Reklama

Sztuka, która jednoczy - białoruskie ikony w Muzeach Watykańskich

2016-05-19 20:01

O znaczeniu wystawy z abp. Tadeuszem Kondrusiewiczem rozmawia Włodzimierz Rędzioch

Włodzimierz Rędzioch

18 maja 2016 r. w Salonie Raffaella w Muzeach Watykańskich została otwarta historyczna wystawa pt: "Ikony białoruskie od XVII do XXI wieku."

Na inaugurację przyjechała delegacja z Białorusi, w której skład wchodził metropolita mińsko-mohylewski Tadeusz Kondrusiewicz, archimandryta Fedor Povny, dyrektor Narodowego Muzeum Sztuki w Mińsku Vladimir Prokopisov oraz Ambasador Republiki Białorusi we Włoszech i przy Stolicy Apostolskiej - Siergiej Aleinik. Natomiast Watykan reprezentował kard. Giuseppe Bertello - przewodniczący Gubernatoratu Państwa Watykańskiego, oraz prof. Antonio Paolucci - dyrektor Muzeów Watykańskich.

Wystawa odbywa się w roku szczególnym dla lokalnego Kościoła łacińskiego, ponieważ w 2016 r.obchodzone jest 25-lecie odrodzenia struktur kościelnych po trzech pokoleniach prześladowań. W części artystycznej wystąpił mały chór prawosławno-katolicki.

Reklama

O znaczeniu wystawy rozmawiałem z abp. Tadeuszem Kondrusiewiczem.

Włodzimierz Rędzioch - Skąd wziął się pomysł na wystawę białoruskich ikon w Muzeach Watykańskich?

Abp Tadeusz Kondrusiewicz

- Pomysł powstał pięć czy sześć lat temu, podczas mojego spotkania z ówczesnym wiceministrem spraw zagranicznych Białorusi, Siergiejem Alejnikiem, dzisiaj Ambasadorem Białorusi przy Stolicy Apostolskiej. Następnie organizacją wystawy zajął się były nuncjusz apostolski na Białorusi abp Claudio Gugerotti, obecnie nuncjusz na Ukrainie. Oczywiście, że byli zaangażowani dyrektorzy Muzeów Watykańskich i Narodowego Muzeum Sztuki Białorusi, a także Ministerstwo Spraw Zagranicznych Białorusi i Kościoły: katolicki i prawosławny.

- Jakie jest znaczenie tej wystawy?

- Sam fakt, że białoruskie ikony są po raz pierwszy na wystawie w Muzeach Watykańskich jest bardzo znaczący. Ukazuje to pozytywne i konstruktywne stosunki między katolikami a prawosławnymi na Białorusi. Śmiem twierdzić, że jest to także przykład realizacji marzenia świętego Jana Pawła II, aby Europa oddychała dwoma płucami chrześcijaństwa: wschodnim i zachodnim.

- Święte obrazy mają szczególne znaczenie w Kościołach wschodnich ...

Włodziemierz Rędzioch

- W społeczeństwie białoruskim, pomimo podziałów historycznych, a nawet religijnych, kultikon, przede wszystkim ikon Matki Bożej, zawsze był duchową podstawą jedności narodowej. Pod płaszczem Maryi, pod opieką swych świętych ikon, Białorusini zawsze szukali i znajdowali zbawienie. Dlatego wystawa ma przede wszystkim znaczenie religijne i mam nadzieję, że przyczyni się do nowej ewangelizacji dzisiejszego świata, który tak bardzo potrzebuje odwiecznej prawdy Ewangelii.

- 13 kwietnia 1991 r.św. Jan Paweł II dokonał reorganizacji Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego w dawnych republikach radzieckich: na Białorusi, w Rosji i w Kazachstanie. W tym roku Kościół katolicki obchodzi 25-lecie tego historycznego wydarzenia…

- W 1991 r.,po 70 latach prześladowań Kościoła łacińskiego, powołano do życia nowe diecezje (wtedy trzy, dziś jest ich 4) i mianowano biskupów (wówczas 2, dzisiaj na Białorusi mamy 8 biskupów). Dla nas jest to bardzo ważna rocznica i jesteśmy szczęśliwi, że Ojciec Święty wysyła do nas jako swego specjalnego wysłannika arcybiskupa Wiednia, kard. Christopha Schönborna (uroczystości będą miały miejsce w dniach 1-2 lipca). Włączyliśmy wydarzenia rocznicowe do obchodów Roku Świętego Miłosierdzia. Poza tym nasz Kościół od trzech lat przygotowuje się do 100. Rocznicy objawień w Fatimie: rok 2014 był rokiem modlitwy, 2015 - pokuty, a 2016 jest rokiem nadziei.

Mamy też inne, ważne wydarzenie - w Grodnie od 24 do 26 maja odbędzie się Krajowy Kongres Eucharystyczny. Z tej okazji przybędzie do nas legat papieski, kard. Zenon Grocholewski.

- Cały Kościół przygotowuje się do Światowego Dnia Młodzieży w Krakowie. Jak wyglądają przygotowania do tego wydarzenia na Białorusi?

- Według naszych szacunków około 3000 młodych ludzi z Białorusi pojedzie do Polski. Każda diecezja ma swojego koordynatora i przygotowuje się do ŚDM. Dla naszej młodzieży jest stosunkowo proste, aby pojechać do sąsiedniego kraju, ponieważ nie jest daleko. Nie ma także problemów z językiem. Ja też pojadę do Krakowa, aby głosić katechezę.

- W tym roku przypada również 25. rocznica słynnego Światowego Dnia Młodzieży w Częstochowie, w którym po raz pierwszy w historii ŚDM wzięli udział również młodzi z krajów byłego Związku Radzieckiego. Jak wspomina Ksiądz Arcybiskup tamte dni?

- W tamtym czasie byłem biskupem w Białorusi i papież Jan Paweł II przeniósł mnie do Moskwy. To było niezapomniane wydarzenie i powiedziałbym, historyczne. Po raz pierwszy 65.000 młodych ludzi z krajów byłego ZSRR przekroczyło granicę, aby pojechać do Częstochowy, aby spotkać innych młodych ludzi z całego świata. Dla wielu był to pierwszy wyjazd za granicę, pierwsze spotkanie z równieśnikami, którzy przybyli z Zachodu, pierwszy kontakt z Papieżem. Czuło się nieopisany entuzjazm.Tyle osób dziękowało mi za inicjatywę Jana Pawła II, nawet prawosławni, którzy pojechali razem z katolikami. Było to bardzo wzruszające.

-Czy Jan Paweł II, dziś święty, jest czczony również na Białorusi?

- Bardzo. W Mińsku chcemy budować nowy kościół, specjalnie pod wezwaniem Jana Pawła II. Wraz z proboszczem, ks. Igorem Laszukiem, wzięliśmy udział w audiencji generalnej w dniu 18 maja, w rocznicę urodzin świętego Papieża, tak szanowanego na Białorusi, aby poprosić Franciszka o pobłogosławienie obrazu do nowej świątyni.

Tagi:
sztuka wystawa

Reklama

Portugalia: prezydent zainaugurował w Rzymie wystawę o papieskich wizytach w Fatimie

2019-11-14 17:59

mz (KAI/CM/TVI) / Rzym

Prezydent Portugalii Marcelo Rebelo de Sousa zainaugurował w Rzymie wystawę fotograficzną dotyczącą papieskich wizyt do sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Fatimie. Ekspozycja, zaprezentowana w rzymskim kościele pod wezwaniem św. Antoniego Portugalczyków, powstała z inicjatywy mieszkającej we Włoszech wspólnoty obywateli Portugalii. Podczas wydarzenia Rebelo de Sousa przypomniał, że podczas wszystkich sześciu dotychczasowych wizyt papieskich Fatima za każdym razem była głównym punktem podróży głowy Kościoła.

Beto Barata / Wikipedia
Prezycent Portugali Marcelo Rebelo de Sousa

Zawierająca kilkaset fotografii wystawa zawiera wiele zdjęć z trzech podróży Jana Pawła II do Portugalii. Papież Polak po raz pierwszy przybył do tego kraju w 1982 r. Kolejne podróże odbyły się w 1991 r. oraz 2000 r. Podczas swojej ostatniej wizyty w Portugalii św. Jan Paweł II beatyfikował dwójkę małych uczestników objawień maryjnych z 1917 r.: Hiacyntę i Franciszka Marto. Ich kanonizacja odbyła się 13 maja 2017 r. również w Fatimie, a uroczystościom liturgicznym przewodził papież Franciszek.

Dwoma innymi papieżami, którzy odwiedzili Fatimę byli Paweł VI, który dotarł tam w 1967 r., na uroczystości związane z 50-leciem objawień, a także Benedykt XVI. Ten ostatni odwiedził portugalskie sanktuarium w 2010 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Święty Mikołaj - „patron daru człowieka dla człowieka”

Ks. Paweł Staniszewski
Edycja łowicka 49/2004

6 grudnia cały Kościół wspomina św. Mikołaja - biskupa. Dla większości z nas był to pierwszy święty, z którym zawarliśmy bliższą znajomość. Od wczesnego dzieciństwa darzyliśmy go wielką sympatią, bo przecież przynosił nam prezenty. Tak naprawdę zupełnie go wtedy jeszcze nie znaliśmy. A czy dziś wiemy, kim był Święty Mikołaj? Być może trochę usprawiedliwia nas fakt, że zachowało się niewiele pewnych informacji na jego temat.

pl.wikipedia.org

Wyproszony u Boga

Około roku 270 w Licji, w miejscowości Patras, żyło zamożne chrześcijańskie małżeństwo, które bardzo cierpiało z powodu braku potomka. Oboje małżonkowie prosili w modlitwach Boga o tę łaskę i zostali wysłuchani. Święty Mikołaj okazał się wielkim dobroczyńcą ludzi i człowiekiem głębokiej wiary, gorliwie wypełniającym powinności wobec Boga.
Rodzice osierocili Mikołaja, gdy był jeszcze młodzieńcem. Zmarli podczas zarazy, zostawiając synowi pokaźny majątek. Mikołaj mógł więc do końca swoich dni wieść dostatnie, beztroskie życie. Wrażliwy na ludzką biedę, chciał dzielić się bogactwem z osobami cierpiącymi niedostatek. Za swoją hojność nie oczekiwał podziękowań, nie pragnął rozgłosu. Przeciwnie, starał się, aby jego miłosierne uczynki pozostawały otoczone tajemnicą. Często po kryjomu podrzucał biednym rodzinom podarki i cieszył się, patrząc na radość obdarowywanych ludzi.
Mikołaj chciał jeszcze bardziej zbliżyć się do Boga. Doszedł do wniosku, że najlepiej służyć Mu będzie za klasztornym murem. Po pielgrzymce do Ziemi Świętej dołączył do zakonników w Patras. Wkrótce wewnętrzny głos nakazał mu wrócić między ludzi. Opuścił klasztor i swe rodzinne strony, by trafić do dużego miasta licyjskiego - Myry.

Biskup Myry

Był to czas, gdy chrześcijanie w Myrze przeżywali żałobę po stracie biskupa. Niełatwo było wybrać godnego następcę. Pewnej nocy jednemu z obradujących dostojników kościelnych Bóg polecił we śnie obrać na wakujący urząd człowieka, który jako pierwszy przyjdzie rano do kościoła. Człowiekiem tym okazał się nieznany nikomu Mikołaj. Niektórzy bardzo się zdziwili, ale uszanowano wolę Bożą. Sam Mikołaj, gdy mu o wszystkim powiedziano, wzbraniał się przed objęciem wysokiej funkcji, nie czuł się na siłach przyjąć biskupich obowiązków. Po długich namowach wyraził jednak zgodę uznając, że dzieje się to z Bożego wyroku.
Biskupią posługę pełnił Mikołaj ofiarnie i z całkowitym oddaniem. Niósł Słowo Boże nie tylko członkom wspólnoty chrześcijańskiej. Starał się krzewić Je wśród pogan.
Tę owocną pracę przerwały na pewien czas edykty cesarza rzymskiego Dioklecjana wymierzone przeciw chrześcijanom. Wyznawców Jezusa uczyniono obywatelami drugiej kategorii i zabroniono im sprawowania obrzędów religijnych. Rozpoczęły się prześladowania chrześcijan. Po latach spędzonych w lochu Mikołaj wyszedł na wolność.
Biskup Mikołaj dożył sędziwego wieku. W chwili śmierci miał ponad 70 lat (większość ludzi umierała wtedy przed 30. rokiem życia). Nie wiemy dokładnie, kiedy zmarł: zgon nastąpił między 345 a 352 r. Tradycja dokładnie przechowała tylko dzień i miesiąc tego zdarzenia - szósty grudnia. Podobno w chwili śmierci Świętego ukazały się anioły i rozbrzmiały chóry anielskie.
Mikołaj został uroczyście pochowany w Myrze.

Z Myry do Bari

Wiele lat później miasto uległo zagładzie, gdy w 1087 r. opanowali je Turcy. Relikwie Świętego zdołano jednak w porę wywieźć do włoskiego miasta Bari, które jest dzisiaj światowym ośrodkiem kultu św. Mikołaja. Do tego portowego miasta w południowo-wschodniej części Włoch przybywają tysiące turystów i pielgrzymów. Dla wielu największym przeżyciem jest modlitwa przy relikwiach św. Mikołaja.

Międzynarodowy patron

Biskup z Myry jest patronem Grecji i Rusi. Pod jego opiekę oddały się Moskwa i Nowogród, ale także Antwerpia i Berlin. Za swego patrona wybrali go: bednarze, cukiernicy, kupcy, młynarze, piekarze, piwowarzy, a także notariusze i sędziowie. Jako biskup miasta portowego, stał się też patronem marynarzy, rybaków i flisaków. Wzywano św. Mikołaja na pomoc w czasie burz na morzu, jak również w czasie chorób i do obrony przed złodziejami. Opieki u niego szukali jeńcy i więźniowie, a szczególnie ofiary niesprawiedliwych wyroków sądowych. Uznawano go wreszcie za patrona dzieci, studentów, panien, pielgrzymów i podróżnych. Zaliczany był do grona Czternastu Świętych Wspomożycieli.

Święty zawsze aktualny

Od epoki, w której żył św. Mikołaj, dzieli nas siedemnaście stuleci. To wystarczająco długi czas, by wiele wydarzeń z życia Świętego uległo zapomnieniu. Dziś wiedza o nim jest mieszaniną faktów historycznych i legend. Trudno jednak oprzeć się wrażeniu, że nawet w fantastycznie brzmiących opowieściach o św. Mikołaju tkwi ziarno prawdy.
Święty Mikołaj nieustannie przekazuje nam jedną, zawsze aktualną ideę. Przypomina o potrzebie ofiarności wobec bliźniego. Pięknie ujął to papież Jan Paweł II mówiąc, że św. Mikołaj jest „patronem daru człowieka dla człowieka”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Austria: Kolędnicy Misyjni w 2020 wesprą dzieci ulicy w Kenii

2019-12-11 15:34

tom (KAI) / Wiedeń

Głód, bieda, nieletnie matki i gangi uliczne są częścią codziennego życia w slumsach Mukuru w stolicy Kenii, Nairobi. Według szacunków Kolędników Misyjnych (DKA) w Afryce 700 tys. ludzi żyje w ciasnocie i największym ubóstwie, w tym 60 tys. dzieci ulicy. W 2020 r. państwo wschodnioafrykańskie jest głównym celem akcji Kolędników Misyjnych w 2020 r. i jednym z 20 krajów, które otrzymują środki zebrane przez "Kacpara, Melchiora i Baltazara" między Bożym Narodzeniem a Świętem Trzech Króli - 6 stycznia 2020 r. Zostaną wykorzystane na finansowanie projektów edukacyjnych, rekreacyjnych i społecznych dla dzieci ulicy w slumsach Mukuru. Wiele z nich żyje z żebractwa, czyszcząc buty lub zbierając śmieci.

Archiwum s. Moniki Nowickiej

Edukacja, pozytywne wzorce do naśladowania i stabilne środowisko są najważniejszymi elementami ochrony dzieci i młodzieży przed ubóstwem - uważają 20-letnia Mary i 26-letni Paul w wywiadzie dla austriackiej agencji katolickiej „Kathpress”. Tych dwoje młodych ludzi mieszka w slumsach Nairobi przypominając, że dzięki wsparciu „Projektów rozwoju slumsów Mukuru" (MSDP) i „Centrum promocji Mukuru” (MPC) - projektów społecznych dla dzieci ulicy finansowanych dzięki akcji Kolędników Misyjnych - mogą one liczyć na lepszą przyszłość. Młodzi studenci i ich dwaj opiekunowie przybyli do Austrii, aby poinformować o sytuacji dzieci ulicy w Nairobi. Odwiedzili m.in. wiedeńskie centrum kierujące akcją Kolędników Misyjnych.

"Największym wyzwaniem dla dzieci ulicy jest wydostanie się z `błędnego koła` ubóstwa, zaniedbania i rezygnacji" - powiedział Paul. Jako 14-latek przez rok musiał żyć na ulicy, ponieważ rodzice zostawili go w slumsach po tym, jak nie znaleźli pracy w mieście i musieli się przeprowadzić do innej miejscowości. Każdego roku tysiące dzieci cierpi podobny los jak Paweł, m.in. dlatego, że ich rodzice nie mogą sobie pozwolić na kupno jedzenia lub zapewnienia mieszkania. Dzieje się też często tak, że znajdują sobie nowych partnerów, którzy nie chcą zaadoptować dzieci z poprzednich związków.

„Miałem wielkie szczęście” - powiedział Paul. Dzięki przyjacielowi poznał MSDP i ich ośrodek pomocy społecznej. Tam otrzymał pomoc medyczną i psychologiczną. Ośrodek opłacił mu również szkołę dzięki której został trenerem tańca i akrobatyki. Dziś uczy dzieci ulicy w ramach programów rekreacyjnych MSDP i stara się je motywować do normalnego życia dzięki opanowaniu umiejętności tańca i akrobatyki.

"Głównym celem organizacji charytatywnej jest przywrócenie dzieci ulicy ich rodzinom lub znalezienie rodziny zastępczej", powiedziała Anne Muthoni Wachira, odpowiedzialna za program MSDP, która sama urodziła się i dorastała w slumsach Mukuru. Dzięki wsparciu MSDP była w stanie ukończyć studia i teraz pracuje jako pracownik socjalny i pomaga młodym ludziom wyjść z ubóstwa. „Paul, Mary i ja jesteśmy najlepszymi wzorami do naśladowania dla dzieci ulicy i stale pokazujemy, że nie musisz być skazany na swój los ale go zmieniać” - powiedział Wachira w wywiadzie dla „Kathpress”. Z kolei Mary powiedziała, że wiele dzieci i nastolatków żyje tylko z żebractwa, zbierając śmieci, prostytucji, popełniając przestępstwa lub przyłączając się do różnych gangów. Młoda kobieta, wraz z trójką rodzeństwa, jest wspierana przez MPC - projekt szkolny - ponieważ jej matka alkoholiczka nie może się nimi opiekować. Kładzenie się spać głodnym lub chodzenie do szkoły z pustym żołądkiem było dla niej normalne. „Ważniejsze niż jedzenie w żołądku jest jednak moje wykształcenie” - powiedziała Mary, która obecnie studiuje zarządzanie biznesem, co jest dla niej jedyną drogą wyjścia z ubóstwa. Studia finansowane są przez MPC.

Z kolei wieloletnia nauczycielka MPC, Risper Adhiambo Ogutu zauważyła, że dzieci i młodzież mają w sobie „godne podziwu moce”, aby opanować codzienne życie w slumsach. Mimo to, wielu z nich jest obciążonych traumą na skutek życia na ulicy. "Potrzeba dużo cierpliwości, dyscypliny i wsparcia dla nich, aby chodziły do szkoły i uczyły się" - powiedziała Adhiambo Ogutu. W ramach projektu finansowanego z akcji Kolędników Misyjnych MPC prowadzi sześć szkół i wysyła pracowników socjalnych do dzieci ulicy.

W Austrii i innych krajach europejskich przebrane za Trzech Króli dzieci chodzą ze śpiewem od domu do domu, zazwyczaj w okresie od 27 grudnia do uroczystości Trzech Króli, czyli 6 stycznia, a czasem nawet do połowy miesiąca. Na drzwiach odwiedzanych domów piszą kredą litery "C+M+B" i rok. Litery oznaczają prośbę, aby "Chrystus pobłogosławił ten dom" (Christus mansionem benedicat), ale także nawiązują do podawanych przez tradycję imion Trzech Króli: Kacpra, Melchiora i Baltazara. Ze zbiórki finansowanych jest ponad 500 projektów społecznych w 20 krajach Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej.

W sumie cztery miliony dzieci i nastolatków w Austrii zgłosiło się na ochotnika od początku akcji w 1954 r. Przez ten czas zebrano łącznie 450 milionów euro. Tylko w 2019 r. zebrała dokładnie 17 607 677,10 euro. W międzyczasie akcja przekroczyła granice Austrii i odbywa się w innych krajach europejskich, w tym w Polsce. Jak się szacuje w akcji Kolędników Misyjnych bierze udział ok. 500 tys, dzieci na całym kontynencie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem