Reklama

Głos z Torunia

Przygoda z autorytetem w tle

Cud trwałego i szczęśliwego małżeństwa

Jakiś czas temu, po ponad 20 latach małżeństwa, spontanicznie, bez żadnych uzgodnień, wprowadzili doń jeszcze jeden zwyczaj. Ot, po prostu, któregoś dnia podczas Mszy św., gdy wrócili do ławki po przyjęciu Komunii św., chwycili się za ręce. I tak już zostało.

2020-11-04 10:46

Niedziela toruńska 45/2020, str. VII

[ TEMATY ]

małżeństwo

jubileusz małżeństw

Urszula Rychlińska, Spełnieni, olej na płótnie

Urszula Rychlińska, Spełnieni, olej na płótnie

Odtąd podczas każdej Eucharystii, jednocząc się z Jezusem, splatają ręce i przypominają sobie, że On jest najważniejszym zwornikiem tego, co ich łączy.

Tendencja wzrostowa

Ten pozornie zwyczajny gest (ktoś powie: o czym tu się rozpisywać?) ma wymiar symboliczny. Wskazuje na to, a raczej na Tego, który ma moc sprawić cud: pomóc, aby oboje nie sprzeniewierzyli się temu, co przyrzekli w dniu ślubu. Tak, tak. Dziś, przy zastraszająco wysokim odsetku rozwodów (w Polsce sięga on „tylko” ok. 35%, ale w wielu krajach grubo przekracza połowę), wytrwanie w małżeństwie aż do śmierci można nazwać cudem, i to wcale niemałym. A przecież nie chodzi tu tylko o fizyczne trwanie latami obok siebie. Ileż małżeństw, wymykając się rozwodowym statystykom, trwa wyłącznie na papierze, bo to, co łączyło, już dawno się wypaliło, a pozostała jedynie rutyna, wspólnota majątkowa lub poczucie obowiązku wobec dzieci. Cud, który mam na myśli, to małżeństwo trwałe, dozgonne, żywe, z ciągłą tendencją wzrostową, stwarzające przestrzeń do rozwoju, napełniające radością i przekonaniem, że najlepsze jest ciągle... przed nami.

Reklama

To takiego małżeństwa chcą młodzi ludzie, zakochani w sobie nawzajem, planujący wspaniałe wspólne życie, stający przed ołtarzem, by sobie to wszystko wyznać i przyrzec. Chcą cudu, lecz cud... nie chce się dokonać sam.

Przewodnik Chrystus

Ich błąd, za który drogo płacą, polega na tym, że nie szukają pomocy tam, gdzie mogą ją znaleźć. Są chrześcijanami. Zawierają sakramentalne małżeństwo w kościele – budynku i wobec Kościoła – wspólnoty, a nie rozumieją, że odtąd nie są już sami, że jest z nimi Chrystus. Dobra wola, której w momencie ślubu są pełni, starcza na krótko. Zewnętrzne przeciwności, trudy codzienności w połączeniu z wadami charakteru i skłonnością do egoizmu robią swoje.

Tylko przyjęcie za przewodnika Chrystusa i Jego Ewangelii daje szansę, aby się oprzeć tej duchowej erozji. Jedynie złączenie ludzkiej dobrej woli i działań z Jego łaską poprzez modlitwę, przyjmowanie sakramentów (nie od wielkiego dzwonu – trzeba nieustannie odnawiać stan łaski uświęcającej!) i naśladowanie Go daje szansę na ocalenie i pomnożenie tej pozornie „szalonej”, „bezgranicznej” i „dozgonnej”, a w rzeczywistości jakże kruchej miłości z dnia ślubu.

Twarda szkoła

Reklama

Aby tak się stało, trzeba przejść twardą Chrystusową szkołę, w której głównymi przedmiotami są: obdarzanie miłością („jestem dla drugiej osoby” i koniec, kropka, a nie: „pod warunkiem, że on/ona...”), służba (bez stawiania pytania: „a co ja będę z tego miał?”), wytrwałe, mężne, wspólne dźwiganie krzyża życiowych przeciwności i zawirowań, przebaczanie (coraz sprawniejsze), wspólne poszukiwanie i odczytywanie woli Bożej dla swojego małżeństwa, cieszenie się sobą nawzajem.

Aby w tej szkole uczynić postępy, trzeba się mocno natrudzić. Tu nic nie przychodzi łatwo, na pstryknięcie palcami. Jeśli nawet patrzącym z zewnątrz wydaje się, że są świadkami małżeństwa spędzającego dni bez stawiania czoła poważnym trudnościom, to niech będą świadomi, że owa sielanka jest tylko pozorna. To tak, jak byśmy patrzyli na walkę zapaśników. Pozornie tkwią w bezruchu. Tyle tylko, że ten bezruch to wynik ścierania się i równoważenia potężnych sił, wypracowanych przez lata morderczego treningu.

Doceniajmy trwałe, zgodne małżeństwa! Nie traktujmy ich jako czegoś oczywistego, niegodnego głębszej uwagi. Nauczmy się dostrzegać w nich cud współdziałania dwojga ludzi z Bożą łaską. Bierzmy z nich przykład.

Patrzę na małżonków z 40-, 50-, 60-letnim stażem. Znam takich. Przygarbione plecy, zmarszczki na twarzy; gdzieś uleciała dawna uroda, ani śladu młodzieńczej sprawności. Ale w oku nadal kryje się wzajemna czułość, szacunek, cierpliwość, troska. Miłość, która ich kiedyś połączyła trwa i ma się dobrze.

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kraków: „Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” – rekolekcjach online dla małżeństw niepłodnych

2020-11-13 12:35

[ TEMATY ]

rekolekcje

małżeństwo

Adobe Stock

„Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” – pod takim hasłem odbędą się tegoroczne rekolekcjach online dla małżeństw niepłodnych organizowane przez krakowskie duszpasterstwo Abraham i Sara.

Jednodniowe rekolekcje online dla małżeństw niepłodnych pt. „Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” zaplanowano na sobotę 12 grudnia 2020 r.

Rozważania wygłosi ks. Kazimierz Musioł – duszpasterz małżeństw starających się o potomstwo.W programie również: spotkanie z lekarzem medycyny rodzinnej i naprotechnologiem Adamem Kuźnikiem pt. „Czy TRZEBA robić WSZYSTKIE badania?”, warsztaty z dietetykiem, świadectwo małżonków, wspólnotowa Msza św. online, a na koniec pełne wdzięczności uwielbienie.

Więcej informacji i zapisy na stronie internetowej:

http://abrahamisara.pl/wydarzenia/12-12-dzien-skupienia-on-line-najwazniejsze-jest-niewidoczne-dla-oczu/ i profilu facebookowym: https://www.facebook.com/Stowarzyszenie-Abraham-i-Sara-1496016587374838/.

Rekolekcje „Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” organizuje Krakowskie Duszpasterstwo Niepłodnych Małżeństw oraz Stowarzyszenie Wspierania Małżeństw Niepłodnych „Abraham i Sara”. Misją wspólnoty, która działa już od 10 lat, jest hasło: „Aby nikt ze swoją niepłodnością nie pozostał sam”.

CZYTAJ DALEJ

50-rocznica zamachu na Papieża Pawła VI

2020-11-27 17:34

[ TEMATY ]

papież

Paweł VI

zamach

50 lecie

Vatican News

Papież Paweł VI

Papież Paweł VI

50 lat temu, 27 listopada 1970 roku doszło do zamachu na życie Pawła VI. Wydarzenie miało miejsce zaraz po wylądowaniu w Manili na Filipinach, podczas najdłuższej podróży pontyfikatu, kiedy Papież Montini miał 73 lata.

W chwili pozdrawiania władz, kardynałów i biskupów został zaatakowany przez 35-letniego boliwijskiego malarza Benjamina Mendozę y Amora, który był przebrany za księdza. W jednym ręku trzymał pozłacany krucyfiks, a w drugim ukryty pod sutanną malezyjski sztylet z wężowym ostrzem. Jednym ciosem ranił Papieża w szyję, na szczęście chronioną sztywnym kołnierzem, a drugim w klatkę piersiową,w okolice serca. Szybka reakcja współpracowników uratowała życie Papieża.

Papież Paweł VI odwiedzał w listopadzie 1970 roku Azję i Oceanię. Okazją był pierwsza konferencja biskupów Azji Wschodniej. Ojciec Święty chciał również spotkać się z ludźmi żyjącymi po drugiej stronie globu i przekazać im przesłanie podkreślające znaczenie inkulturacji wiary oraz ubogacające komunię całego katolicyzmu. Ks. Pasquale Macchi, osobisty sekretarz Papieża, wyznał kiedyś, że Ojciec Święty otrzymywał ostrzeżenia o możliwych zamachach, już od czasów podróży do Ziemi Świętej w 1964 roku, aż po tę na Daleki Wschód. Za każdym razem jednak podchodził do podróży bez niepokoju, zawierzając siebie Bogu.

Po wspomnianym ataku biała sutanna Papieża została naznaczona plamą krwi, podobnie jak koszula na klatce piersiowej, tuż przy sercu. Paweł VI tamtego pamiętnego dnia kontynuował jednak pielgrzymkę zgodnie z planem. Napastnik odgrażał się, że zawiódł i zrobiłby to ponownie, gdyby miał okazję. Kilka lat później został zwolniony z więzienia dzięki temu, że Watykan nie przyłączył się do powództwa cywilnego.

CZYTAJ DALEJ

Świeca łączności

2020-11-29 20:48

Archiwum Caritas

Caritas Diecezji Sandomierskiej włączyła się w 26. edycję Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom.

Na tegoroczną akcję pomocy Caritas naszej diecezji przygotowała ponad 70 tys. świec, które od początku Adwentu rozprowadzane są w parafiach. Środki zebrane dzięki sprzedaży świec zostaną przeznaczone na wakacyjny wypoczynek, bezpłatne posiłki, stypendia, a także na wsparcie w leczeniu dzieci z ubogich rodzin. Jak powiedział ks. Bogusław Pitucha, dyrektor Caritas Sandomierskiej, tegoroczna akcja rozpoczęła się wcześniej ze względu na panującą epidemię. – W tym roku wcześniej rozpoczęliśmy dostarczanie świec na parafię ze względu na mniejszą ilość ludzi w kościołach. Chcemy, aby każdy chętny zdążył nabyć świecę Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom. Niektórzy obawiają się, że może ich spotkać choroba i nie dadzą rady zakupić świecy przed świętami. Dlatego chcielibyśmy mimo trudności zewnętrznych, aby na każdym stole zapłonęła świeca Caritas, jako taki nasz symbol łączności z ubogimi, a zwłaszcza z dziećmi, które znajdują się w trudnej sytuacji – mówił dyrektor Pitucha. Dodając: – Liczymy na to, że czas pandemii nas nie ograniczy w naszej działalności dobroczynnej, bo jest to forma pomocy i łączności. Zwłaszcza teraz wszyscy potrzebujemy pomocy i solidarności między ludzkiej. Przedświąteczna akcja pomocy dzieciom została zapoczątkowana przez Caritas w 1994 r. Od ponad 20 lat Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom łączy różne wyznania chrześcijańskie. W akcję włączyły się także: Diakonia Kościoła Ewangelicko – Augsburskiego, Diakonia Kościoła Ewangelicko – Reformowanego oraz Prawosławny Ośrodek Miłosierdzia „Eleos”.

– Ta świeca od wielu już lat gości na naszych wigilijnych stołach. Możemy śmiało powiedzieć, że stało się to niejako naszą polską świąteczną tradycją. Szczególnie w tym roku, kiedy trwa pandemia, a my przy naszych stołach będziemy zostawiać puste miejsce pamiętajmy o tych, którzy są samotni potrzebujący i ubodzy. Niech ta zapalona świeca symbolizuje naszą pomoc wobec osób potrzebujących. Niech jej światło będzie świadectwem naszego włączenia się w wielką dobroczynną sprawę pomocy ubogim dzieciom – podkreślał ks. Bogusław Pitucha, dyrektor Caritas Diecezji Sandomierskiej.

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję