Reklama

Polska

Międzynarodowe Sympozjum Implikacje Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski

Międzynarodowe Sympozjum Implikacje Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski odbywało się w dniach 18-19 maja 2017 r. Miejscem spotkania było Wyższe Seminarium Duchowne Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Ołtarzewie. Organizatorami byli pallotyńskie seminarium oraz Centrum Teologii Apostolstwa Pallottianum. Spotkanie zostało zorganizowane w ramach Ołtarzewskich Dni Apostolstwa.

2017-05-20 08:17

[ TEMATY ]

sympozjum

Al. Dominik Gaładyk SAC

Kolejny dzień sympozjum, 19 maja 2017 r., rozpoczęła Jutrznia celebrowana o godz. 7:30 w kaplicy seminaryjnej pw. Świętej Rodziny z Nazaretu. Modlitwie przewodniczył ks. Krzysztof Gajos SAC, ojciec duchowny pallotyńskiego seminarium.

O godz. 8:30 rozpoczął się pierwszy wykład, który nosił tytuł: Rebuilding our roots within a changing world – Scottish involvement. Powrót do początków w zmieniającym się świecie – szkockie zaangażowania . Prelegentem był dr David Meiklejohn z Uniwersytetu w Stirling i Aberdeen (Szkocja). P. Meiklejohn przypomniał historię Kościoła na szkockiej ziemi. Mówił, że dzielimy się bogatą wiarą o nieocenionej wartości jako chrześcijanie. Niezależnie od naszych początków wezwano nas - dodał mówca - aby w Imię Jezusa Chrystusa szerzyć Jego Królestwo tu na ziemi.

Następnie lic. Elizabeth Meiklejohn z Królewskiej Akademii Muzyki w Londynie, przestawiła zatytułowany: Permanent deacons formation. Status of musical workshop – a support for relationships and collaboration. Formacja diakonów stałych. Status warsztatów muzycznych – wsparcie zdrowych relacji i współpracy. Śpiew kościelny jest nieodzowną częścią Liturgii - powiedziała prelegentka.

Reklama

Muzyka kościelna będzie tym wznioślejsza jeżeli zespoli się z Liturgią - dodała p. Meiklejohn

Formacja muzyczna jest ważnym elementem w formacji diakonów stałych, w której bierze udział prelegentka. Na zakończenie wystąpienia p. Meiklejohn zaśpiewała hymn związany ze Chrztem.

Trzeci referat odczytała dr Agnieszka Burakowska, w imieniu ks. dr. Wilhelmusa M. G. Eggena z Instytutu Misjologii Uniwersytetu Middlesex w Londynie. Wystąpienie było zatytułowane następująco: 'A stranger shall gird you and lead where you would not’ (Jn 21:18). Thoughts on pastoral prospects in the Netherlands. „Inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz” (J 21,18). Rozważania o perspektywach duszpasterstwa w Holandii.

Po dyskusji i przerwie kawowej, drugi moderator konferencji, ks. prof. dr hab. Czesław Parzyszek SAC, powitał kolejnego prelegenta - ks. dr. Aleksandra Marię Pietrzyka SAC. Gość z Centre du Dialogue et Editions du Dialogue w Paryżu, przybliżył następujący temat: Profetic role of the Pallottine in the context of complementing of 1050 years of the Baptism of Poland. Study based o on the 70 years of SAC in France. Profetyczna rola pallotyna w kontekście dopełnienia 1050-lecia Chrztu Polski. Studium na podstawie 70-lecia SAC we Francji. Ks. Pietrzyk przedstawił pallotyńskie zaangażowanie także w rozwój kultury, tworzenie kultury duchowej, bowiem pallotyni są odpowiedzialni także za Kościół Powszechny.

Sympozjum podsumował ks. prof. dr hab. Marian Kowalczyk SAC, dyrektor Centrum Teologii Apostolstwa Pallottianum. Zakończeniem spotkania była Eucharystia sprawowana pod przewodnictwem ks. Adama Kamizeli SAC, pierwszego radcy Prowincji Zwiastowania Pańskiego Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kościół wychodzący

2019-12-19 13:32

Niedziela legnicka 51/2019, str. VI

[ TEMATY ]

sympozjum

Evangelia gaudium

Ks.Waldemar Wesołowski

Spotkanie z Papieżem Franciszkiem na zakończenie sympozjum

„Kościół wychodzący – przyjęcie oraz perspektywy «Evangelii gaudium»” – to tytuł międzynarodowej konferencji, która została zorganizowana w 6. rocznicę opublikowania adhortacji.

Odbyła się ona w dniach 28-30 listopada br. w Watykanie, a pomysłodawcą była Papieska Rada ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji, na czele której stoi abp Rino Fisichella. Na tę konferencję zaproszono wielu wspaniałych mówców. To była trzydniowa uczta duchowo-intelektualna, podczas której uczestnicy pochylali się nad problemem: jak dotrzeć do ludzi z Dobrą Nowiną i jak zrealizować program pontyfikatu Ojca Świętego zapisany w treści tej adhortacji. Pierwsza konferencja na ten temat, miała miejsce pięć lat temu, a obecna była kontynuacją rozpoczętej wówczas refleksji. Uczestnicy przez trzy dni mieli okazję wysłuchać 14 konferencji, w tym wygłoszonej przez samego Papieża.

Nie sposób napisać o wszystkim. Podzielę się trzema myślami, które szczególnie mi utkwiły po wysłuchaniu Ojca Świętego, o. Marko Rupnika SJ i kard. Luisa Antoniego Tagle z Filipin. Zapamiętałem trzy terminy: łaska, świadectwo, prostota. Te słowa to swego rodzaju klucz do skutecznej ewangelizacji.

Papież Franciszek podkreślał wartość chęci i zapału w przekazywaniu wiary od osoby do osoby. Posłużył się przykładem Marii Magdaleny, która odkryła pusty grób Jezusa i zaraz z radością orędzie przekazała innym, by mogli się tym zachwycić i uwierzyć. Podkreślił też, by pamiętać o pierwszeństwie łaski Bożej. Nasze działanie jest ważne, ale i tak najpierw działa Bóg. Stąd ważne są słowa Franciszka: – Pamiętaj, zanim cokolwiek powiesz i gdziekolwiek pójdziesz, tam już jest i działa Duch Święty. On jest gwarantem naszej skuteczności.

Waga świadectwa

Ojciec Rupnik w swojej konferencji wskazywał na wagę świadectwa. Ono przemienia ludzkie myślenie. Posłużył się przykładem swojego pobytu w wojsku jugosłowiańskim. Jeden z oficerów zarzucał mu, że głupotą jest wierzyć i mówić innym o jakimś zmartwychwstałym Chrystusie. Ojciec Marko odpowiedział, że on w tym się nie specjalizuje. Czyni w życiu tak, jak czynili jego rodzice. Oni swoją postawą dali mu świadectwo Zmartwychwstania i on dzięki temu wierzy i czyni jak rodzice. Zaskoczony oficer odczuł ogromne wyrzuty sumienia, nie mógł przestać o tym myśleć. Jego rodzice też mu to przekazali, ale on poszedł błędną drogą. Pod wpływem odważnego świadectwa kleryka Rupnika zaczął się zastanawiać nad swoim życiem. Cierpliwie i odważnie świadczyć, to drugi klucz do skuteczności. Ks. Marko powiedział też, że nasze życie jest jedynie szkicem, Bóg dopełnia reszty. Kiedy pozwolimy mu na to, nasze życie staje się piękne pięknem Boga.

Good newsy

Kard. Tagle, człowiek niezwykle wykształcony i mądry, zwracał uwagę na prostotę w przekazywaniu wiary. Kilka razy podkreślał, jak ważne jest, by przekazywać sobie nawzajem tzw. good newsy (dobre informacje). Umieć zauważyć dobre wydarzenia i opowiadać innym. Good newsy tworzą wspólnotę. Sam opowiedział historię, gdy stojąc w korku w Manilii został zewangelizowany przez biedaka sprzedającego słodycze, który swojemu biskupowi podarował jedno pudełko. Zauważył to i zaraz też przekazał w niedzielnej homilii. Pokazał przykład człowieka oddającego dla innych rzeczy, które mogłyby przynieść mu zysk.

W konferencji uczestniczyło 1300 osób z 80 krajów świata. To był żywy Kościół, silny Kościół.

CZYTAJ DALEJ

Dlaczego chrzcimy dzieci, a nie dorosłych?

2020-01-08 08:08

Niedziela Ogólnopolska 2/2020, str. 11

[ TEMATY ]

chrzest

Internet

Chrzest jest najpiękniejszym darem, dlaczego więc pozbawiać go dzieci? Dlaczego krępować działanie Ducha Świętego w ich sercach i umysłach?

Kto naprawdę wierzy w skutki sakramentu, ten wie, że chrzest sprawia, iż stajemy się dziećmi Bożymi, otrzymujemy Ducha Świętego i zostajemy włączeni do Kościoła, w którym z czasem możemy przyjąć kolejne sakramenty. Skoro – w myśl słów św. Grzegorza z Nazjanzu – chrzest jest najpiękniejszym darem, dlaczego pozbawiać go dzieci? Dlaczego krępować działanie Ducha Świętego w ich sercach i umysłach? To przecież dzięki Niemu będą mogły kiedyś świadomym aktem wiary przyjąć Jezusa jako Pana i Zbawiciela, bo „chrzest dzieci domaga się katechumenatu pochrzcielnego” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1231). Ziarno wiary jest łaską, a ta może być przyjęta, jeśli spadnie na właściwie przygotowany grunt.

Duch Święty działający w duszy dziecka może je łatwiej przygotować na świadome przyjęcie wiary w wieku dojrzałym.

Jasne świadectwa tego, że chrztu udzielano dzieciom pochodzą z II wieku. Czy mogło tak być wcześniej? Wszystko na to wskazuje.

Biblijnych argumentów za chrztem dzieci jest kilka. W starożytności pod pojęciem „dom” rozumiano nie tylko wszystkich członków rodziny, w tym dzieci i niemowlęta, ale nawet sługi i niewolników (Dz 11, 14). Gdy Korneliusz wraz z całym domem przyjął chrzest, oznacza to także chrzest dzieci (Dz 10, 47-48). Wraz z całym domem chrzest przyjęli niejaka Lidia w Filippi (Dz 16, 15), strażnik więzienia, w którym przetrzymywani byli Paweł i Sylas (Dz 16, 33), Tycjusz Justus, przełożony synagogi w Koryncie (Dz 18, 8) czy Stefanas, mieszkający w tym samym mieście (1 Kor 1, 16). Trudno przypuścić, aby w żadnym z tych „domów” przyjmujących chrzest nie było ani jednego dziecka.

Z czasem, gdy Kościół się rozwijał, praktyka udzielania chrztu niemowlętom upowszechniała się coraz bardziej. Chrześcijanie odwoływali się do słów Jezusa: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże” (Mk 10, 14).

Już w dniu Pięćdziesiątnicy, gdy po raz pierwszy Piotr głosił najpiękniejszą wieść o zbawieniu, dodał: „Bo dla was jest obietnica i dla dzieci waszych” (Dz 2, 39).

Inny argument za chrztem niemowląt wynika z faktu, że Jezus był Żydem i nauczał wśród Żydów, a ci przecież obrzezywali niemowlęta. Trudno sobie wyobrazić, dlaczego Jezus – Żyd miałby zmieniać ten zwyczaj inicjacji niemowląt, który wywodzi się z Jego własnej religii, i nakazywać przyjmowanie do Kościoła tylko dorosłych. To raczej nieprawdopodobne. Gdyby takie było Jego pragnienie, z pewnością znalazłoby ono wyraz w Ewangelii.

Jest także bardziej egzystencjalny argument za chrztem dzieci. Bardzo poruszyło mnie świadectwo egzorcysty, który wiele lat spędził w Afryce. Zdarzało się, że dwie rodziny pokłóciły się ze sobą. Członkowie jednej z nich szli do czarownika, by ten rzucił urok lub przekleństwo na wrogów. Gdy urok padał na rodzinę chrześcijańską, dzieci nigdy nie doznawały uszczerbku. Jeśli czary skierowane były przeciw rodzinie pogańskiej, dzieci często zapadały na trudne do zdiagnozowania słabości. „Nie potrzeba mi innych dowodów, że chrzest dzieci jest potrzebny” – mówił egzorcysta. „Dziecko ochrzczone nie jest w stanie popełnić grzechu śmiertelnego, gdyż nie ma jeszcze pełnej świadomości winy. To oznacza, że od chwili chrztu zawsze mieszka w nim Duch Święty. I dlatego rzucane uroki nie mają żadnej mocy”. I dodawał: „Kłopot zaczyna się wtedy, gdy ktoś ochrzczony zrywa z Duchem Świętym przez grzech śmiertelny. Wówczas naraża się na działanie złego”.

Odmowa chrztu dzieciom nie ma egzystencjalnego uzasadnienia. Czy osobom, które rodzą się niepełnosprawne umysłowo i nigdy nie dojdą do świadomego przeżywania wiary, należy odmówić chrztu? Czy należy odmówić namaszczenia chorych osobom nieprzytomnym, nieświadomym, dotkniętym amnezją? Są przecież równie nieświadome jak dzieci. Czy posunięta miażdżyca jest podstawą do odmówienia Komunii św.? Oczywiście, że nie. Podobnie jest z sakramentem chrztu.

Nie jest więc tak, że chrztu nie udzielano niemowlętom w pierwotnym Kościele i protestanci przywrócili ten stan rzeczy, lecz odwrotnie – to właśnie niektóre wspólnoty protestanckie odeszły od praktyki udzielania chrztu dzieciom. Praktyki, która ma solidne podstawy biblijne i świadectwa nieprzerwanej Tradycji Kościoła.

CZYTAJ DALEJ

Byśmy wszyscy stanowili jedno. Zakończenie Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan w Gorzowie

2020-01-26 14:07

[ TEMATY ]

Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan

Aleksandra Bedka

Nabożeństwo ekumeniczne w kaplicy katedralnej

W miniony piątek 24 stycznia br. zakończyliśmy Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan.

Nabożeństwo podsumowujące odbyło się w gorzowskiej kaplicy katedralnej pod przewodnictwem ks. Zbigniewa Kobusa, proboszcza tutejszej parafii, ks. Jarosława Szmajdy, proboszcza parafii prawosławnej w Gorzowie Wlkp. oraz ks. Tadeusza Kuźmickiego, ojca duchownego seminarium w Paradyżu i referenta ds. ekumenizmu w diecezji. Obecni byli także członkowie Kościoła ewangelicko-augsburskiego, którzy reprezentowali nieobecnego ks. bp Mirosława Wolę – pan Paweł Leszczyński ze współbratem. Podczas nabożeństwa zgromadzeni wierni mogli wysłuchać homilii wygłoszonej przez proboszcza Kościoła prawosławnego, który zachęcał do budowania jedności na wzór chrystusowy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję