Reklama

Polska

O. Kaproń OFM: Helena Kmieć jest wzorem dla młodych ludzi, chcących „zejść z kanapy”

Helenka przykładem dla tych młodych, którzy chcą wypełnić zaproszenie papieża Franciszka, wypowiedziane na Campus Misericordiae, aby zejść z kanapy - mówi w rozmowie z KAI o. Kasper Kaproń OFM, pracownik naukowy na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu św. Pawła w Cochabamba, mieście, w którym dokładnie rok temu została zamordowana polska wolontariuszka misyjna, Helena Kmieć.

[ TEMATY ]

wywiad

Helena Kmieć

Tomasz Reczko

O. Kasper Kaproń OFM: Tak, tę pamięć pielęgnują przede wszystkim siostry służebniczki dębickie, do których pojechała Helenka. Przez cały rok, każdego 24 dnia miesiąca w jej intencji była odprawiana Msza św. w kościele parafialnym, przy którym pracują siostry i gdzie znajduje się ochronka dla dzieci i szkoła. Nie wiem, jak dziś wygląda dokładny program nabożeństw, ponieważ jestem w Polsce, ale z pewnością siostry organizują uroczystości.

KAI: Wróćmy pamięcią do ubiegłego roku. W Polsce tragiczna wiadomość o zamordowaniu Heleny zrodziła refleksję, że być może tereny misyjne, takie jak Boliwia, są zbyt niebezpieczne, by posyłać tam młodych wolontariuszy.

- Boliwia jest specyficzna, ale nie jest niebezpieczna i takie oceny bardzo nas bolały. Morderstwa Helenki dokonano na tle rabunkowym, a więc prawdopodobnie nie było ono zamierzone. Zresztą, towarzysząca jej koleżanka Anita Szuwald w korespondencji i rozmowach wielokrotnie pisała, że tego niebezpieczeństwa nie odczuwa, że ta misja została przerwana, ale nie została zakończona.

- Oczywiście, w Boliwii wzrasta przestępczość, głównie za sprawą migracji wewnętrznej: ludzie ze wsi przybywają do miast i, nie mogąc znaleźć pracy, wchodzą na drogę przestępczą. Ale do tej pory jest to kraj uważany za jeden z najbezpieczniejszych w Ameryce Łacińskiej, słynący ze swojej gościnności. Musimy wyjść ze sposobu myślenia, że jadąc na misje wkraczamy na teren szczególnie niebezpieczny dla życia. Zresztą siostry uczyniły tam wszystko, co konieczne, aby to zagrożenie zlikwidować.

- W Ojca opinii, wyjazd Heleny był wyjazdem potrzebnym, czy daremną ofiarą?

- Po ludzku śmierć Helenki na pewno jest stratą: odeszła młoda osoba w pełni życia, z potencjałem. Ale po chrześcijańsku patrzymy na to inaczej: krew męczenników jest zasiewem nowych chrześcijan. Abp Oscar Aparicio w czasie Mszy św., którą sprawowaliśmy na miejscu po śmierci Helenki, powiedział piękne kazanie o ziarnie, które wpada w ziemię i wydaje owoce. Z czasem widzimy, że tym owocem jest także przebudzenie tamtejszej społeczności. Wielki zapał, który zrodził się w Polsce – to także znaki tego ziarna, które wzrasta.

- W tym roku wiele uwagi poświęca się młodym ludziom – głównie ze względu na Synod Biskupów, który rozpocznie się w październiku. W jaki sposób historia Heleny może dziś inspirować młodych ludzi?

- Kiedyś przetłumaczyłem tekst z Vatican Insider, w którym było takie piękne porównanie, że Helenka przykładem dla tych młodych, którzy chcą wypełnić zaproszenie papieża Franciszka, wypowiedziane na Campus Misericordiae, aby zejść z kanapy. Także dokument przygotowawczy do Synodu Biskupów mówi o tym, by rozeznawać powołanie wśród najuboższych, na peryferii. Młodzi wybierają tę drogę, ten zapał widać.
Historia Helenki rozbudziła jeszcze większe zainteresowanie wolontariatem misyjnym w różnych częściach Polski, bo wiele osób nawet nie słyszało wcześniej o takich możliwościach. Ci młodzi, którzy wyjeżdżają, odkrywają chrześcijaństwo, odkrywają, czym jest misja i ewangelizacja, których nie można zamykać tylko dla siebie. Oni wzrastają w powołaniu chrześcijańskim i rozeznają drogę swojego powołania.

- Czy do Cochabamby przyjeżdżają dziś kolejni wolontariusze misyjni?

- W tej placówce sióstr nie ma w tej chwili wolontariuszek, ale w drugiej placówce, którą prowadzą siostry służebniczki w przyjechały niedawno dwie wolontariuszki z Salezjańskiego Wolontariatu Misyjnego z Polski. Boliwia otrzymuje wielką pomoc z krajów europejskich, przede wszystkim z Niemiec, a także pomoc personalną z Polski. To kraj, który, ze względu na wielką życzliwość ludzi oraz bogactwo kulturowe i przyrodnicze, przyciąga wiele osób.

- Na jakie wyzwania Kościoła w Boliwii mogą odpowiadać dziś wolontariusze misyjni, którzy odwiedzają Boliwię?

- Boliwia jest bardzo różnorodna. Społeczeństwo, które składa się z 36 plemion indiańskich, możemy podzielić na dwie społeczności: górską i amazońską. Oni różnią się charakterem, temperamentem i potrzebami. To także kraj o wielkich dysproporcjach społecznych: w miastach możemy zobaczyć i rzucające się w oczy bogactwo, niekiedy większe, niż w Europie, i ogromną nędzę.
Oczywiście, tych kwestii wolontariusz nie może zmienić. Ale może wejść w tę społeczność, pomagać najuboższym mieszkańcom, np. w obszarze szkolnictwa, formacji – aby ci ludzie odkryli swój potencjał. Ja pracowałem w wiosce o wielkim potencjale muzycznym, gdzie, dzięki jezuickim tradycjom ewangelizacji przez muzykę, była szkoła muzyczna na bardzo wysokim poziomie. Polska wolontariuszka była tam profesorem muzyki.
Ta pomoc formacyjna jest bardzo ważna. Niezmiernie cieszy mnie powstaje Fundacji im. Heleny Kmieć, mająca na celu pomoc w niwelowaniu tych dysproporcji edukacyjnych w krajach Trzeciego Świata. Z tego narodzi się nowe społeczeństwo, które będzie niwelować też dysproporcje społeczne.

- Na koniec chciałabym ojca zapytać o drugą z wolontariuszek - Anitę Szuwald, którą ojciec poznał tuż po tragedii. Czego jej postawa może nauczyć dzisiejszą młodzież?

- Kiedy spotykałem Anitę kilkukrotnie po tej tragedii, widziałem siłę jej wiary. Przecież jej przyjaciółka umierała w jej ramionach, zalana krwią – to jest szok i obraz, który będzie nosiła w sobie do końca życia. A jednak ona widzi w tym wszystkim tzw. „palec Boży”. Nigdy nie straciła wiary. W tej sytuacji mogłaby się zrodzić nienawiść do całej tamtejszej społeczności, jednak ona widziała dobro ludzi.

- Napisałem kiedyś taki tekst: czy nie byłoby wspaniale, gdyby Anita, ta męczennica wierności wiary, była delegatem polskiej młodzieży na Synodzie Biskupów?

- Dziękuję za rozmowę.

2018-01-24 18:18

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Mama na 100%

Niedziela Ogólnopolska 21/2020, str. 16

[ TEMATY ]

Helena Kmieć

Dzień Matki

Archiwum rodzinne państwa Kmieciów

Rodzina państwa Kmieciów z Libiąża znalazła się w centrum zainteresowania na początku 2017 r., kiedy Helenka została zamordowana w Boliwii, dokąd pojechała jako wolontariuszka misyjna.

Śmierć utalentowanej, mądrej, pięknej dziewczyny wstrząsnęła nami. Sprawiła, że pytaliśmy, kim są rodzice, którzy w dzisiejszych czasach tak wychowują, kształtują swoje dzieci.

Rodzicami Helenki są Barbara i Jan. Gdy w rozmowie z mamą, której pasją jest ogród, zauważam, że z wychowaniem dzieci jest podobnie jak z uprawą ogrodu, pani Barbara przyznaje:

– Dziecko jest nam dane na chwilę. My je wychowujemy, ale do końca nie wiemy, jakie będą owoce. Zresztą może to i dobrze, że niekoniecznie jest tak, jak byśmy chcieli, bo to Pan Bóg najlepiej wie, jak ma być.

Moja rozmówczyni przekonuje, że w wychowaniu na pewno jest ważne, aby rodzice, gdy są z dziećmi, byli z nimi na 100%. – Tu nie można się wyręczać innymi – zaznacza i wspomina: – Rytuałem rodzinnym w naszym domu było wieczorne czytanie dzieciom – telewizora celowo nie mieliśmy. Staraliśmy się co roku całą rodziną, choć na krótko, razem wyjeżdżać na wakacje.

Pani Barbara stwierdza, że rodzice powinni być dla swych dzieci przykładem, także w wierze. Podkreśla: – W naszej rodzinie taką oczywistością były wspólna modlitwa, niedzielna Msza św. Gdy Helenka pojechała do szkoły w Anglii, często odmawialiśmy całą rodziną dziesiątek Różańca, łącząc się z nią telefonicznie. A i dzisiaj, gdy Terenia (siostra Heleny – przyp. red.) przyjeżdża do domu też się wspólnie modlimy.

Moja rozmówczyni zaznacza, że nie wolno dziecka we wszystkim wyręczać, trzeba mu pozwolić działać, nawet popełniać błędy i być w tym konsekwentnym. Opowiada: – Staraliśmy się to stosować wobec córek. Przykładowo nauka w szkole muzycznej to co roku była decyzja dziewczynek, że będą ją traktować jako przedmiot obowiązkowy, bez taryfy ulgowej.

Pani Barbara zwraca uwagę, że w rodzinie bardzo ważne są radość i poczucie humoru, bo tworzą dobrą atmosferę w domu. I przyznaje, że starali się z mężem stosować zasadę, iż dziecko do lat 3 jest w rodzinie księciem, do osiemnastki – niewolnikiem, a następnie staje się przyjacielem. Taką przyjaciółką była dla pani Barbary Helenka, o czym jej mama opowiedziała w filmie poświęconym zmarłej córce.

Z krótkiej rozmowy wynika, że i mama, i tata są równie ważni w wychowywaniu dzieci, choć ich role są różne. Mama Heleny i Teresy przekonuje: – Obowiązkiem rodziców wobec dzieci jest modlitwa w ich intencji. Gdy są dorosłe i same decydują o swoim życiu, modlitwa za nie to najlepszy, a czasem jedyny sposób pomocy.

CZYTAJ DALEJ

Trzeci dzień Nowenny do Matki Bożej Szkaplerznej

2020-07-09 07:59

[ TEMATY ]

nowenna

szkaplerz

Matka Boża Szkaplerzna

ks. Łukasz Romańczuk

16 lipca br. figurze Matki Bożej Szkaplerznej w Głębowicach zostanie nałożony szkaplerz.

9 lipca - trzeci dzień Nowenny do Matki Bożej Szkaplerznej.

Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej (na rozpoczęcie nowenny)

O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędow­niczko Szkaplerza świętego, Matko Boga! Oto ja, Two­je dziecko, wznoszę do Ciebie błagalnie ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza świętego, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.

Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich po­trzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wie­ków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko strapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz moje cierpienia, ulecz, uspokój mą duszę, o Matko pełna litości! Ja zaś wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na Twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.

Dzień trzeci — 9 lipca

„Matka nigdy nie odchodzi — ani od kołyski, ani z Kalwarii, ani od grobu swojego dziecka".

Stefan kard. Wyszyński

Maryjo, Mistrzyni Karmelu i Matko nasza, prze­pełniona dobrocią dla nas, która raczyłaś przyjąć ofia­ry złożone Ci przez synów Twego zakonu, błagamy Cię, o Pani nasza, przemień nasze dusze w świątynie Boga żywego, aby przyozdobione kwiatami cnót i do­brych uczynków mogły godnie przyjąć Boski Maje­stat; abyśmy wielbiąc i miłując Boga, mogli wiernie Mu służyć i nigdy naszych świątyń duszy nie skalać grzesznym przywiązaniem do stworzeń.

O Matko! Tyle w nas słabości, tyle nędz i mroków! Ty możesz umocnić nasze dusze i serca. Zawierzamy Ci całkowicie. Amen.

Ojcze nasz...Zdrowaś Maryjo...Chwała Ojcu...

CZYTAJ DALEJ

Szkoły katolickie w USA będą mogły zwolnić homoseksualnych nauczycieli

2020-07-09 20:50

[ TEMATY ]

szkoła

USA

religijność

nauczyciele

Vatican News

Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych orzekł, że szkoły wyznaniowe mają prawo do zatrudniania i zwalniania swoich nauczycieli bez ingerencji państwa. Oznacza to, że szkoła katolicka będzie mogła pozbyć się nauczyciela o orientacji homoseksualnej, rozwiedzionego czy żyjącego na kocią łapę lub po prostu nie uczęszczającego co niedzielę na Mszę. Do tej pory takie działania mogły zostać uznane za dyskryminację w miejscu pracy.

Zdaniem sądu szkoły wyznaniowe muszą mieć prawo do wyboru swoich pracowników i zwolnienie jednego z nich, np. w związku z życiem niezgodnym z zasadami religijnymi danej placówki, nie może być podstawą do ubiegania się o odszkodowanie lub przywrócenie do pracy. Decyzja ta gwarantuje instytucjom wyznaniowym znacznie większą swobodę w działaniu i doborze pracowników niż dotychczas.

Sąd uznał, że nauczyciel w szkole wyznaniowej pełni ważną rolę nie tylko w zdobywaniu wiedzy przez uczniów, ale także w przekazywaniu im wiary, dlatego np. szkoła katolicka ma prawo dobrać sobie taki zespół, który będzie spełniał te cele. Nauczyciel musi być więc osobą nie tylko odpowiednio wykształconą, ale także spełniającą wymogi danej religii, również te moralne.

„Edukacja religijna i formacja uczniów jest główną przyczyną istnienia większości tych prywatnych szkół religijnych, dlatego też wybór nauczycieli, którym to zadanie szkoły powierzają, leży u podstaw ich misji”
– napisał w orzeczeniu sędzia Samuel Alito.

Nowe rozporządzenie obejmie także takie przypadki jak sprawa Małych Sióstr Jezusa, którym groziła wielomilionowa grzywna i utrata dofinansowania publicznego w związku ze sprzeciwem wobec konieczności rozpowszechniania antykoncepcji w prowadzonych przez siebie ośrodkach. Przepisy ustawy o służbie zdrowia w USA gwarantują, że każdy ośrodek zdrowia, korzystający z dofinansowania z ubezpieczeń społecznych, jest zobowiązany do udostępniania pacjentom środków antykoncepcyjnych, sterylizacji i tabletek wczesnoporonnych. Po decyzji Sądu Najwyższego siostry mają szansę utrzymać dofinansowanie bez konieczności działania wbrew swoim zasadom moralnym.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję