Reklama

Kraków: wolontariusze ŚDM świętowali 2. rocznicę spotkania młodych

2018-07-29 21:53

md / Kraków (KAI)

Mazur/episkopat.pl

Pod hasłem „Między Krakowem a Panamą” odbyły się w stolicy Małopolski obchody 2. rocznicy ŚDM, zorganizowane przez wolontariuszy zaangażowanych dwa lata temu w to wydarzenie. „Papież Franciszek zainspirował nas do większej odwagi i zaangażowania” – mówią dziś młodzi ludzie, którzy kontynuują doświadczenie Dni poprzez działalność w projekcie Góra Dobra.

W niedzielę na terenie prowadzonego przez salezjanów Parku Edukacji Globalnej - Wioski Świata odbyły się warsztaty, piknik połączony z koncertem, katechezą oraz świadectwami zaproszonych gości. Poprzedziła je Msza św. z udziałem wolontariuszy i kapłanów zaangażowanych w prace Komitetu Organizacyjnego ŚDM Kraków 2016.

„Dzięki ŚDM dużo osiągnęliśmy: przyjaźnie, relacje z Bogiem i konkretną rzetelną wiedzę i umiejętności. Chcemy się tym dzielić – powiedziała dziennikarzom Katarzyna Kucik, koordynatorka sekcji wolontariatu ŚDM w Krakowie.

Wolontariusze, którzy kilka lat temu pracowali nad przygotowaniem Światowych Dni Młodzieży, a dziś zaangażowani są w projekt Góra Dobra, mówią, że doświadczenie Dni zmieniło ich życie. „Dzięki ŚDM nabrałam odwagi, żeby przestać siedzieć w takiej swojej skorupce i zastanawiać się, jakby to było fajnie, gdyśmy zrobili to czy tamto, ale po prostu wyjść i spróbować” – mówi Iwona Jeleń. Kinga Siuta dodaje, że ŚDM zainspirowały ją do tego, żeby „zostawić swoje ja i skupić się na innych dookoła nas i ich potrzebach”. Dziewczyna uważa ponadto, że dzięki ŚDM odkryła, iż Kościół jest żywy i młody, a przede wszystkim, że kształtowanie wiary odbywa się we wspólnocie.

Reklama

Góra Dobra to projekt wolontariuszy ŚDM, którzy po zakończeniu spotkania młodych postanowili kontynuować swoją posługę. W ramach tego dzieła wolontariusze szkolą się, formują, służą szkoleniami dla tych, którzy w swoich środowiskach lokalnych chcą bezinteresownie ofiarować swój czas, talenty i kompetencje.

Wśród zrealizowanych do tej pory projektów są m. in.: „Razem w góry” (dla osób bez domu we współpracy z Dziełem Pomocy św. Ojca Pio), „Sieć Pomocy” (współpraca z parafiami i pomoc osobom samotnym i starszym), „Pamięć” (pamięć o osobach zmarłych- troska o groby i modlitwa - oraz starszych, potrzebujących pomocy przy zakupach czy codziennych czynnościach). Góra Dobra jest ponadto organizatorem Targów Miłosierdzia i prowadzi portal.

W projekt zaangażowanych jest ok. 60 liderów i kilkadziesiąt osób, które włączają się do pojedynczych projektów. Na warsztaty i spotkania organizowane przez Górę Dobra przychodzą nie tylko wolontariusze ŚDM, ale również osoby z zewnątrz, które niejednokrotnie wiążą się z projektem na stałe. Z okazji obchodów 1. rocznicy ŚDM Kraków 2016 Góra Dobra została wyróżniona Nagrodą Metropolity Krakowskiego „Młodość – projekt życia”.

Tagi:
ŚDM w Krakowie ŚDM

Watykan: ogłoszono tematy trzech kolejnych Światowych Dni Młodzieży

2019-06-22 12:53

azr (KAI) / Watykan

"Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem" (Łk 1,39) - to temat 37. Światowego Dnia Młodzieży, który w 2022 r. odbędzie się w Lizbonie. Hasło tego spotkania oraz dwóch poprzedzających go, które odbędą się w diecezjach całego świata w najbliższych latach, zakomunikowała dziś Stolica Apostolska.

Miguel Sinclair/Flickr.com

"Młodzieńcze, tobie mówię wstań!" (Łk 7,14) - to hasło 35. Światowego Dnia Młodzieży, który odbędzie się w 2020 r. w diecezjach całego świata. Kolejne 36. ŚDM, które w wymiarze lokalnym odbędą się na całym świecie w 2021 r. opatrzone zostaną tematem "Wstań, bo uczyniłem cię świadkiem tego, co zobaczyłeś" (por. Dz 26, 16). Z kolei międzynarodowy 37. Światowy Dzień Młodzieży obchodzony w Lizbonie w 2022 r. będzie miał jako temat słowa z Ewangelii wg św. Łukasza: "Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem" (Łk 1,39).

Tematy te ogłosiła dziś Stolica Apostolska. Łączy je wezwanie do młodych ludzi do powstania i wyruszenia w drogę, co jest także kontynuacją papieskiego wezwania, zawartego w adhortacji "Christus vivit" do tego, by młodzi stawali się aktywnymi świadkami Chrystusa i protagonistami dobrych zmian w społeczeństwie, inspirowanych wiarą i spotkaniem z Chrystusem.

Jako pierwszy informację o tematach ŚDM przekazał papież Franciszek uczestnikom XI Międzynarodowego Forum Młodych, którzy spotkali się z nim podczas prywatnej audiencji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Prawda i kłamstwo w „Kodzie Leonarda da Vinci”

Tadeusz Zwilnian-Grabowski
Edycja szczecińsko-kamieńska 7/2007

Sukces, jaki odniosła książka Dana Browna, (16 wydań, ponad 35 milionów egzemplarzy, realizacja filmowa) może nasuwać cały szereg wniosków: ludzie lubią uciekać od szarej prozaicznej rzeczywistości, szukają rzeczy niezwykłych, będących tajemnicami budzącymi zaciekawienie, każącymi rozwiązywać jak rebusy i krzyżówki liczne fantazje, którymi posługuje się autor, niezwykłe przygody, mimo swoich naiwności i nieprawdopodobieństw, okazują się atrakcyjne i niezwykle pociągające.
Niezorientowany w detalach opisywanej rzeczywistości historycznej czytelnik, stojąc przed alternatywą albo musi wszystko potraktować jako prawdę - więc zaakceptować i przyjąć, albo odwrotnie wszystko zdefiniować jako bajkę i dobrą zabawę dla dorosłych dzieci - więc odrzucić. Tymczasem obiektywna, historyczna prawda jest inna. „Kod Leonarda da Vinci” zawiera i prawdę, i kłamstwo, z tym, że autor świadomie, tendencyjnie i celowo wymieszał je ze sobą tak, że istnieje obiektywna trudność, żeby ten węzeł rozwikłać i prawdę od kłamstwa oddzielić.
Gdyby to był tylko zwykły kryminał, jak tysiące innych, splątany różnymi nićmi, wymagającymi rzetelnego badania i śledztwa, sprawa byłaby prostsza i właściwie niewarta, żeby się naprawdę poważnie nią zajmować. Bo te wszystkie kruczki, zagadki, szyfry i tajemnice, skrupulatnie przez autora „Kodu” na kartach książki rozsiane, mogą satysfakcjonować miłośników krzyżówek i po to zostały wplecione, by stworzyć szczególną atmosferę napięcia i tajemniczości przy ich rozwiązaniach. One nas nie interesują. Natomiast Dan Brown umieścił w swojej książce szereg heretyckich faktów, bluźnierczych i obrażających uczucie każdego wierzącego chrześcijanina i z tymi faktami nie można się absolutnie pogodzić, trzeba je wykazać jako wierutne kłamstwo i fałsz ohydny, godny pogardy najwyższej. Dlatego piszę ten artykuł.
Pierwsza sprawa: nastawienie autora „Kodu” do Kościoła katolickiego jest bardzo nieprzyjazne, wrogie, pełne zaciekłej niechęci i złości, nie waham się powiedzieć: nienawiści. I w tym tendencyjnym świetle można i należy rozpatrywać wszystkie fakty, mające charakter herezji i bluźnierstwa.
Dla jasnego i klarownego przedstawienia sprawy pragnę poszczególne fakty omawiać kolejno i osobno. Centralnym tematem książki Dana Browna wydaje się być temat św. Graala. Powiedzmy od razu: jest to legenda, choć znalazła bardzo szeroki rezonans na przestrzeni wieków. Legenda ta ma szereg aspektów: 1) chrześcijański, 2) celtycki, 3) antyczno-pogański.
W aspekcie chrześcijańskim św. Graalem miało być naczynie z jaspisu, zielona waza, w której Józef z Arymatei zamknął krew Chrystusa, przelaną na krzyżu. Tę wazę mieli znaleźć krzyżowcy podczas I krucjaty i przewieźć do Genui. W tym aspekcie św. Graal symbolizuje wartości dobra, piękna, moralności.
W aspekcie celtyckim św. Graal utożsamiany jest z rogiem obfitości. Znamionuje szczęście doczesne, bogactwo, dobrobyt. Wiąże się z legendarnym cyklem o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu. W aspekcie antyczno-pogańskim jest symbolem płodności, kobiecości. Związany z żeńskim pierwiastkiem łączy się z kultem bogini-matki (sumeryjska Inanna, fenicka Astarte, babilońska Isztar, egipska Izyda).
Średniowieczne romanse rycerskie, powstałe z tradycji ustnej, rozpropagowały ideę św. Graala (Chrétien de Troyes, Wolfram von Eschenbach) znalazła ta idea odbicie w muzyce Ryszarda Wagnera. Naprawdę św. Graal nie istniał, cała zatem fabuła powieści Dana Browna w tym przedmiocie jest wielką, fantastyczną mistyfikacją.
Zakonem, którym „Kod” Browna zajmuje się szeroko, jest Zakon Templariuszy. Był to jeden z najstarszych zakonów rycerskich, założony w 1118 r. podczas wypraw krzyżowych. Templariusze mieli strzec dróg do Ziemi Świętej dla pielgrzymów idących do Grobu Chrystusa. Zakon urósł w potęgę, ciesząc się szczególnymi przywilejami Kościoła. Zakon budował zamki - fortece oraz kaplice - miejsca kultu. Powstała siedziba w Jerozolimie na Wzgórzu Świątynnym Moria w pałacu przylegającym do dawnego meczetu Al-Aksa, gdzie stała dawniej świątynia Salomona. Templum Domini - świątynia Pana - stąd nazwa zakonu. Templariusze stworzyli jeden z pierwszych międzynarodowych systemów bankowych, byli właścicielami rozległych posiadłości w Europie i na Bliskim Wschodzie. Ta materialna potęga, która kłuła w oczy zawistnych i zazdrosnych władców, stała się ich zgubą.
W „Kodzie” napisano, że to Kościół katolicki ich zniszczył, że papież kazał ich spalić. Jest to kłamstwo wierutne. Prawda była taka, że papież Klemens V, jako człowiek słaby i uległy, podporządkował się królowi Francji i przeniósł stolicę z Rzymu do Awinionu, rozpoczynając tzw. niewolę awiniońską papieży, która trwała 70 lat. Ówczesny król Francji Filip IV Piękny, pragnąc posiąść dobra templariuszy, oskarżył ich o herezję i uwięził, zmuszając papieża Klemensa V do akceptacji swego czynu. Bojaźliwy i uległy przemocy i szantażowi Klemens V zaakceptował łotrostwo króla. Wytoczono templariuszom proces i poddano torturom. W 1307 r. mistrz zakonu Jakub de Molay zaprzeczył poprzednim oświadczeniom, które złożył pod wpływem tortur. Zginął na stosie. To jest bolesna karta z historii Kościoła. Klemens V na polecenie króla rozwiązał Zakon Templariuszy i wszystkie ich posiadłości przekazał Zakonowi Joannitów, jednakże tymi bogactwami władał i zarządzał król Filip IV Piękny do końca swego życia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Caritas: Dentystki z Polski będą leczyć Wenezuelczyków

2019-08-20 07:15

Caritas Polska / Warszawa (KAI)

Dzięki wsparciu Caritas Polska, dwie trójmiejskie dentystki – Ewa Piosik i Joanna Wojciechowska wyruszają z misją do Wenezueli, żeby leczyć dzieci i dorosłych. Każda pomoc jest tutaj na wagę złota, bo kraj cały czas walczy z kryzysem. Najgorzej jest w służbie zdrowia.

Archiwum Joanna Wojciechowska

Koszty przelotu finansuje Caritas Polska. Obecnie trwa zbiórka materiałów stomatologicznych niezbędnych do leczenia pacjentów. Lekarki z Trójmiasta chcą zabrać ze sobą ich jak najwięcej by pomóc osobom potrzebującym. Akcję obiecały wesprzeć firmy specjalizujące się w produkcji i sprzedaży stomatologicznych materiałów leczniczych.

„Zaprosił mnie biskup Carlos Alfredo Cabezas Mendoza, który zgłosił się z prośbą o pomoc do Fundacji Pomocy Humanitarnej „Redemptoris Missio”– mówi Ewa Piosik. „W podróży i na miejscu towarzyszyć mi będzie Joanna Wojciechowska, młoda dentystka, która lubi usuwać zęby i jest pełna radości oraz energii” – dodaje młoda stomatolożka.

Wylot do Wenezueli planowany jest 18 września. Polki przez sześć tygodni będą pracować w miejscowości Punto Fijo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem