Reklama

Niedziela Małopolska

Kraków: aktorka Dominika Figurska o swojej wierze na spotkaniu „Ich Areopag Wiary”

O swojej wierze, rodzinie oraz pracy zawodowej opowiadała aktorka Dominika Figurska podczas spotkania „Ich Areopag Wiary”, które 13 czerwca wieczorem odbyło się w Krakowie. Projekt krakowskich kleryków i studentów dziennikarstwa Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II, obejmuje cykl spotkań ze znanymi ludźmi poświęcony ich doświadczeniu wiary i kierowaniu się w życiu zawodowym wartościami chrześcijańskimi.

[ TEMATY ]

aktor

aktorka

Podczas spotkania aktorka i ambasadorka Światowych Dni Młodzieży opowiadała o swojej wierze, o tym jak wychowuje pięcioro dzieci i jak radzi sobie dzieląc obowiązki domowe z pracą zawodową. Mówiąc o swojej wierze podkreśliła, że wiele zawdzięcza św. Janowi Pawłowi II, który był dla niej przede wszystkim „papieżem rodziny”.

Na pytania czy chciałaby, aby któryś z jej synów został księdzem odpowiedziała, że bardzo by chciała. -Jestem przekonana, że powołanie do kapłaństwa zaczyna się w domu, w rodzinie – mówiła aktorka. -Kiedy któreś z dzieci jest powołane do kapłaństwa to w jego miejsce wchodzi Chrystus – dodała.

Aktorka przyznała, że razem z mężem starają się dużo rozmawiać z dziećmi o istocie modlitwy. - Rozmawiamy zwłaszcza o istocie religii, po to, aby starsze z naszych dzieci same szukały drogi do Boga – mówiła Figurska.

Reklama

Mówiąc o tym, co jest największym problemem współczesnych nastolatków zwróciła uwagę na to, jak ważne jest, aby dziecko nastoletnie miało silny kręgosłup moralny. - Ważne, aby umiało powiedzieć ''nie'' i nie uzależniało się od opinii rówieśników, gdyż często to ona ma większe znaczenie niż zdanie rodziców – wyjaśniała aktorka. - Razem z mężem robimy co możemy, żeby nasze dzieci jak najwięcej słyszały o Bogu i widać tego dobre efekty – mówiła.

Aktorka podzieliła się także swoimi marzeniami. - Jednym z moich marzeń jest to, aby patrzeć na życie długofalowo, nie żyć z dnia na dzień. Dla swojej rodziny marzę o tym, abyśmy wszyscy byli zbawieni – mówiła. - Jako rodzic chciałabym uchronić swoje dzieci przed cierpieniem, ale wiem, że czasem jest to niemożliwe, zwłaszcza w drodze do świętości – powiedziała Figurska.

Jej zdaniem, rodzina jest szansą na sukces i wymaga także poświęcenia. - Tą szansą jest człowieczeństwo. Rodzina to dobre miejsce, gdzie człowiek może wzrastać – wyjaśniała, dodając, że sama w życiu stara się żyć Ewangelią i świadczyć o niej swoim życiem.

Reklama

Dominika Figurska urodziła się w 1978 r. w Elblągu. Jest aktorką teatralną i filmową. W 2001 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołą Teatralną w Krakowie. Od tego samego roku występuje w Teatrze Polskim we Wrocławiu.

„Ich Areopag Wiary” to cykl spotkań ze znanymi osobami, które w swojej pracy zawodowej kierują się zasadami i wartościami chrześcijańskimi.

Organizatorami wydarzenia są: Wyższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Krakowskiej, Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie oraz Fundacja Świętej Jadwigi dla Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.

Projekt obejmuje cykl spotkań ze znanymi ludźmi poświęcony ich doświadczeniu dzielenia się wiarą. To świadectwa życia katolików świeckich (dziennikarzy, aktorów, sportowców, polityków, naukowców, działaczy społecznych).

„Ich Areopag Wiary” rozpoczął się w 2013 r. i trwa do dziś. W każdym roku akademickim odbywają się 4-5 spotkań. Każde z nich ma charakter „wywiadu rzeki” przeprowadzonego przez studenta świeckiego i kleryka. Dotychczas odbyły się już spotkania m.in z aktorką Katarzyną Łaniewską, dziennikarzem Krzysztofem Ziemcem, prawnikiem prof. Andrzejem Zollem, politykiem Markiem Jurkiem, dziennikarką Brygidą Grysiak i Muńkiem Staszczykiem z zespołu T.love.

2017-06-14 08:33

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

USA/W Chicago zmarła polska aktorka i dziennikarka Ewa Milde

2020-07-25 20:31

[ TEMATY ]

Chicago

aktorka

filmweb.pl

W Chicago po długiej chorobie zmarła w piątek aktorka, reżyserka i dziennikarka Ewa Milde. Znana była z ról m.in. w "Czterdziestolatku", "Alternatywy 4", "Misiu" i „Tulipanie, a w Chicago także z działalności radiowej.

Milde urodziła się w 1944 r. w Skierniewicach. Ukończyła studia na Wydziale Aktorskim PWSTiF w Łodzi. W latach 1971-1982 była aktorką warszawskiego Teatru Ateneum. Do Ameryki wyjechała w 1987 roku i związała się z polonijnym radiem, kabaretem oraz teatrem.

Jak powiedział PAP mąż aktorki Bogdan Łańko, w Chicago reżyserowała ona m.in. „Emigrantów” Sławomira Mrożka i współreżyserowała z nim „Lato w Nohant” Jarosława Iwaszkiewicza, tworząc jednocześnie przepiękną kreację George Sand. Grała też w komedii rosyjskiego dramaturga Aleksandra Gelmana „Ławeczka”.

„Przygotowaliśmy wiele spektakli poetyckich m.in. na podstawie twórczości Herberta, Mickiewicza, Norwida. Co roku robiliśmy przedstawienia muzyczno-poetyckie poświęcone Powstaniu Warszawskiemu, w tym z tekstami Feliksa Konarskiego (Ref-Rena) oraz Mariana Hemara” – dodał.

Łańko przypomniał, że ojcem jego żony był przedwojenny oficer wojska polskiego, żołnierz AK Eugeniusz Milde. Wychowała się w patriotycznym duchu.

Ewa Uszpolewicz-Figurski, która jest sekretarzem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Ameryce, zaznaczyła, że Milde prowadziła w Chicago wraz z mężem Grupę Teatralną Proscenium. Pisała scenariusze m.in. o Chopinie, Agnieszce Osieckiej i Hemarze.

„Była inteligentna jak żyletka, a jednocześnie bardzo wrażliwa. Miała cienką skórę, którą bardzo pieczołowicie kryła. Miała też duże poczucie humoru i była nierozerwalnie związana z Polską” – powiedziała PAP Uszpolewicz-Figurski.

Mieszkający w Chicago krytyk filmowy i kolega Milde z radia Zbigniew Banaś mówił, że wraz z mężem prowadzili od ok. 30 lat codzienną audycję „Na serio” w radiu polonijnym WPNA 1490. Ocenił, że stanowili bardzo zgrany duet radiowy.

"Jej działalność aktorska w dużej mierze obracała się też wokół kabaretu +Bocian+, który współzałożyli. Był to popularny kabaret zajmujący się najróżniejszymi tematami lokalnymi i nielokalnym” – dodał Banaś.

P

ożegnanie Ewy Milde zaplanowano na piątek w Chicago, a msza święta odbędzie się 1 września w tamtejszym kościele św. Trójcy. Artystka zostanie pochowana w Polsce.

Z Nowego Jorku Andrzej Dobrowolski (PAP)

ad/ kar/

CZYTAJ DALEJ

Warszawa: procesja ulicami Starówki z okazji 100-lecia Cudu nad Wisłą

2020-08-14 19:16

[ TEMATY ]

Warszawa

100‑lecie Cudu nad Wisłą

Wikipedia

„Bitwa Warszawska ks. ignacy Skorupka” – obraz leonarda Winterowskiego

Ulicami warszawskiej Starówki przeszła procesja, w której mieszkańcy Stolicy nieśli figurę Matki Bożej Łaskawej – patronki Warszawy. Nabożeństwo nawiązywało do wielowiekowej warszawskiej tradycji i była elementem obchodów 100. rocznicy Cudu nad Wisłą.

Procesja z licznym udziałem mieszkańców Warszawy wyruszyła z sanktuarium Matki Bożej Łaskawej przy ul. Świętojańskiej, a jej trasa wiodła wzdłuż dawnych murów warszawskiego Starego Miasta, które istnieją dziś jedynie we fragmentach. Idąc ulicami Starówki, wierni modlili się na różańcu, a wspólną modlitwę animowali muzycy i ewangelizatorzy, współtworzący od lat rzeszowski koncert uwielbienia „Jednego Serca Jednego Ducha”: Jan Budziaszek, Hubert Kowalski i Leopold Twardowski.

„Maryjo, pomódl się teraz z nami i pomóż nam zrozumieć, jaki jest sens tego krzyża, który dziś niesiemy” - modlił się na rozpoczęcie nabożeństwa Budziaszek, który prowadził różańcowe rozważania. Przypominał w nich m.in. o tym, że najlepsza droga świadczenia o Jezusie w świecie, wiedzie przez Maryję. Modlącym się towarzyszył chór i orkiestra, złożone w większości z młodych muzyków, pod batutą kompozytora i multiinstrumentalisty Huberta Kowalskiego.

Tradycja procesji wzdłuż murów warszawskiej Starówki sięga roku 1652, nazywanego „rokiem czarnej śmieci”, ze względu na epidemię dżumy, która dziesiątkowała mieszkańców ówczesnej Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Wobec rosnącego zagrożenia, ówczesny rektor klaszoru oo. Pijarów przy ul. Długiej w Warszawie, gdzie przechowywano i czczono wówczas obraz Matki Bożej Łaskawej, zarządził modlitwy i procesje przebłagalne, podczas których maryjny wizerunek niesiono ulicami miasta. Po ustaniu epidemii Matkę Bożą Łaskawą ogłoszono patronką Warszawy, złożono tzw. „Śluby Warszawskie”, a sam obraz ukoronowano koronami papieskimi – jako pierwszy na ziemiach polskich. Jak wyjaśniają jezuici, „na pamiątkę błagalnego pochodu z tego roku zaczęły się odbywać coroczne procesje, które wyruszały z ul. Długiej, przez dzisiejszy plac Krasińskich, skręcały w Świętojerską, potem szły ul. Freta i zatoczywszy koło powracały ul. Długą do kościoła pijarów. Ta procesja odpustowa w drugą niedzielę maja była w powszechnym odczuciu momentem odnowienia przyjęcia przez Maryję patronatu nad miastem”.

Od 1662 r. procesjom towarzyszyła figura Matki Bożej Łaskawej, wykonana z lipowego drewna, polichromowana i złocona, która do dziś przechowywana jest w zakrystii jezuickiego sanktuarium, i która także dziś została wyniesiona na ulice miasta. W 1778 r. doroczną procesję uwiecznił na swoim obrazie pt. „Pałac Rzeczpospolitej” nadworny malarz Stanisława Augusta Poniatowskiego – Canaletto. Procesje zostały przerwane po Powstaniu Listopadowym z rozkazu władz carskich. Wznowiono je 185 lat później – 9 maja 2015 r. w odpust ku czci Matki Bożej Łaskawej – ponownie na ulicach warszawskiej Starówki: od sanktuarium przy ul. Świętojańskiej, przez Rynek i Plac Zamkowy, ponownie do jezuickiego sanktuarium.

Po zakończeniu procesji w warszawskim sanktuarium rozpoczęła się Msza św. pod przewodnictwem abp. Stanisława Gądeckiego, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski.

CZYTAJ DALEJ

Wniebowzięcie czy Zaśnięcie NMP? [FELIETON: Między Wschodem a Zachodem #2]

2020-08-15 00:53

www.pasat-charter.pl

Cerkiew pw. Zwiastowania NMP wyspy Tinos

Dziś odbędą się uroczystości związane ze świętem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. I tak jak nam to Święto „od zawsze” kojarzy się z pielgrzymkami na Jasną Górę i świętowaniem kolejnej rocznicy Cudu nad Wisłą, to dzisiaj opiszę, jak to wielkie święto maryjne jest obchodzone w Grecji, w której większość mieszkańców jest wyznania prawosławnego = ortodoksyjnego (nie mylić z kościołem grekokatolickim, który dawniej był nazywany unickim). Niestety, mało kto wie, że i Grecy wiążą swoją najnowszą historię i odzyskanie Niepodległości po 400 (sic!) latach otomańskiej niewoli ze wsparciem z Nieba. Rocznica ich powstania narodowego z 1821 r., które przyniosło im upragnioną niepodległość, jest co roku obchodzona 25 marca, w święto Zwiastowania NMP. Co roku zaś 15 sierpnia cała Grecja kieruje swoją uwagę na uroczystości na wyspie Tinos, którą śmiało możemy nazwać grecką Częstochową.

Poniżej opisuje najbardziej charakterystyczne ciekawostki z obchodów tego Święta. Zanim zacznę, pragnę zaznaczyć, że mój artykuł polega na przedstawieniu m.in. podejścia do kwestii tego maryjnego święta. Kwestie eschatologiczne oraz doktrynalne należy zostawić teologom, którzy mają o wiele większą wiedzę ode mnie.

Zacznę od nazwy święta, ponieważ ona nieco różni się od naszej. W Cerkwi Prawosławnej mówimy bowiem o Zaśnięciu NMP. Nasi wschodni bracia w wierze są zdania, że Maryja nie tyle umarła, lecz zasnęła, potem zmartwychwstała i została zabrana do nieba. Czyli mniej więcej powtórzyła dzieło swojego Syna, a naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Jak możemy też przeczytać na stronie prawoslawie.pl: Matka Boża nie zwyciężyła śmierci własnymi siłami, została zbudzona ze Swego Zaśnięcia przez Chrystusa. Bogurodzica stanowi prawzór zmartwychwstania całego stworzenia. Dalej jest napisane: o zaśnięciu Bogurodzicy Chrystus przybył w chwale otoczony aniołami i Świętymi, by przyjąć Jej duszę. Było to niejako zapowiedzią Jego drugiego Przyjścia na świat – paruzji. Natomiast u nas, zgodnie z konstytucją apostolską Munificentissimus Deus Ojca Świętego Piusa XII wynika, że Bogurodzica zasnęła i została zabrana wraz z ciałem i duszą do nieba. Jednakże w tym dokumencie papieskim nie jest wprost napisane, czy Maryja umarła jako człowiek, czy też zasnęła i została zabrana do wiecznej chwały jako “żywa”. Myślę, że prawdę poznamy dopiero na końcu świata.

Chciałbym teraz przybliżyć Wam jedno miejsce w Grecji, które w sposób szczególny przeżywa uroczystość Wniebowzięcia/Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny. Jest nią wyspa Tinos położona na morzu Egejskim w archipelagu Cyklady. Osobiście ją nazywam grecką Częstochową. Dlaczego? Na wyspach cykladzkich mieszkają głównie Grecy wyznania rzymskokatolickiego (jest to wynikiem długiej okupacji Cyklad przez katolicką Wenecję). 15 sierpnia w Grecji jest nazywane Δεκαπενταύγουστος czyli piętnasty sierpnia. Druga nazwa to wspomniane Κοίμηση της Θεωτόκου czyli Zaśnięcie Bogurodzicy. Co ciekawego jest na tej wyspie? Jest to cerkiew i znajdująca się tam ikona Matki Bożej. Legenda mówi, że świątynia została założona po tym, jak jednej z sióstr mieszkających w klasztorze przyśniła się Maryja i wskazała jej miejsce, gdzie jest ukryta ikona. Po jej odnalezieniu, uznano ten sen za objawienie, dlatego świątynia została zbudowana pod wezwaniem Παναγίας Ευάγγελιστριας (wym. Panajias Ewangelistrias) co tłumacząc na język polski znaczy Zwiastowania NMP.

Kolejna legenda głosi, że za pośrednictwem tej ikony miały miejsca liczne cuda. Jeden z nich mówi o załodze statku z ΧΧ. wieku, prawdopodobnie jego początku. Miejscem docelowym statku miała być Hiszpania, jednak, kiedy załoga przebywała niedaleko Tinos, pogoda zaczęła im nie sprzyjać. Mocne wichry, w dodatku statek był ciągle zalewany. Jakby tego brakowało, okazało się, że w statku jest duża dziura. Zrozpaczeni marynarze zanieśli błagania do Matki Bożej o ratunek i wtedy stała się rzecz niesłychana. Wichry ustały, a duża ryba zaklinowała się w dziurze, uniemożliwiając tym samym dalszy wlew wody. Statek spokojnie dotarł do portu. W ramach dziękczynienia obdarowali świątyni mały srebrny stateczek, który widnieje przy wejściu do niej.

Innym znanym cudem jest zatopienie greckiego krążownika „Elli” przez Włochów 15 sierpnia 1940 roku (Włosi jako pierwsi z państw Osi zaatakowali Grecję, za oficjalną datę wybuchu wojny włosko-greckiej uznaje się 28 października 1940 roku). Na pokładzie krążownika oraz na nadbrzeżu było wielu pątników, ale nikt nie ucierpiał!! Ten fakt uznano za kolejny cud i miał on dodać otuchy Grekom w nadchodzącej wojnie, że czuwa nad nimi Matka Boża.

Ponadto, każdego roku odbywa się procesja ikony z portu do cerkwi. Niestety, w tym roku z racji wiadomych, nie dojdzie ona do skutku. Jednakże podczas całej tej procesji, wierni często wyjdą naprzeciw tej ikonie, uklękną i chcą by obraz Maryi przeszedł nad nimi. Wierzą bowiem, że poprzez to uniżenie uproszą od Bogurodzicy wiele łask dla siebie i dla swojej rodziny. Zdarzają się i tacy, którzy całą trasę pokonają na kolanach. To, moim zdaniem, jest przykład pokory i uznania niższości wobec mocy Bożej. A jak głosi jedna z znanych katolickich pieśni: Przed obliczem Pana uniżmy się / Pan sam wywyższy nas.

To tylko kilka z przykładów cudów, które mają miejsce za wstawiennictwem Matki Bożej z Tinos. Oczywiście, do każdego “cudu” należy podchodzić ostrożnie, szczególnie że w historii było już wiele kontrowersyjnych “uzdrowień”, niemniej jednak jest zdania, że na pewno część z tych niewyjaśnionych okoliczności z Tinos jest autentyczna. Pamiętajmy, że chrześcijaństwo opiera się nie tylko na ratio, czyli rozumie, ale również na fides, czyli wierze. Zatem nie bądźmy jak niektórzy, którzy chcieliby mieć wszystko udokumentowane na nagraniu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję