Reklama

Międzynarodowy Kongres Ekumeniczny

2017-07-17 10:03

Członkowie Komitetu Organizacyjnego

wikipedia.org

Organizatorzy Międzynarodowego Kongresu Ekumenicznego „Lublin miasto zgody religijnej (1317-2017)”, który odbędzie się w dniach 29–31 października 2017 r. w Lublinie, zapraszają do wzięcia udziału w jego obradach. Organizatorami tego przedsięwzięcia są: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Instytut Ekumeniczny KUL, Archidiecezjalna Rada Ekumeniczna przy Metropolicie Lubelskim, Polska Rada Ekumeniczna o. Lublin, Miasto Lublin, Urząd Marszałkowski w Lublinie. Swój akces wzięcia udziału zgłosiło już wielu ważnych prelegentów, uznanych powszechnie za autorytety religijne i naukowe w zakresie ekumenizmu.

Jesteśmy przekonani, że także Pański udział w obradach tego grona wpłynie na podniesienie poziomu naukowego Kongresu, a w skutkach długofalowych – będzie jednym z czynników poprawy jakości refleksji ekumenicznej w dobie szybko zmieniającej się rzeczywistości społeczno-politycznej, a także przyczyni się do dalszej integracji różnych środowisk chrześcijańskich w Europie.

Międzynarodowy Kongres Ekumeniczny, nad którym patronat honorowy objęli: Arcybiskup Stanisław Budzik (Kościół Rzymskokatolicki), Arcybiskup Abel (Autokefaliczny Kościół Prawosławny), Biskup Jan Cieślar (Kościół Ewangelicko-Augsburski), Krzysztof Żuk (Prezydent Miasta Lublin) i Sławomir Sosnowski (Marszałek Województwa Lubelskiego), będzie okazją do upamiętnienia obecności na terenie Lubelszczyzny różnych tradycji chrześcijańskich. Chcemy też w ten sposób podkreślić ekumeniczny charakter Lublina, który od wieków miał ambicję, aby stać się miastem zgody religijnej. To tutaj podpisana została Unia Lubelska (1569), tworząca podwaliny Rzeczpospolitej wielu kultur, religii i narodów.

Chcemy też zaznaczyć, że planowane obrady przypadają w rocznicę trzech ważnych wydarzeń w historii o charakterze zarówno europejskim, jak i regionalnym – siedemsetlecia nadania Lublinowi praw miejskich (1317), pięćsetlecia Reformacji (1517), która od samego początku znalazła swoich zwolenników w Lublinie i na Lubelszczyzny oraz stulecia Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II (1918), w którym od wielu już lat aktywnie działa Instytut Ekumeniczny KUL.

Reklama

Zapraszamy do udziału w Kongresie w Lublinie!

Więcej informacji na stronie: www.ekumenizm2017.pl

Tagi:
ekumenizm kongres

Papież o zadaniach grekokatolików na polu ekumenizmu

2019-09-14 16:15

vaticannews.va / Watykan (KAI)

Ojciec Święty przypomniał o szczególnych zadaniach katolickich Kościołów wschodnich na polu ekumenizmu, zwłaszcza w relacjach z Cerkwiami prawosławnymi. Czerpią one bowiem, jak zaznaczył, z tych samych źródeł duchowości, liturgii i teologii.

www.vaticannews.va

Franciszek przyjął w Watykanie uczestników spotkania katolickich biskupów wschodnich z Europy. W sposób szczególny pozdrowił licznych hierarchów z „drogiej Ukrainy”. Wspólnota tamtejszych grekokatolików stanowi dziś największy katolicki Kościół wschodni.

Papież zauważył, że obecność w Watykanie biskupów wschodnich ukazuje bogactwo obrządków Kościoła katolickiego, które nie ogranicza się do tradycji łacińskiej. Jak uczy Sobór Watykański II różnorodność ta nie narusza jedności Kościoła, wręcz przeciwnie, w niej się wyraża.

Franciszek przypomniał o świadectwie, jakie złożyły Kościoły wschodnie podczas prześladowań komunistycznych. Nawiązał tu do swej niedawnej wizyty w Rumunii, gdzie zaliczył w poczet błogosławionych siedmiu biskupów-męczenników tamtejszego Kościoła greckokatolickiego.

„Była to okazja, by pokazać, jak bardzo cały Kościół katolicki oraz Następca Piotra są wdzięczni za świadectwo wierności komunii z Biskupem Rzymu, które wielokrotnie składaliście na przestrzeni dziejów, niekiedy aż do przelania krwi - wskazał papież. - Ta wierność jest drogocennym klejnotem waszego dziedzictwa wiary, niezatartym znakiem rozpoznawczym, jak o tym przypomina jeden z rumuńskich męczenników, który, kiedy ktoś domagał się od niego wyrzeczenia się jedności z Kościołem katolickim, powiedział: «moja wiara jest moim życiem»”.

Franciszek podkreślił, że katolickość Kościołów wschodnich niczego nie odbiera z ich szczególnej tożsamości, ale przeciwnie pozwala ją w pełni urzeczywistnić, chroniąc ją na przykład przed zamknięciem się w sobie bądź popadaniem w narodowe lub etniczne partykularyzmy. Papież nie omieszkał dodać, że partykularyzmy są zagrożeniem naszej cywilizacji, stają się populizmami, chcą rządzić i wszystko ujednolicać. Podkreślił, że w dzisiejszym świecie chrześcijanie muszą być promotorami dialogu i pojednania. Dlatego w relacjach z niekatolikami trzeba zabiegać o uzdrowienie ran z przeszłości, a także przezwyciężać uprzedzenia i podziały.

„Dogłębne przeżywanie waszych tradycji kościelnych prowadzi was do czerpania z tych samych źródeł duchowości, liturgii i teologii, co Kościoły prawosławne. To piękne, kiedy razem jest się świadkiem tak wielkich bogactw! Również na polu akademickim można rozwijać wspólne programy studiów i wymiany kulturalnej, włączając w to przede wszystkim młodych kapłanów, aby kształcili się z otwartą mentalnością. Przede wszystkim zaś pomagajmy sobie nawzajem żywić miłość względem wszystkich. Ona nie zna terytoriów kanonicznych i jurysdykcji. Bardzo mnie boli, kiedy widzę, również u katolików, walkę o jurysdykcję” - podkreślił Franciszek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Święty od zadań trudnych

2019-09-17 14:31

Oprac. ks. Mariusz Frukacz
Niedziela Ogólnopolska 38/2019, str. 20-21

Biuro prasowe OFMCap – krka

Ojciec Pio często powtarzał, że „modlitwa jest najlepszą bronią, jaką mamy, kluczem, który otwiera Serce Boga”.

Wciąż zadziwia świat. Jest świętym niezwykłym i jak się okazuje, bardzo skutecznym. Kiedy człowiekowi dotkniętemu cierpieniem wydaje się, że sytuacja jest beznadziejna, to Ojciec Pio – święty od zadań trudnych – interweniuje. O cudach za jego wstawiennictwem napisano już wiele. Ci, którzy ich doświadczyli, dzielą się nimi także na łamach „Głosu Ojca Pio” – czasopisma bliskiego Grupom Modlitwy Ojca Pio.

Młode małżeństwo

„Nasze życie wywróciło się do góry nogami” – wspomina Sylwia Kłysz, która podróżowała po Ameryce ze swoim narzeczonym, gdy okazało się, że mężczyzna ma nowotwór. „Podczas jednej z niedzielnych Mszy św. Piotr zasłabł, więc wyszliśmy na zewnątrz. Wówczas podeszła do nas pewna starsza pani. To od niej po raz pierwszy usłyszałam o Ojcu Pio. Powiedziała nam, abyśmy się do niego modlili, i tak zrobiliśmy. Codziennie wspólnie odmawialiśmy Nowennę do Najświętszego Serca Pana Jezusa zalecaną przez Ojca Pio. Piotr czuł się coraz lepiej, operacja się udała, naświetlania odniosły skutek. Niestety, rok później pojawił się drugi, zupełnie inny nowotwór. (...) Podczas długiego, uciążliwego leczenia zawierzyliśmy wszystko Bogu i prosiliśmy Ojca Pio o wstawiennictwo. Do naszej modlitwy przyłączyły się mama Piotra i moja siostra”. Modlitwy zostały wysłuchane. „(...) Wróciliśmy do Polski, wzięliśmy ślub. Ojciec Pio jest patronem naszego małżeństwa” – napisała Sylwia.

Przypadek Urszuli

Urszula Bremer nie należała do praktykujących katolików. Księdza znała z odwiedzin po kolędzie, do kościoła chodziła okazjonalnie. Jej ojciec był niepraktykujący, a mama studiowała Pismo Święte ze świadkami Jehowy. „Wychowywana byłam w oparciu o ich wiarę. Tylko u dziadka w Torzymiu na starym radiu stał obrazek z Ojcem Pio. Nie miałam pojęcia, kim była ta postać trzymająca biały krążek w podniesionych dłoniach, osłoniętych rękawiczkami bez palców. Przypuszczałam, że to ktoś ważny, gdyż inaczej wizerunek nie stałby na tak eksponowanym miejscu. Dopiero od babci się dowiedziałam, kim był ów kapłan, chociaż wtedy niewiele z tego zrozumiałam” – wspomina Urszula. Życie jej nie oszczędzało. Wcześnie owdowiała, została sama z trójką dzieci. „Stale szukałam sensu życia, błądziłam. Najmłodszy syn jeszcze nie umiał chodzić, a na dodatek zachorował na zapalenie opon mózgowych. Tego samego roku, w Wigilię, umarł mój ojciec. W niedługim czasie zmarły też dwie kuzynki, a po nich dwaj wujkowie i ciocia. Pogrzeby następowały jeden po drugim, a ja zaczęłam przejawiać pierwsze oznaki depresji. Pewnego razu sąsiadka mojej mamy przyniosła do przeczytania książeczkę. Na okładce dostrzegłam znajome zdjęcie sprzed lat – człowieka z uniesionymi dłońmi w wytartych rękawiczkach. Lektura miała pomóc mojej mamie powrócić do Kościoła, jednak ja pochwyciłam ową książeczkę, jakby to był skarb, na który tyle lat czekałam. W drodze powrotnej do domu czytałam ją z zapałem” – kontynuuje. Jej życie zdawało się uspokajać, zamieszkała z matką, która pomagała w opiece nad dziećmi. „Spokojne, harmonijne życie skończyło się niecałe pięć miesięcy później. Mama odbierała mojego syna ze szkoły. Kiedy przechodzili przez ulicę na zielonym świetle, zza zakrętu wyjechała ciężarówka. Mama zachowała przytomność umysłu i zdążyła odepchnąć dziecko, sama jednak zginęła pod kołami samochodu. (...)Dziesięć miesięcy po wypadku syn został ponownie potrącony przez samochód. Tego, co przechodziłam, nie da się opisać” – opowiada. Wtedy przypomniała sobie o książeczce. „Miałam ją przez cały ten czas. Zaczęłam czytać – jednym tchem, jakby od tego zależało moje życie, każdą linijkę po kilka razy. Nagle poczułam przedziwny, cudowny zapach, jakiego nie znałam, wprost anielski. Nie wiadomo, skąd pochodził. W domu poza mną i synem nie było nikogo. Zaczęłam się rozglądać, szukając źródła tej woni, gdy w końcu dotarło do mnie: to on, Ojciec Pio! Nie zostawił mnie samej. Wskazał mi drogę” – podkreśla.

Grupy Modlitwy

Szczególnym fenomenem są wciąż powstające w Polsce Grupy Modlitwy Ojca Pio. Pierwsze takie grupy powstały we Włoszech z inicjatywy samego Ojca Pio i w odpowiedzi na wezwanie Piusa XII do modlitwy. Z czasem zaczęto je zakładać także za granicą – w Polsce pierwsza powstała w Krakowie, w 1983 r., potem w Chełmie Lubelskim i Wrocławiu. Powstawaniu kolejnych grup sprzyjał rosnący kult Ojca Pio, zwłaszcza po jego beatyfikacji w 1999 r. i kanonizacji w 2002. W Polsce szczególnym miejscem kultu świętego z San Giovanni Rotondo są sanktuaria, m.in. na Przeprośnej Górce w Siedlcu k. Częstochowy i w Terliczce.

Z Maryją i Ojcem Pio czyścimy czyściec

Pod takim hasłem odbędzie się w jasnogórskim sanktuarium w nocy z 28 na 29 września br. czuwanie modlitewne Grup Modlitwy Ojca Pio.

Sam Ojciec Pio często zachęcał do żarliwej modlitwy za tych, którzy cierpią męki czyśćcowe: „Polecajmy tej drogiej Matce święte dusze w czyśćcu. Któż z nas nie ma tam swoich bliskich i kto wie, jak wielu z nich cierpi tam może – a nawet z pewnością – także przez nas... Prośmy Mamę, aby przyszła im z pomocą, łagodząc ich cierpienia i chłodząc dręczący ich płomień” – przypomina słowa świętego stygmatyka br. Mateusz Magiera, kapucyn.

Wszystkie świadectwa pochodzą z „Głosu Ojca Pio”

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież zachęcił uczestników szczytu klimatycznego ONZ do uczciwości, odpowiedzialności i odwagi

2019-09-23 18:57

st (KAI) / Watykan

Wokół trzech wartości moralnych: uczciwości, odpowiedzialności i odwagi skoncentrował swoje wideoprzesłanie papież Franciszek skierowane do uczestników nowojorskiego szczytu klimatycznego.

YouTube

Oto tekst papieskiego przesłania w tłumaczeniu na język polski:

Pozdrawiam uczestników szczytu ONZ w roku 2019 w sprawie działań na rzecz klimatu. Chciałbym podziękować sekretarzowi generalnemu Narodów Zjednoczonych, panu António Guterresowi, za zwołanie tego spotkania, a także za zwrócenie uwagi szefów państw i rządów - oraz całej społeczności międzynarodowej i światowej opinii publicznej - na jedno z najpoważniejszych i najbardziej niepokojących zjawisk naszych czasów: zmiany klimatyczne.

Jest to jedno z głównych wyzwań, z którymi musimy się zmierzyć i dlatego ludzkość jest wezwana do kultywowania trzech wielkich wartości moralnych: uczciwości, odpowiedzialności i odwagi.

Dzięki porozumieniu paryskiemu z 12 grudnia 2015 r. wspólnota międzynarodowa zdała sobie sprawę z pilności i potrzeby udzielenia wspólnej odpowiedzi na rzecz współpracy przy budowie naszego wspólnego domu. Jednak cztery lata po tym historycznym porozumieniu dostrzegamy, że zobowiązania podjęte przez państwa są nadal bardzo „płynne” i dalekie od osiągnięcia wyznaczonych celów.

Oprócz wielu inicjatyw, nie tylko rządów, ale całego społeczeństwa obywatelskiego, należy postawić sobie pytanie, czy istnieje rzeczywista wola polityczna, aby przeznaczyć więcej zasobów ludzkich, finansowych i technologicznych, żeby złagodzić negatywne skutki zmian klimatu i pomóc społecznościom najuboższym i bezbronnym, które najbardziej cierpią z tego powodu.

Nawet jeśli sytuacja nie jest dobra, a planeta cierpi, okno szansy jest nadal otwarte. Nadal. Jeszcze możemy coś uczynić. Nie pozwólmy zmarnować tej szansy. Podejmijmy ją dzięki naszemu zaangażowaniu w kultywowanie integralnego rozwoju człowieka, aby zapewnić lepsze życie przyszłym pokoleniom. Przyszłość należy do nich, a nie do nas. „Gdy ludzkość okresu postindustrialnego zostanie zapamiętana być może jako jedna z najbardziej nieodpowiedzialnych w dziejach, to ufajmy, że ludzkość początków XXI wieku zostanie zapamiętana z tego powodu, że wielkodusznie podjęła swoje poważne obowiązki” („Laudato si’”, 165).

Z uczciwością, odpowiedzialnością i odwagą musimy oddać naszą inteligencję „w służbę innego rodzaju postępu, zdrowszego, bardziej ludzkiego, bardziej społecznego i bardziej integralnego" („Laudato si’”, 112), który byłby w stanie podporządkować gospodarkę służbie osobie ludzkiej, budowaniu pokoju i ochrony środowiska.

Problem zmian klimatycznych jest związany z kwestiami etyki, słuszności i sprawiedliwości społecznej. Obecna sytuacja degradacji środowiska jest związana z etyczną i społeczną degradacją człowieka, jak tego doświadczamy każdego dnia. A to zmusza nas do refleksji nad znaczeniem naszych wzorców konsumpcji i produkcji a także procesami edukacji i świadomości, aby uczynić je zgodne z godnością człowieka. Stoimy w obliczu „wyzwania cywilizacyjnego” na rzecz dobra wspólnego. I jest to jasne, ponieważ jest również jasne, że istnieje wiele rozwiązań, które są w zasięgu każdego, jeśli przyjmiemy na poziomie osobistym i społecznym styl życia, który urzeczywistniałby uczciwość, odwagę i odpowiedzialność.

Chciałbym, aby te trzy kluczowe słowa: uczciwość, odwaga i odpowiedzialność zajęły centralne miejsce w waszej pracy dziś i jutro, którym towarzyszyć będę stąd najlepszymi życzeniami i modlitwą. Dziękuję bardzo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem