Reklama

Wiara

„Siedem Aniołów”, czyli nietypowe rekolekcje w drodze od wsi do wsi

Franciszkanin z Pakości i dominikanin z Krakowa zebrali całkiem pokaźną grupę ludzi i podążają od wsi do wsi ewangelizując – jak mówią – „na zewnątrz i do wewnątrz”. Każdego dnia dzieci, młodzież, rodziny, obozują w innym miejscu. Razem z miejscowymi bawią się, modlą i uczą od siebie nawzajem.

[ TEMATY ]

rekolekcje

BOŻENA SZTAJNER

O. Kordian Szwarc z klasztoru franciszkanów w Pakości i o. Tomasz Biłka, dominikanin z Krakowa, poznali się na pielgrzymkach organizowanych przez ks. Andrzeja Szpaka – księdza od hipisów, jak mówią niektórzy. Jego pielgrzymki „młodych różnych dróg” na Jasną Górę obrosły już legendą. Na początku szli w nich tylko hipisi. Później młodzi różnych subkultur, zbuntowani, poszukujący. Dzisiejsza pielgrzymka różni się od tej sprzed lat, ale jedno pozostało niezmienne – spotkania i poszukiwania idących w niej ludzi.

I właśnie tę ideę i formułę – z doświadczeniem spotkania, modlitwy, dzielenia się talentami i darami – postanowił przeszczepić na lokalny grunt o. Kordian, dopasowując ją oczywiście do możliwości i okoliczności. W ubiegłym roku skrzyknął ludzi i po raz pierwszy ruszył z Pakości do okolicznych wiosek. W tym roku wędrówkę powtórzył. W poniedziałek ruszyło z nim blisko sto osób – dzieci, młodzież, rodziny, wspólnoty, przyjaciele. W drodze będą do 27 lipca.

„Chcemy podzielić się tym, co mamy z mieszkańcami okolicznych wsi i jednocześnie samemu wyjść na wędrówkę w stronę drugiego człowieka. To szukanie zaufania, otwartości, ofiarowanie czasu. W przyszłym roku chcielibyśmy w ten sam sposób iść na Światowe Dni Młodzieży. Tam rozbić nasz obóz. Właśnie teraz się do tego przygotowujemy” – tłumaczy franciszkanin.

Reklama

Uczestnicy „Siedmiu Aniołów” śpią w namiotach. W namiocie, tyle że wojskowym, mieści się też kaplica. Codziennie zwijają obozowisko i ruszają do kolejnej wsi. Na trasie jest ich siedem: Rycerzewko, Rycerzewo, Wielowieś, Łącko, Słaboszewo, Radłowo i Trląg. Dzień zaczyna się modlitwą. Później jest śniadanie, niespieszne organizowanie się, pakowanie rzeczy i w drogę. Porannym i wieczornym posiłkiem dzielą się z wędrowcami mieszkańcy wspomnianych wiosek. Obiady dofinansowuje kasa urzędu marszałkowskiego województwa kujawsko-pomorskiego. Nie brakuje też życzliwych, którzy przyjdą, pomogą.

Pokaźny ekwipunek ciągną traktory, są też przyczepy, lawety. Barwny tabor widać i słychać z daleka. Ludzie idą, jadą. Różnie. Najmłodsi szczęśliwcy mają najwygodniej. Podróżują w wózkach, albo w ramionach rodziców. I tak do kolejnej wsi. Na miejscu rozbicie obozowiska, obiad i już rozpoczyna się część warsztatowo-rekreacyjna. Jest przenośny warsztat garncarski, malowanie, śpiewy, tańce, zabawy, każdemu według upodobań i zdolności. Można nauczyć się chodzić na szczudłach, tańczyć z ogniem, puszczać bańki, można też zrobić gliniane serduszko dla mamy. Codziennie powstaje też jeden anioł – z koronek, brokatów, kolorowych skrawków, uśmiechnięty od ucha do ucha. Dzieci przekazują go później w podzięce i na pamiątkę mieszkańcom wsi, którzy ich goszczą.

O 16.30 obóz się wycisza i zaczyna się spowiedź, choć wyspowiadać się można o każdej porze. Pół godziny później zaczyna się Msza św. przy ołtarzu polowym, a dalej konferencja, którą codziennie głosi inny duchowny. O. Kordianowi i o. Tomaszowi towarzyszą jeszcze: kombonianin, kapucyn, dominikanin i duszpasterz młodzieży z archidiecezji gnieźnieńskiej ks. Wojtek Orzechowski, a właściwie „ksionc”, bo tak stoi na wymalowanym pięknie przez jakiegoś malucha identyfikatorze.

„To jest niesamowicie ubogacające doświadczenie – mówi o. Tomasz Biłka, który do Pakości przyjechał z młodymi ze swojej krakowskiej wspólnoty uwielbieniowej. – Niesamowite jest to, jak ci poszczególni ludzie, te grupy ubogacają się sobą, swoją obecnością. Jak przekonujemy się, że spotkanie z drugim człowiekiem może przemienić. Myślę, że dla wielu tych dzieciaków coś takiego właśnie się tu wydarza, coś otwierającego, naprawdę ważnego”.

Wieczór w obozie to występy. Najpierw akrobacje grupy chłopaków z jednej z pobliskich wsi, potem spektakl ewangelizacyjny „Miłosierny Samarytanin” pakoskiego teatru ulicznego Santo Fuego. Później często jest jeszcze dyskoteka. Obóz przez cały dzień jest otwarty. Można przyjść, posiedzieć, pogadać, wypić kubek herbaty, zjeść ciastko. Można też dołączyć – na jeden dzień, albo na wszystkie. I można się pomodlić. Intencje wypisali najmłodsi na kolorowych skrawkach materiału powiewających jak proporczyki na rozpiętej między drzewami lince – o pokój na świecie i o to, żeby każde dziecko miało rodzinę.

Zdjęcia i video z rekolekcji na www.archidiecezja.pl

2015-07-24 10:45

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Podążać za Jezusem

2020-02-18 10:26

Niedziela bielsko-żywiecka 8/2020, str. IV

[ TEMATY ]

rekolekcje

ewangelizacja

Uczestniczki rekolekcji

Rekolekcje ewangelizacyjne w Zabrzegu skierowane dla dziewczyn pomogły im lepiej poznać Chystusa i odkryć skarby Kościoła.

Tegoroczne rekolekcje ewangelizacyjne dla dziewczyn, zorganizowane przez elżbietanki cieszyńskie w Zabrzegu, przebiegały pod hasłem „Czy znasz Drogę? (J 14, 6)”. Prowadziła je elżbietanka cieszyńska s. Tarsycja Bielicka wraz z s. Ritą Makówką i cystersem z Opactwa w Wąchocku o. Kajetanem Kaczorowskim. Siostry zabrały uczestniczki w podróż z Panem Jezusem, który jest Drogą. Wręczyły im materiały formacyjne i „Dzienniki podróży”, w których uczestniczki zapisywały swoje refleksje. W tej podróży młodzież odkrywała skarby Kościoła, takie jak Różaniec, słowo Boże, sakramenty i dar wspólnoty.

CZYTAJ DALEJ

Irlandia Północna: aborcja aż do narodzin?

2020-02-23 16:31

[ TEMATY ]

niepełnosprawni

aborcja

Irlandia Północna

źródło: vaticannews.va

1875 osób z zespołem Downa oraz ich rodziny apelują do premiera Wielkiej Brytanii Borisa Johnsona o rezygnację z prac nad wprowadzeniem w Irlandii Północnej selektywnej aborcji z powodu niepełnosprawności dziecka. Według organizacji obrońców życia poczętego: propozycje brytyjskiego rządu wykraczają daleko poza obowiązujące prawo aborcyjne w Anglii, Walii i Szkocji.

Brytyjski rząd proponuje aborcję aż do porodu w przypadku „poważnego upośledzenia, w tym niepełnosprawności umysłowej lub fizycznej, która może znacznie ograniczyć długość lub jakość życia dziecka”. Jest więc prawdopodobne, że zgodnie z proponowanym sformułowaniem, bez wyraźnego przepisu stanowiącego inaczej, aborcja będzie dostępna w praktyce aż do narodzin dziecka. Również w przypadku wykrycia takiego typu niepełnosprawności, który możliwy jest do skorygowania, jak rozszczep wargi, dodatkowy palec, czy tzw. stopa klubowa.

Obecnie w Irlandii Północnej aborcja selektywna pod kątem niepełnosprawności np. z powodu zespołu Downa jest niedozwolona, ​​a więc niezwykle rzadka. Inaczej jest w Anglii i Walii, gdzie ginie większość dzieci, u których badania prenatalne stwierdzają zespół Downa.

Jak stwierdziła Lynn Murray, rzeczniczka prasowa organizacji Don’t Screen Us Out, walczącej o życie dzieci z zespołem Downa: „Wdrożenie tych propozycji prawdopodobnie doprowadziłoby do dużego wzrostu aborcji w przypadku wad wrodzonych i zmniejszyłoby liczebność naszej i tak już bardzo małej społeczności”. I jak dodała: „Ludzie chętnie opowiadają się za równością po urodzeniu dzieci, ale nie przed. Dzieci niepełnosprawne są najbardziej narażone na utratę życia przed narodzinami wszędzie tam, gdzie badania przesiewowe i aborcja to normy postępowania. Irlandia Północna chroni ich prawa i chcemy, aby tak pozostało”.

Organizacja pozarządowa „Right to life” twierdzi, że brytyjski rząd ukrywa szczegółowe dane dotyczące aborcji w Anglii i Walii. Brakuje np. otwartego dostępu do statystyk, które dotyczą aborcji z powodu takich niepełnosprawności jak tzw. zespół kanału stępu, stopa klubowa, czy palec młotkowaty.

CZYTAJ DALEJ

Międzynarodowe warsztaty liderów Spotkań Małżeńskich w Laskach

2020-02-24 21:44

[ TEMATY ]

rodzina

małżeństwo

©Sondem/fotolia.com

W dniach 21-23 lutego odbyły się w domu rekolekcyjnym Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża w Laskach międzynarodowe warsztaty poświęcone liderowaniu wspólnotom Spotkań Małżeńskich. Uczestniczyło w nich 60 osób – małżeństw i kapłanów – przedstawicieli zarządów Spotkań Małżeńskich w Polsce, na Białorusi, Litwie, Łotwie, Rosji, Ukrainie i w Wielkiej Brytanii. Obecny był także przedstawiciel prawosławnego Stowarzyszenia Spotkania Małżeńskie.

Każda wspólnota rodzi się na bazie entuzjazmu założycieli, ich rozpoznania charyzmatu, realizowania programów i budowania wspólnoty. W miarę rozwoju konieczne jest dostosowywanie organizacji i administracji do potrzeb. W dojrzałej wspólnocie te elementy tworzą wzajemnie oddziałujący na siebie system, warunkujący realizację misji wspólnoty. Jednakże z biegiem czasu naturalną skłonnością każdej wspólnoty jest wzrost realizacji programów i przerost organizacji. Może to prowadzić do biurokratyzacji wspólnoty, a z czasem, do utraty jej charyzmatu. – Takie zagrożenie przeżywa każda wspólnota tak, świecka, jak i zakonna, a także cały Kościół – zauważył w trakcie warsztatów Jerzy Grzybowski, współzałożyciel Spotkań Małżeńskich.

Warsztaty w Laskach miały na celu uwrażliwienie liderów Spotkań Małżeńskich na ten proces. Warsztaty te miały też na celu także pogłębienie świadomości liderów, że Spotkania Małżeńskie są miejscem dialogu jako drogi do zbawienia.

Budowanie relacji, z wykorzystaniem psychologii komunikacji jest sposobem realizacji przykazania miłości Boga i bliźniego w kontekście małżeństwa i rodziny. Sporo miejsca w czasie tych warsztatów poświęcono właściwemu rozumieniu duchowości Spotkań Małżeńskich. Duchowość chrześcijańska jest jedna, ale ma ona wiele „odsłon”. Nie tylko małżeństwa i narzeczeni, ale wszyscy ludzie potrzebują dialogu i zdolności do słuchania, rozumienia, dzielenia się sobą, przebaczania oraz podejmowania decyzji w miłości.

- Dialogu na takich zasadach jak je opisaliśmy, doświadczam jako daru Jezusa Miłosiernego z wizji św. Faustyny. To jeden z promieni łaski wychodzący z Jego serca. To dar Jezusa na trudne czasy. Naszą misją jest, by jak najwięcej osób uczestniczyło w prowadzonych przez nas rekolekcjach i starało się żyć dialogiem jako drogą duchową. Doświadczenie pokazało, że Spotkania Małżeńskie są miejscem pogłębienia osobowej więzi nie tylko w małżeństwie, ale także z Bogiem. Poszerzanie dialogu jako drogi do zbawienia wymaga równomiernego rozwoju wszystkich elementów tworzących system funkcjonowania Stowarzyszenia – zauważył Jerzy Grzybowski. – Dbanie o funkcjonowanie Spotkań Małżeńskich jako systemu tych czterech elementów pomogło wielu animatorom przezwyciężyć wypalenie i głębiej zobaczyć sens swojego zaangażowania – powiedziała Daina Žurilo z Łotwy, a jej mąż Uldis dodał: W liderowaniu bardzo pomaga nam fakt, że różnimy się z Dainą cechami osobowości. Ja mam zazwyczaj wizję, a Daina ją uszczegóławia. Nasi synowie mówią o nas: „Jesteście jak lokomotywa na torach. Tata z wielką prędkością pędzi do przodu, a mama utrzymuje go na torach. Jedno bez drugiego nie dacie rady”. Daina i Uldiś Żurilo są aktualnie przewodniczącymi międzynarodowego zarządu Spotkań Małżeńskich.

- W liderowaniu najważniejszy jest nasz dialog małżeński. Dopiero wtedy, gdy dialog staje się naszym stylem życia w małżeństwie i z innymi ludźmi, widzimy zamysł Boży w Spotkaniach Małżeńskich – powiedział Zinoviyj Kuzymkiv ze Lwowa, członek Zarządu międzynarodowego.

- Towarzyszę małżonkom w trudnych wydarzeniach ich życia. Ileż radości sprawia mi, gdy widzę łzy szczęścia płynące z pojednania z Bogiem i w rodzinie! Wielokrotnie czułem się urzeczony pięknem budowania więzi małżeńskiej. Ale przede wszystkim sam staram się żyć dialogiem w posłudze kapłańskiej, wobec współpracowników świeckich i duchowych – podkreślił ks. Adam Lewandowski z Ośrodka Spotkań Małżeńskich w Lublinie.

Ks. Igor Garaś z grekokatolickiego Ośrodka Spotkań Małżeńskich we Lwowie spuentował swoją funkcję duchowego doradcy Ośrodka: Dla mnie ważne jest to, że tu mogę sam uczyć się dialogu z innymi ludźmi. I dodał: "Podczas święceń kapłan otrzymuje nie tyle szacunek, czy inne przywileje, ale przede wszystkim wielkie zaufanie od Boga. Ja tego zaufania nie mogę zawieść".

Natomiast ks. Robert Jaśpiński, doradca duchowy Spotkań Małżeńskich w Łodzi, a zarazem diecezjalny duszpasterz rodzin podkreślił, że oprócz stałej obecności w życiu Ośrodka, jego zadaniem jest swego rodzaju pośredniczenie między Ośrodkiem, a instytucją Kościoła.

- To sprawa poruszania się w realiach relacji wewnątrzkościelnych jak również uwiarygodnianie Spotkań Małżeńskich – powiedział. Do wytrwałości w powołaniu do Spotkań Małżeńskich pomimo trudności i upadków zachęcał o. Maksymilian Podwika OCD z Ośrodka Spotkań Małżeńskich w Berdyczowie.

- Owocem tego warsztatu było zobaczenie w jaki sposób tworzyć wizję funkcjonowania Spotkań Małżeńskich, w jaki sposób ogarnąć „morze” różnych osób, relacji, programów – powiedziała Edyta Choczewska z Krakowa.

– Jeżeli ktoś ujawnia wprost, że czegoś nie rozumie, to znaczy, ze nie boi się, ze zostanie oceniony, odrzucony, czy potraktowany jako gorszy. Otwartość w zadawaniu pytań i otwartość w dzieleniu się swoimi doświadczeniami uważam za najcenniejszy aspekt naszej wspólnej pracy - podsumowała warsztaty Irena Grzybowska.

Uczestnicy warsztatów organizowanych przez założycieli Spotkań Małżeńskich, zazwyczaj organizują podobne warsztaty w swoich ośrodkach krajowych.

Spotkania Małżeńskie są założonym w Polsce międzynarodowym stowarzyszeniem, którego celem jest budowanie i odbudowywanie więzi małżeńskiej oraz przygotowywanie do sakramentu małżeństwa. Wszystkie formy pracy mają charakter warsztatów. Statut Spotkań Małżeńskich jest zatwierdzony przez Stolicę Apostolską. Więcej informacji na www.spotkaniamalzenskie.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję