Reklama

Oddać Jezusowi sto procent swojego życia bez żadnego "ale"

2018-07-27 10:35

Monika Jaracz | Archidiecezja Krakowska

Monika Jaracz | Archidiecezja Krakowska

- Możesz być pomostem, który doprowadzi innych do spotkania z Bogiem, później do sakramentów, do przyjścia do kościoła. Ale musisz najpierw sam świecić, musisz najpierw sam być napełniony Duchem, jak Maria. Wtedy wystarczy jedno słowo, jeden dotyk i wtedy Bóg dotyka tę drugą osobę i zmienia jej całe życie - mówił Marcin Zieliński podczas spotkania z młodzieżą w ramach 31. Franciszkańskiego Spotkania Młodych w Kalwarii Pacławskiej.

Na początku spotkania Marcin Zieliński podkreślił znaczenie wiary, która polega na całkowitym oddaniu się Bogu i ufności w Jego plan wobec każdego z nas. Zaznaczył, że wiara nie jest jedynie akceptacją wydarzeń sprzed dwóch tysięcy lat, ale opiera się na żywym doświadczeniu Bożej obecności w codziennym życiu, na osobistych relacjach ze Stwórcą.

Monika Jaracz | Archidiecezja Krakowska

- Bardzo często przychodzimy do Boga bez wiary i potem dziwimy się, dlaczego jej nie otrzymujemy. A Bóg chce nam dawać. Bóg chce, żebyś widział odpowiedź na swoją modlitwę. Bóg chce, żebyś doświadczył Go w taki sposób, że będziesz wiedział, że twoja wiara nie będzie opierała się jedynie na mądrości ludzkiej, ale że sam doświadczysz spotkania z Bogiem na tyle, że będziesz w stanie oddać Mu całe swoje życie. Bo Pan Bóg ma niezwykłe plany dla ciebie. Czy jesteś gotowy na przygodę z Bogiem, by oddać Mu wszystko w stu procentach?

Reklama

- Jest jeden sposób na to, żeby nie martwić się o swoje życie i o to, co ze mną będzie: oddać Jezusowi sto procent swojego życia bez żadnego ale - dodał.

Prelegent podzielił się z uczestnikami spotkania swoim doświadczeniem odkrywania Boga, Który interesuje się naszym życiem i wszystkim, co się w nim wydarza. - Bóg jest zachłanny, On chce więcej ciebie, więcej twojej uwagi, więcej twojej obecności. On chce być tak blisko, że ciągle, do końca życia będziemy to odkrywać. To jest największa sprawa, jaką możemy przeżyć, największa rzecz, do jakiej dążymy tutaj na ziemi.

Gość Franciszkańskiego Spotkania Młodych ocenił, że uważał się za osobę religijną, ale mimo tego jego serce było daleko od Boga. - Można robić bardzo wiele dla Boga, ale tak naprawdę nie mieć z Nim nic wspólnego w naszym życiu na co dzień. Opowiedział młodym ludziom, że kiedyś udał się z rodzicami na czuwanie w wigilię Zesłania Ducha Świętego. Podczas tego wydarzenia zauważył księdza, który według niego różnił się od innych kapłanów. - Gdy zaczynał mówić, ja nie mogłem oderwać od niego oczu, bo mówił o Jezusie, Którego ja znam.

Marcin Zieliński przyznał wówczas, że wystąpił na środek kościoła w odpowiedzi na prośbę księdza, który wezwał do tego osoby, chcące zawierzyć Jezusowi całe swoje życie. Podkreślił, że wypowiedziane wtedy słowa zawierzenia były jego pierwszą szczerą modlitwą i wołaniem o znak Bożej obecności. - Była to pierwsza w moim życiu szczera modlitwa, która popłynęła z serca, a nie z pamięci. I powiedziałem: Jezu, oddaję Ci całe moje życie. Weź sto procent, weź to wszystko. Jak jesteś, to ja idę za Tobą, ale pokaż mi, że jesteś.

Monika Jaracz | Archidiecezja Krakowska

Prelegent wspomniał też, że podczas czuwania ksiądz przechodził przez kościół z Najświętszym Sakramentem i błogosławiąc zebranych tam wiernych, przy niektórych z nich uklękał. - I on klęknął przy mnie, spojrzał prosto w oczy i powiedział: wiesz Marcin, Jezus cię kocha. Jedno proste zdanie: Jezus cię kocha. On sobie poszedł, a ja byłem zmiażdżony. Kiedy Bóg do ciebie mówi, to Jego słowo jest jak miecz, który przeszywa twoje wnętrze. Ty wiesz, że mówi Bóg. Wiedziałem, że coś się we mnie zmieniło. I że Bóg jest - dodał.

Podkreślił, że człowiek, który otrzymał znak i uwierzył w Bożą obecność pragnie dzielić się tym z innymi. Potrzebne jest wobec tego doświadczenie miłości Boga, bez której wszelkie działania podejmowane dla Niego będą pozbawione głębi i pozostaną jedynie na poziomie służby. Do podejmowania zadań, przynoszących owoce, człowiek musi współpracować ze Stwórcą i trwać z Nim w osobistej relacji.

- Wszystko w naszym życiu, cała posługa zaczyna się dopiero w miejscu doświadczenia miłości Boga. Bo jeżeli nie doświadczysz miłości Boga, a będziesz dla Boga pracował, to będziesz jedynie sługą. A Jezus powiedział: ja nie przyszedłem szukać sług, przyszedłem szukać przyjaciół. Jest to więc kolosalna różnica: Kościół dzieli się na sługi i na przyjaciół. Bóg działa z wielką mocą przez przyjaciół. Nie przez tych, którzy dają Mu ją na etacie, osiem godzin dziennie. Ale przez tych, którzy dają Mu całe swoje życie.

Następną ważną kwestią, na jaką zwrócił uwagę prelegent, jest to, że Bóg wzywa do wielkich dzieł ludzi pozornie słabych. Podkreślił, że On daje im swoją moc, ale wymaga od nich poświęcenia i jednoznacznego opowiedzenia się za życiem według Bożego planu. - Bóg powołuje zwykłych ludzi do nadzwyczajnych rzeczy i wszyscy jesteśmy w tej drużynie. Trzeba odstawić wszystko, co jest na równi z Bogiem. Kiedy będziesz mówić: tak, niech mi stanie według Twego słowa, On będzie cię przemieniał. On będzie zabierał, ale to zawsze jest tylko pozorna strata. Zawsze zyskasz więcej.

Zaznaczył, że zadaniem każdego z nas jest być blisko Boga i przyprowadzać do Niego innych. Jednak nie można tego czynić bez pomocy Ducha Świętego, bez Którego nie jest możliwe żadne świadectwo, bo to On jest źródłem naszej odwagi mówienia o Bogu i głoszenia Jego nauki.

- Więc ty i ja jesteśmy jako ochrzczeni powołani do tego, by być blisko Boga, sprowadzać innych do spotkania z Nim. I to jest absolutnie niemożliwe bez pomocy Ducha Świętego. Kiedy Duch Święty przychodzi, daje nam moc, abyśmy świadczyli. Duch Święty ożywia słowo. Jego tchnienie przychodzi i ożywia w nas to, co wydawało nam się martwe. To kiedy Duch Święty przychodzi, nagle zaczynasz kochać i rozumieć Eucharystię, zaczynasz kochać sakramenty. Sami nie jesteśmy w stanie tego zrobić, więc musimy sobie dzisiaj uświadomić jak bardzo zależni jesteśmy od Ducha Świętego.

Marcin Zieliński w czasie spotkania z młodymi ludźmi podawał przykłady sytuacji i wydarzeń ze swojego życia, w których pod wpływem działania Ducha Świętego Jezus uzdrowił za jego pośrednictwem wiele osób. Podczas niektórych spotkań wystarczył sam gest i obecność, by drugi człowiek doświadczył łaski.

Monika Jaracz | Archidiecezja Krakowska

- Od samego początku moim pragnieniem było, żeby obecność Ducha Świętego była dla mnie tak namacalna, żeby ludzie mogli doświadczyć obecności Boga, kiedy nawet nie będę musiał Go im głosić, kiedy po prostu gdzieś koło nich będę. Duch Święty w naszych czasach potrafi się odnaleźć, tylko pragnie naszych całych serc.

Na zakończenie spotkania Marcin Zieliński zaprosił młodych ludzi do wspólnej modlitwy do Ducha Świętego i otwarcia się na Jego działanie.

- Na koniec tego spotkania chciałbym się z wami pomodlić o to, abyście zachęceni tymi historiami uwierzyli w to, że Bóg przez wasze ręce chce czynić przeróżne rzeczy po to, byście po pierwsze wy sami zbliżyli się do niego, a po drugie, przyprowadzali innych.

Podkreślił, że każdy z nas może być pośrednikiem w przemianie ludzkich serc, której dokonuje sam Jezus. Jednak najpierw trzeba otworzyć się na Bożego Ducha i dać Mu się poprowadzić.

- Możesz być pomostem, który doprowadzi innych do spotkania z Bogiem, później do sakramentów, do przyjścia do kościoła. Ale musisz najpierw sam świecić, musisz najpierw sam być napełniony Duchem, jak Maria. Wtedy wystarczy jedno słowo, jeden dotyk i wtedy Bóg dotyka tej osoby i zmienia jej całe życie. Tylko czy pragniesz? I to jest moja modlitwa, żeby chociaż jedna osoba stąd została tak napełniona Duchem, że nie będzie w stanie żyć tak samo, już nigdy więcej.

Tagi:
Franciszkańskie Spotkanie Młodych Kalwaria Pacławska

Matka wsłuchana w naszą codzienność

2019-08-21 11:25

Ks. Zbigniew Suchy
Edycja przemyska 34/2019, str. 4-5

„Żegnamy Cię, Kalwaryjo...”. 15 sierpnia od rana kolejne grupy pątników śpiewały tę pełną zamyślenia, żalu i nadziei pieśń przed wyruszeniem w drogę powrotu do szarej codzienności. Wielu rozmyślało, że może to ostatni raz, inni umacniali nadzieję, że to, co tu zostawili, nie pozostanie bez odpowiedzi ze strony Słuchającej Pani

Stanisław Gęsiorski

Już w pierwszy dzień dzięki posłudze słowa bp. Edwarda Kawy ze Lwowa pątnicy znaleźli sens swojej obecności w tym świętym miejscu. Na kanwie Ewangelii o weselu w Kanie Galilejskiej kaznodzieja wskazał, posługując się metaforą zaczerpniętą z Ojców Kościoła, na sześć stągwi, które słudzy napełnili wodą, a która zamieniona została w smakowite wino.

„Te sześć stągwi to symbol sześciu dni ludzkiej pracy, sześciu dni codzienności. Jest ona różna, najczęściej napełniona troską, zmaganiami, niepowodzeniami, a wreszcie zmęczeniem, monotonią. Tak jak te stągwie, które stały bezużyteczne, bo weselnicy wchodząc na ucztę obmyli w nich ręce i nogi. Wydawało się, że już na nic się nie przydadzą. Ale oto zostały dostrzeżone przez Jezusa, który kazał je napełnić. A potem z tej „stągwi codzienności” weselnicy z zadziwieniem kosztowali smakowite wino. Trzeba i nam pamiętać o tym każdego szarego dnia, że jest obok nas Maryja, która już od zarania kolejnego monotonnego dnia gotowa jest sprawić cud wielkiego daru dla nas i całego Kościoła”.

W drugim dniu gościem uroczystości był prymas Polski abp Wojciech Polak. Niejako idąc za myślą słów wypowiedzianych w przededniu, zachęcał do wsłuchiwania się w głos Maryi, która przemawia nie tylko w dni uroczyste, ale jest „podpowiadającą” każdego dnia.

Na początku uroczystości Ksiądz Prymas poświęcił dzwon ufundowany z okazji 340. rocznicy obecności Maryi Słuchającej na Kalwaryjskim wzgórzu. Dzwon nosi imię i nazwisko twórcy Kalwaryjskich Dróżek i fundatora Kalwarii – Aleksandra Maksymiliana Fredry. Bardzo wymownymi są słowa wygrawerowane na czaszy dzwonu: „Głos mój niech nawołuje Polaków do zgody i miłości. Niech budzi sumienia opornych i grzesznych. Żywych niech woła do modlitwy i oddawania chwały Bogu i Maryi Kalwaryjskiej. Niech sprawiedliwych cieszy, umarłych niech opłakuje i nadzieję życia wiecznego głosi”. Pierwotnie obraz był w Kamieńcu Podolskim Z przybyciem obrazu do Kalwarii łączy się wzruszająca legenda. W roku 1672 Kamieniec zdobyli Turcy. Kościół zamienili na stajnie i spalili cudowny obraz św. Antoniego, który znajdował się w ołtarzu głównym. Wedle podań wizerunek Bożej Rodzicielki wrzucili do rzeki. Starzec mieszkający nad rzeką miał podczas snu wizję Maryi, która nakazała mu odszukać obraz. Odnalazł go i również na polecenie Matki Bożej skierować się z nim do Kalwarii. Gdy nocował w Samborze, ze skrzyni, w której ikona była ukryta, najpierw trzykrotnie spadł rzucony niewidzialną siłą śpiący na niej chłopiec, a po otwarciu schowka okazało się, że obraz bije wielką jasnością. Mieszkańcy Sambora nalegali na starca, by zostawił cudowny skarb w miejscowym kościele. Ten nie ugiął się i doniósł obraz do Kalwarii. Tyle legenda. Po Mszy św. dzwon raz po raz dzwonił, ujawniając piękną, nieco melancholijną melodię. Jakby wzywał wszystkich smutnych, chorych do nadziei.

Wychodząc z klasztoru, spotkałem przed cudownym obrazem znaną mi kobietę. Cała była we łzach. Zapytałem o powód. – W piątek idę na operację onkologiczną. Trudno o słowa. Pozostała mi nadzieja, że Słuchająca i ten pełen nadziei dzwon są dobrym znakiem, że wszystko się uda.

Wpatrzeni w zdjęcia skrótowo ukazujące tegoroczne świętowanie na wzgórzu, jak to kreślił abp Adam Szal „Jasnej Góry Podkarpacia”, zapamiętajmy i może to określenie – Matka naszej szarej codzienności”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Lech Dokowicz podczas spotkania „Polska pod Krzyżem”: Polacy, nawróćcie się, póki jest czas!

2019-09-14 14:43

ks. an / Włocławek (KAI)

"Polacy, nawróćcie się, póki jest czas!” – zaapelował dziś Lech Dokowicz, jeden z organizatorów odbywającego się we Włocławku spotkania ewangelizacyjnego „Polska pod Krzyżem”. Wygłosił on konferencję pt. „Odrzucenie Krzyża i walka duchowa w współczesnym świecie”.

Archiwum Lecha Dokowicza
Żyjemy w czasach, w których większość ludzi rodzi się dla piekła, a nie dla nieba – mówi Lech Dokowicz

Dokowicz przytoczył świadectwo swojego życia wspominając, że przez 20 lat pędził los emigranta. „Przebywałem w Stanach Zjednoczonych w środowisku filmowców. Poddany byłem inicjacji satanistycznej, zły duch dawał mi obietnice, co mogę zyskać, jeśli opowiem się za nim. Ale moja matka modliła się 17 lat o moje nawrócenie i w jeden dzień przeżyłem nawrócenie, przyjęła mnie wspólnota Kościoła katolickiego, poczułem moc modlitwy, bo modlili się za mnie nieznani ludzie” – rozpoczął swoją konferencję Dokowicz.

Wskazywał, że nie ma ważniejszego pytania niż to, gdzie trafimy po śmierci: do życia wiecznego czy do wiecznego potępienia. Opowiadając o pracy nad poszczególnymi filmami, mówił o wezwaniu, jakie Bóg stawia wobec człowieka. „Nakręciłem pierwszy film o prześladowaniu chrześcijan w krajach muzułmańskich. Jaką łaską jest, że każdego dnia możemy pójść do kościoła, każdego dnia możemy poprosić kapłana o spowiedź, każdego dnia karmić się Ciałem Pańskim. Wielu z nas tego nie docenia, bo ta ziemia utkana jest krzyżami, kapliczkami, świątyniami” – mówił współorganizator wydarzenia.

Lech Dokowicz nawiązał też do kryzysu, jaki przeżywa Kościół w związku z czynami pedofilskimi, jakich dopuścili się niektórzy duchowni. „Trzeba to wypalić, ale trzeba też zrozumieć, ze zły duch chce oddzielić ludzi od kapłanów, to jest wojna przeciw kapłanom, bo jak ludzie odwrócą się od kapłanów, to nie ma sakramentów. Dlatego musimy otoczyć modlitwą kapłanów, stanąć przy nich. To jest zadanie dla nas świeckich” – apelował Dokowicz.

Organizator "Polski pod Krzyżem" mówił też o ochronie życia. „Pojechaliśmy do Holandii i chcieliśmy rozmawiać z lekarzami, którzy zabijają ludzi starszych. Naszym celem był tzw. ojciec chrzestny eutanazji. Pracował na oddziale noworodków, jak rodziło się chore dziecko, sam podejmował decyzję o jego życiu lub śmierci. Okazało się, że w domu tego człowieka odbywały się satanistyczne rytuały, cały dom pełen był satanistycznych obrazów. On do końca nie zrozumiał, kim jesteśmy, wypowiedział zdania, dzięki którym wielu zrozumiało czym jest eutanazja. To jest ciemność, to jest coś, co sprawia, że w momencie odchodzenia ze świata, gdy człowiek mógłby odjąć decyzję o powrocie do Boga, nie daje się na to szansy” – wyjaśniał prelegent.

Jako receptę na walkę ze złem Dokowicz podał modlitwę. „Dlaczego się nie modlisz, dlaczego modlitwa nie jest na pierwszym miejscu?” - pytał prelegent wskazując, że obrońcy życia w Ameryce całą dobę modlą się. "Po 10 latach pracy przed klinikami w USA, w stanie Nowy Jork zamknięto połowę klinik aborcyjnych i uratowano życie wieczne wielu osób - wskazywał.

„Co mówi nam Pan Bóg? Nasze działania muszą wypływać z doświadczenia modlitwy, z kolan, musimy pełnić Jego wolę, a nie realizować swoją” – mówił Dokowicz. „Wielu myśli o grzechach przeciwko życiu. Zabijanie nienarodzonych jest w oczach Boga tak potworne, że woła o pomstę do nieba, a to znaczy, że nie będzie pokoju w żadnym narodzie, dopóki będą trwały takie czyny. Jeśli znajdą się ludzie, którzy zniosą te przepisy o aborcji, Bóg pobłogosławi tak, że będziemy płakać ze szczęścia. Ustanawiający prawa aborcyjne mają krew na rękach i stoją nad przepaścią piekła” – podkreślił prelegent.

„Po 1989 r. wielu Polaków porzuciło życie duchowe, przestali modlić się z dziećmi przy ich łóżeczkach, wybrali materializm. Jeżeli dzieci nie są tak wychowywane, nie ma przekazu wiary w domach, żeby ochronić ich przed pokusami, to dzieje się to, co widzimy. Ludzie zaczęli traktować grzech jako zabawę, przyjemność, nic groźnego. Potrzeba więc nawrócenia. Polacy, nawróćcie się, póki jest czas!” – apelował Dokowicz. Zachęcał do zawierzenia się Maryi i stanięcia pod krzyżem. „Będziemy patrzeć w stronę krzyża Pana przez pryzmat życia, by zanieść to, co trudne, ale też i prosić, żeby móc zmartwychwstać”.

Organizator spotkania podziękował Panu Bogu za to, że po „wielkiej pokucie” i „różańcu do granic”, pomimo trudności doszło do spotkania we Włocławku. Za decyzję wsparcia i organizacji wydarzenia podziękował też biskupowi włocławskiemu Wiesławowi Meringowi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Przybylski do ceremoniarzy: w liturgii najważniejsze jest to, że Bóg jest tutaj

2019-09-21 22:09

Ks. Mariusz Frukacz


Ks. Mariusz Frukacz

To, co w liturgii jest najważniejsze, to mieć pełne przekonanie, że Bóg jest tutaj – mówił w homilii bp Andrzej Przybylski, biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej, który 21 września przewodniczył w Niższym Seminarium Duchownym w Częstochowie Mszy św. z udzieleniem błogosławieństwa nowym 17 ceremoniarzom Liturgicznej Służby Ołtarza w archidiecezji częstochowskiej.

Zobacz zdjęcia: Nowi cremoniarze Liturgicznej Służby Ołtarza w archidiecezji częstochowskiej.

Na początku Mszy św. ks. dr Jerzy Bielecki, rektor seminarium wskazując na słowa „Pójdź za Mną” podkreślił, że Niższe Seminarium Duchowne jest szczególnym miejscem realizacji słów Jezusa.

Mszę św. z bp. Przybylskim koncelebrowali m. in. ks. Paweł Wróbel, duszpasterz LSO w archidiecezji częstochowskiej oraz kapłani z parafii nowych ceremoniarzy. Na uroczystości zgromadzili się także rodzina i bliscy ceremoniarzy.

– Każde powołanie w Ewangelii zaczyna się od modlitwy. To nie są tylko ludzkie decyzje i wybory. Bóg wybiera do wielkie bliskości z sobą – mówił bp Przybylski, rozpoczynając liturgię Mszy św.

W homilii biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej za św. Grzegorzem Wielkim zaznaczył, że „czasy, w których żyjemy, to czasy jakby zorzy porannej. Już Chrystus nas zbawił, za każdego z nas oddał życie na krzyżu. Jednak jeszcze tego wszystkiego dokładnie nie widzimy. Widzimy to w liturgii, w znakach”.

– To co w liturgii jest najważniejsze, to mieć pełne przekonanie, że Bóg tutaj jest. Dla każdego człowieka, ministranta, ceremoniarza i księdza jest bardzo ważne to wszystko, czego się nauczyliśmy, ale pierwsze i zawsze najważniejsze jest to, żeby mieć pełna świadomość i mocno w to wierzyć, że tu obecny jest Bóg – podkreślił bp Przybylski i dodał: „To jest najważniejszy powód dlaczego Kościół tak bardzo się troszczy o liturgię. Jeśli chcemy, żeby być blisko Jezusa i żeby On był blisko nas, to jest tylko jeden sposób - to jest Msza św.”.

– Kiedy św. Jan Maria Vianney był już bardzo schorowany i nie miał sił na mówienie wielu słów w kazaniu, to wskazywał na tabernakulum i mówił: „On tu jest”. I to było najważniejsze kazanie – kontynuował bp Przybylski.

– Obrzęd ustanowienia Was ceremoniarzami w Liturgicznej Służbie Ołtarza jest bardzo ważny. Bardzo ważna jest duża wiedza o liturgii, ale to wszystko na nic by się zdało, gdybyście poszli do ołtarza i zapomnieli, że to wszystko dla Pana – przypomniał biskup ceremoniarzom i zachęcił ich, aby będąc przy ołtarzu pokazywali ludziom żywą obecność Boga.

Biskup przypomniał również, że bardzo ważne, aby posłudze ceremoniarza, ministranta, lektora towarzyszyła modlitwa. ¬– Bardzo ważne jest to, abyście mieli czas na adorację Najświętszego Sakramentu. Służcie świętej obecności Boga – zachęcił bp Przybylski.

W rozmowie z „Niedzielą” ks. Mariusz Bakalarz, wicekanclerz Kurii Metropolitalnej w Częstochowie podkreślił, że „podczas kursów ceremoniarzy chodzi o to, by to nie było tylko takie techniczne przygotowanie do posługi liturgicznej, ale uczyło zrozumienia tego, co się dokonuje podczas liturgii”.

Dla Jakuba Klimasa z parafii Świętych Pierwszych Męczenników Polski w Częstochowie, który w Liturgicznej Służbie Ołtarza jest już dziesięć lat „kurs ceremoniarza oprócz całej ważnej teorii na temat liturgii pozwala też w piękny sposób jeszcze bardziej zbliżyć się do Boga”. W rozmowie z „Niedzielą” podkreślił również, że czymś ważnym dla samego tygodnika mogłyby być prezentacje poszczególnych grup ministranckich.

Natomiast Maciej Szymczykiewicz z parafii św. Lamberta w Radomsku powiedział nam, że bycie ministrantem, lektorem zawsze traktował jako Boże wezwanie. – Faktycznie bardzo mocno poczułem, że to Pan Bóg mnie powołuje, żeby być przy Jego ołtarzu. A to posługiwanie rzutuje na moją codzienność, tę szkolną i w rodzinie. Liturgia wzywa mnie do tego, żebym także udoskonalał się w stosunku do drugiego człowieka. Liturgia jest znakiem Bożego miłosierdzia i ja to miłosierdzie powinienem również przekazać drugiemu człowiekowi – powiedział „Niedzieli” Maciej Szymczykiewicz.

– Myślę, że potrzebna jest nie tylko wiedza o liturgii, ale doświadczenie liturgii, to doświadczenie wspólnotowe. Aby zachęcić innych to służenia przy ołtarzu, to potrzebne jest braterstwo z tymi, którzy już przy tym ołtarzu są. Nie wystarczy powiedzieć, że tego lub innego dnia jest zbiórka ministrancka, ale trzeba młodych ludzi spotkać, wyjść do nich i dać świadectwo – dodał Maciej Szymczykiewicz.

Adrian Barczyk i Maciej Ciszewski z parafii św. Stanisława Kostki w Zawierciu ministrantami zaczęli być już od Pierwszej Komunii Świętej. Adrianowi podobało się to, co robili starsi koledzy, a Macieja do bycia ministrantem zachęcił ksiądz z parafii – Początkowo bałem się, ale potem zobaczyłem, że to fajne doświadczenie – powiedział Maciej. Zarówno Adrian, jak i Maciej uważają, że do bycia ministrantem trzeba już zachęcać od Pierwszej Komunii Świętej.

To już piąty kurs ceremonarza zorganizowany w archidiecezji częstochowskiej. Kursy te odbywają się co dwa lata. Już ponad stu chłopców zostało przygotowanych i pobłogosławionych do pełnienia posługi ceremoniarza w archidiecezji częstochowskiej.

W tym roku kurs odbył się w dniach 19-23 sierpnia 2019 r. w Wyższym Seminarium Duchownym w Częstochowie. Celem jego było pogłębienie duchowości liturgicznej i znajomości przepisów liturgicznych oraz przygotowanie do prowadzenia grup ministranckich i organizacji od strony liturgicznej różnego rodzaju przedsięwzięć w parafii.

Nowi ceremoniarze odbyli również dzień skupienia w Domu Ruchu Światło-Życie w Częstochowie, który odbył się 20-21 września br.


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem