Reklama

Gdańsk: pogrzeb ks. inf. Stanisława Bogdanowicza

2017-10-29 06:29

ks. kl / Gdańsk / KAI

Mateusz Wyrwich

W Gdańsku pożegnano dziś śp. ks. infułata Stanisława Bogdanowicza, wieloletniego proboszcza bazyliki Mariackiej. Mszy świętej pogrzebowej przewodniczył w tej świątyni metropolita gdański abp Sławoj Leszek Głódź. Ks. Stanisław Bogdanowicz zmarł 20 października w wieku 77 lat.

Wraz z metropolitą gdańskim Eucharystię koncelebrowali: arcybiskup Mirosław Adamczyk – nuncjusz apostolski w Panamie, biskup pelpliński Ryszard Kasyna oraz biskup Wiesław Szlachetka i biskup Zbigniew Zieliński. Obecnych było ponad stu kapłanów, przedstawiciele władz, województwa i samorządu, senatorowie i parlamentarzyści oraz licznie zgromadzeni wierni.

"W naszej pamięci zapisał się jako oddany ojczyźnie, niestrudzony w pracy żarliwy patriota, który nie ugiął się pod komunistycznym jarzmem" napisał prezydent Andrzej Duda w liście odczytanym na początku liturgii. Prezydent odznaczył także pośmiertnie ks. Bogdanowicza Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. Został on przyznany, jak czytamy w prezydenckim postanowieniu, „za wybitne zasługi dla kościoła katolickiego w Polsce oraz zachowanie dziedzictwa narodowego, pracę duszpasterską i społeczną na rzecz środowisk kombatanckich”.

List do zgromadzonych na uroczystościach pogrzebowych skierowała także premier Beata Szydło, która przypomniała, że Zmarły był oparciem dla prześladowanych ludzi Solidarności. "Polski Kościół, polskie życie społeczne, przede wszystkim Gdańsk, tracą dziś wybitnego kapłana oddanego Kościołowi, swemu miastu i Polsce" - napisała szefowa rządu.

Reklama

Arcybiskup Głódź mówił w homilii, że rodzina, w której wychowywał się ks. Stanisław była jedną z tysięcy polskich rodzin, które zmuszone zostały do opuszczenia najbliższej sercu ojczystej ziemi – Wileńszczyzny. "Tam, w rodzinnym domu tkwiły korzenie Jego pobożności, wzorowej uczciwości, sumienności, obowiązkowości i umiłowania Kościoła i Ojczyzny" – podkreślił. Metropolita gdański zwrócił uwagę, że ks. Bogdanowicz żywił szczególną pobożność maryjną, którą zakotwiczał w ostrobramskim wizerunku Matki Miłosierdzia.

Jako jedną z wielu zasług Zmarłego, abp Głódź wymienił pragnienie upamiętnienia ofiar katastrofy smoleńskiej. Przypomniał, że w Bazylice Mariackiej, której ks. Bogdanowicz był proboszczem stanął pomnik utrwalający pamięć i imiona wszystkich ofiar tragicznego lotu.

Przypominając poszczególne etapy życia ks. Bogdanowicza, metropolita gdański podkreślił, że 55 lat kapłaństwa Księdza Infułata upłynęło w wierności Chrystusowi i Kościołowi. Wskazał, że inicjował on wiele działań o wymiarze stricte religijnym, formacyjnym, charytatywnym, społecznym.

W swojej homilii abp Głódź wspomniał m.in., że w okresie stanu wojennego ks. Bogdanowicz wspierał represjonowanych nauczycieli, udzielając pomocy duchowej i materialnej. Będąc zaś duszpasterzem nauczycieli współpracował przy organizacji spotkań edukacyjnych w auli Seminarium Duchownego w Gdańsku. Spotkania te pozwoliły bardzo licznej grupie nauczycieli odnajdować się w trudnych realiach lat 90. oraz rozwijać ich kompetencje duchowe i intelektualne – stwierdził.

Jako kolejną ważną zasługę księdza infułata abp Głódź wymienił jego wieloletnie, uparte starania, aby do wnętrza Bazyliki Mariackiej wróciły dzieła sztuki, które po wojnie zostały rozparcelowane po różnych muzeach. Zaznaczył, że wiele z tych działań zakończyło się powodzeniem oraz, że zadaniem następców ks. Bogdanowicza a także włodarzy miasta jest kontynuowanie starań o to, "aby to, co gdańskie wróciło do Gdańska".

Wskazując na patriotyzm i miłość ojczyzny, którą cechował się zmarły kapłan, hierarcha powiedział: "Żegnamy dziś kapłana – syna polskiej ojczyzny. Jednego z tych kapłanów – a imion ich wiele – którzy w trudnych powojennych latach, w epoce komunistycznego zniewalania, nie szczędzili trudu dla umacniania katolickiej tożsamości i ducha wolności".

Abp Głódź przypomniał, że ks. Bogdanowicz wcześnie poznał smak więziennego chleba, bowiem aresztowany w czasie obchodów milenijnych 1966 roku, więziony był w Lublinie i w Warszawie na Rakowieckiej. Nie mógł też wyjechać na rzymskie studia, bo odmówiono mu paszportu. Natomiast w latach 70. zasłynął w Gdańsku odprawianiem Mszy św., w intencji Ojczyzny w zakazane, wykreślone z kalendarza święta: 3 maja, 15 sierpnia, 11 listopada.

Podczas Mszy świętej wartę pełnili żołnierze Marynarki Wojennej i harcerze. Liturgię uświetniła Cappella Gedanensis - zespół wokalno - instrumentalny kultywujący wielowiekową tradycję i rozsławiający Gdańsk na całym świecie oraz Orkiestra Morskiego Oddziału Straży Granicznej.

Po Mszy św. trumnę z ciałem ks. Stanisława Bogdanowicza złożono w krypcie w Krypcie Kapłanów Archidiecezji Gdańskiej w bazylice mariackiej.

Ksiądz infułat Stanisław Bogdanowicz urodził się 6 listopada 1939 r. w Żwiryni na ziemi wileńskiej. Do 1945 r. mieszkał z całą rodziną w miejscu urodzenia, natomiast po wkroczeniu wojsk sowieckich wyjechał do Gdańska. Tu zdał maturę w 1957 r. a następnie wstąpił do Gdańskiego Seminarium Duchownego. Święcenia kapłańskie przyjął 29 czerwca 1962 r.

Po święceniach przez dwa lata pracował w parafii pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Pruszczu Gdańskim, a następnie ukończył studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim z zakresu pedagogiki i katechetyki oraz otrzymał licencjat z teologii. Podczas studiów w Lublinie, w 1966 r. został aresztowany za „rozpowszechnianie fałszywych wiadomości” (po zarekwirowaniu przez władze kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej) i osadzony w aresztach śledczych w Lublinie i Warszawie-Mokotowie, gdzie jako wróg tzw. władzy ludowej zaznał wielu upokorzeń. W tymże roku został skazany wyrokiem Sądu Powiatowego w Lublinie na 10 miesięcy więzienia w zawieszeniu na 2 lata.

Po powrocie ze studiów w 1969 r. został mianowany rektorem kościoła pw. Najświętszej Maryi Panny i św. Andrzeja Boboli w Sopocie. Podjął jednocześnie wykłady z pedagogiki i katechetyki w Gdańskim Seminarium Duchownym (1971-2002). Następnie był proboszczem Parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Gdańsku (1975-1978). Został przez biskupa Lecha Kaczmarka mianowany diecezjalnym referentem ds. turystyki (1974), wizytatorem nauki religii (1975) i diecezjalnym referentem duszpasterstwa wychowawców i nauczycieli (1977-2001).

W 1979 r. otrzymał nominację na proboszcza Parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i od samego początku czynił starania, aby odzyskać utracone zabytki oraz przywrócić świetność tej świątyni. W 1991 r. został też rektorem kościoła pw. Św. Jana w Gdańsku i przez wiele lat dokładał starań, aby należycie zabezpieczyć obiekt. Przyczyniał się do jego odbudowy i przywrócenia w nim kultu religijnego.

W 1995 r. został mianowany archidiecezjalnym moderatorem Akcji Katolickiej (1995-2001), w 1997 r. dziekanem Dekanatu Gdańsk-Śródmieście (1997-2002), a w 2001 r. członkiem Komisji Głównej III Synodu Gdańskiego i Instytutu Stałej Formacji Kapłańskiej. Ukoronowaniem dotychczasowego wysiłku i zasług księdza prałata Stanisława Bogdanowicza było przyznanie mu w 1996 r. tytułu protonotariusza apostolskiego (infułata).

Został uhonorowany licznymi nagrodami i odznaczeniami kościelnymi oraz państwowymi, m.in. Nagrodą im. Brata Alberta (1981), przyznanym przez Radę Miasta Gdańska Medalem Świętego Wojciecha i Księcia Mściwoja II (2001) za całokształt dokonań związanych z popularyzacją dziejów Gdańska, szczególnie gdańskiego Kościoła i podejmowanych działań na rzecz ocalenia gdańskich zabytków oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2008). W 2004 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Gdańska.

W 2008 r. został przez księdza arcybiskupa Sławoja Leszka Głódzia mianowany wikariuszem generalnym archidiecezji gdańskiej i członkiem Komisji ds. Sztuki i Budownictwa Sakralnego Archidiecezji Gdańskiej. W 2014 r., po 35 latach proboszczowskiej pracy przeszedł na emeryturę.

Był autorem kilkudziesięciu opracowań historycznych, książek poświęconych architekturze i dziejom gdańskich kościołów (w tym bazyliki Mariackiej), artykułów publikowanych w prasie katolickiej i bajek dla dzieci. Do najważniejszych pozycji należą m.in. monografia „Kościół Gdański pod rządami komunizmu 1945–1984” oraz monografie poświęcone sylwetkom biskupów gdańskich.

Piastował ponadto funkcję kapelana Stowarzyszenia „Godność” zrzeszającego więźniów politycznych PRL.

Tagi:
pogrzeb

Reklama

Wezwany z drogi

2019-12-04 07:37

Abp Adam Szal
Edycja przemyska 49/2019, str. IV

W listopadowy zmierzch śp. ks. Stanisław Wawrzkowicz szedł torować drogę tym, którzy oczekują na wejście na trakt niebieski w czyśćcu. Na przejściu dla pieszych stanął Jego anioł stróż z orędziem, że pora ruszyć w inną drogę – drogę do Pana. Uroczystościom eksporty przewodniczył bp Stanisław Jamrozek. Następnego dnia odbył się pogrzeb. Koncelebrowanej Mszy św. przewodniczył metropolita przemyski abp Adam Szal. Homilię wygłosił ks. Józef Lizak

Archiwum parafii
Ks. Stanisław Wawrzkowicz 1938-2019

Jesień to piękny czas, choć bardzo trudny. Piękny dlatego, że jest to moment, kiedy zbieramy plony, owoce pracy ogrodników, sadowników, rolników. Wychodzimy na pole po to, aby zbierać zboże, aby zbierać plony innych roślin, które posłużą na następny zasiew, a także na to, by być pokarmem dla ludzi i dla zwierząt. Jest to trudny czas, bo doświadczamy pewnego przemijania. W naszym polskim klimacie rośliny jakby obumierają po to, aby na wiosnę na nowo rozpocząć życie. Coś podobnego ma miejsce w życiu człowieka. Jest czas, kiedy wzrastamy, dojrzewamy, kształcimy się, a Kohelet mówi, że jest także czas przemijania, kiedy przechodzimy na tamten świat. W perspektywie naszej chrześcijańskiej wiary jest to okres, kiedy niczym ziarno wrzucone w ziemię przygotowujemy się do nowego życia. To przygotowanie się do nowego życia trwa przez całe życie doczesne, które jest tak ważne.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kiedy obowiązuje post?

Ks. Ryszard Kamiński
Edycja płocka 9/2003

Bożena Sztajner

Moi rodzice opowiadali mi, że kiedyś w okresie Wielkiego Postu wypalano nawet garnki, żeby nie została w nich ani odrobina tłuszczu. Dziś praktyka postu w Kościele jakby złagodniała. Przykazanie kościelne mówi o czasach pokuty, ale pozostaje problem, jak rozumieć te "czasy pokuty". Czy 19 marca, w czasie Wielkiego Postu, można zawrzeć sakrament małżeństwa z weselem? Czy w piątek można iść na dyskotekę? Czy w Adwencie można się bawić? Czy post nadal obowiązuje w Kościele?

Czwarte przykazanie kościelne, które dotyczy tych spraw, brzmi: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach". Wydaje się, że najważniejszym wyrażeniem w tak sformułowanym przykazaniu jest słowo "pokuta". Katechizm Kościoła Katolickiego precyzuje, że chodzi tutaj o pokutę wewnętrzną, która polega na nawróceniu serca, przemianie postaw, radykalnej zmianie całego życia na lepsze. To jest podstawowa, prawdziwa wartość pokuty, jej sedno. Takiej pokuty oczekuje od chrześcijanina Pan Bóg i Kościół. Chrześcijanie są zobowiązani do jej praktykowania cały czas. Ponieważ jednak różnie z tym bywa w ciągu kolejnych dni i miesięcy, Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, gdy koniecznie należy praktykować czyny pokutne, które wspomagają nawrócenie serca.
Jakie są te czyny pokutne? Wykładnia do omawianego przykazania podana przez Sekretarza Generalnego Episkopatu Polski wylicza: "modlitwa, uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez wierniejsze pełnienie obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post". Czas zaś pokuty, określony przez czwarte przykazanie, to poszczególne piątki całego roku i Wielki Post. We wszystkie piątki całego roku oraz w Środę Popielcową i Wigilię Bożego Narodzenia (o ile nie przypada wtedy IV niedziela Adwentu), obowiązuje chrześcijanina powstrzymanie się od spożywania pokarmów mięsnych, gdy ukończył on 14 rok życia. Zaleca się jednak, aby także młodsze osoby wprowadzać do tej praktyki, nie czekając aż osiągną one 14 lat. Warto jeszcze dodać, że według Konstytucji Apostolskiej Paenitemini zakaz spożywania pokarmów mięsnych nie oznacza zakazu spożywania nabiału i jaj oraz przyprawiania potraw tłuszczami zwierzęcymi.
Prymas Polski (to także ważne) udzielił dyspensy od obowiązku powstrzymania się od potraw mięsnych w piątki wszystkim, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, gdzie nie są przestrzegane przepisy postne, a także takim osobom, które nie mają możności wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia. Dyspensa ta nie dotyczy jednak Wielkiego Piątku, Środy Popielcowej i Wigilii Bożego Narodzenia. Zatem w te trzy dni obowiązuje w każdych okolicznościach powstrzymanie się od spożywania potraw przyrządzonych z mięsa.
Po wyjaśnieniu wymagań IV przykazania kościelnego w odniesieniu do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych, zwróćmy uwagę na "nakazane posty" w tym przykazaniu. Post może być jakościowy i ilościowy. Ten pierwszy dotyczy niespożywania określonych pokarmów, np. mięsa. Ilościowy zaś polega, według wyżej wspomnianej Konstytucji Apostolskiej, na spożyciu jednego posiłku dziennie do syta i dopuszcza możliwość przyjęcia "trochę pokarmu rano i wieczorem". Taki post obowiązuje wszystkich wiernych między 18 a 60 rokiem życia w Środę Popielcową i w Wielki Piątek. Należy tutaj powtórzyć wcześniej napisane słowa, że ci, którzy nie mają 18 lat, właściwie od dzieciństwa powinni być wychowywani do spełniania tej praktyki. Błędem byłoby stawianie tego wymagania dopiero od wieku pełnoletności. Racje wydają się oczywiste i nie ma potrzeby ich przywoływania w tym miejscu.
Gdy chrześcijanin podlega uzasadnionej niemożności zachowania wstrzemięźliwości w piątek, powinien podjąć inne formy pokuty (niektóre z nich zostały przytoczone wcześniej). Natomiast post ilościowy i jakościowy w dwa dni w roku: Wielki Piątek i Środę Popielcową, powinien być koniecznie zachowywany. Winien rozumieć to każdy chrześcijanin, nawet ten, który słabo praktykuje wiarę. Dyspensa Księdza Prymasa, o której wspomniałem wcześniej, nie dotyczy zachowania postu w te dwa dni roku. Ci zaś, którzy z niej korzystają, powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego, złożyć ofiarę do skarbonki z napisem "jałmużna postna", lub częściej spełniać uczynki miłosierdzia.
Jeszcze kilka słów o zabawach. Powstrzymywanie się od udziału w nich obowiązuje we wszystkie piątki roku i przez cały Wielki Post, łącznie z dniem św. Józefa (19 marca) - jeśli wtedy trwa jeszcze Wielki Post. Adwent nie został zaliczony do czasów pokuty, dobrze jednak byłoby w tym czasie powstrzymać się od udziału w zabawach, zachowując starą i dobrą polską tradycję - Adwent trwa bardzo krótko, a karnawał jest tak blisko. W Adwencie zaś - co staje się coraz powszechniejszą praktyką - jest wiele spotkań opłatkowych, które mają inny charakter. Warto je upowszechniać i pozostawać w radosnym, pełnym nadziei oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia.

Od marca 2014 r. obowiązuje nowa wersja IV przykazania kościelnego

Przeczytaj także: Nowa wersja IV przykazania kościelnego - powstrzymanie się od zabaw tylko w Wielkim Poście
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież: trzeba być wiernym otrzymanej misji

2019-12-14 16:46

Paweł Pasierbek SJ /vaticannews / Watykan (KAI)

Wasz instytut nie narodził się przy zielonym stoliku, ale jest owocem życia, doświadczenia apostolskiego, współpracy z kapłanami w duszpasterstwie. W ten sposób Papież przypomniał historię powstania instytutu Pomocnic Diecezjalnych, który założony został w Mediolanie. Jego członkinie oraz inne kobiety zaangażowane w duszpasterstwo parafialne i diecezjalne przyjął dziś na audiencji. Zwrócił się do nich w improwizowanych słowach.

vaticannews.va

Natomiast w przemówieniu, które zostało wcześniej przygotowane i które zostało im wręczone Franciszek podkreślił, że ich szczególnym charyzmatem jest współpraca z biskupami i kapłanami w ich misji na terenie diecezji. Dodał, że to skoncentrowanie się na działalności na terenie konkretnej diecezji nie ma charakteru ograniczającego, ale oznacza głębokie wrośnięcie w nią oraz wierność i poświęcenie.

„Ten aspekt wierności nie odnosi się do jakiegoś ludu w ogólności, ale do tego konkretnego ludu, z jego historią, bogactwem i biedą, i jest cechą charakterystyczną misji Jezusa, posłanego przez Ojca do «owiec, które poginęły z domu Izraela»” (Mt, 15, 24) – napisał w przemówieniu Ojciec Święty. Zaznaczył, że Jezus oddał życie za wszystkich i to w oczywisty sposób odnosi się do dania go za te konkretne osoby, za wspólnotę, za przyjaciół i nieprzyjaciół. „Taka wierność kosztuje, nosi w sobie ciężar krzyża, ale jest owocna, płodna, według Bożych planów” – dodał Papież.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem