Reklama

Franciszek

Franciszek u św. Marty: to dzięki nadziei nie pogrążają nas trudności życia

Nadzieja chrześcijańska jest cnotą pokorną i silną, która nas podtrzymuje i nie pozwala, aby pochłonęły nas trudności życia – powiedział papież podczas porannej Mszy św. 17 marca w kaplicy Domu Świętej Marty. Dodał, że nadzieja w Panu nigdy nie zawodzi, jest źródłem radości i daje pokój naszym sercom.

[ TEMATY ]

homilia

Franciszek

Grzegorz Gałązka

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Ojciec Święty zauważył, że w czytanym dzisiaj fragmencie Ewangelii (J 8, 51-59) św. Jan przedstawia scenę, w której Jezus rozmawiał z uczonymi w Prawie i stwierdził, iż ??Abraham „rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień”. Przy tej okazji papież wskazał na podstawowe znaczenie nadziei w życiu chrześcijańskim. Przypomniał, iż Abraham miał pokusy na drodze nadziei, ale uwierzył i był posłuszny Bogu, dlatego wyruszył do Ziemi Obiecanej. Istnieje zatem motyw nadziei łączący całą historię zbawienia, będący źródłem radości - podkreślił kaznodzieja.

Zwrócił uwagę, że w przesłaniu dzisiejszej liturgii odnajdujemy motyw nadziei. Owa radość nadziei widoczna jest w całej historii zbawienia. Widzimy ją na przykład w postawie Elżbiety w scenie nawiedzenia jej przez Maryję Pannę. Jest to radość obecności Boga, który podąża ze swoim ludem. A gdy nie ma radości, nie ma też pokoju - zaznaczył mówca. Zauważył, że nadzieja ta nigdy nie zawodzi, nawet w czasach niewoli, gdy lud Boży był w obcym kraju. Dodał, że ten motyw nadziei zaczyna się od Abrahama,z którym rozmawia Bóg, a kończy się z Jezusem.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wyjaśniając, czym jest radość nadziei, Franciszek stwierdził: „Nadzieja jest ta pokorną cnotą, cnotą, płynącą pod wodą życia, ale która nas podtrzymuje, abyśmy nie utonęli w wielu trudnościach, abyśmy nie utracili pragnienia, by znaleźć Boga, aby znaleźć to cudowne oblicze, które wszyscy zobaczymy pewnego dnia: nadzieja”.

Mówca zachęcił, aby dziś pomyśleć o tym, że ten Bóg, który wezwał Abrahama i kazał mu opuścić swoją ziemię, nie wiedząc, dokąd pójdzie, jest tym samym Bogiem, który przyjął krzyż, aby wypełnić złożoną obietnicę. „Jest to ten sam Bóg, który w pełni czasów sprawił, że ta obietnica stała się rzeczywistością dla nas wszystkich. A to pierwsze wydarzenie z tym ostatnim łączy motyw nadziei. Łączy on moje życie chrześcijańskie z naszym życiem chrześcijańskim, od jednego wydarzenia do drugiego, aby zawsze iść naprzód, pomimo naszej grzeszności. Także nadzieja obdarza nas pokojem w trudnych, ciemnych chwilach naszego życia. Nadzieja zawieść nie może, jest zawsze: cicha, pokorna, ale silna” – zakończył swoją homilię Franciszek.

2016-03-17 18:31

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ocena: +5 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Franciszek wyraził współczucie rodzinom ofiar katastrofy rosyjskiego samolotu

[ TEMATY ]

Franciszek

Mazur/episkopat.pl

Ojciec Święty wyraził współczucie rodzinom ofiar katastrofy rosyjskiego samolotu wojskowego, który wczoraj około 3.30 spadł do Morza Czarnego, po starcie z lotniska Soczi-Adler.

Oto słowa Franciszka, wypowiedziane po modlitwie „Anioł Pański”, w tłumaczeniu na język polski:
CZYTAJ DALEJ

Pokora jest prawdą, która zostawia całą hojność po stronie Boga

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe.Stock.pl

List do Tytusa, zostawionego na Krecie, „by uporządkował sprawy do końca i ustanowił prezbiterów w każdym mieście”, daje dziś katalog pouczeń stanowych. Starsi mężczyźni mają być „trzeźwi, poważni, roztropni, zdrowi w wierze, miłości i cierpliwości”. Starsze kobiety „w zachowaniu godne, nie przewrotne w mowie, nie niewolnice nadmiernego picia wina, nauczycielki dobrego”. Młode kobiety, młodzieńcy, wreszcie sam Tytus: „we wszystkim dawaj wzór dobrych uczynków własnym postępowaniem”. Etyka Pastoralnych bywa oskarżana o mieszczańskość. W istocie jest strategią misyjną. Każdy stan ma żyć tak, „aby nie bluźniono słowu Bożemu” i „aby przeciwnik ustąpił ze wstydem, nie mogąc nic złego o nas powiedzieć”. Życie wspólnoty jest jej pierwszą apologią. Nagle, jak okno otwarte w ścianie praktycznych pouczeń, następuje zdanie, które liturgia śpiewa w noc Bożego Narodzenia: „ukazała się bowiem łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom”. Epephanē hē charis, objawiła się Łaska. Epifania jest tu imieniem wydarzenia Chrystusa. Łaska okazuje się pedagogiem: „poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie”. Trzy przysłówki. Sōphronōs, dikaiōs, eusebōs. Rozumnie wobec siebie, sprawiedliwie wobec bliźnich, pobożnie wobec Boga. Cała etyka mieści się w trzech słowach, a wszystkie trzy są owocem łaski. Życie chrześcijańskie rozpięte jest między dwiema epifaniami. Łaska już się ukazała, a my „oczekujemy błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa”. Beata spes, błogosławiona nadzieja. Liturgia wzięła te słowa do embolizmu po Modlitwie Pańskiej. Dzisiejszy patron, Leon Wielki, jest doktorem tej właśnie epifanii łaski. Jego Tomus do Flawiana dał Chalcedonowi język wyznania dwóch natur w jednej Osobie, a jego kazania wciąż powtarzają wezwanie, które mogłoby być streszczeniem dzisiejszego czytania: „poznaj, chrześcijaninie, godność twoją”. Agnosce, o christiane, dignitatem tuam. Łaska się ukazała, żyj jak obdarowany.
CZYTAJ DALEJ

Płaszcz miłosierdzia

2026-11-10 21:00

[ TEMATY ]

św. Marcin

Święty Marcin i żebrak. Fragment obrazu węgierskiego malarza z końca XV wieku

Święty Marcin i żebrak. Fragment obrazu węgierskiego malarza z końca XV wieku

Jedna z najbardziej znanych historii związanych ze św. Marcinem rozgrywa się zimą przy bramie miasta Amiens. Marcin, wówczas rzymski żołnierz, spotkał tam ubogiego człowieka, który nie miał odpowiedniego ubrania, by ochronić się przed zimnem. Nie mogąc ofiarować mu pieniędzy ani innej pomocy, przeciął swój wojskowy płaszcz i oddał mu jego połowę.

Urodził się około 316 roku na terenie dzisiejszych Węgier. Jego ojciec służył w rzymskiej armii, dlatego również on został skierowany do służby wojskowej. Według przekazu hagiograficznego po spotkaniu z ubogim, Marcinowi przyśnił się Chrystus odziany w część płaszcza, którą podarował nieznajomemu. Wkrótce przyjął chrzest, a po pewnym czasie opuścił wojsko i rozpoczął życie poświęcone Bogu. Później został wybrany biskupem Tours. Swoją posługę łączył z działalnością misyjną, zakładaniem wspólnot monastycznych i troską o ludzi ubogich. Zmarł w 397 roku w Candes, podczas jednej z podróży duszpasterskich.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję