Reklama

Polska

Kazanie w 150 rocznicę urodzin Władysława Reymonta

Kazanie radiowe
w Bazylice Świętokrzyskiej
w Warszawie 7 maja 2017 r.
w 150 rocznicę urodzin
Władysława Reymonta

[ TEMATY ]

kazanie

bp Józef Zawitkowski

Bożena Sztajner

Panie Boże Wielki zapłać!

Kochani moi!

Reklama

Zatęskniłem za Wami!

Wzruszyły mnie dziś słowa św. Piotra:

Mężowie, Bracia!

Reklama

Tego Jezusa, którego Wy

zabiliście rękami bezbożnych(por. Dz 2, 36)

ja widziałem żywego,

ja z nim jadłem chleb,

On mnie pytał, czy go kocham

więcej niż Wy?

Piotrze, to co my mamy czynić?

Nawróćcie się i przyjmijcie chrzest

w imię Jezusa Chrystusa

i ratujcie się z tego bezbożnego pokolenia.

Tego dnia przyjęło chrzest

około trzech tysięcy mężczyzn, (por. Dz 2, 37-41)

a kobiety są pobożniejsze.

I jeszcze.

Słuchajcie dobrze,

co dziś mówi Dobry Pasterz:

Ja jestem bramą owiec.

Inni przede Mną byli

złodziejami i rozbójnikami

i tych nie słuchają owce.

Złodzieje przychodzą, kradną,

zabijają i niszczą.

Ja przyszedłem po to,

abyście życie mieli

i mieli je w obfitości(por. J 10, 1-10)

Ja jestem dobrym Pasterzem! (J 10, 11)

Partie przeminą,

rządy się zmienią

nowoczesne się zestarzeją

poczty zmienią nam kody,

przeklętnicy w teatrach

na klątwę pomrą,

a Jezus życie swoje odda za owce. (por. J 10, 11)

Czy zrozumieliście to wszystko?

Odpowiedzieli Mu, tak! (Mt 13, 51)

To dobrze, ale zauważcie

jak dziś nam majem powiało,

u Świętego Krzyża, w Warszawie.

Tak się stało kolorowo.

Witam więc Gości z Kobiel Wielkich,

z Tuszyna, z Lipiec Reymontowskich

i z Łowicza.

Góry, doliny, strumyki i gaje zielone

śpiewajcie Matce Bożej:

Chwalcie łąki umajone!

A dlaczego dziś i skąd takie święto?

Bo dziś jest 150-ta rocznica urodzin

wielkiego Polaka, noblisty

Władysława Reymonta.

Właśnie dziś, w niedzielę 7 maja 1867 r.

w szacownej rodzinie państwa

Reymentów urodził się drugi chłopiec,

a cała rodzina liczyła 9-cioro dzieci.

Ojciec Józef szanowany organista,

literatem zwany i pobożna Antonina

z Kupczyńskich postanowili

ochrzcić chłopca w najbliższą niedzielę

tj. 14 maja tamtegoż roku.

Dlatego pierwsze imię chłopca było

Stanisław, drugie Władysław,

Chrzcicielem i ojcem chrzestnym

był dostojny kanonik z Tuszyna

Szymon Kopczyński,

a świadkami chrztu była

Jaśnie Wielmożna Melania Szadkowska

z Huty Drewnianej

i dwaj szacowni gospodarze

z Kobiel Wielkich, niepiśmienni.

Metryczne dane chłopca brzmią:

Stanisław Władysław Reyment.

Kiedy i dlaczego sam Reyment

zmienił swoje dane na Władysław

Reymont, niech nam powiedzą

historycy.

Proszę samego Pana Reymonta,

aby pozwolił mi dalej mówić kazanie

Jego słowami.

Pierwszy fragment to pochwałaŁowiczaków:

Łowiczaki, lud rosły i piękny.

Znać w twarzach i ubraniach

zamożność dawną.

Kostiumy mają wspaniałe.

Kobiety zupełnie ładne

pstrzą się między naszą szarzyzną,

niby maki, całe pąsowo ubrane,

wszystkie w trzewikach

sznurowanych czerwonymi tasiemkami,

w koralach

i z chustkami białymi w ręku.

Mężczyźni w spodniach czerwonych

w pasy poprzeczne białe, żółte i zielone.

Kapotki granatowe,

obwiedzione sznurkami czerwonymi,

kapelusze szpiczaste,

czerwone wstążeczki u koszul.

(Wł. Reymont – Pielgrzymka do Jasnej Góry)

Dziękujemy Panie Reymont

za łowickie komplementa!

Moją sympatią w Chłopach

jest Kuba, Borynowy parobek.

To on uczył Witka pacierza, ale jak?

Witek mów w i e r z ę.

A chłopak mylił się

i latał oczami po sadach.

Bacz coć rzekłem,bo to pacierz!

Dyć baczę, Kuba, baczę!

To czegójślepiasz po sadach?

Bo widzi mi się,co są jeszcze

jabłka u Kłębów…

Zjadłbyś!

A sadziłeś je, co?

Powtórz W i e r z ę.

Kuba, Wyście też kuropatwów,

nie wywiedli, a wzieniście ich

całe stado.

Głupiś! Jabłka są Kłębowe,

a ptaszki Panajezusowe, rozumiesz?

Aleście je wzieni z dziedzicowego pola.

I pole jest Panajezusowe.

Hale, jaki mądrala,

A powtórz W i e r z ę…

Mój Kuba zaniósł dobrodziejowi

kuropatwy złapane na dziedzicowym polu.

Ksiądz dobrodziej dał mu za to złotówkę.

Bóg ci zapłać, Kuba,

dobry z ciebie człowiek i pobożny…

Cie za te parę ptaszków

a tylachna pieniędzy!

Ino jeden ksiądz uszanuje człowieka,

ino on jeden!

A przecież rodowy był, gospodarski syn,

nie znajda żaden, nie obieżyświat,

a chrześcijanin i prawy katolik.

Nadział czapkę na skołtunioną głowę

i wolno, godnie ruszył do kościoła.

Dzisiaj nie ostał się w kruchcie…

Parł prosto, aż przed wielki ołtarz,

gdzie stojał Boryna i wójt sam.

Zaczęło się nabożeństwo.

Uklęknął przy samej kracie,

śpiewał z innymi zapatrzony w ołtarz,

gdzie u góry był Bóg Ojciec,

Siwy Pan i srogi, a pośrodku

sama Częstochowska

w złocistym obleczeniu,

patrzyła na niego…

i poczuł się jakby w niebie,

w tych ślicznościach.

Ruszyć się nie śmiał

ino klęczał wpatrzony w czarniawą,

matczyną słodką twarz.

Ksiądz szedł na ambonę,

a Kuba wpatrzony był w dobrodzieja,

jak w obraz święty…

A dobrodziej wołał wielkim głosem

o upamiętanie błagał, zaklinał, prosił,

aż Kuba nie wytrzymał

i ryknął głośnym płaczem,

a za nim naród cały.

Jęk przeleciał kościół

a naród runął twarzami na podłogę.

Jezus! Jezus, mój Kochany!

szeptał Kuba olśniony,

ale złotówkę mocno dzierżył w garści,

bo gdy Jamroży zaczął chodzić z tacką

Kuba rzucił mocno pieniądz

i długo, jako że tak czynili gospodarze,

wybierał sobie reszty…

Potem procesja obchodziła kościół.

Kuba osłaniał dłonią świecę

i trzymał się uparcie

tuż przy księdzu, nad którym

Boryna i kowal, i wójt, i Tomek Kłąb

nieśli czerwony baldachim,

a spod niego promieniowała

monstrancja złota i była cała

w ogniach słońca, a przez środek szklany

widać było bladą, przeźroczystą

Hostię świętą…

Jezu, Jezu, mój kochany!

Kuba Kochany,

jak ja bym chciał

mieć Twoją wiarę!

Święty Paweł napisał nam o niebie

tylko jedno zdanie:

Ani oko nie widziało,

ani ucho nie słyszało,

co Bóg przygotował tym,

którzy Go kochają,(por.1 Kor 2, 9)

a Reymont tak wzruszająco opisał

jak dusza Kuby szła

pod Pana Jezusowe nóżki.

Kuba spał w stajni.

Trwało jeszcze wesele u Borynów.

Józka przyniosła Kubie

dużo weselnego jedzenia.

Podjem sobie choć raz do syta.

Mój Boże, tyla tego…

Żałość ściskała mu duszę

i łzy pociekły po twarzy.

Płakał rzewnie, aż się zanosił

jak to dzieciątko ukrzywdzone.

Dostaniesz piesku, dostaniesz.

Nie skomlij ino.

Ale już dusza Kubowa wychodziła z niego

i niosła się we światy,

jako ten ptaszek Jezusowy…

Przywierała czasami do ziemie świętej,

by odpocząć trochę,

utulić swój płacz sierocy…

między kochane zachodziła,

wśród żywe szła,

do bratów wołała żałośnie

i u serc prosiła pomocy,

aż mocą Jezusową skrzepiona

i miłosierdziem, niesła się

na te pola wiośniane,

na te Boże ugory …

I wyżej leciała, i dalej aż tam

gdzie już nie usłyszysz

człowieczego płakania,

ni żałosnego skrzybotu duszy.

Tam zaś, gdzie ino pachnące lilie wiosną,

gdzie kwietne pola

miodną słodkością szumią…

gdzie jest wieczny dzień.

Gdzie ino ciche modlenie płynie

i dymy pachnące wleką się cięgiem

jako te mgły.

Gdzie dzwonki brzęczą

i organy cicho grają,

i święta ofiara odprawuje się ciągle

i naród już bezgrzeszny,

aniołowie i święci pośpiewują

chwałę Bożą, gdzie Kościół

nieśmiertelny, Boży.

Gdzie ino duszy człowieczej

modlić się, a wzdychać,

a płakać z radości

i weselić się trzeba z Panem.

Tam się ano rwała umęczona,

odpocznienia tęskliwa Kubowa dusza.

Gdy dom weselny tańcował wciąż

Kuba w ten sam czas

składał duszę swoją,

pod Panajezusowe nóżki.

(Wł. Reymont – Chłopit.I)

O, jak Ci zazdroszczę,

Kochany Kuba!

Po Mszy świętej, pójdziemy

przed filar w tym kościele,

gdzie serce Reymontowe wciąż woła:

Ostańcie z Bogiem – ludzie kochane!

Zostawimy ci łowickie kwiaty,

pąsowe róże, modroki i maki

i zmówimy przy Twej Częstochowskiej

Pod Twoją obronę.

Pójdziemy też na Powązki.

Teraz już kamienie wołają:

Ziemię rodzoną

jak matkę kochać nas uczył.

Panie Reymoncie,

zostaw tę Warszawę.

Tu Świętości moje profanują.

Przypomnij nieukom, że:

Sztuka miłości jest profilem!

Co się w dziejach zowiesz erą:

Zwiesz się razem duchem i literą.

O Ty doskonałe wypełnienie

consummatumest!

Sztuka jest kościołem pracy.

Piękno jest po to,

aby zachwycało,

a praca po to,

by się zmartwychwstało.(C. K. Norwid)

Przyjdź do Lipiec.

Tam na polu Boryny

ponoć wciąż ktoś sieje

i Łapa czasem płacze żałośnie.

Pora wstać, pora..

Żegnał się Maciej wielekroć razy

zaczynając pacierz.

Kto me woła?

Łapa zaskomlał cosik.

Prawda piesku, pora siać!

Boryna przyklęknąłna zagonie,

jął w nastawioną koszulę

nabierać ziemi, niby z tego wora

zboże naszykowane do siewu.

Szedł do końca pól i siał.

Puszczaj, Kuba, brony, a letko!

A kiedy noc ździebko zmętniała

pustą ręką siał,

jakby już samego siebie

do ostatka rozsiewał

na te praojcowe role…

Gospodarzu, Gospodarzu!

Dyć jestem, czego? co?...

Ostańcie z nami! Ostańcie!

Nagle wszystko ucichło,

niebo się przed nim rozwarło,

a tam w jasnościach oślepiających

Bóg Ojciec,

siedzący na tronie ze snopów

Pódźże do mnie duszyczko człowiecza.

Pódźże, utrudzony parobku.

Zachwiał się Boryna,

roztwożył ręce

jak w czas Podniesienia.

Panie Boże zapłać!

I runął na twarzprzed tym

Majestatem Przenajświętszym.

Padł i pomarłw onej łaski

Pańskiej godzinie…

a Łapa wył długo i żałośnie.

Jestem ze wsi.

Całe życie jestem oraczem,

siewcąi żniwiarzem.

O, jak wiosną pachnie moja Ziemia Rodzona.

Jak słodką jest przed żniwami,

moja Matka Karmicielka.

Chciałbym zostać na ziemi jak Boryna,

tylko Bogu wcześniej po łowicku powiedzieć:

Panie Boże Wielki zapłać!

O, graj mi ziemio, organistko!

Zasłuchaj się!

I to wszystko.(K. Wierzyński)

Amen.

2017-05-08 13:27

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Watykan: homilie mają być krótkie i dobrze przygotowane

[ TEMATY ]

kazanie

homilia

Hans/pixabay.com

Stolica Apostolska wezwała duchownych, by ich homilie były krótkie i dobrze przygotowane, pozwalając karmić duchowe życie wiernych. Wynika to z opublikowanego dziś przez Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów „Dyrektorium homiletycznego”. „Kaznodzieja, który się nie przygotowuje, który się nie modli, jest nieuczciwy i nieodpowiedzialny” czyli jest „fałszywym prorokiem, oszustem i szarlatanem, chwiejnym” - powiada dokument, cytując papieża Franciszka. Ta licząca ponad sto stron publikacja jest adresowana do 460 tys. biskupów, kapłanów i diakonów całego świata. Proponuje im pewne reguły ogólne a także szkice homilii na różne okresy roku liturgicznego.

Watykański dokument przypomina, że homilia jest zarezerwowana wyłącznie dla biskupów, kapłanów i diakonów. Natomiast wypowiedzi dobrze przygotowanych osób świeckich, chociaż mogą posiadać wiele elementów pozytywnych, muszą być umieszczane w innych kontekstach.

CZYTAJ DALEJ

Państwowa Komisja ds. Pedofilii zaprezentowała Pierwszy Raport

2021-07-27 20:28

[ TEMATY ]

raport

pedofilia

Adobe.Stock.pl

Zgodnie ze swoim obowiązkiem, Państwowa Komisja ds. wyjaśniania przypadków czynności skierowanych przeciwko wolności seksualnej i obyczajności wobec małoletniego poniżej lat 15 opublikowała Raport. Najważniejszymi częściami Raportu są wyniki zrealizowanego przez Państwową Komisję badania zjawiska wykorzystania seksualnego małoletniego w Polsce w latach 2017–2020 oraz relacja ze zgłoszeń, jakimi zajmowała się Komisja, a także rekomendacje dla organów państwa, organizacji i innych podmiotów.

Zgłoszenia

CZYTAJ DALEJ

Ukraina: pamięć o tych, którzy podczas II wojny ratowali Żydów

2021-07-28 18:39

[ TEMATY ]

Żydzi

Ukraina

II wojna światowa

pl.wikipedia.org

Żydzi pojmani przez SS w trakcie tłumienia powstania w getcie warszawskim

Żydzi pojmani przez SS w trakcie tłumienia powstania w getcie warszawskim

Pamięć Polaków, Ukraińców i Czechów, którzy podczas II wojny światowej ratowali prześladowanych przez niemieckich nazistów Żydów, postanowiły utrwalić na Ukrainie zakonnice ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi. W Samborze koło Lwowa zorganizowały Salę Spotkań i Pamięci, która ma być miejscem modlitwy, dialogu i edukacji.

Pomysł zorganizowania miejsca pamięci poświęconego tym, którzy podczas II wojny światowej ratowali Żydów był efektem spotkań i rozmów, jakie z mieszkańcami tego 35 tys. miasta przeprowadziła w ciągu ostatnich kilku lat, pracująca w Samborze s. Elżbieta Ślemp. Otwarcie Sali Spotkań i Pamięci, to był już ostatni moment, kiedy świadectwa ludzi pamiętających tamte czasy można było utrwalić od zapomnienia. Dla s. Elżbiety impulsem była postawa s. Celiny Kędzierskiej, która podczas okupacji niemieckiej prowadziła w mieście ochronkę. Dzięki jej odwadze zostało uratowanych dziesięcioro żydowskich dzieci, kilkoro niemowląt i troje dzieci cygańskich.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję