Reklama

Polska

Kard. Marx na Jasnej Górze: przekazujmy pojednanie dalej

Pojednanie jest darem, którego nie możemy zatrzymywać tylko dla siebie, lecz musimy go przekazywać dalej – powiedział dziś na Jasnej Górze kard. Reinhard Marx. Przewodniczący episkopatu Niemiec uczestniczy w obchodach 50. rocznicy wymiany listów pomiędzy biskupami polskimi i niemieckimi.

[ TEMATY ]

kardynał

Jasna Góra

Marian Sztajner

Publikujemy treść przemówienia kard. Reinharda Marxa:

Drodzy Współbracia w biskupstwie,

Szanowni Panie i Panowie!

Rad jestem, że spotykamy się dzisiaj w Częstochowie, aby świętować 50-lecie wymiany listów. Nasi poprzednicy, biskupi polscy i niemieccy, w 1965 roku, w samym środku zimnej wojny, dali wyraźny przykład gotowości do pojednania. Tym samym przyczynili się do tego, aby tak narody jak i nasze państwa znalazły nowe drogi współistnienia. Jedynie dwadzieścia la po zakończeniu drugiej wojny światowej był to czyn historyczny, a nie tylko wynik politycznych kalkulacji czy wyrównania interesów. Był to – jak czytamy w oświadczeniu, które wkrótce Arcybiskup Gądecki i ja podpiszemy – akt „prorockiego realizmu”.

Wymiana listów była znakiem chrześcijańskim o głębokim znaczeniu. Dzięki wierze wiemy bowiem, że wraz z Bogiem istnieją możliwości historii, których nie rozeznają ci, co pozostają w sidłach ludzkiej racjonalności. Jakże byłoby możliwe nowe współistnienie ponad bezdenną przepaścią winy bez miłości Bożej? Wiara chrześcijańska nie zakłada tego, że czas leczy rany i wina kiedyś się w końcu zatrze. Krzyż jest znakiem tego, że winę i jej ciężar traktuje się poważnie, a Bóg musi posunąć się do ostateczności, aby wina nie doprowadziła do trwałego podziału. W tym duchu nasi poprzednicy, biskupi z Polski i z Niemiec, odważyli się na akt przebaczenia nie pokładając ufności w sobie samych i we własnych siłach, ale w Krzyżu Chrystusowym. Pisząc list do biskupów niemieckich, w którym przebaczali i prosili o przebaczenie, polscy biskupi polegali na Bożej gotowości do przebaczenia.

Dla Niemców był to niezasłużony dar po tym, przez co naród polski przeszedł podczas niemieckiej okupacji w czasie drugiej wojny światowej. Dlatego wiele osób uważa, że odpowiedź niemieckich biskupów nie dorównała historycznej sile polskiego pisma, że była zbyt zdystansowana i szorstka. Całkowicie rozumiem tę krytykę. Jednak dla historycznego procesu, dla owocności wymiany listów, tego rodzaju nierówności nie były najważniejsze. Jestem pewien, iż najważniejsze było to, że obie strony dotrzymały tego, co poprzez swój historyczny gest obiecały. Aby użyć słów niemieckiego listu: nie pozwolić, aby nasze ręce zostały kiedykolwiek rozdzielone! Obietnicy tej dotrzymali nie tylko biskupi z obu naszych krajów, ale również cały Kościół w Polsce i w Niemczech. Zarówno w trudnych czasach aż do 1990 roku, jak i też później, kiedy Polacy i Niemcy mogli spotykać się w warunkach wolnościowych.

Reklama

We wspólnym oświadczeniu, które dzisiaj opublikujemy, znajduje się zdanie: „Wspólne spojrzenie może i musi się dzisiaj kierować na sprawy teraźniejszości i przyszłości, bowiem nasi poprzednicy nie cofnęli się przed spojrzeniem na obciążającą i rozdzielającą nas przeszłość”. Jestem autentycznie przekonany o tym, że minęlibyśmy się z historycznym zadaniem, gdybyśmy świętowali wspaniałą inicjatywę biskupów sprzed pięćdziesięciu lat, nic przy tym nie wnosząc do współczesnej Europy.

Nie ma wątpliwości co do tego, że Europa znajduje się w trudnym położeniu. Przed Unią Europejską i przed całym kontynentem stoi wiele problemów, wiele wyzwań. Czy Unia Europejska jest przygotowana do tego, aby przetrwać w dramatycznie zmieniającym się świecie i aby angażować się na rzecz pokoju i pomyślności również poza własnymi granicami? Jak radzimy sobie z kryzysem na Ukrainie, z wymuszonym oderwaniem Krymu, z przedłużającą się przemocą na południu i wschodzie tego kraju? Jest to bowiem kryzys, który na dłuższą metę grozi zniweczeniem wszelkiego pomyślnego rozwoju i który na europejskim kontynencie stworzył ognisko niestabilności. Jak możemy przyczyniać się do tego, aby dopiero co wygaszone ale nierozwiązane konflikty na Bałkanach nie uległy ponownej eskalacji, a w ich miejsce przyszło pojednanie, współpraca i pokój? Czego wymaga od nas dramat setek tysięcy uchodźców, którzy wyruszyli z Bliskiego Wschodu do Europy, uciekając przed terrorem i wojną panującymi w ich ojczyźnie? Co możemy także zrobić dla chrześcijan, którym w regionie Bliskiego i Środkowego Wschodu grozi wpadnięcie pod koła aktualnych konfliktów?

Reklama

Od pewnego czasu ma się wrażenie, że w całej Europie przybierają na sile tendencje nacjonalizmu, egoizmu, myślenia o sobie. Wielu uważa, że problemy własnego państwa można łatwiej rozwiązać, jeśli będzie się koncentrować na sobie. Solidarność zdaje się być coraz bardziej znikomym zasobem. Jestem przekonany: To jest zła droga. Polityka pod hasłem „Każdy jest sobie samemu bliźnim” prowadzi do tego, że na końcu wszyscy przegrywają. Europejskie narody mogą rozwiązać wielkie problemy naszych czasów tylko wspólnie.

Tutaj leży wyzwanie także dla Kościoła. Nie powinniśmy stać z boku europejskiej debaty, ale możemy odgrywać w niej znaczącą rolę. Musimy dawać mocne świadectwo naszych wartości i starać się o to, aby wielkie, duchowe i moralne dziedzictwo chrześcijaństwa pozostało nadal wiążące dla naszego kontynentu. Oznacza to również, aby wspólny głos Kościoła był słyszalny w całej Europie.

Przed Kościołem w Polsce i w Niemczech stoi w związku z tym szczególne zadanie. Dane nam było przeżyć doświadczenie pojednania, a jest to dar, którego nie możemy zatrzymywać tylko dla siebie, ile musimy go przekazywać dalej. Dlatego nasze Konferencje Episkopatów porozumiały się co do tego, aby zintensyfikować rozmowy z Kościołami w różnych częściach Europy, które cierpią wskutek braku pokoju i pojednania. Myślimy tu szczególnie o Bośni i Hercegowinie oraz innych regionach byłej Jugosławii. Mamy również na myśli sytuację w obszarach byłego Związku Radzieckiego. Polscy i niemieccy biskupi nie są w stanie podjąć politycznych inicjatyw pokojowych. Możemy jednak inicjować konkretne projekty, które będą wspierały Kościoły z europejskich regionów objętych konfliktami, promując pojednanie i sprawiedliwy pokój. Takie jest zadanie, do którego zobowiązują się nasze Episkopaty w pięćdziesiąt lat po historycznej wymianie listów. Ma być to wkładem w Europę, która ma się stawać coraz bardziej przestrzenią pokoju, wolności i sprawiedliwości – Europą, w której szanowana jest godność każdego człowieka, a przez to dawane jest świadectwo o jej chrześcijańskim charakterze; Europą, która nie postrzega siebie jako twierdzy, ale jako „przyczynek dla lepszego świata” (Jean Monet)!

2015-11-22 19:08

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Watykan: Kard. Müller – w kwestii diakonatu kobiet nie należy oczekiwać sensacji

[ TEMATY ]

kardynał

Katarzyna Cegielska

Studium zlecone przez papieża Franciszka na temat możliwości diakonatu kobiet zapewne nie doprowadzi do niczego nowego – powiedział w rozmowie z dziennikarzami prefekt Kongregacji Nauki Wiary, kard. Gerhard Müller.

Niemiecki kardynał kurialny powiedział, że kierowana przez niego dykasteria przygotowuje obecnie listę ekspertów, ale przypomniał, że gruntowne studium przeprowadzono ponad dziesięć lat temu. Międzynarodowa Komisja Teologiczna opublikowała bowiem w roku 2002 dokument „Diakonat: Ewolucja i perspektywy”, w którego wypracowaniu wzięło udział wielu ekspertów w zakresie teologii systematycznej i dogmatycznej. Wskazano w nim, że funkcje jakie diakonisy pełniły w Kościele pierwszych wieków nie były tożsame z tą, jaką pełnią dziś diakoni. Stwierdzono w nim, że kobiety nie mogą być dopuszczone do święcenia diakonatu, chociaż sprawę pozostawiono rozeznaniu Magisterium Kościoła. Kardynał Müller przypomniał, że sam napisał trzy książki na ten temat, zbierając w nich teksty Ojców Kościoła pierwszych wieków. Mimo to ustanowił komisję do zbadania kwestii diakonis w Kościele pierwotnym.

CZYTAJ DALEJ

Maria czy Maryja?

Którym imieniem powinniśmy zwracać się do Matki Bożej? Która forma jest poprawna? – pyta czytelnik.

Naszą miłość do Matki Bożej i cześć dla Niej wyrażamy modlitwą, pieśnią, a przede wszystkim naśladowaniem Jej w wierze i zaufaniu Bogu. Myślę, że jeszcze bliższa staje się nam Matka Najświętsza dzięki zgłębianiu mariologii, a więc tego, czego uczy nas Kościół o Matce Chrystusa. W tym wszystkim ważne jest, abyśmy poprawnie mówili o Maryi. Przede wszystkim w sensie teologicznym, ale co też ważne – i językowym. Pytania zadane wyżej często pojawiają się w rozmowach tych, którzy przyzywają orędownictwa Matki Bożej. Czy w naszych modlitwach, np. wypowiadając słowa Pozdrowienia Anielskiego, powinniśmy zwracać się do Bożej Rodzicielki: „Mario” czy „Maryjo”?

CZYTAJ DALEJ

Kraków: dominikańska akcja “Ciacho za ciacho” zbliża się wielkimi krokami

2022-12-07 17:55

[ TEMATY ]

Kraków

dominikanie

hocpicjum

Adobe.Stock

Już 11 grudnia odbędzie się kolejna edycja akcji charytatywnej “Ciacho za ciacho” organizowanej przez Dominikańskie Duszpasterstwo Akademickie “Beczka”. Inicjatywa ta powstała w 2003 roku. Wydarzenie najczęściej odbywa się cyklicznie, dwa razy do roku, przed Wielkanocą oraz przed Bożym Narodzeniem, w klasztorze oo. dominikanów w Krakowie Całkowity dochód z akcji zawsze jest przeznaczany na wsparcie organizacji niosących szeroko rozumianą pomoc potrzebującym.

Hasło najbliższej edycji brzmi “Wiele dla Niewielkich”. Zebrane środki zostaną przeznaczone na Krakowskie Hospicjum im. ks. Józefa Tischnera. Jest to hospicjum domowe, którego podopiecznymi są najmłodsi pacjenci, zmagający się z nieuleczalnymi chorobami. Dzieło to zapewnia każdemu choremu opiekę medyczną oraz psychologiczną w jego domu, gwarantując potrzebny sprzęt i aparaturę w znajomym, komfortowym i bezpiecznym środowisku. Hospicjum zajmuje się opieką perinatalną już od poczęcia, pomocą przy nagłej chorobie dziecka, a także wspiera rodziny cierpiące po jego odejściu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję