Reklama

Wiara

Jak czcić Józefa?

Rok św. Józefa może stać się dla nas szansą na lepsze poznanie tajemniczego Opiekuna Jezusa. Przywróci też naszej zbiorowej pamięci rozmaite formy kultu i pobożności józefowej, które przez wieki towarzyszyły codzienności katolików.

Nabożeństwa ku czci św. Józefa w pobożności ludowej przybierają bardzo różne formy, takie jak: Godzinki, litanie, Różaniec, modlitwy czy pieśni. Każdy czciciel św. Józefa może wybierać dowolne modlitwy i ćwiczenia duchowe, a pomocą mogą służyć dostępne w każdej katolickiej księgarni książeczki do nabożeństwa, zatwierdzone przez kompetentną władzę kościelną.

Miesiąc św. Józefa

Trwający w Kościele, z woli papieża Franciszka, Rok św. Józefa jest dobrą okazją do pogłębienia duchowości, ale również przypomnienia sobie ważnych form pobożności związanej z tym świętym. Jedną z najbardziej znanych jej form, praktykowanych również dzisiaj, jest rozważanie cnót, tajemnic radosnych i bolesnych życia św. Józefa. Modlitwę tę odmawia się przez cały marzec – miesiąc szczególnie poświęcony temu świętemu. Ważne jest uczynienie tego miesiąca czasem codziennej modlitwy do św. Józefa. Można np. odmawiać przed każdą Mszą św. lub po niej modlitwę Do Ciebie, święty Józefie albo Litanię do św. Józefa, a także rozważać poszczególne tajemnice życia tego świętego. Szczególną pomocą mogą być specjalne książeczki z modlitwami do św. Józefa. Warto podkreślić, że ta praktyka była bardzo dobrze znana w Polsce pod koniec XIX i na początku XX stulecia. W 1906 r. Apostolstwo Modlitwy wydało modlitewnik na miesiąc marzec ku czci św. Józefa – niedawno w wydawnictwie Bernardinum ukazał się jego reprint. Zarówno rozważania na cały marzec, jak i inne modlitwy do św. Józefa można też znaleźć na stronie internetowej narodowego sanktuarium św. Józefa w Kaliszu (www.swietyjozef.kalisz.pl).

Dzień św. Józefa

Reklama

W pobożności józefowej istotne miejsce zajmuje dzień św. Józefa. Jest to m.in. 19. dzień każdego miesiąca, w którym sprawowana jest Msza św. wotywna o św. Józefie. Są parafie, w których odprawiane są wtedy w kościołach comiesięczne nabożeństwa ku czci tego świętego w intencji osób chorych, umierających, prześladowanych i ludzi pracy. Zachęca się również w tym dniu do rodzinnego odmawiania modlitwy różańcowej, a także do osobistego zawierzenia opiekunowi Świętej Rodziny wykonywanej pracy.

Szczególnym dniem poświęconym św. Józefowi jest każda środa. Tego dnia są odprawiane również w parafiach Msze św. wotywne ku jego czci, a wierni podejmują modlitwy w intencji dzieł, którym patronuje św. Józef lub w intencji ludzi pracy. W każdej książeczce do nabożeństwa można znaleźć jakąś modlitwę do św. Józefa i w środę kierować do niego wezwania i prośby.

Kult św. Józefa rozwinął się w licznych formach pierwotnego folkloru, a także w późniejszych nabożeństwach, w skład których wchodziły litanie, pieśni oraz różne modlitwy – od krótkich wezwań po Różaniec i Godzinki. Znane było również nabożeństwo Siedem śród, pochodzące z XVII wieku. Przypomniała o tym na początku 2003 r. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, która wydała dokument zatytułowany Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii. Nabożeństwo siedmiu śród – bądź niedziel – ku czci św. Józefa praktykowane jest do dzisiaj. W trakcie nabożeństwa rozpamiętuje się bolesne i radosne chwile z życia tego świętego. W tradycji bizantyjskiej znana jest też praktyka tzw. niedzieli św. Józefa, która również przyjęła się w naszej ojczyźnie.

Litania i nowenna ku czci św. Józefa

Reklama

Innym ulubionym i znanym nabożeństwem w Polsce, także pochodzącym z XVII stulecia, jest nowenna do św. Józefa, którą się celebruje przez dziewięć kolejnych dni. W czasie tej nowenny czytana jest lub śpiewana Litania do św. Józefa, zatwierdzona przez papieża Piusa X. Warto przypomnieć, że różne litanie do św. Józefa pojawiły się w Polsce w XVII wieku, m.in. Litania do serca św. Józefa.

Inne formy pobożności

Wśród znanych i praktykowanych form pobożności józefowej są m.in.: Koronka na cześć św. Józefa oraz Różaniec św. Józefa, który składa się z 60 paciorków, na pamiątkę 60 lat, które święty – według pobożnej tradycji – przeżył na ziemi. Do dzisiaj praktykowane jest nabożeństwo Pięć westchnień do św. Józefa. Szczególnie w pobożności wiernych wyróżnia się nabożeństwo do opieki św. Józefa. Jest ono szczególnym rodzajem modlitwy, która ma na celu uproszenie dla siebie opieki tego wielkiego świętego i oddanie mu szczególnej czci. Nabożeństwo to jest odprawiane przez kolejnych 30 dni na pamiątkę 30 lat, które św. Józef przeżył z Jezusem Chrystusem, Synem Bożym.

Jedną z ciekawszych form pobożności ku czci św. Józefa jest Septenna ku czci siedmiu radości i siedmiu boleści Świętego Józefa. Odprawia się ją przez siedem dni lub siedem śród. Jest to najstarsze w Polsce nabożeństwo do św. Józefa. Już w XVII wieku septennę praktykowały klasztory karmelitańskie. Potem do tej praktyki dołączyły bractwa, a także coraz liczniejsi czciciele św. Józefa.

W Polsce praktykowane są również Dróżki św. Józefa. Znane są one m.in. w sanktuarium św. Józefa w Częstochowie i w sanktuarium Kalwaryjskiej Matki Zawierzenia w Praszce. Warto również dodać, że w archidiecezji częstochowskiej wydany został modlitewnik różańcowy pt. Z młodym Jezusem w Nazarecie. Życie ukryte Pana Jezusa na tle Różańca Świętego, przygotowany przez abp. Stanisława Nowaka. Zawiera on m.in. dwie tajemnice różańcowe poświęcone św. Józefowi: „Praca Jezusa jako cieśli dla bliźnich” oraz „Obecność Jezusa w życiu i przy śmierci św. Józefa”. Tajemnice życia ukrytego w Nazarecie można dodawać prywatnie na przedłużeniu tajemnic radosnych Różańca św.

Szkaplerz i bractwa św. Józefa

Jednym z zewnętrznych znaków pobożności józefowej jest szkaplerz św. Józefa, który jest oznaką pełnego zaufania i czci dla opiekuna Zbawiciela i oblubieńca Maryi. Szkaplerz ten przypomina o wyższości życia duchowego nad doczesnym i o konieczności modlitwy. Myśl o ustanowieniu szkaplerza pojawiła się równolegle we Włoszech i we Francji ok. 1865 r. Oficjalne zatwierdzenie szkaplerza św. Józefa dla Kościoła powszechnego nastąpiło dekretem Świętej Kongregacji Rytów, który papież Leon XIII zatwierdził 18 kwietnia 1896 r. Obok szkaplerza ważne miejsce w pobożności i szerzeniu kultu św. Józefa zajmują bractwa św. Józefa.

Ważnym elementem kultu św. Józefa są również peregrynacje obrazu tego świętego w rodzinach naszych parafii oraz rozwój duszpasterstwa mężczyzn na bazie ruchów, stowarzyszeń i wspólnot promujących chrześcijańską formację tego stanu. Wydaje się także uzasadnione w dzisiejszym trudnym czasie zawierzenie diecezji i parafii św. Józefowi. Może warto pomyśleć również o odnowieniu i wyeksponowaniu wizerunków św. Józefa i Świętej Rodziny w domach rodzinnych oraz w naszych świątyniach. Oczywiście, nie zapominając o adoracji Najświętszego Sakramentu i skorzystaniu z sakramentu pokuty i pojednania dla pogłębienia naszej więzi z Jezusem, którego opiekunem był św. Józef.

2021-01-27 09:45

Ocena: +6 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Józef – człowiek pracy

Niedziela świdnicka 18/2016, str. 5

[ TEMATY ]

św. Józef

Bazylika Zwiastowania Pańskiego w Nazarecie, św. Józef,/fot. Graziako

Św. Józef

Św. Józef

Od wielu lat dzień 1 maja obchodzony jest w świecie jako Międzynarodowe Święto Pracy. Kościół w ten dzień kieruje nasze oczy na św. Józefa i uwydatnia w nim rys rzemieślnika, człowieka pracy. Oficjalnie święto św. Józefa Robotnika wprowadził papież Pius XII w 1955 r. Sylwetkę św. Józefa Kościół przybliża nam w główną uroczystość tego Świętego, którą obchodzimy 19 marca. Dziś w liturgii uwydatniamy głównie to, że św. Józef jako głowa Świętej Rodziny był człowiekiem pracy. Ewangelie wspominają, że Jezus był uznawany za syna cieśli (por. Mt 13,55). Św. Józef utrzymywał Jezusa i Maryję z pracy swoich rąk. Życie Świętej Rodziny upływało w ukryciu, w ciszy, w klimacie modlitwy i pracy. Józef dostąpił ogromnej łaski, że oprócz Maryi był najbliższym człowiekiem Zbawcy świata. Był Jego żywicielem i opiekunem. Przez wiele lat na co dzień przebywał w obecności Boga Wcielonego. W dzieciństwie zapewne podawał Mu jedzenie, a potem wspólnie z Nim pracował przy warsztacie stolarskim. Nigdy się nie dowiemy, jak toczyło się codzienne życie w Świętej Rodzinie Nazaretańskiej. Możemy jedynie powiedzieć, że życie to toczyło się w przyjaznej harmonii, w postawie radości z obcowania z Bogiem, ale i w postawie trudu i cierpienia. Św. Józef był człowiekiem cichej modlitwy i pracy. Był cieślą. W pocie czoła zarabiał na chleb. Jezus musiał widzieć jego spracowane ręce. Akceptował ten ojcowski trud. Tym bardziej, że Józef nie robił niczego na pokaz, nie po to, by go ludzie chwalili, nie po to, by się czegoś dorobić, by zbić majątek. Praca była dla niego środkiem osobistego uświęcenia. Przez pracę Józef oddawał chwałę Bogu i pomnażał konieczne dobra doczesne Świętej Rodziny. Św. Józef wypisał nam Ewangelię pracy złączonej z modlitwą. Przekazał nam przesłanie, abyśmy wszystko robili jak najlepiej – na chwałę Boga i na pożytek ludzi.

CZYTAJ DALEJ

1700 lat temu cesarz Konstantyn Wielki ustanowił niedzielę jako dzień odpoczynku

2021-03-03 10:56

[ TEMATY ]

Niedziela

Niedziela

Konstantyn Wielki

pl.wikipedia.org

Dokładnie 1700 lat temu, 3 marca 321 roku, cesarz rzymski Konstantyn Wielki ustanowił niedzielę dniem wolnym od pracy. “W czcigodną niedzielę (venerabilis dies solis) odpoczywać będą wszyscy sędziowie, ludność miasta i przedsiębiorstwa wszystkich branż. Ludność wiejska niech jednak uprawia rolnictwo swobodnie i bez przeszkód, gdyż często zdarza się, że nie ma lepszego dnia na sianie zboża lub sadzenie winorośli; bo korzyść, którą dała Opatrzność niebieska, nie powinna być oddawana przez wybór czasu” – głosił edykt cesarski skierowany do prefekta miasta Rzymu, Helpidiusza.

Zachowany do dziś dokument Konstantyna dotyczył całego cesarstwa i nadal pozostaje aktualny. Czy i w jakim stopniu cesarz kierował się w swojej decyzji względami chrześcijańskimi, jest przedmiotem sporów historyków. Sam dekret nie daje żadnych wskazówek.

CZYTAJ DALEJ

Pacjent "zero": do dziś odczuwam skutki choroby; czekam na szczepienie

2021-03-04 07:27

[ TEMATY ]

koronawirus

Karol Porwich/Niedziela

Zdjęcie ilustracyjne

Zdjęcie ilustracyjne

Do dziś odczuwam skutki choroby. Pozostała trauma – mówi PAP polski pacjent "zero" Mieczysław Opałka. Ten mieszkaniec Cybinki (woj. lubuskie) przed rokiem, jako pierwsza osoba w Polsce z diagnozą choroby spowodowanej koronawirusem, trafił do szpitala w Zielonej Górze.

Pacjent "zero" to pierwsza osoba w Polsce, u której zdiagnozowano zakażenie. O wykryciu u niego wirusa SARS-CoV-2 poinformował 4 marca 2020 r. minister zdrowia Łukasz Szumowski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję