Reklama

Duchowość

Międzynarodowy Zjazd Animatorów w Tarnowie

[ TEMATY ]

spotkania małżeńskie

Piotr Jaskólski

Ruch „Spotkania Małżeńskie” jest stowarzyszeniem osób świeckich w Kościele katolickim, posiadającym swój Statut i zatwierdzonym przez Stolicę Apostolską.

W Polsce, pod względem organizacyjnym, tworzą go Ośrodki diecezjalne.

Jest to ruch rekolekcyjny proponujący małżeństwom a także osobom przygotowywującym się do małżeństwa, dialog jako drogę lepszego wzajemnego poznania i porozumienia. W obecnej sytuacji małżeństw, często skonfliktowanych a nawet będących w kryzysie, dialog ten jest coraz częściej drogą odnowienia a nawet odbudowania miłości.

Reklama

Charyzmatem Ruchu jest dialog prowadzący do ponownego, autentycznego spotkania małżonków w obecności Chrystusa, dialog rozpoznawany i przyjmowany jako dar Boży.

Formacja Spotkań Małżeńskich ma charakter ciągły i obejmuje kolejne fazy związku dwojga ludzi.

Podstawową formą naszej pracy z małżeństwami jest tzw. Weekend małżeński – rekolekcje o charakterze zamkniętym, trwające od piątku wieczorem do niedzielnego popołudnia.

Reklama

Są prowadzone przez trzy małżeństwa animatorów naszego Ruchu oraz kapłana/zakonnika, który również jest animatorem. Rekolekcje te mają na celu lepsze poznanie samego siebie, pełniejsze wzajemne rozumienie się męża i żony oraz głębsze doświadczenie sakramentalnego wymiaru ich związku. Dokonuje się to przez proponowanie małżeństwom takiej formy dialogu, który w trudnych sytuacjach pomoże również rozwiązywać konflikty i wychodzić z kryzysów. W trakcie rekolekcji staramy się akcentować i przekazywać fundamentalne zasady dialogu:

- pierwszeństwo słuchania przed mówieniem

- pierwszeństwo dzielenia się przed dyskutowaniem

- pierwszeństwo rozumienia przed ocenianiem

- a nade wszystko przebaczanie.

Dialog uczestników powinien prowadzić do zwiększenia wzajemnej akceptacji, zaufania i zrozumienia intencji współmałżonka. Jesteśmy przekonani, że odnowa naturalnych więzi małżonków sprzyja odnowieniu ich więzi w wymiarze nadprzyrodzonym. Metoda prowadzenia weekendu jest oparta głównie na własnym świadectwie codziennego życia animatorów, ale w pewnym stopniu odwołuje się też zarówno do osiągnięć współczesnej psychologii, głównie z zakresu podstaw komunikacji interpersonalnej, potrzeb psychicznych, temperamentów i osobowości, jak i do nauki Kościoła.

Parom narzeczeńskim proponujemy cykle dziewięciu Wieczorów dla Zakochanych, których podstawowym celem jest doprowadzenie do rzeczywistego wzajemnego poznania, aby nie budować wspólnej przyszłości na uczuciach, wyobrażeniach i oczekiwaniach. Jest to jednak nie tylko droga poznania, ale również weryfikacji decyzji o małżeństwie. Ponieważ jest to dość wymagająca i czasochłonna forma przygotowania, dla osób, które z różnych względów nie mogą w tego typu rekolekcjach uczestniczyć jest proponowana skrócona forma weekendowa – Rekolekcje dla narzeczonych, na wzór Weekendu małżeńskiego. Z zachowaniem pewnych dodatkowych warunków, obydwie te formy stanowią alternatywę do tradycyjnego kursu przedmałżeńskiego.

W celu pogłębienia relacji małżonkowie mogą kontynuować praktykę dialogu podczas Rekolekcji pogłębiających, które prowadzimy w czterech niezależnych, ale powiązanych ze sobą częściach – weekendach. W trzech uwzględnione są różne aspekty relacji międzyludzkich, a czwarty prowadzony jest w odniesieniu do Pana Boga i ma na celu budowanie głębszej więzi z Nim.

Rekolekcje podstawowe, mające zdecydowanie warsztatowy charakter, zwykle są przez uczestników bardzo głęboko przeżywane, ale mamy świadomość, że jest to tylko iskra, która może zakończyć się przysłowiowym słomianym ogniem. Aby poprawa relacji miała charakter trwałego procesu, proponujemy Spotkania poweekendowe ogólne – dla wszystkich chętnych (przeważnie z określonego terenu) oraz regularne, zwykle comiesięczne, kilkugodzinne Spotkania w „małych grupach” (takich o niewielkim, w miarę ustabilizowanym, składzie uczestników).

Z innych form naszej pracy na szczególną uwagę zasługują Rekolekcje dla związków niesakramentalnych, powstałe w odpowiedzi na znaczny wzrost liczby takich par, oraz wyraźnie deklarowane przez nie poczucie izolacji i wyobcowania a nawet niechęci w Kościele. Znajdują się oni w trudnej, często wymuszonej i niezawinionej przez nich sytuacji, a czasami są wręcz dramatycznie skrzywdzeni przez swoich sakramentalnych małżonków.

Organizujemy również letnie Turnusy wakacyjne, zwykle w atrakcyjnych turystycznie rejonach kraju, mające charakter zbliżony do oazowego czyli tzw. Wakacji z Bogiem. Są one przeznaczone dla całych rodzin.

Spotkania Małżeńskie stanowią część szeroko pojętej pracy duszpasterskiej Kościoła katolickiego wśród rodzin.

W początkowym okresie korzystaliśmy z pewnych doświadczeń podobnego ruchu w Europie zachodniej, ale dość szybko wypracowaliśmy swoje własne metody pracy, rozwinęliśmy wiele własnych form działalności i teraz tworzymy odrębny ruch polski. Z czasem przekroczył on granice, stał ruchem międzynarodowym i działa również w Europie środkowo-wschodniej – na terenie Ukrainy (zarówno w tamtejszym kościele katolickim, jak i w ramach Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej), Białorusi, Rosji, Litwy, Łotwy i Mołdawii oraz wśród Polonii w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Niemczech i USA. Powstały też analogiczne stowarzyszenia w obrębie Cerkwi prawosławnej, a więc nasza działalność zapisuje się także na polu ekumenicznym.

Już niedługo, w dniach 08-10 września tego roku w Tarnowie, na terenie Wyższego Seminarium Duchownego odbędzie się kolejny, Międzynarodowy Zjazd Animatorów Spotkań Małżeńskich. Weźmie w nim udział ok. 360 osób – animatorów Ruchu z ww. krajów, w tym także grupa przedstawicieli Cerkwi Prawosławnej z Sankt Petersburga i Jekaterynburga. Zjazdy takie – krajowe i międzynarodowe, odbywają się cyklicznie w różnych ośrodkach diecezjalnych kraju i za granicą. W Tarnowie Zjazd będzie się odbywał po raz pierwszy.

Wszystkie Zjazdy mają charakter roboczy. Ich celem jest pogłębienie formacji i duchowości uczestników, wymiana informacji pomiędzy ośrodkami w kraju i za granicą oraz wyznaczanie kierunków dalszego działania Ruchu.

Ogólnopolska strona Spotkań Małżeńskich: www.spotkaniamalzenskie.pl

2017-08-29 06:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Narzędzie na wyzwania naszych czasów

Wydaje się, że nowy protokół będzie dobrym i efektywnym narzędziem w rękach duszpasterzy. Jest on bardziej precyzyjny, niektóre pytania formułuje jaśniej niż protokół używany do tej pory – mówi ks. Rafał Szwaja.

Kamil Krasowski: Jak obecnie w Kościele wygląda przygotowanie narzeczonych pragnących zawrzeć sakrament małżeństwa?

Ks. Rafał Szwaja: W Polsce, aktualnym dokumentem regulującym proces przygotowania wiernych do ślubu jest instrukcja wydana przez Konferencję Episkopatu Polski w 1989 r. „O przygotowaniu do zawarcia małżeństwa w Kościele Katolickim”. Normy te dzielą proces przygotowania do małżeństwa na 3 etapy: przygotowanie dalsze (proces kształtowania człowieka od dzieciństwa przez doświadczenie życia w rodzinie, katechezę etc.), bliższe (obejmuje tzw. katechizację przedmałżeńską) i bezpośrednie, którym jest zbadanie stanu wolnego nupturientów, braku przeszkód i braku wad zgody, spisanie protokołu i rozmowę duszpasterską przeprowadzoną przez duszpasterza z narzeczonymi.

W tym roku osoby pragnące zawrzeć sakramentalny związek małżeński czeka już jednak inna formuła przygotowań. Na czym polegają istotne zmiany w tej kwestii zawarte w „Dekrecie ogólnym o przeprowadzaniu rozmów kanoniczno-duszpasterskich z narzeczonymi przed zawarciem małżeństwa kanonicznego” ogłoszonym pod koniec listopada ub.r. przez Konferencję Episkopatu Polski i od kiedy będą one oficjalne obowiązywać?


Rzeczywiście, Konferencja Episkopatu Polski przygotowała nowe normy, zatwierdzone przez Stolicę Apostolską, dotyczące ostatniej fazy przygotowań do ślubu, a więc tzw. przygotowania bezpośredniego. „Dekret ogólny” (nie dajmy się zwieść nazwie – w istocie to kompletna i drobiazgowa instrukcja) wchodzi w życie 1 czerwca br. – a zatem wszystkie rozmowy kanoniczno-duszpasterskie z narzeczonymi przeprowadzane przez duszpasterzy po 1 czerwca będą się już dokonywać w oparciu o te normy. Czy są one aż tak rewolucyjne? Nie taki był zapewne zamysł prawodawcy. Chodziło raczej o dostosowanie sposobu przeprowadzania tzw. badania przedślubnego narzeczonych do rzeczywistości, która na przestrzeni ostatnich lat bardzo się zmieniła i wciąż się dynamicznie zmienia: mamy bardzo dużą ilość rozwodów cywilnych, osób żyjących bez związków czy wielokrotnie zmieniających partnerów, większą ilość związków zawieranych z niekatolikami czy osobami nieochrzczonymi, niemała jest także liczba kościelnych wyroków orzekających nieważność zawieranych małżeństw. Chodziło zatem o to, by dać duszpasterzom narzędzie adekwatne do wyzwań naszych czasów.
Nowości, które zawiera „Dekret ogólny” to m.in. wprowadzenie zasady rozpoczynania sporządzania protokołu z narzeczonymi od wspólnej modlitwy i złożenia przez nupturientów przysięgi prawdomówności, jednoznaczne określenie parafii, w której winien być spisany protokół przedślubny, nałożenie na duszpasterza wypisującego tzw. pełną metrykę chrztu dla celów matrymonialnych, obowiązku odnotowania tego faktu w księdze chrztów, jasne wyartykułowanie zakazu celebrowania sakramentu małżeństwa w czasie Mszy św. w przypadku tzw. małżeństw różnej religii (tzn. zawieranych z osobą nieochrzczoną czy katechumenem), wyraźne podkreślenie konieczności zbadania tzw. obowiązków naturalnych, wynikających z poprzednich związków nupturientów oraz konieczności dokładnego stwierdzenia stanu wolnego przy małżeństwach zawieranych z akatolikami i osobami nieochrzczonymi. Nowością jest także zaktualizowany protokół przedślubny.

Co zawiera nowy protokół przedślubny?

Nowy protokół zawiera m.in. rotę przysięgi, którą składają narzeczeni przed rozpoczęciem spisywania protokołu, zawiera rubrykę, w której należy odnotować nie tylko zawierane przez nupturientów do tej pory związki małżeńskie, lecz także ich poprzednie związki konkubenckie. W protokole znajduje się też m.in. pytanie adresowane do narzeczonego obrządku wschodniego, dotyczące przeszkody pokrewieństwa duchowego czy możliwości tzw. ujednolicenia obrządku nupturientów przy małżeństwie różnoobrządkowym. Novum jest pytanie, które zadaje się narzeczonym odnośnie do tego, czy dostrzegają u drugiej strony jakieś zachowania i cechy, które rodzą obawy o powodzenie małżeństwa.

Czym są podyktowane owe zmiany i jaki jest główny cel ich wprowadzenia?

Jak już wspomniałem, celem wprowadzanych zmian jest pomoc duszpasterzom w pewnym określeniu stanu wolnego stron i ich kanonicznej zdolności do zawarcia małżeństwa w czasach, w których rzeczywistość staje się coraz bardziej złożona. Szczególny nacisk prawodawca kładzie na przygotowanie bezpośrednie małżeństw mieszanych i różnej religii, mając świadomość, że w tego rodzaju związkach niejednokrotnie dużo trudniejszym jest ustalenie stanu wolnego strony niekatolickiej czy nieochrzczonej.

Jak Ksiądz ocenia nowy protokół z perspektywy swojego dotychczasowego doświadczenia przygotowywania par do sakramentu małżeństwa?


Wydaje się, że nowy protokół będzie dobrym i efektywnym narzędziem w rękach duszpasterzy. Jest on bardziej precyzyjny, niektóre pytania formułuje jaśniej niż protokół używany do tej pory – choćby kwestię dotyczącą wykluczenia nierozerwalności małżeństwa, co docenią zapewne zarówno duszpasterze, jak i nupturienci.
Co istotne, wraz z nowym protokołem duszpasterze otrzymują pełen zestaw formularzy przydatnych – a niekiedy i niezbędnych – w procesie przeprowadzania rozmów kanoniczno-duszpasterskich z narzeczonymi i prowadzenia korespondencji z kurią w fazie bezpośredniego przygotowania wiernych do małżeństwa.

Ks. Rafał Szwaja – prezbiter diecezji zielonogórsko-gorzowskiej; licencjat prawa kanonicznego; proboszcz parafii Matki Bożej Ostrobramskiej w Zielonej Górze i sędzia w Sądzie Biskupim w Gorzowie.

CZYTAJ DALEJ

Trzeci dzień Nowenny do Matki Bożej Szkaplerznej

2020-07-09 07:59

[ TEMATY ]

nowenna

szkaplerz

Matka Boża Szkaplerzna

ks. Łukasz Romańczuk

16 lipca br. figurze Matki Bożej Szkaplerznej w Głębowicach zostanie nałożony szkaplerz.

9 lipca - trzeci dzień Nowenny do Matki Bożej Szkaplerznej.

Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej (na rozpoczęcie nowenny)

O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędow­niczko Szkaplerza świętego, Matko Boga! Oto ja, Two­je dziecko, wznoszę do Ciebie błagalnie ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza świętego, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.

Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich po­trzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wie­ków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko strapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz moje cierpienia, ulecz, uspokój mą duszę, o Matko pełna litości! Ja zaś wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na Twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.

Dzień trzeci — 9 lipca

„Matka nigdy nie odchodzi — ani od kołyski, ani z Kalwarii, ani od grobu swojego dziecka".

Stefan kard. Wyszyński

Maryjo, Mistrzyni Karmelu i Matko nasza, prze­pełniona dobrocią dla nas, która raczyłaś przyjąć ofia­ry złożone Ci przez synów Twego zakonu, błagamy Cię, o Pani nasza, przemień nasze dusze w świątynie Boga żywego, aby przyozdobione kwiatami cnót i do­brych uczynków mogły godnie przyjąć Boski Maje­stat; abyśmy wielbiąc i miłując Boga, mogli wiernie Mu służyć i nigdy naszych świątyń duszy nie skalać grzesznym przywiązaniem do stworzeń.

O Matko! Tyle w nas słabości, tyle nędz i mroków! Ty możesz umocnić nasze dusze i serca. Zawierzamy Ci całkowicie. Amen.

Ojcze nasz...Zdrowaś Maryjo...Chwała Ojcu...

CZYTAJ DALEJ

Pożegnamy kapłana sługę

2020-07-09 22:05

[ TEMATY ]

archidiecezja częstochowska

Msza św. żałobna

ks. kan. dr Jan Sambor

Beata Pieczykura/Niedziela

– Pożegnamy kapłana sługę, sługę Boga, wychowawcę kapłanów, pasterza, Jezus go powołał. Niech Matka Boga, Matka Kapłanów, prowadzi Cię do Wiecznego Kapłana Jezusa Chrystusa – mówił arcybiskup senior Stanisław Nowak podczas Mszy św. żałobnej.

Ks. kan. dr Jan Sambor, emerytowany proboszcz parafii św. Judy Tadeusza w Częstochowie, prefekt i dyrektor administracyjny Wyższego Seminarium Duchownego, prorektor Wyższego Instytutu Teologicznego im. Stolicy Mądrości w Częstochowie, wykładowca katolickiej nauki społecznej, zmarł nagle 7 lipca 2020 r. w wieku 74 lat, w 43. roku kapłaństwa.

9 lipca Mszy św. żałobnej w kościele św. Wojciecha Biskupa Męczennika w Częstochowie przewodniczył arcybiskup senior Stanisław Nowak. Licznie zgromadzeni (kapłani różnych stopni i godności z całej archidiecezji częstochowskiej, siostry zakonne i wierni świeccy) modlili się o życie wieczne dla śp. ks. kan. dr. Jana Sambora oraz ks. prof. Jana Związka i dziękowali za życie, służbę Bogu, diecezji maryjnej i ludziom.

W homilii abp Nowak powiedział, że „w majestacie śmierci jest głos Boga” i podkreślił: –Śmierć boli i ma coś z tragedii, jest wydarzeniem brutalnym, ale wierzymy, że została przezwyciężona. Choć serca płaczą na pogrzebie, to wiemy, że śmierć została utopiona w śmierci Boga Człowieka i zanurzona w Jego zmartwychwstaniu. Dlatego pocieszamy się słowem Bożym. Kaznodzieja przypomniał wiernym, jak ważna jest modlitwa za kapłanów. W tym duchu powiedział: – Jak umiera kapłan cierpimy, bo tak potrzeba nam kapłanów. Jak umiera kapłan, nasze serce płacze i dziękujemy.

Ksiądz Arcybiskup przypomniał, że ks. kan. dr Jan Sambor urodził się w Borusowej (w diecezji tarnowskiej). Ukończył technikum rolnicze. Usłyszał głos Pana i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego diecezji częstochowskiej w Krakowie. Po święceniach kapłanskich  przez 6 lat był wikariuszem w parafii w Żarkach-Letnisko. Potem został prefektem i dyrektorem administracyjnym Wyższego Seminarium Duchownego. Likwidował seminarium częstochowskie w Krakowie i kształtował seminarium w Częstochowie. Był prorektorem Wyższego Instytutu Teologicznego im. Stolicy Mądrości w Częstochowie, wykładowcą katolickiej nauki społecznej. Był kanonikiem kapituły zawierciańsko-żareckiej. W 2007 r. został proboszczem parafii św. Judy Tadeusza w Częstochowie, dziekanem dekanatu św. Józefa. W 2019 r. przeszedł na emeryturę i posługiwał w parafii św. Wojciecha w Częstochowie. Zmarł nagle 7 lipca 2020 r. w Maluszynie.

10 lipca eksporcie w kościele św. Judy Tadeusza Apostoła w Częstochowie będzie przewodniczył biskup senior Antoni Długosz. Tego samego dnia o godz. 16 Mszy św. pogrzebowej w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Borusowej (diecezja tarnowska) będzie przewodniczył bp Andrzej Przybylski. Po Eucharystii ciało zmarłego Kapłana zostanie złożone na miejscowym cmentarzu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję