Reklama

Rozważania dla pielgrzymow duchowych (Dzień 1)

Miłosierdzie to imię Boga - rozważania

2016-08-03 11:18

Bartosz Kociuba

Paweł Siciński

W tym roku na pielgrzymce będziemy odmawiali Nowennę do Miłosierdzia Bożego, stąd proponowane intencje do modlitwy na każdy dzień są wyrażone w słowach Pana Jezusa do św. Faustyny. „Pragnę, abyś przez te dziewięć dni sprowadzała dusze do zdroju Mojego miłosierdzia, by zaczerpnęły siły i ochłody, i wszelkiej łaski, jakiej potrzebują na trudy życia, a szczególnie godzinie śmierci. W każdym dniu przyprowadzisz do Serca Mego odmienną grupę dusz i zanurzysz je w tym morzu miłosierdzia Mojego. A Ja te wszystkie dusze wprowadzę w dom Ojca Mojego (…). W każdym dniu prosić będziesz Ojca Mojego przez gorzką mękę Moją o łaski dla tych dusz.” („Dzienniczek”, dalej: Dz., 1209).

Przygotowanie – 1 sierpnia 2016 r.,

poniedziałek: dzień poświęcony w tradycji Kościoła Duchowi Świętemu.

Wspomnienie obowiązkowe św. Alfonsa Marii Liguoriego, biskupa i doktora Kościoła.

Reklama

Czytania mszalne: Jr 28, 1-17; Ps 119; Mt 14, 13-21.

W synagodze w Nazarecie Jezus ogłosił „rok łaski od Pana” (Łk 4, 19). Następca św. Piotra, Papież Franciszek, korzystając z „władzy kluczy” (por. Mt 16, 19), 8 grudnia 2015 r. otworzył Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia, który potrwa w Kościele do 20 listopada 2016 r. Serce jego obchodów stanowiły Światowe Dni Młodzieży, które odbyły się najpierw we wszystkich diecezjach w Polsce, a następnie z udziałem Ojca Świętego w Krakowie. W Ojczyźnie świętujemy dodatkowo 1050. rocznicę chrztu naszego narodu. W takim, wyjątkowym kontekście dziejowym, wyrusza w tym roku XXXVI Wrocławska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę pod hasłem: „Miłosierdzie w uczynkach”.

Wędrówkę, nawet podejmowaną tylko w wymiarze duchowym, warto rozpocząć od doświadczenia miłosierdzia w sakramencie pokuty i pojednania, bo „tylko Szwedzi na Jasną Górę szli bez spowiedzi”. Przygotowując się do spowiedzi, najlepiej prosić Ducha Świętego, aby pokazał nam „palcem Bożym” (Łk 11, 20) słowo zawarte w Piśmie Świętym, które poprowadzi nas na drodze powrotu do domu Ojca (por. Łk 15, 18-20). Może będzie to jedno zdanie albo nawet „tylko słowo” (Mt 8, 8) z czytań mszalnych danego dnia? Powinniśmy również prosić o światło dla spowiednika, o czym przekonuje św. Faustyna: „Jedną rzecz zrozumiałam, że muszę się wiele modlić za każdego spowiednika o światło Ducha Świętego, bo kiedy przystępuję do konfesjonału, a wpierw nie pomodliłam się gorąco, to niewiele mnie zrozumie spowiednik” (Dz., 647).

Osobiście jestem wielkim dłużnikiem Bożego miłosierdzia i nie wyobrażam sobie życia bez częstej spowiedzi, choć za każdym razem przystępuję do kratek konfesjonału, niczym kobieta cierpiąca na krwotok, „zalękniony i drżący, by upaść przed Jezusem i wyznać Mu całą prawdę” (por. Mk 5, 33). Doświadczam jednak niebywałego zrozumienia ze strony mojego spowiednika, który jest dla mnie prawdziwym ojcem duchownym. Niedawno dostałem za pokutę podziękować gorąco za spowiedź. Starałem się to robić przede wszystkim, „uciekając się do środka najpotężniejszego” (por. „Reguła św. Benedykta, 28, 4), za jaki uważam ofiarowanie w tej intencji przyjętej Komunii św. „Panie Jezu, mój Bracie, Ty dziękuj we mnie Ojcu” – prosiłem. Modliłem się też Koronką do Miłosierdzia Bożego. Przebłaganie to przecież także wdzięczność za odpuszczenie grzechów! Ojciec mówił mi w tym dniu, bym przylgnął ze swoimi grzechami do ran Chrystusa zmartwychwstałego, bo kiedy to się czyni, gdy stawia się Jezusa w centrum, On może powiedzieć: „Weźmijcie Ducha Świętego!”: to właśnie jest spowiedź!

DZIEŃ I, 2 sierpnia 2016 r.,
wtorek: dzień poświęcony aniołom i świętym.
Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Królowej Aniołów – odpust Porcjunkuli.

Czytania mszalne: Jr 30, 1-2. 12-15. 18-22; Ps 102; Mt 14, 22-36.
Propozycja tematu: „Względem ciała i duszy” („ciało, dusza i duch” zob. 1 Tes 5, 26; Hbr 4, 12) Intencja dnia: o miłosierdzie dla całej ludzkości, a szczególnie dla wszystkich grzeszników Pan Jezus do św. Faustyny: „Dziś sprowadź Mi ludzkość całą, a szczególnie wszystkich grzeszników, i zanurzaj ich w morzu miłosierdzia Mojego, a tym pocieszysz Mnie w gorzkim smutku, w jakim pogrąża Mnie utrata dusz”. (Dz., 1210).

Św. Jadwidze, u której pierwszego dnia pielgrzymki zatrzymają się na nocleg pątnicy, pewnego razu, podczas modlitwy, w widzialny sposób Chrystus pobłogosławił z krzyża. Miejsce, w którym się to wydarzyło, zostało upamiętnione w bazylice w Trzebnicy obrazem i napisem w języku łacińskim, niemieckim i polskim. Za każdym razem, kiedy nawiedzam to sanktuarium, udaję się do tego ołtarza, bo wzrusza mnie historia zażyłej relacji śląskiej księżnej z cierpiącym Zbawicielem.

Krzyż towarzyszył św. Jadwidze przez całe jej życie. „Przeżyła śmierć męża i prawie wszystkich dzieci. Jej syn, Henryk Pobożny, jako wódz wojska chrześcijańskiego zginął w walce z Tatarami pod Legnicą w 1241 r. Narzeczony jej córki Gertrudy, Otto von Wittelsbach, stał się mordercą króla niemieckiego Filipa, w następstwie czego zamek rodzinny Andechs zrównano z ziemią, a Ottona utopiono w Dunaju. Po tych strasznych wydarzeniach Gertruda nie chciała wychodzić za mąż za kogo innego. Po osiągnięciu odpowiedniego wieku wstąpiła w 1212 r. do klasztoru trzebnickiego, ufundowanego dziesięć lat wcześniej przez jej rodziców.

Siostra Jadwigi, również Gertruda, królowa węgierska, została skrytobójczo zamordowana; druga siostra, królowa francuska, Agnieszka, ściągnęła na rodzinę hańbę małżeństwem, którego nie uznał papież (ponieważ poprzedni związek Filipa II Augusta nie został unieważniony), była zatem matką nieślubnych dzieci. Mąż Jadwigi, książę Henryk, w 1229 r. dostał się do niewoli Konrada Mazowieckiego; Jadwiga pieszo i boso poszła z Wrocławia do Czerska i rzuciła się do nóg Konradowi – dopiero wówczas wyżebrała uwolnienie męża, pod warunkiem jednak, że ten zrezygnuje z pretensji do Krakowa. W końcu jeszcze spadł na Henryka grom klątwy za przywłaszczenie sobie dóbr kościelnych i książę umarł obłożony klątwą. Jadwiga jednak bez szemrania znosiła te wszystkie dopusty Boże” (http://www.brewiarz.katolik.pl/czytelnia/swieci/10-16a.php3, 4.07.2016 r.), w czym może być dla nas wzorem.

Obejmować krzyż – oto zadanie, jakie codziennie staje przed nami do wykonania. Zacząć od tego dzień, „wyjść mu na spotkanie” (por. Mt 25, 6) z wołaniem: „Witaj Krzyżu, nadziejo nasza jedyna”! (z hymnu Nieszporów Wielkiego Tygodnia). Obejmować krzyż zwłaszcza podczas Eucharystii, będącej zawsze pamiątką, czyli uobecnieniem męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa oraz oczekiwaniem na Jego powtórne przyjście w chwale. Krzyż stanowi jej centrum! Przypominał nam o tym za swojego pontyfikatu Ojciec Święty Benedykt XVI, który, odprawiając Mszę św., chciał, aby na środku ołtarza stał krzyż obrócony pasyjką do kapłana, a obecnie śladami Benedykta XVI idzie Franciszek.

W dniu dzisiejszym, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Królowej Aniołów, we wszystkich kościołach parafialnych świata można zyskać odpust zupełny, który uprosił św. Franciszek w kapliczce w Asyżu, zwanej Porcjunkulą. Nazwa ta oznacza małą cząstkę. Było to dokładnie 800 lat temu i z tej okazji pojutrze do miasta Biedaczyny wybiera się Ojciec Święty, chcąc się tam pomodlić jak zwykły pielgrzym.

Tagi:
pielgrzymka rozważania

Starałem się spojrzeć na drogę krzyżową przez pryzmat swojego serca

2019-04-19 16:30

dg / Warszawa (KAI)

"Zrozumiałem, że wystarczy spojrzeć na drogę krzyżową przez pryzmat swojego serca, wrażliwości i doświadczeń. To starałem się zrobić" - powiedział KAI Maciej Musiał, który w tym roku napisał i odczyta rozważania podczas wielkopiątkowej warszawskiej Drogi Krzyżowej. Uczestnicy nabożeństwa wyruszą o 20:00 spod kościoła św. Anny na Krakowskim Przedmieściu i przejdą ulicami miasta.

Graziako/Niedziela

W rozmowie z KAI 24-letni aktor, znany m.in. z serialu "Rodzinka.pl" przyznał, że jeszcze nie miał okazji pisać podobnych tekstów.

– Rozważania drogi krzyżowej kojarzyły mi się wręcz traktatem filozoficznym. Trudno było mi uwierzyć, że Maciek, student z Krakowa, może je napisać. Potem zrozumiałem, że wystarczy spojrzeć na drogę krzyżową przez pryzmat swojego serca, wrażliwości i doświadczeń. To starałem się zrobić – mówi Maciej Musiał.

Zapytany o treść rozważań, wyznaje: "Odczuwam ogromną potrzebę ciszy. Świat cały czas do mnie krzyczy. Jest miliard komunikatów, informacji... Dlatego w wydarzeniach z drogi krzyżowej szukałem właśnie ciszy. I nad gwarem ludzi skazujących Jezusa na śmierć usłyszałem niemy krzyk Boga. Krzyk zwycięstwa i światła".

Rozważania zatytułowane zostały "Krzyk ciszy". Aktor zdradził, że w zakończeniu medytacji znajdzie się fragment z pouczeń polskiej mistyczki Alicji Lenczewskiej. We wstępie do rozważań aktor wykorzystał fragment "Kwiatu Eucharystycznego", a w zakończeniu - modlitwy końcowej ze "Słowa pouczenia" autorstwa Lenczewskiej.

Metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz, pod koniec nabożeństwa na Placu Zamkowym skieruje do uczestników słowo pasterskie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zmarł bp Jan Bagiński

2019-05-20 11:49

mip (KAI) / Opole

www.diecezja.opole.pl
Śp. bp Jan Bagiński

W niedzielę, 19 maja wieczorem, w wieku 86 lat zmarł bp Jan Bagiński, emerytowany biskup pomocniczy diecezji opolskiej. Główna Msza pogrzebowa odprawiona zostanie w poniedziałek 27 maja w opolskim kościele pw. świętych Piotra i Pawła, przy którym biskup zostanie pochowany.

Jak informuje opolska kuria diecezjalna, uroczystości pogrzebowe rozpoczną się w niedzielę o godz. 15.00 w Diecezjalnym Domu Księży Emerytów w Opolu, Koronką do Miłosierdzia Bożego. Następnie o godz. 16.00 w pobliskim kościele św. Aleksego w Opolu w intencji zmarłego odmówiony zostanie różaniec, po którym ulicami miasta do opolskiej katedry przejdzie procesja z trumną biskupa. O godz. 17.00 odprawiona zostanie tam Msza święta.

Główne uroczystości pogrzebowe biskupa Jana Bagińskiego odbędą się w poniedziałek. Rozpocznie je o godz. 10.00 czuwanie w kościele świętych apostołów Piotra i Pawła w Opolu. O godz. 11.00 odprawiona zostanie Msza pogrzebowa, po której trumna z ciałem zmarłego złożona zostanie obok zmarłych proboszczów tej parafii.Biskup

Jan Bagiński urodził się 31 maja 1932 we wsi Kamionka na Wołyniu (diecezja łucka). Dzieciństwo spędził w stronach rodzinnych, tam też zastał go wybuch II wojny światowej i wkroczenie we wrześniu 1939 na te ziemie Armii Czerwonej. W połowie grudnia 1942 pobliska wieś Jezierce i okolice były widownią zbrojnej napaści nacjonalistów ukraińskich, którzy wymordowali tam od 300 do 400 miejscowych Polaków. Przyszły hierarcha zdołał się uratować z pogromu i doczekał końca wojny, a po jej zakończeniu wraz z rodziną wyjechał do Polski i osiedlił się na Opolszczyźnie.

Tutaj po ukończeniu szkoły średniej wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Śląska Opolskiego w Nysie i Opolu, po czym 17 czerwca 1956 przyjął święcenia kapłańskie z rąk ówczesnego biskupa częstochowskiego Zdzisława Golińskiego. Kontynuował potem studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, uwieńczone doktoratem z teologii dogmatycznej. Po powrocie do swej diecezji wykładał ten przedmiot w swym dawnym seminarium w Nysie. W latach 1959-76 był tam prefektem, a następnie wicerektorem. W 1976 został proboszczem, a wkrótce potem dziekanem w Kluczborku.

8 lipca 1985 Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym w Opolu, przydzielając mu jednocześnie stolicę tytularną Tagarata (nieistniejąca już starożytna diecezja w Afryce Północnej, na terenie dzisiejszej Tunezji). Sakry udzielił mu 15 sierpnia tegoż roku w katedrze opolskiej prymas Polski kard. Józef Glemp, a współkonsekratorami byli ówczesny metropolita wrocławski (diecezja opolska wchodzi w skład metropolii wrocławskiej) kard. Henryk Gulbinowicz i abp Alfons Nossol. Jako zawołanie biskupie bp Jan Bagiński przyjął słowa „Servire Deo et populo” (Służyć Bogu i ludziom). Został ustanowiony wikariuszem generalnym diecezji.

W kurii biskupiej sprawował urząd przewodniczącego Wydziału Duszpasterskiego. Do jego kompetencji należały sprawy duszpasterstwa ogólnego i sakramentalne, sprawy rodzinne, charytatywne, misyjne i zakonne. Oprócz tego szczególną opiekę sprawował nad kluczborskim regionem duszpasterskim.

14 sierpnia 2009 papież Benedykt XVI przyjął jego rezygnację z obowiązków biskupa pomocniczego diecezji opolskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Peregrynacja w parafii św. Jana od Krzyża w Starosiedlu

2019-05-21 00:11

Kamil Krasowski

Obraz św. Józefa z Kalisza 17-18 maja nawiedził parafię św. Jana od Krzyża w Starosiedlu.

Archiwum ks. Roberta Perłakowskiego
Msza św. na powitanie obrazu w kościele w Starosiedlu
Zobacz zdjęcia: Peregrynacja w parafii św. Jana od Krzyża w Starosiedlu
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem