Podczas pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny w 1979 r. pielgrzymi z Wrocławia i Dolnego Śląska przybyli na Jasną Górę, przynosząc ze sobą relikwie św. Jadwigi. „Relikwie bardzo cenne i drogie również dlatego, że przypominają mi dzień 16 października 1978 r. – liturgiczną uroczystość św. Jadwigi – kiedy z niezbadanych wyroków Bożej Opatrzności zostałem powołany na Stolicę św. Piotra w Rzymie” – powiedział Jan Paweł II we Wrocławiu 21 czerwca 1983 r.

Jadwiga urodziła się między 1174 a 1180 rokiem na zamku Andechs w Bawarii jako córka hrabiego Bertolda VI i Agnieszki Wettyńskiej. Najpierw wychowywała się w rodzinnym zamku, potem w klasztorze benedyktynek w Kitzingen n. Menem (diecezja Würburg) znanym wówczas ośrodku kulturalnym. W 1190 r. została wysłana do Wrocławia na dwór księcia Bolesława Wysokiego, gdzie została żoną Henryka Brodatego. Mieli siedmioro dzieci: Bolesława (ur. ok. 1194), Konrada (1195), Henryka (1197), Agnieszkę (ok. 1196), Gertrudę (ok. 1200), Zofię (przed 1208) i najmłodsze, nieznane z imienia dziecko, ochrzczone w okresie Bożego Narodzenia na zamku w Głogowie w 1208 r., które prawdopodobnie wkrótce zmarło (według niektórych źródeł, był to syn Władysław). Ostatnich 28 lat pożycia małżeńskiego małżonkowie przeżyli wstrzemięźliwie, związani ślubem czystości zawartym uroczyście w 1209 r. przed biskupem wrocławskim Wawrzyńcem. Po śmierci męża, Henryka, Jadwiga zdała rządy żonie Henryka Pobożnego, Annie, i zamknęła się w klasztorze sióstr cysterek w Trzebnicy, który sama wcześniej ufundowała. W 1238 r. na ręce swojej córki Gertrudy, ksieni w Trzebnicy, złożyła śluby zakonne. Wyczerpana surowym życiem mniszki zmarła 14 października 1243 r. „Wyraziła się w jej życiu jakby cała pełnia powołania chrześcijańskiego. Odczytała święta Jadwiga Ewangelię do końca i w całej jej życiodajnej prawdzie. Nie ma w niej rozbieżności pomiędzy powołaniem wdowy-fundatorki klasztoru w Trzebnicy a powołaniem żony-matki w piastowskim domu Henryków. Jedno przyszło po drugim, a równocześnie jedno było głęboko zakorzenione w drugim” – powiedział Jan Paweł II.

Znakiem Opatrzności Bożej jest również to, że po św. Janie Pawle II na Stolicę św. Piotra został wybrany Bawarczyk – Benedykt XVI.