Reklama

Wiara

Elementarz biblijny

Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno

Niedziela Ogólnopolska 5/2022, str. V

[ TEMATY ]

Elementarz biblijny

Św. Paweł – mozaika z Filippi/fot. Grażyna Kołek

To zdanie św. Pawła Apostoła (1 Kor 13, 12a) przeciwstawia nasze obecne, niedoskonałe widzenie Boga, oglądowi „twarzą w twarz”, które będzie możliwe dopiero w życiu przyszłym. Kluczowe w tym stwierdzeniu są dwa pojęcia, ściśle ze sobą złączone: „to, co niejasne, zagadka” (ainigma) oraz „zwierciadło” (esoptron). Apostoł nawiązuje tu do słów Boga o Mojżeszu. Gdy Aaron i Miriam kwestionowali autorytet brata, usłyszeli odpowiedź Pana:

„Jeśli jest u was prorok, objawię mu się przez widzenia, w snach będę mówił do niego. Lecz nie tak jest ze sługą moim, Mojżeszem. Uznany jest za wiernego w całym moim domu. Twarzą w twarz mówię do niego – w sposób jawny, a nie przez wyrazy ukryte. On też postać Pana ogląda” (Lb 12, 6-8). Hebrajskie słowo „postać” może też oznaczać „zwierciadło”. Stąd też rabini tłumaczyli, że Mojżesz oglądał Boga przez jedno zwierciadło, podczas gdy prorocy – przez dziewięć luster, czyli bardzo niejasno.

Trzeba tu przypomnieć, że w starożytności za lustro służyła tafla wody, a potem – polerowany kawałek metalu, w którym z trudem można było dostrzec zarys własnej twarzy (lustra szklane, powlekane rtęcią, to wynalazek średniowieczny). Stąd też wyrażenie „widzieć w zwierciadle” oznacza, że widzenie Boga możliwe jest tylko pośrednio, przez słowa proroków. Podobnie jak rabini wyrażał się już Filon z Aleksandrii, mówiąc, że przez zwierciadło nie widzi się samej rzeczywistości, a tylko jej odbicie. Mojżesz – w odróżnieniu od proroków – otrzymał Boże objawienie „twarzą w twarz”, a zatem wprost od Boga.

Reklama

Kiedy więc św. Paweł używa obu pojęć („zagadka” i „zwierciadło”), nawiązuje do objawienia prorockiego. Cały jego wywód o charyzmatach dotyczy widzenia prorockiego. Obydwa użyte w nim pojęcia mają ponadto specyficzne zabarwienie, jak wynika z rabinackiej dyskusji o Mojżeszu. „Widzieć niejasno” oznacza i wizje, i mowy prorockie, które nie dorównują jednak łasce otrzymanej przez Mojżesza. Zwrot „w zwierciadle” nie obniża w niczym wartości objawienia prorockiego. Objawienie, którego dostąpił Mojżesz, ma jednak wartość szczególną.

Święty Paweł wykorzystał tu rabinacką naukę o wyjątkowej roli Mojżesza w przekazie objawienia Bożego. Jednocześnie pokazuje wyższość Nowego Przymierza nad dawnym. „Teraz poznaję po części, wtedy zaś będę poznawał tak, jak sam zostałem poznany” (1 Kor 13, 12b). Bierna strona czasownika wskazuje na zbawczą inicjatywę Boga, który powołuje do zbawienia. Oglądanie Boga w wieczności oznacza pełną z Nim komunię, która wiąże się nierozdzielnie z darem miłości. Apostoł używa tu słownictwa eschatologii, które powróci w zakończeniu Apokalipsy św. Jana: „I będą oglądać Jego oblicze, a imię Jego – na ich czołach” (Ap 22, 4).

2022-01-25 11:45

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trwajcie mocno w Panu

Tak trwajcie mocno w Panu, umiłowani!” – słyszymy w kościołach w II niedzielę Wielkiego Postu. Tymi słowami z Listu św. Pawła do Filipian zwraca się on także do nas. Co więc oznacza wyrażenie: „Tak trwać”? Apostoł pisze wcześniej, jak trwać w Panu.

CZYTAJ DALEJ

Skąd się biorą powołani?

Gdy mówimy o powołaniach, nie możemy zapominać o rodzinach – to w nich wszystko się zaczyna.

Osoby wstępujące do zakonu czy seminarium to ludzie z krwi i kości, z bagażem doświadczeń, który wynieśli z domu. Jakie wobec tego są rodziny, które wydały owoc powołania? Czy istnieje recepta na to, jak wychować księdza lub zakonnicę? Głos oddajemy tym, którzy stoją w cieniu powołań – rodzicom i rodzeństwu.

CZYTAJ DALEJ

Muzycznie o drodze męczeństwa

2023-01-31 13:30

[ TEMATY ]

muzyka

Karol Porwich/Niedziela

Przyzwyczailiśmy się już, że o wielkich, godnych upamiętnienia postaciach pisze się artykuły, publikuje na ich temat broszury, książki; ich życiu i działalności poświęca się często całe monografie. Powstają filmy biograficzne, artyści umieszczają ich wizerunki na obrazach i grafikach. Zapominamy przy tym, że artystyczną formą opowieści o człowieku może być także... muzyka.

Jednym z dzieł muzycznych, które traktuje o życiu pięknej, choć nieco zapomnianej postaci, jest powstały niedawno utwór „6665. Martyris via” na klawesyn autorstwa Marka Kunickiego. Kompozycja ta została zainspirowana świadectwem wiary, życia i śmierci męczennika II wojny światowej, sługi Bożego kl. Alfonsa Mańki, oblata.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję