Reklama

Bł. Ks. Jan Balicki w pierwszych tygodniach II wojny światowej

Niedziela przemyska 35/2003

Po napadzie Niemiec na Polskę 1 września 1939 r., wskutek ogromnej dysproporcji sił militarnych II wojna światowa w początkowej fazie przybrała charakter wojny błyskawicznej. Działania wojenne na terenie diecezji przemyskiej toczyły się już w pierwszych dniach września. W ich wyniku 15 września został zajęty Przemyśl. Na mocy traktatu sojuszniczego Niemcy - Związek Radziecki, z 23 sierpnia 1939 r., przewidującego rozbiór Polski, i porozumienia z 28 września tego roku, granica między tymi obu państwami miała przebiegać na interesującym nas terenie na linii rzeki San. W konsekwencji prawobrzeżna część diecezji, łącznie z Przemyślem przechodziła pod okupację sowiecką, a lewobrzeżna - pod niemiecką. Gdy wiadomość o podziale diecezji i Przemyśla dotarła do świadomości duchownych władz diecezji, z decyzji biskupa ordynariusza Franciszka Bardy (1933-1964) on sam, rektor Seminarium Duchownego ks. Jan Grochowski (+1959), ojciec duchowny kleryków ks. Franciszek Misiąg (+1973) i dwóch członków kapituły udali się na Zasanie w przewidywaniu kontynuowania działalności Seminarium i kurii biskupiej pod okupacją niemiecką. Wskutek tego, siedziba biskupa ordynariusza, budynek Seminarium Duchownego i katedra przechodziły pod okupację sowiecką. W budynku Seminarium Duchownego, pustego w okresie wakacji, początkowo kwaterowało wojsko polskie, później niemieckie, a następnie mnóstwo Polaków uciekinierów z zachodu na wschód i odwrotnie, oczekujących na przekroczenie granicy na Sanie obowiązującej od 28 września. Pozostał w nim także ks. Jan Balicki, były rektor Seminarium Duchownego i długoletni profesor teologii dogmatycznej w Instytucie Teologicznym. Znalazł się w nim i alumn drugiego roku Michał Dobrzański, który w trakcie pierwszego etapu procesu beatyfikacyjnego ks. Balickiego złożył zeznania, jako 76 świadek jego życia. (Dalsza część niniejszego tekstu opiera się wyłącznie na nieco luźniejszym, ze względów stylistycznych, tłumaczeniu jego świadectwa. Opublikowano je w: Joannis Balicki (1869-1948)... Positio super causae introductione, Roma 1980 [s. 437-439]). W odpowiedzi na zadawane mu pytania stwierdził najpierw, że ks. Jana Balickiego znał od końca września 1938 r., kiedy wstąpił do Seminarium Duchownego i stykał się z nim do końca czerwca 1939 r., a potem ponownie od około (?) połowy września do połowy listopada tegoż roku. Zaraz w początku zeznań oświadczył, iż ma ogromny szacunek dla ks. Jana Balickiego i prosi Pana Boga o wyniesienie tego Sługi Bożego na ołtarze.
Nie wiedział w jaki sposób ks. Balicki dowiedział się o wojnie. On sam zaś po jej wybuchu wzorem innych, w obawie przed Niemcami udał się na wschód, ale kiedy dowiedział się o zajęciu Lwowa przez armię sowiecką, powrócił i przybył do Seminarium Duchownego w Przemyślu. Zastał w nim wielki rozgardiasz, a spośród ludzi tylko ks. Balickiego, wicerektora ks. Władysława Matykę i ks. Juliana Atamana, wówczas chorego, oraz siostrę przełożoną Sercanek prowadzących gospodarstwo domowe w Seminarium, Albinę. Początkowo był jedynym klerykiem, ale później przybyli jeszcze inni. Budynek seminaryjny był prawie opuszczony. Miał zamiar tylko przenocować w budynku, zabrać z niego swoje rzeczy i udać się do domu rodzinnego. Ks. Balicki zaczął mu jednak perswadować, żeby został, bo będzie tu pożyteczny, że będzie mógł dalej studiować, tak że biskup go wyświęci na kapłana. Pod wpływem tych słów pozostał. Budynek wkrótce został zajęty przez wojsko niemieckie, które tam przede wszystkim nocowało, ale po kilku dniach zgromadziło się w nim mnóstwo Polaków uciekinierów. Zajęli wszystkie sale, a nawet korytarze, tak że trudno było przez nie przejść. Wszędzie panował brud i śmieci. Dokładnie pamiętał, że ks. Balicki w trosce o czystość swoimi rękami opróżniał z różnych śmieci zlewy pod kranami na korytarzach. Zawijał rękawy sutanny i upychał śmieci w wiadrze. Dobrzański mieszkał wtedy w pokojach ojca duchownego na II piętrze. W każde rano ks. Balicki przychodził, aby po obudzeniu go poszedł do kaplicy, do której on udawał się celem odprawienia Mszy św. Pamiętał także, że wśród uciekinierów znajdował się jeden alumn seminarium tarnowskiego, któremu ks. Balicki zrobił prezent z czarnego wełnianego swetra, który on ubierał na sutannę. Wtedy kleryk Dobrzański ośmielił się zrobić mu uwagę: „Ksiądz Rektor sam nie ma nic, a daje innym”, na co Sługa Boży odpowiedział: „To po to, żeby mu było ciepło”. Po zajęciu Przemyśla do budynku Seminarium przychodzili żołnierze sowieccy i żądali, żeby ich oprowadzano. Dobrzański zapamiętał, iż podczas jednej takiej wizyty spotkali na korytarzu Sługę Bożego. Popatrzyli na niego i zaraz odeszli. Słyszał też (Dobrzański), że ks. Balicki chodził do Kruhelu na spowiedź (sióstr zakonnych Opatrznościanek i pewno pensjonariuszek Zakładu Wychowawczego zorganizowanego przez ks. Balickiego dla zabłąkanych moralnie dziewcząt, prowadzonego przez siostry). Dwukrotnie, kiedy odbywała się spowiedź, żołnierze sowieccy zamierzali dokonać przeglądu Zakładu, ale na widok Sługi Bożego rezygnowali z zamiaru. (Później władze sowieckie zlikwidowały Zakład). W ciągu tego czasu ks. Balicki zachowywał spokój. Jak zawsze spacerował po ogrodzie w swojej pelerynie. Uciekinierzy witali go z szacunkiem pozdrowieniem „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”. On zaś zwracał się do nich z delikatnością i dobrocią. Dobrzański nie przypominał sobie żadnego nieporozumienia między uciekinierami a ks Balickim. Niekiedy spowiadał ich. Pamiętał też, że Sługa Boży zrobił mu prezent ze swojego pustego portfela i wyraził przy tym życzenia, żeby u niego był on zawsze pełny. Dobrzański zauważył, iż dotychczas (do czasu składania zeznań) nigdy nie brakowało mu pieniędzy, które jednak szybko znikały. I jeszcze jeden szczegół zapamiętał. W pewnym czasie zatrzymał się w budynku książę Leon Sapieha z Krasiczyna. Ks. Balicki poprosił wtedy kleryka Dobrzańskiego, aby się zaopiekował księciem i jego bliskimi, bo to jest rodzina abp. Adama Sapiehy.
W ciągu całego pobytu w budynku Seminarium Dobrzański opiekował się zakrystią. Kiedy Sługa Boży zastawał w niej porządek i czystość bardzo się cieszył i mówił: „Och, jak tu pięknie”. Swoje świadectwo Dobrzański, już jako kapłan, zakończył stwierdzeniem, że on sam i jego koledzy z Seminarium widzieli w ks. Balickim człowieka wielkiej cnoty i świętości. Opinia o świętości Sługi Bożego utrzymała się przez cały czas, zwłaszcza wśród księży. On sam (Dobrzański) mówił o nim nieraz na ambonie i rozdawał jego obrazki z podobizną i relikwiami.
Z innych źródeł wiadomo, że w jesieni 1939 r. władze sowieckie poleciły ks. Balickiemu opuścić budynek Seminarium. Wówczas przeniósł się do domu biskupa Ordynariusza, w którym wcześnie te same władze umieściły bp. Wojciecha Tomakę, księży należących do kapituły, wikarych katedralnych, pracowników kurii biskupiej. W trakcie przenoszenia ujawniło się ubóstwo ks. Balickiego. W tym domu pozostał do śmierci 15 marca 1948 r.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wstaw się za prof. Ewą Budzyńską, której grozi kara za obronę małżeństwa i rodziny

2020-01-15 09:13

[ TEMATY ]

pomoc

CŻiR

Prof. Ewa Budzyńska podczas zajęć o rodzinie przywołała badania naukowe mówiące o negatywnych skutkach wychowywania dzieci przez pary jednopłciowe. Między innymi za tę wypowiedź grozi jej kara dyscyplinarnej nagany. Centrum Życia i Rodziny przygotowało petycję do władz uczelni w obronie wieloletniej pracownik naukowej Uniwersytetu Śląskiego. Można ją podpisać na stronie internetowej Zobacz

Podczas zajęć prowadzonych dla studentów Uniwersytetu Śląskiego, prof. Ewa Budzyńska przywołała badania naukowe na temat negatywnych skutków wychowywania dzieci przez pary homoseksualne. Miała również wyrazić swój krytyczny stosunek do eutanazji. Na skutek skargi grupy studentów, Rzecznik Dyscyplinarny Uniwersytetu Śląskiego wszczął postępowanie wyjaśniające. Pomimo złożenia przez prof. Ewę Budzyńską obszernych wyjaśnień, zażądał od Komisji Dyscyplinarnej dla nauczycieli akademickich ukarania prof. Budzyńskiej karą dyscyplinarnej nagany.

W jej obronie stanęło Centrum Życia i Rodziny, które przygotowało apel do władz Uniwersytetu Śląskiego, aby natychmiast zakończyły postępowanie dyscyplinarne wobec prof. Ewy Budzyńskiej, a także publicznie przeprosiły za potraktowanie jej w sposób niezwykle upokarzający dla naukowca ze znaczącym dorobkiem naukowym. W obronę prof. Ewy Budzyńskiej zaangażowali się również prawnicy Instytutu Ordo Iuris, którzy reprezentują ją w postępowaniu i domagają się jej uniewinnienia.

„Wszystko wskazuje, że oskarżenia wobec prof. Budzyńskiej stanowią część kampanii zastraszania wykładowców uniwersyteckich, którzy ośmielają się stawać w obronie rodziny i podejmują polemikę z postulatami ideologii gender i organizacji LGBTQ”
– czytamy w petycji, którą można podpisać na stronie internetowej Zobacz.

Autorzy apelu do władz Uniwersytetu Śląskiego podkreślają, że prof. Ewa Budzyńska podczas zajęć ze studentami stanęła w obronie małżeństwa i rodziny, a więc wartości chronionych przez konstytucję. Co więcej, jej postawa została określona jako tzw. homofobia, pomimo tego, że posługiwała się definicją małżeństwa jako związku mężczyzny i kobiety – zgodną z tą obowiązującą w polskim systemie prawnym. „Stanowczo nie zgadzam się, by za obronę małżeństwa i rodziny udzielano nagany!” – podkreślają autorzy apelu, którzy zachęcają do wstawienia się za prof. Ewą Budzyńską i złożenia swojego podpisu pod petycją do władz uczelni.

„Uniwersytet Śląski powinien być ostoją wolności słowa i swobody prowadzenia badań naukowych oraz przykładem stosowania jednakowych standardów i wymogów etycznych wobec wszystkich członków społeczności akademickiej, a nie trybuną propagandową agresywnych grup lobbystycznych czy ideologii uderzających w małżeństwo i rodzinę!” – napisano w treści apelu do władz uczelni, znajdującym się na stronie Zobacz.

Centrum Życia i Rodziny zachęca również do poparcia petycji do wicepremiera Gowina o obronę wolności słowa na polskich uniwersytetach poprzez wprowadzenie zmian w przepisach prawa chroniących nauczycieli akademickich przed podobnymi szykanami. Apel do ministra nauki i szkolnictwa wyższego jest dostępny bezpośrednio po podpisaniu petycji w obronie prof. Ewy Budzyńskiej.

Źródło: Centrum Życia i Rodziny, bronmyprofesor.pl

CZYTAJ DALEJ

Akcja Katolicka apeluje do wicepremiera Gowina ws. prof. Ewy Budzyńskiej

2020-01-18 12:00

[ TEMATY ]

Akcja Katolicka

Gowin Jarosław

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Wicepremier Jarosław Gowin, minister nauki i szkolnictwa wyższego, jest przekonany o tym, że Konstytucja dla nauki to wielka szansa dla polskich uczelni wyższych

Zarzuty wobec prof. Ewy Budzyńskiej, wpisują się kampanię zastraszania wykładowców akademickich, którzy podejmują intelektualną i rzeczową polemikę z tezami ideologii gender, promowanymi przez środowiska LGBTQ - stwierdza prezes Akcji Katolickiej Urszula Furtak. W liście do wicepremiera i Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, prezes Akcji Katolickiej domaga się podjęcia działań na rzecz przywrócenia wiarygodności uniwersytetom.

Uniwersytet Śląski w Katowicach prowadzi wobec prof. Budzyńskiej postępowanie dyscyplinarne w związku z oskarżeniami o nietolerancję i homofobię.

Publikujemy udostępniony KAI list Pani Prezes Akcji Katolickiej do Wiceprezesa Rady Ministrów Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Jarosława Adama Gowina:

Akcja Katolicka w Polsce staje w obronie Profesor Ewy Budzyńskiej, w związku z rzucanymi na nią kalumniami i wszczętym postępowaniem dyscyplinarnym. Domagamy się tym samym przywrócenia wiarygodności Uniwersytetom, w perspektywie prawdy i wolności, z argumentami rzetelnych badań naukowych a nie wprowadzania na nie zamętu i odzierania z godności kadry profesorskiej.

Ewa Budzyńska polska socjolog, jest doktorem habilitowanym nauk humanistycznych, profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Specjalizacja naukowa Profesor Budzyńskiej obejmuje m.in. zagadnienia z zakresu socjologii rodziny i socjologii moralności. Niniejsze kwestie od dwudziestu ośmiu wykłada, jako nauczyciel akademicki. Efekt pracy naukowej Profesor Budzyńskiej imponuje. Jej publikacje i artykuły są wydawane i drukowane w wielu cenionych polskich i zagranicznych czasopismach. Wiedza, merytoryczne przygotowanie, sumienność, rzetelność i skuteczność, to przymioty Profesor, które zaowocowały wykonaniem licznych ekspertyz dla organów samorządowych i organizacji „trzeciego sektora”. Warto zwrócić uwagę, że kompetencje Profesor Budzyńskiej zostały wykorzystane również w szeregu działań Prezydenta Miasta Katowic, czy Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego.

Akcja Katolicka w Polsce jest zaniepokojona faktem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego i żądania kary nagany, jakiej zażądał dla Pani Profesor Budzyńskiej, Uniwersytecki rzecznik dyscyplinarny prof. Wojciech Popiołek. Żądanie dyscyplinarnej kary nagany, po skardze studentów pro-LGBT, w której zarzucono Profesor Budzyńskiej nachalność w zakresie przekazywania słuchaczom „ideologii anti-choice, poglądów homofobicznych, antysemityzmu, dyskryminacji wyznaniowej, informacji niezgodnych ze współczesną wiedzą naukową oraz promowanie poglądów radykalno-katolickich”, jest wielce krzywdzące.

Propagowana przez Panią Profesor a przywołana w opinii studentów pro-LGBT „ideologia”, to przede wszystkim: określanie osoby w prenatalnej fazie rozwoju dzieckiem, czy definiowanie rodziny zgodnie z artykułem 18 Konstytucji RP, jako podstawowej i naturalnej komórki społecznej, rozumianej jako związek kobiety i mężczyzny. Jak informuje Instytut na Rzecz Obrony Kultury Prawnej „Ordo Iuris”, w niniejszym przypadku: „Nie do przyjęcia okazało się także zaprezentowanie publikowanych w prasie naukowej wyników badań na temat skutków wychowywania dzieci przez osoby pozostające w relacjach homoseksualnych”.

Szanowny Panie Ministrze,

w dobie promowania na uczelniach pluralizmu naukowego, tolerancji oraz dialogu, z dużym niepokojem przyjmujemy działania władz Uniwersytetu Śląskiego względem dr hab. Ewy Budzyńskiej, dotyczących przeprowadzonego wykładu z tematem: „Międzypokoleniowe więzi w rodzinach światowych”. Przypominamy jednocześnie, że według doniesień prasowych celem zajęć było: „zapoznanie uczestników z rodziną, jako elementem struktury społecznej oraz przedstawienie, jakie formy przyjmowała ona na przestrzeni wieków w zależności od kształtującej ją kultury czy religii”.

Zadziwia fakt, że społeczność studencka pro-LGBT, nie zgłosiła zastrzeżeń w zakresie przekazywanych treści, co do kwestii odmienności kulturowych rodzin wyznawców judaizmu, islamu czy hinduizmu. Po zajęciach dotyczących rodziny w kontekście jedynie nauki chrześcijańskiej grupa studentów złożyła do władz uczelni skargę na Profesor.

Przez wiele lat żyliśmy w epoce kształtowanej przez ideologię marksistowską, która rugowała z uczelni fundamentalne zasady konstytuujące idę uniwersytetu. W miejsce dialogu pluralizmu naukowego, tolerancji i dialogu, wprowadzono wówczas „jedynie słuszną linię partii i jej pseudonaukową ideologię”. Czy dziś, w XXI wieku, nie jesteśmy przypadkiem świadkami testowania i „siłowego” wprowadzania w życie na polskich uniwersytetach zasad tzw. „tolerancji represywnej”, którą opracował ideolog Nowej Lewicy, niemiecki komunista Herbert Marcuse?

Podzielając opinię profesora Wojciecha Świątkiewicza, który w odniesieniu do zaistniałej sytuacji wyraźnie wyartykułował, że: „Studenci mają prawo wyrażać swoje opinie i oceny faktów, wyników badań naukowych czy konstytucyjnych zapisów. Nie można jednak tych samych praw odmawiać również profesorom”. Wszystko wskazuje, że podobnie jak w przypadku postępowania dyscyplinarnego i zawieszenia we wrześniu 2019 r. Profesora Aleksandra Nalaskowskiego, inkryminacje stawiane obecnie Profesor Budzyńskiej, wpisują się kampanię na rzecz zastraszania wykładowców akademickich, którzy podejmują intelektualną i rzeczową polemikę z tezami ideologii gender, promowanymi przez środowiska LGBTQ.

Żywimy nadzieję, nie tylko na zainteresowanie Szanownego Pana Ministra sprawą naruszenia dóbr osobistych i dorobku naukowego Profesor Ewy Budzyńskiej, ale przede wszystkim, liczymy na podjęcie wysiłku, zmierzającego w kierunku przywrócenia wiarygodności Uniwersytetom, jako miejscach, w których pracuje się na rzecz społeczeństwa i całej kultury, w perspektywie prawdy i wolności, obszaru w zakresie prawa naturalnego i badań naukowych.

Z wyrazami szacunku

Urszula Furtak

prezes Akcji Katolickiej w Polsce

Warszawa, 17 stycznia 2020 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję