Reklama

Bp Tadeusz Lityński - biskupem diecezjalnym w Zielonej Górze

2015-11-23 12:02

BP KEP / Warszawa / KAI

Krzysztof Świertok/ BPJG
W roli nowego krajowego duszpasterza leśników zadebiutował bp Tadeusz Lityński

Nowym biskupem diecezji zielonogórsko-gorzowskiej został mianowany jej dotychczasowy biskup pomocniczy Tadeusz Lityński. Decyzją Ojca Świętego Franciszka będzie on następcą odchodzącego na emeryturę bp. Stefana Regmunta.

Publikujemy komunikat Nuncjatury Apostolskiej w Polsce:

Komunikat

Ojciec Święty Franciszek:

Reklama

1. Przyjął rezygnację księdza biskupa Stefana Regmunta z posługi biskupa zielonogórsko-gorzowskiego, złożoną zgodnie z kan. 401 pkt 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego.

2. Mianował biskupem zielonogórsko-gorzowskim dotychczasowego biskupa pomocniczego tej diecezji Tadeusza Lityńskiego

Warszawa, 23 listopada 2015 roku.

Abp Celestino Migliore Nuncjusz Apostolski

Dotychczasowy biskup diecezji zielonogórsko-gorzowskiej Stefan Regmunt złożył rezygnację zgodnie z kanonem 401 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego - ze względu na stan zdrowia. Biskupem jest ponad 20 lat. Posługę biskupa diecezjalnego pełnił od 2008 roku. W maju br. pisał do diecezjan: „Z głębi serca dziękuję Bogu za dar szczególnego powołania w Kościele Chrystusowym i za wszelkie otrzymane łaski. Dziękuję też Ojcu Świętemu za zrozumienie i przyjęcie mojej prośby o zwolnienie z pełnionego urzędu. Moją wdzięczność wyrażam również wobec rodziny diecezjalnej za każdy wyraz życzliwości i współpracy w posłudze zbawienia”.

Decyzją Papieża nowym biskupem diecezji zielonogórsko-gorzowskiej został bp Tadeusz Lityński. Następca bp. Regmunta ma 53 lata, a od trzech lat jest biskupem. Wcześniej był proboszczem parafii pw. Chrystusa Króla w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie m.in. zainicjował spływy kajakowe wiodące szlakiem Jana Pawła II. Obecnie w Konferencji Episkopatu Polski pełni funkcję członka Komisji ds. Polonii i Polaków za Granicą oraz delegata ds. duszpasterstwa pracowników leśnictwa, gospodarki wodnej i ochrony środowiska. Jego dewizą biskupią są słowa „Adveniat Regnum Tuum” (Przyjdź Królestwo Twoje).

Diecezja gorzowska, którą obejmie bp Lityński, została utworzona jako administratura apostolska w 1945 r. Erygowana 28 czerwca 1972 r. przez papieża Pawła VI. Od 25 marca 1992 r. nosi nazwę diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, na mocy decyzji papieża Jana Pawła II zawartej w bulli "Totus Tuus Poloniae populus".

***

Biskup Tadeusz Lityński urodził się 14 czerwca 1962 roku w Kożuchowie. Po ukończeniu Technikum Elektronicznego w Zielonej Górze, w 1982 roku wstąpił do Gorzowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gościkowie-Paradyżu. Święcenia kapłańskie przyjął 5 czerwca 1988 roku z rąk ówczesnego biskupa zielonogórsko-gorzowskiego Józefa Michalika. 18 maja 1999 roku obronił pracę magisterską i licencjacką z prawa kanonicznego na Akademii Teologii Katolickiej.

Pracował jako wikariusz w parafii pw. św. Bartłomieja w Ołoboku (1988-1990) i parafii pw. NMP Królowej Polski w Głogowie (1990-1993). Przez następne siedem lat pełnił funkcję notariusza Sądu Kościelnego w Gorzowie Wielkopolskim. W roku 2000 został mianowany proboszczem parafii pw. Najświętszej Trójcy w Ochli k. Zielonej Góry, a sześć lat później – proboszczem parafii pw. Chrystusa Króla w Gorzowie Wielkopolskim.

Od 2009 roku był kanonikiem honorowym kapituły katedralnej, od 2011 roku - wikariuszem biskupim, członkiem Rady Kapłańskiej i Rady Konsultorów. W styczniu 2012 roku został odznaczony godnością kapelana Jego Świątobliwości Benedykta XVI.

28 kwietnia 2012 roku Ojciec Święty Benedykt XVI mianował ks. Tadeusza Lityńskiego biskupem pomocniczym diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, przydzielając mu stolicę tytularną Cemeriniano. Konsekracja biskupia miała miejsce 16 czerwca 2012 roku. Sakry biskupiej udzielił nuncjusz apostolski w Polsce abp Celestino Migliore, a współkonsekratorami byli metropolita szczecińsko-kamieński abp Andrzej Dzięga i ordynariusz diecezji zielonogórsko-gorzowskiej bp Stefan Regmunt.

23 listopada 2015 roku Ojciec Święty Franciszek mianował bp. Tadeusza Lityńskiego biskupem diecezjalnym.

*** Odchodzący na emeryturę bp Stefan Regmunt - urodził się 20 czerwca 1951 roku w Krasnymstawie. W 1965 roku wyjechał z rodzicami na Dolny Śląsk. W 1969 roku rozpoczął studia w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. Studiował do roku 1976 z przerwą na odbycie zasadniczej służby wojskowej w jednostce „kleryckiej” w Bartoszycach. 29 maja 1976 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk kard. Henryka Gulbinowicza. Po święceniach posługiwał jako wikariusz parafii pw. św. Jerzego i rektor kościoła pw. Maryi Matki Kościoła w Dzierżoniowie.

W 1981 roku został skierowany na studia specjalistyczne z psychologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i ukończył je obroną pracy doktorskiej. W latach 1986-1992 pełnił funkcje prefekta i wicerektora Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Był też diecezjalnym dyrektorem Papieskich Dzieł Misyjnych oraz delegatem Biskupa Diecezjalnego ds. Misji.

Po ustanowieniu diecezji legnickiej w 1992 r. ks. Stefan Regmunt został inkardynowany do tej diecezji i mianowany proboszczem parafii pw. Matki Boskiej Częstochowskiej w Legnicy. Po erygowaniu Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Legnickiej (25 marca 1993 roku), biskup legnicki Tadeusz Rybak powołał go na stanowisko rektora. Prowadził wykłady z psychologii w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Legnickiej i Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu oraz Diecezjalnym Kolegium Teologicznym w Legnicy. W latach 1992-1994 pełnił funkcję dyrektora Studium Katechetycznego w Legnicy.

W 1992 r. został włączony do Kolegium Konsultorów Diecezji Legnickiej, Rady Kapłańskiej oraz Kapituły Katedralnej. 17 listopada 1993 roku otrzymał tytuł honorowego kapelana Ojca Świętego.

3 grudnia 1994 roku, decyzją Jana Pawła II, został mianowany biskupem pomocniczym diecezji legnickiej, ze stolicą biskupią Castel Mediano. Święcenia biskupie przyjął z rąk Jana Pawła II 6 stycznia 1995 roku w Watykanie. 21 stycznia odbyła się inauguracja posługi biskupiej w diecezji legnickiej. Jako zawołanie biskupie bp Stefan Regmunt obrał słowa: „Servire in caritate” („Służyć w miłości”).

W diecezji legnickiej zajmował się ewangelizacją i nauczaniem katolickim oraz był odpowiedzialny za duszpasterstwo młodzieży, tworzenie struktur Akcji Katolickiej, duszpasterstwo powołań oraz duszpasterstwo osób niepełnosprawnych.

29 grudnia 2007 roku bp Stefan Regmunt został mianowany ordynariuszem diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. 9 stycznia 2008 roku odbył ingres do katedry w Gorzowie, a 26 stycznia 2008 roku do konkatedry w Zielonej Górze.

Bp Regmunt jest członkiem Papieskiej Rady ds. Służby Zdrowia i Duszpasterstwa Chorych. W Konferencji Episkopatu Polski, w latach 1996-2005 pełnił funkcję delegata ds. powołań. W tym czasie był też członkiem Komisji Charytatywnej Episkopatu Polski i Przewodniczącym Sekcji Osób Niepełnosprawnych w tej Komisji. W roku 2002 wraz z Caritas Polska zorganizował pociąg specjalny z Narodową Pielgrzymką Osób Niepełnosprawnych do Lourdes. Od 2007 roku pełni w funkcję przewodniczącego Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Służby Zdrowia. Jest też członkiem Komisji Rewizyjnej oraz Komisji Nadzorczej Caritas Polska.

Życiorysy, na pdst. www. www.kuria.zg.pl

Zobacz też: Komunikat bp. Stefana Regmunta na stronie diecezji zielonogórsko-gorzowskiej http:// www.kuria.zg.pl/index.php?option=com_k2&view=item&id=1013:komunikat-biskupa-zielonogorsko-gorzowskiego&Itemid=435

Posłuchaj: Abp Michalik wspomina historię przeniesienia stolicy diecezji zielonogórsko-gorzowskiej (wypowiedź podczas warszawskiej promocji książki "Nie mam nic do stracenia") http:// pliki.episkopat.pl/cms/pliki/c23471/o/ajm_gorzow_zielonagora_20151009.mp3

Tagi:
diecezja

Reklama

Bp Adam Odzimek przechodzi na emeryturę

2019-10-07 12:35

BP KEP / Warszawa (KAI)

Ojciec Święty Franciszek przyjął rezygnację bp. Adama Odzimka z pełnienia posługi biskupa pomocniczego diecezji radomskiej. Bp Odzimek osiągnął wiek emerytalny i przechodzi na emeryturę. O decyzji Papieża poinformował dziś w południe, w dniu 75. urodzin bp. Odzimka, nuncjusz apostolski w Polsce.

KEP

Dotychczasowy biskup pomocniczy diecezji radomskiej Adam Odzimek jest biblistą i wykładowcą Nowego Testamentu. Był pierwszym biskupem wyświęconym w Radomiu. W Konferencji Episkopatu Polski pełnił m.in. funkcję przewodniczącego Komisji Episkopatu Polski ds. Trzeźwości w latach 1990-1998. 7 października 2019 r. ukończył 75 lat, tym samym osiągnął wiek emerytalny. Decyzją Ojca Świętego Franciszka, który dziś przyjął jego rezygnację, przechodzi na emeryturę.

Bp Adam Odzimek urodził się 7 października 1944 r. w Radomiu. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Syrokomli w Radomiu wstąpił w 1962 r. do Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu. Czas jego formacji seminaryjnej został przerwany wezwaniem na dwuletni pobyt w wojsku w jednostkach w Gubinie i Opolu. Święcenia kapłańskie przyjął w sandomierskiej katedrze z rąk sługi Bożego bp. Piotra Gołębiowskiego 31 maja 1969 r. Posługiwał w parafiach: Bardzice, Szewna, Białaczów i w parafii pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Skarżysku-Kamiennej. W roku 1972 został skierowany na Katolicki Uniwersytet Lubelski w celu podjęcia studiów specjalistycznych. Ukończył je w 1976 r. uzyskując magisterium i licencjat z teologii biblijnej. W 1978 r. obronił pracę doktorską. Zaraz potem otrzymał nominację na wykładowcę Nowego Testamentu w sandomierskim seminarium duchownym. Licencjat z nauk biblijnych uzyskał na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, gdzie studiował w latach 1980-1984. Jan Paweł II mianował go 25 kwietnia 1985 r. biskupem tytularnym Tadamata i biskupem pomocniczym diecezji sandomiersko-radomskiej. Sakrę biskupią otrzymał 12 maja 1985 r. z rąk kard. Józefa Glempa. Były to pierwsze święcenia biskupie w Radomiu. Jest dziekanem Kapituły Katedralnej św. Kazimierza w Radomiu. W latach 1990-1998 pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Episkopatu Polski ds. Trzeźwości. Decyzją papieską z 25 marca 1992 r. został mianowany biskupem pomocniczym nowej diecezji radomskiej. Zawołaniem pasterskim bp. Adama Odzimka są słowa: „Ne deficiant fides caritasque” – „Aby wiara i miłość były mocne”. W maju tego roku, wraz z biskupem radomskim Henrykiem Tomasikiem świętował złoty jubileusz kapłaństwa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wybory prezydenckie 2020 w USA: katolicy gotowi poprzeć Trumpa?

2019-12-10 18:42

pb (KAI/EWTN) / Waszyngton

Katolicy w USA są otwarci na ponowny wybór Donalda Trumpa na szefa państwa w wyborach prezydenckich, jakie odbędą się w 2020 r. Wynika to z sondażu przeprowadzonego na zlecenie katolickiej telewizji EWTN. Ukazuje on również poczucie zmniejszającej się tolerancji religijnej wśród mieszkańców tego kraju, a także rozczarowanie sposobem, w jaki tamtejsi biskupi radzą sobie z kryzysem związanym z przypadkami wykorzystywania seksualnego w Kościele.

Wikipedia

John Della Volpe z instytutu badania opinii publicznej RealClear Opinion Research tłumaczy, że głosy katolików mają istotne znaczenie w budowaniu wyborczych koalicji. Według niego, „w większości wyborów prezydenckich począwszy od lat 50.” XX w. można było przewiedzieć ich wynik na podstawie tego, jak głosowali katolicy.

W nadchodzących wyborach prezydenckich w 2020 r. 53 proc. katolików nie wyklucza głosowania na Trumpa (34 proc. jest tego pewnych, 10 proc. zapewne tak zrobi, a 9 proc. - być może). Jednocześnie „nigdy” na niego nie zagłosuje 38 proc. katolików, a w przypadku 9 proc. jest to mało prawdopodobne.

Poparcie dla Trumpa wygląda nieco inaczej, gdy zestawi się go z pretendentami do Białego Domu z ramienia Partii Demokratycznej. W zależności od tego, który z nich stanąłby ostatecznie w wyborcze szranki z obecnym szefem państwa, reprezentującym Partię Republikańską, rozkład głosów (według obecnych deklaracji) przedstawiałby się następująco: Joe Biden 52 proc. - Trump 39 proc., Elizabeth Warren 49 proc. - Trump 41 proc., Bernie Sanders 54 proc. - Trump 39 proc., Pete Buttigieg 46 proc. - Trump 41 proc. Oznacza to, że Trump przegrałby wybory z każdym z czterech demokratycznych kandydatów.

Z kolei 70 proc. katolików (28 proc. zdecydowanie, a 42 proc. częściowo) zgodziło się z opinią, że mieszkańcy USA okazują dziś znacznie mniejszą tolerancję religijną. Zdecydowanie odrzuciło taki pogląd 7 proc. katolików, a 18 proc. częściowo; 5 proc. nie miało zdania na ten temat.

Natomiast na pytanie, czy biskupi USA radzą sobie ze skandalem wykorzystywania seksualnego w Kościele, większość katolików (55 proc.) opowiedziała negatywnie (działania hierarchów bardzo się nie podobają 28 proc. respondentów, a 27 proc. - częściowo). Zdecydowanie popiera działania episkopatu w tej dziedzinie 7 proc. katolików, 23 proc. popiera częściowo, a 15 proc. nie ma wyrobionego zdania na ten temat.

Ankietowanych zapytano również o ich praktyki religijne. 93 proc. zadeklarowało, że modli się przynajmniej raz w tygodniu, 66 proc. - że wierzy w realną obecność Jezusa Chrystusa w Eucharystii, 56 proc. - że przynajmniej raz w tygodniu uczestniczy w Mszy św., 52 proc. - że spowiada się przynajmniej raz w roku, a 51 proc. - że choć raz w miesiącu odmawia różaniec.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Olga Tokarczuk odebrała dyplom i medal noblowski z rąk króla Szwecji

2019-12-10 20:13

wpolityce.pl

Laureatka Literackiej Nagrody Nobla za rok 2018, Olga Tokarczuk, odebrała dyplom i medal noblowski z rąk króla Karola XVI Gustawa. Ceremonia noblowska odbywa się we wtorek w filharmonii sztokholmskiej.

wikipedia.org

Laureaci Nagrody Nobla dostają złote medale z wygrawerowanym wizerunkiem fundatora Alfreda Nobla oraz łacińską inskrypcją „Inventas vitam iuvat excoluisse per artes”. Są one wykonane ręcznie z 18-karatowego złota i ważą 175 gramów. Dyplomy są wykonane ręcznie przez artystów, jest na nich zdjęcie, imię i nazwisko laureata oraz cytat z uzasadnienia przyznania Nagrody Nobla.

Olga Tokarczuk została poproszona o odebranie wyróżnienia przez Pera Waesterberga z Akademii Szwedzkiej, który wcześniej wygłosił laudację na cześć noblistki.

Pani Tokarczuk, Akademia Szwedzka gratuluje wam. Proszę o odebranie Literackiej Nagrody Nobla z rąk jego królewskiej mości króla Szwecji — powiedział Waesterberg po polsku.

Polska pisarka - ubrana w czarną, aksamitną suknię do ziemi - wyszła na scenę sztokholmskiej filharmonii jako dziesiąty noblista. Ceremoniał ma związek z kolejnością dziedzin nagrody zapisanych w testamencie Nobla.

Podczas odbierania przez polską noblistkę medalu i dyplomu wszystko przebiegło zgodnie z planem, także zapisany w protokole trzykrotny ukłon, który nie udał się w 1996 r. Wisławie Szymborskiej. Poetka w tym właśnie momencie ceremonii pomyliła się. Olga Tokarczuk swoje trzy ukłony wykonała bez pomyłek.

Polska literatura błyszczy w Europie – ma w swoim dorobku już kilka Nagród Nobla, a teraz przyszła pora na kolejną, tym razem dla pisarki o światowej renomie i niezwykle rozległym wachlarzu zainteresowań, łączącej w swej twórczości elementy poezji i humoru. Polska, rozdroże Europy, być może nawet jej serce – Olga Tokarczuk odkrywa historię Polski jako kraju będącego ofiarą spustoszenia dokonanego przez wielkie siły, lecz również posiadającego swoją własną historię kolonializmu i antysemityzmu. Olga Tokarczuk nie ucieka od niewygodnej prawdy, nawet pod groźbą śmierci — mówił Per Waesterberg z Akademii Szwedzkiej w laudacji na cześć Olgi Tokarczuk.

Jego zdaniem twórczość Tokarczuk cechuje „połączenie twardej rzeczywistości z ulotną nierealnością, wnikliwa obserwacja i zafascynowanie mitologią”. Cechy te „czynią z niej jednego z najbardziej oryginalnych prozaików naszych czasów, postrzegających rzeczywistość na nowe sposoby”.

Olga Tokarczuk jest wirtuozem w kreowaniu postaci, potrafi uchwycić je w momencie ich ucieczki od codziennego życia. Pisze o tym, o czym nie pisze nikt inny: „o nieznośnej i ogromnej osobliwości tego świata” — wyjaśnił Waesterberg.

Jej powieść „Bieguni” to niezwykle różnorodny opis podróży, poruszania się po pasażerskich poczekalniach i hotelach, to spotkanie z bohaterami, o których wiemy bardzo niewiele, a także zbiór pojęć ze słowników, baśni i dokumentów. Tokarczuk wzajemnie przeciwstawia naturę i kulturę, rozum i szaleństwo, męskość i kobiecość, z prędkością sprintera przekracza społecznie i kulturowo wytworzone granice — podkreślił.

Jej mocna i bogata w idee proza to nomadyczna wędrówka przez około 15 książek. Wioski będące w nich miejscem akcji stają się centrum wszechświata, miejscem, w którym losy poszczególnych bohaterów wplatane są w wątki baśniowe i mitologiczne. Żyjemy i umieramy w opowieściach innych osób, gdzie na przykład Katyń raz może być zwykłym lasem, a raz miejscem masakry — ocenił Waesterberg.

„Księgi Jakubowe” laudator nazwał „największym dziełem” pisarki. Dodał, że „z podtekstu utworu przebija się żydowskie pochodzenie Tokarczuk oraz jej nadzieja na Europę bez granic”.

Przyszłe pokolenia będą sięgać po owe tysiącstronicowe arcydzieło autorstwa Tokarczuk i odkrywać w nim nowe bogactwo, którego dziś jeszcze wystarczająco nie dostrzegamy. Widzę, jak Alfred Nobel kiwa z uznaniem głową w swoim niebie — podsumował Per Waesterberg.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem