Reklama

Książka „Bóg przemówił w Legnicy”

2017-02-01 20:05

Ks. Waldemar Wesołowski

ks. Waldemar Wesołowski

Po miesiącach przygotowań, do rąk czytelników trafiła książka pt. „Bóg przemówił w Legnicy”. Jest to zapis wydarzeń, jakie dokonały się w parafii św. Jacka w Legnicy, związanych z wydarzeniem o znamionach cudu eucharystycznego.

25 grudnia 2013 roku oraz 2 lipca 2016 roku to dla diecezji legnickiej dwie ważne daty. W uroczystość Bożego Narodzenia 2013 roku w sanktuarium św. Jacka w Legnicy, przy udzielaniu komunii świętej na posadzkę spadła konsekrowana hostia, w której po pewnym czasie i po wielu przeprowadzonych badaniach naukowych odkryto ślady mięśnia sercowego w stanie agonii.

W orzeczeniu Zakładu Medycyny Sądowej wydanym w 2015 roku czytamy: „Całość obrazu jest najbardziej podobna do mięśnia sercowego ze zmianami, które często towarzyszą agonii”.

O całej sytuacji została powiadomiona Stolica Apostolska, która w 2016 roku zezwoliła biskupowi Zbigniewowi Kiernikowskiemu na ogłoszenie informacji o zaistniałym wydarzeniu o znamionach cudu eucharystycznego. W specjalnym komunikacie skierowanym do diecezjan 10 kwietnia 2016 roku, bp Kiernikowski napisał: „Mam nadzieję, że to wszystko posłuży pogłębieniu kultu eucharystycznego i będzie owocowało wpływem na życie osób zbliżających się do tej Relikwii. Odczytujemy ten przedziwny znak, jako szczególny wyraz życzliwości i miłości Pana Boga, który tak bardzo zniża się do człowieka”.

Reklama

W tym samym komunikacie Biskup legnicki polecił proboszczowi, aby przygotował odpowiednie miejsce do wystawienia relikwii, aby wierni mogli oddawać jej cześć.

Uroczystość ukazania relikwii do publicznego kultu miała miejsce 2 lipca 2016 roku.

Od tego momentu rozpoczęły się prace nad przygotowaniem książki, która teraz trafia do rąk czytelnika. Zawiera ona szczegółowy zapis wydarzeń, jakie dokonały się w kościele św. Jacka w Legnicy oraz dokumenty władz kościelnych i przeprowadzonych badań, potwierdzających zaistnienie cudu.

We wstępie do tej książki bp Kiernikowski pisze min.: „Oddajemy do rąk czytelników książkę, która jest świadectwem nadzwyczajnego wydarzenia eucharystycznego, jakie miało miejsce w jednym z kościołów legnickich. Potocznie to wydarzenie nazywamy cudem eucharystycznym w Legnicy. Konieczne jest zatem przekazanie stosownych informacji o tym, co się stało, i właściwych wyjaśnień, które pozwolą zapoznać się nie tylko z zewnętrzną stroną tego zjawiska, lecz umożliwią także wniknięcie w jego sens oraz dadzą pewien klucz do odczytania i interpretowania jego przesłania”.

W pierwszym rozdziale tej publikacji znajdziemy chronologię wydarzeń, jakie miały miejsce w kościele św. Jacka. Następnie, opis procedury naukowej oraz zapoznamy się z drogą do ukazania Relikwii do publicznego kultu. W tej części zawarte są również: rozważanie Biskupa legnickiego wygłoszone podczas nabożeństwa poprzedzającego instalację relikwii oraz homilię mszalną, wygłoszoną podczas uroczystości instalacji.

Drugą część stanowią refleksje i świadectwa osób, które uczestniczyły w rozwoju tego wydarzenia, oraz osób, które uczestniczyły w przygotowaniach uroczystości ukazania Relikwii.

Trzecia część to refleksja teologiczna związana z tajemnicą Eucharystii i cudami eucharystycznymi.

Ważnym dodatkiem do tej publikacji jest aneks zawierający dokumentację fotograficzną.

W ostatnich zdaniach wstępu do książki, biskup Kienikowski napisał: „Mam nadzieję, że to opracowanie będzie pomocą dla wszystkich, którzy interesują się wydarzeniem eucharystycznym w Legnicy. Szczególnie dla tych, którzy przybędą do kościoła św. Jacka, by osobiście stanąć wobec tej czcigodnej Relikwii i uczestniczyć w oddawaniu jej czci oraz w kulcie eucharystycznym”.

Z taką właśnie nadzieją oddajemy tę książkę do rąk czytelników.

Książkę wydało krakowskie wydawnictwo M. Można ją nabyć w parafii św. Jacka, w Legnickiej Kurii Biskupiej, a także w dobrych księgarniach i księgarniach internetowych.

Natomiast cenną Relikwię można nawiedzać codziennie od godz. 7 do 19 w sanktuarium św. Jacka w Legnicy.

Tagi:
książka cuda Legnica

Zmiany we Wspólnocie LEDNICA 2000

2019-09-09 10:43

Materiał prasowy

Informujemy, że decyzją Prowincjała Polskiej Prowincji Dominikanów o. Pawła Kozackiego OP, w życie Wspólnoty LEDNICA 2000 zostają wprowadzone następujące zmiany:

Archiwum wspólnoty

· o. Mateusz Kosior OP, będący dotychczas duszpasterzem Wspólnoty LEDNICA 2000 poprosił o przydzielenie nowych zadań w zakonie i podejmuje je od lipca 2019 r.,

· od dnia 8 września obowiązki duszpasterzy Wspólnoty LEDNICA 2000 pełnią o. Wojciech Surówka OP oraz o. Wojciech Prus OP. Wraz z nimi wspierać dzieło swoją posługą będzie brat Jarosław Kruś OP - niebawem postaramy się nieco szerzej zapoznać Państwa z ich biografiami.

Braciom dominikanom życzymy błogosławieństwa w pełnieniu zadań, do których zostali posłani i prosimy o wsparcie modlitwą!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Św. Łukasz – patron Służby Zdrowia

Oprac. Józef Rydzewski
Edycja podlaska 41/2001

Janusz Szpyt, „Św. Łukasz”/fot. Graziako

18 października Kościół katolicki obchodzi liturgiczne wspomnienie św. Łukasza Ewangelisty. W tym dniu świętuje cała Służba Zdrowia: lekarze, pielęgniarki, siostry zakonne pracujące w szpitalach i domach opieki, jednym słowem wszyscy, którzy mają coś wspólnego z pomocą chorym, ponieważ patronuje im św. Łukasz.

Według Ojców Kościoła św. Łukasz urodził się w Antiochii Syryjskiej i był poganinem. Z zawodu był lekarzem. Należał do ludzi dobrze obeznanych z ówczesną literaturą i wykształconych. Świadczy o tym jego piękny język grecki, dokładność informacji i umiejętność korzystania ze źródeł. Pewien uczony żyjący w VI wieku pisze, że św. Łukasz będąc malarzem, namalował obraz Matki Bożej, który zabrała z Jerozolimy cesarzowa Eudoksja i przesłała go w darze św. Pulcherii - siostrze cesarza. Odtąd ta legenda stała się powszechna i autorstwo wielu starożytnych obrazów jest przypisywane św. Łukaszowi.

Św. Łukasz nie należał do 72. uczniów Pana Jezusa. Św. Paweł umieszcza go wśród osób nawróconych z pogaństwa. Po przyjęciu chrześcijaństwa Łukasz stał się współpracownikiem św. Pawła i towarzyszem jego misyjnych podróży. Św. Łukasz jest autorem Ewangelii i Dziejów Apostolskich. To właśnie jemu zawdzięczamy prawie wszystkie wiadomości o: zwiastowaniu narodzin św. Jana Chrzciciela i Pana Jezusa, nawiedzeniu św. Elżbiety, narodzeniu Pana Jezusa, pokłonie pasterzy i całym dzieciństwie Jezusa. Bardzo starannie zabrał się do pisania Ewangelii. Sam to potwierdza we wstępie: "Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami oraz sługami słowa. Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś mógł przekonać się o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono" (Łk 1, 1-4). W swojej Ewangelii Łukasz przedstawił Chrystusa jako lekarza dusz i ciał ludzkich. Przekazał nam przypowieść o synu marnotrawnym, o odpuszczeniu grzechów jawnogrzesznicy i skruszonemu łotrowi na krzyżu. Bardzo pięknie Dante nazwał św. Łukasza, a mianowicie: historykiem łagodności Chrystusowej. Niemniej cennym dziełem są Dzieje Apostolskie. To właśnie z nich dowiadujmy się o tym, co działo się bezpośrednio po wniebowstąpieniu Pana Jezusa.

Według tradycji św. Łukasz poniósł śmierć męczeńską w Achai. Nie wiemy jednak gdzie znajduje się jego grób. Symbolem św. Łukasza i jego Ewangelii jest wół, ponieważ Autor rozpoczyna swą Ewangelię opisem ofiary Starego Testamentu. Inna interpretacja tej ikonografii mówi, że wół symbolizuje ciężką i systematyczną pracę historyka jaką wykonał św. Łukasz opisując życie Zbawiciela.

W katakumbach Kommodylli w Rzymie znajduje się fresk z VII wieku przedstawiający św. Łukasza w stroju rzymskim. W Polsce nie spotyka się kościołów ani ołtarzy św. Łukasza. Za to jego wizerunek wśród czterech Ewangelistów jest niemal wszędzie, w rzeźbie i na obrazach. Jego imię spotyka się rzadziej, choć ostatnio zaczyna być popularne. Do chwały ołtarzy zostało wyniesionych 12 świętych o imieniu Łukasz.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bracia 24h

2019-10-18 15:05

Marian Florek

Na pierwszy rzut oka trudno ich odróżnić od ojców zakonnych. Noszą takie same, przypisane dla danego zakonu, szaty. Na powitanie serwują szczery, serdeczny uśmiech; otwierają na oścież serca i ramiona. Chociaż nie są obiektem szczególnych zainteresowań mediów, to jednak na widok telewizyjnej kamery się nie peszą. Chętnie dzielą się myślami na temat swojego powołania.

Marian Florek

Przedstawiają proste, wiarygodne, czasami żarliwe świadectwo życia. Nic nie ujmując ojcom, zakonnym kapłanom, należy oddać braciom zakonnym to, co braterskie w ich powołaniu i posłudze i to, co ich odróżnia od innych profesji. Pytany o tę zauważalną przez postronnego obserwatora różnicę bp Jacek Kiciński CMF, przewodniczący Komisji ds. Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego KEP, sięga do historii zakonów i przypomina, że pierwsi krzewiciele życia monastycznego byli tylko braćmi. Dalej zgodził się z opinią, że powołanie brackie ma swą specyfikę, obecną również w jakiś sposób w ojcowsko-kapłańskiej posłudze. „Tam gdzie nie dociera miłość Boga Ojca przez posługę kapłanów, tam my wchodzimy z darem pociechy, służby i dobrego słowa” powiedział br. Hieronim, duchacz. I rzeczywiście bracia chociaż nie mają przywileju przeistaczania w imieniu Chrystusa chleba i wina w Ciało i Krew Pańską to jednak swoją posługą i miłością potrafią przemieniać ludzkie cierpienia i łzy w sens, który nas wszystkich umacnia w cierpliwym znoszeniu przeciwności dnia codziennego.

Sami bracia, pytani o swoje powołanie, wskazują na tajemnicę. Trudno im tak po ludzku wytłumaczyć, dlaczego podjęli taki trud służenia Bogu i ludziom. I zgodnie, jak br. Serafin (bonifrater) i br. Dawid (redemptorysta), potwierdzają opinię, że nie ma kryzysu brackich powołań. Bóg stale powołuje, ale brak odwagi u młodych mężczyzn aby porzucić „oswojone życie”, i poddać się woli Pana Boga i zostać Jego bratem.

I właśnie pod hasłem „Być bratem Boga” w dniach od 17 do 18 października br. odbyła się 37. Pielgrzymka Braci Zakonnych na Jasną Górę. Rozpoczęła się od spotkania w Auli Jana Pawła II, w której grupa ok. 200 braci pod przewodnictwem braci redemptorystów odmówiła Jutrznię i wysłuchała słów umocnienia bp. Jacka Kicińskiego. Potem hierarcha w Kaplicy Matki Bożej odprawił dla brackich pielgrzymów Mszę św., na której wstępie wszystkich zebranych w imieniu Jasnej Góry powitał podprzeor o. Jan Poteralski.

Po obiedzie bracia zebrali się w bazylice jasnogórskiej i pod kierunkiem braci salwatorianów odmówili Koronkę do Miłosierdzia Bożego, a potem udali się na wały aby odprawić Drogę Krzyżową. Bracia z poszczególnych zgromadzeń nieśli krzyż w rytm rozważań przygotowanych przez braci chrystusowców.

Po zakończonej Drodze Krzyżowej w Domu Pielgrzyma odbyło się spotkanie przy kawie i ciastku.

W drugim i ostatnim dniu pielgrzymki harmonogram zajęć był podobny. Jutrzni przewodniczyli bracia michalici, a konferencyjny wykład zaprezentował ks. Dariusz Wilk, generał Zakonu Michalitów, który podczas odprawionej tradycyjnie w Kaplicy Matki Bożej Mszy św. - wygłosił również homilię

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem