodych ludzi, w większości ministrantów i lektorów z archidiecezji częstochowskiej i diecezji sosnowieckiej, m.in. z Częstochowy, Jaworzna, Rozprzy, Zawiercia, Olsztyna, Łaz, Wielunia, Bukowna, Siewierza, Aleksandrii. przybyło do budynku Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie. 18 maja seminarium zorganizowało po raz kolejny tzw. „Dzień Otwartych Drzwi”. W tym roku wydarzenie to połączyło się z 99. rocznicą urodzin Karola Wojtyły – św. Jana Pawła II.

Zobacz zdjęcia: Dni otwarte seminarium

Mszy św. w kościele seminaryjnym pw. Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana przewodniczył wicerektor seminarium ks. Konrad Kościk. Natomiast homilię wygłosił ks. dr Adam Fogelman, wicerektor seminarium. W homilii wskazał młodym ludziom na znaczenie przyjaźni z Jezusem.

„Bardzo się cieszymy z każdego, kto przyjechał do naszego seminarium. Życzymy tym wszystkim, którzy rozeznają swoje powołanie, by dobrze je odkryli” – powiedział „Niedzieli” kl. Paweł Wilk z III roku Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej.

„Ciszę się mogę dzisiaj być tutaj w seminarium. Myślę, że „Dzień Otwartych Drzwi” to dobra inicjatywa. Mam nadzieję, że w przyszłości zaowocuje powołaniami. Dzisiaj przeżywamy 99. rocznicę urodzin Karola Wojtyły – św. Jana Pawła II. To właśnie nasz święty papież jest wielkim autorytetem nie tylko dla Polaków. Sam bardzo lubię czytać i słuchać kazań św. Jana Pawła II” – mówił w rozmowie z „Niedzielą” Paweł Woźniak, lektor z parafii pw. św. Melchiora Grodzieckiego w Częstochowie.

W ramach „Dnia Otwartych Drzwi” odbyło się również spotkanie integracyjno-artystyczne z klerykami. Uczestnicy wydarzenia mogli zapoznać się z życiem seminaryjnym i zwiedzić budynek seminarium.

Dwadzieścia osiem lat temu, 15 sierpnia 1991 r., św. Jan Paweł II dokonał poświęcenia nowego gmachu Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie.

Przybywającego do seminarium Ojca Świętego witał napis „Salve in Domino” (Witaj w Panu). Taki napis wita dzisiaj wchodzących do budynku seminarium. 15 sierpnia 1991 r. o godz. 17 na placu seminaryjny czekało na papieża kilka tysięcy osób. Obecni byli także wszyscy klerycy, bardzo licznie zgromadzili się kapłani i siostry zakonne oraz wielka rzesza wiernych. Przy wejściu do seminarium Ojca Świętego powitali serdecznie ówczesny biskup ordynariusz diecezji częstochowskiej Stanisław Nowak i biskup pomocniczy Miłosław Kołodziejczyk – przewodniczący Komitetu Budowy Seminarium, przedstawiciele duchowieństwa oraz przełożeni i profesorowie seminarium z rektorem seminarium ks. prof. Janem Związkiem.

„W szkole Maryi, która przewodniczy w wierze Ludowi Bożemu, winni wzrastać kapłani na miarę zbliżającego się XXI wieku. Z całym radykalizmem właściwym postawie Maryi stojącej pod krzyżem winni oni głosić Ewangelię Jej Syna i świadczyć o niej życiem, wielkodusznie, bez najmniejszego kompromisu z duchem tego świata, czy też jakiegoś lęku” – podkreślił wówczas w przemówieniu św. Jan Paweł II.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Sympozjum o Przeworskiej Matce Pocieszenia

2019-05-18 22:02

Szymon Wilk

25 maja odbędzie się w Przeworsku sympozjum naukowe poświęcone dziejom kultu cudownego wizerunku Matki Bożej Pocieszenia, w ramach przygotowań do jego koronacji. Obraz czczony jest w Kościele OO. Bernardynów od początku XVII w.

Nieczęsto organizuje się sympozja poświęcone w całości tylko i wyłącznie jednemu wizerunkowi Najświętszej Maryi Panny. Bogata dokumentacja źródłowa zgromadzona na przestrzeni wieków pozwoliła jednak na przeprowadzenie szczegółowych badań, których efekty zostaną zaprezentowane podczas wydarzenia. Bezsprzecznie potwierdzają one znaczące oddziaływanie kultu Przeworskiej Madonny w przeszłości i obecnie.

O godz. 9:00 w Kościele OO. Bernardynów pw. św. Barbary w Przeworsku sprawowana będzie uroczysta Msza Święta pod przewodnictwem O. Gwidona Hensela OFM, Wikariusza Prowincji OO. Bernardynów, z udziałem przedstawicieli poszczególnych klasztorów bernardyńskich, okolicznego duchowieństwa i księży rodaków. Liturgia transmitowana będzie przez Archidiecezjalne Radio Fara.

Część naukowa w Miejskim Ośrodku Kultury rozpocznie się o godz. 10:30. Zaprezentowanych zostanie dziewięć referatów traktujących m.in. o teologii koronacji wizerunków Najświętszej Maryi Panny, czy kulcie Przeworskiej Madonny w okresie staropolskim, pod zaborami i po II wojnie światowej. Kolejne teksty dotyczą homiletyki maryjnej, cudów i łask Pani Pocieszenia oraz geograficznego zasięgu Jej kultu.

Obraz Matki Bożej Pocieszenia jest wyjątkowy pod wieloma względami. Imponujące rozmiary (niemal 2,5 m wysokości) czynią go jednym z największych łaskami słynących wizerunków w polskich świątyniach. Bliźniaczego wizerunku nie znajdziemy nigdzie indziej, gdyż dzieło jest indywidualną realizacją własnej wizji autora, który był prawdopodobnie zakonnikiem, reprezentującym lwowskie środowisko artystyczne.

Wizerunek odbiera cześć w kościele przeworskich bernardynów od 1613 r. Jego kult ukształtowany został dzięki działalności zakonnych kaznodziejów, zaś rozwinięty za sprawą aktywności funkcjonujących przy kościele maryjnych bractw. Co najmniej od 1647 r. obraz określany jest jako cudowny, co potwierdzają wykazy cudów i łask zgromadzone przez przeworskich bernardynów. Wielkie zasługi w rozwoju kultu mieli gwardianie przeworscy: o. Felicjan Fierek, który odnowił u schyłku XIX w. cześć oddawaną Przeworskiej Madonnie, oraz o. Tadeusz Ukleja, który rozpoczął w 1926 r. starania o koronację. Zabiegi te, ze względu na różne zawirowania dziejowe, są finalizowane dopiero teraz.

Oddziaływanie kultu nie ogranicza się do terenu województwa podkarpackiego. Gotycki zespół klasztorny przeworskich bernardynów jako ważny obiekt dziedzictwa kulturowego jest chętnie odwiedzany przez turystów z różnych zakątków kraju. Dzięki Internetowi i stronie „Koronacja Matki Bożej Pocieszenia w Przeworsku” na Facebooku czciciele z całego świata przysyłają prośby i podziękowania za wstawiennictwem Przeworskiej Madonny, odczytywane w każdą środę przed Cudownym Wizerunkiem.

Koronacja, która dokona się 8 września będzie pierwszym takim aktem dokonanym na terenie powiatu przeworskiego. Złote korony wykonane z wotów ofiarowanych przez wiernych nałoży na obraz abp Adam Szal. Dla porównania, sąsiedni powiat jarosławski posiada aż sześć zwieńczonych koronami wizerunków. W związku z tym wrześniowa uroczystość nabiera rangi jednego z najważniejszych wydarzeń religijnych w historii Przeworska.

Celem organizowanego w sobotę, 25 maja, sympozjum jest odpowiednie przygotowanie wiernych do koronacji Przeworskiej Madonny. Wydarzenie ma charakter otwarty, każdy może przybyć i posłuchać o niesamowitych dziejach kultu Matki Bożej Pocieszenia. Organizatorzy mają nadzieję, że na widowni pojawią się nie tylko przeworszczanie, ale czciciele Matki Bożej z wielu innych miast i wsi. Udział umili uczestnikom słodki poczęstunek przygotowany przez grupy duszpasterskie działające w parafii pw. św. Barbary.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem