Reklama

Wychowanie naszą bronią (1)

Wyluzowana dziatwa

Niedziela łowicka 6/2005

Ideałem wychowawczym starożytnych Greków był człowiek moralnie piękny i wszechstronnie wykształcony. Wzorem dla postępowych i nowoczesnych Europejczyków jest jednostka całkowicie wolna (samowolna), otwarta na konsumpcyjny utylitaryzm, sowiecki kosmopolityzm i rzymski hedonizm. Musi ona być też tolerancyjna dla wszelkich zachowań - z wyjątkiem oczywiście tych sławiących Boga i wartości, które On niesie.
Jest oczywistym, że na tak jaskrawy przejaw braku zdrowego rozsądku i elementarnej tolerancji dla wierzących, żaden chrześcijanin nie może przystać. Nie może tolerować w życiu i wychowaniu takiego wzoru, który bez żenady zakłada całkowity moralny i poznawczy relatywizm, negując istnienie obiektywnej prawdy i dobra. Co więc ma czynić? Musi zrobić wszystko by z obecnego modelu wychowania znikł ideologiczny kanon postmodernizmu, w zgodzie z którym każdy może czynić co chce, i zaniedbywać to czego nie chce, ponieważ wszystko ma jednakową wartość, ponieważ nie istnieją żadne zasady czy kryteria - ani poznawcze, ani moralne, ani żadne inne...!
Aż nadto widać, iż zaproponowana młodym pokoleniom droga jest drogą do nikąd, drogą do deprawacji kultury narodowej, planowej ateizacji społeczeństwa i budowy cywilizacji śmierci. Porażają osiągnięcia wprowadzonej właśnie reformy oświatowej. Jej skutki są dokładnie odwrotne do głoszonych publicznie celów. Zamiast szkoły dostępnej, przyjaznej, bezstresowej i bezpiecznej mamy coś na kształt wymyślonych jeszcze w komunie dziesięciolatek. Do tworzonych na nowo, coraz bardziej przeładowanych molochów oświatowych (przykładem może być szkoła w Byszewie w gm. Kutno), często zwozi się dzieci z bardzo odległych wiosek. Dla przykładu, we wspomnianej wyżej gminie, dzieci zamieszkałe w wioskach leżących na wschodnich obrzeżach miasta wozi się do szkoły gminnej (mijając po drodze kilka szkół miejskich!), która jest zlokalizowana po drugiej stronie miasta. Siedmio - i sześcioletnie dzieci skazane są na spędzanie co najmniej dwu godzin dziennie w autobusie. Coraz rzadsza sieć szkolna sprawia, iż zmniejsza się poziom dostępności szkół. O jej spadku i rosnącej liczbie uczniów nierealizujących obowiązku szkolnego już nie raz alarmował rzecznik praw dziecka Paweł Jaros. Temu niepokojącemu zjawisku towarzyszy likwidacja (czasem wcale niemałych) szkół wiejskich. Widać naczelni architekci tych „nowoczesnych trendów edukacyjnych”, drastycznie ograniczających bazę naszego szkolnictwa, niedopuszczają nawet myśli, że Polska może się kiedyś odrodzić i polskie dzieci będą potrzebowały szkół. Likwidować szkoły polskie może tylko ten, kto zakłada, że nas Polaków ma być w niedalekiej przyszłości 15 a może 18 milionów.
Dzięki przeprowadzonej reformie oświaty wiemy też, co to takiego szkoła bezstresowa, przyjazna uczniowi oraz bezpieczna. Ta pierwsza to taka, w której uczniowie poklepują nauczyciela po plecach i wystawiają mu oceny tyranizując życie szkolne karykaturalną, lecz wszechobowiązującą demokracją, wolnością, godnością i - jakżeby inaczej - tolerancją dla wszystkiego oprócz Boga i religii. Trudno się dziwić, że w wyniku takich zachęt poszturchiwanie, a także zwyczajne bicie nauczycieli, stało się jedną z popularniejszych uciech wyluzowanej, gimnazjalnej dziatwy. I niech ktoś tu powie, że szkoła jest niebezpieczna. Uczniowi nic nie grozi, a gdyby nauczycielowi przyszło do głowy wytargać łobuza za uszy, bezpieczeństwa ucznia jak lwica broniła będzie pani minister Magdalena Środa.
Na szczęście opatrzność czuwa nad nami. Mamy bowiem obok postmodernistycznie zliberalizowanej publicznej oświaty coraz więcej szkół prywatnych i katolickich, autentycznie ukierunkowanych w procesie wychowawczym na dobro, miłość i piękno. Ogromna dziś rola szczególnie tych ostatnich, przywracających szkole polskiej potrzebną jej dziś jak powietrze edukacyjną normalność. Krytykowane zawzięcie przez liberalne media katolickie szkoły, dalekie są od bezkarnego eksperymentowania na żywej i jakże delikatnej uczniowskiej tkance. Nie ulegają także pokusie instrumentalizacji i ideologizacji wychowania, co aż nadto widoczne jest w zreformowanej polskiej szkole. Szkoły te wychowują w oparciu o sprawdzone katolickie programy, które w procesie wychowania uwzględniają nie tylko czynniki przyrodzone, ale także nadprzyrodzone. Wychowanie opierają nie tylko na zdobywaniu umiejętności przez wychowanka, ale także pielęgnacji jego cnót, oraz opanowywaniu popędów i wad. Nie jest to wychowanie uległe modom, nowinkom i zachciankom. Jego największym atutem jest wsparcie na trwałym fundamencie, którym jest wiara w Boga - pierwszego i największego Nauczyciela.
Zbudowane na społecznej nauce Kościoła chrześcijańskie wychowanie realizowane jest w wielu szkołach katolickich w Polsce. Przeciętny obywatel nie ma jednak zielonego pojęcia na czym ono polega. Nie jego to jednak wina. Skąd ma je znać jeśli wrogie lewicowe media milczą o jego zasadach jak zaklęte. Prasowe relacje na temat oświaty katolickiej ograniczają się z reguły do straszenia dzieci i rodziców rozdętą nad wyraz dewocją katolickich nauczycieli, którzy różnią się tym od świeckich, że męczą biedne dzieci nieustanną modlitwą. Podkreśla się, że to ludzie zacofani i skostniali, konserwatywni i ksenofobiczni, okopani w polskiej twierdzy ciemności, odporni na wszelki „europejski i światowy postęp”. W wyniku tych zabiegów, zdecydowana większość społeczeństwa nie orientuje się absolutnie w założeniach, celach i metodach chrześcijańskiego wychowania. Z tego też powodu kilka następnych artykułów poświęconych będzie ukazaniu zalet i atutów chrześcijańskiego wychowania.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Miliony od Trzaskowskiego dla byłej agentki

2020-05-23 18:19

[ TEMATY ]

polityka

komentarz

Facebook.com

Jolanta Lange wcześnie nazywała się Jolanta Gontarczyk i jako tajny współpracownik komunistycznego wywiadu TW Panna inwigilowała ks. Franciszka Blachnickiego. Jej fundacja nadal otrzymuje gigantyczne pieniądze z warszawskiego ratusza

W sierpniu 2019 roku odkryłem, że prezes jednej z warszawskich fundacji Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego Pro Humanum Jolanta Lange ma zmienione nazwisko. Do 2008 r. nazywała się Jolanta Gontarczyk TW Panna. Kobieta była jedną z ważniejszych agentek komunistycznej służby PRL, którą w latach 80-tych skierowano do inwigilacji twórcy Ruchu Światło Życie Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Obecna prezes stowarzyszenia Pro Humanum była więc płatnym i bardzo niebezpiecznym współpracownikiem reżimu komunistycznego, którą w latach 80. ścigał nawet kontrwywiad RFN.

O sprawie zrobiło się bardzo głośno i na jej temat rozpisywały się gazety, a o jej przeszłości informowały media internetowe i największe telewizje. Wydawałoby się, że po tych informacjach kierowany przez prezydenta stolicy Rafała Trzaskowskiego urząd będzie unikał dalszej współpracy z fundacją Pro Humanum, na której czele nadal stoi "prezeska" Jolanta Lange vel Gontarczyk.

Niestety nic takiego się nie stało, bo 12 grudnia 2019 r. według zarządzenia "NR 1843/2019 PREZYDENTA MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY" została przyznana dotacja 1 850 000 złotych na Prowadzenie Centrum Wielokulturowego w Warszawie, którego głównym operatorem jest właśnie fundacja Jolanty Lange. Prawie dwa miliony złotych publicznych pieniędzy przeznaczone jest na "działalność na rzecz integracji cudzoziemców, upowszechniania i ochrony wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji w latach 2019-2022". Tych pieniędzy może być znacznie więcej, bo przeglądając umowy między Pro Humanum, a warszawskim ratuszem z poprzednich lat oprócz głównej umowy na prowadzenie "Centrum" były także dotacje na mniejsze projekty.

Czy znając przeszłość agentki służb komunistycznych można wnioskować, że prezes Jolanta Lange ma doświadczenie i zasługi dla upowszechniania i ochrony wolności oraz swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji? To retoryczne pytanie należy postawić kandydatowi na urząd prezydenta RP Rafałowi Trzaskowskiemu.

Sprawa może mieć ciąg dalszy. Jolanta Gontarczyk była bowiem jedną z ostatnich osób, która widziała ks. Franciszka Blachnickiego przed jego tajemniczą śmiercią. Na pewno będzie musiała znów zeznawać, bo 21 kwietnia 2020 r. "prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach podjął na nowo, umorzone w dniu 6 lipca 2006 roku, śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej zbrodnię przeciwko ludzkości, polegającej na dokonaniu zabójstwa ks. Franciszka Blachnickiego w dniu 27 lutego 1987 roku w Carlsbergu przez funkcjonariuszy publicznych, poprzez podanie substancji, która spowodowała jego nagłą śmierć, co stanowiło prześladowanie pokrzywdzonego z powodów politycznych i religijnych".

Analizując treści ze strony internetowej Pro Humanum oraz na Facebooku można odnieść wrażenie, że stowarzyszenie jest mocno zaangażowane politycznie i światopoglądowo. Zapraszają na parady LGBT. Na fanpage można było znaleźć także sprofanowany wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej z tęczowym nimbem. Podczas uroczystości w Centrum Wielokulturowym zapraszany jest warszawski chór LGBT.

Więcej o współpracy Jolanty Lanego vel Gonatrczyk z warszawskim ratuszem oraz jej politycznej kariery w latach 90

CZYTAJ DALEJ

Rozstrzygniecie konkursu misyjnego

2020-05-30 21:12

[ TEMATY ]

misje

ks. Mirosław Benedyk

Laureaci konkursu, katecheci i rodzice w pamiątkowym zdjęciu z bp. Markiem.

Siódmy diecezjalny finał o misjach, mimo narodowej kwarantanny, został rozstrzygnięty.

Pomimo niekorzystnej sytuacji, dzięki technologii i dobrej woli wielu osób, udało się dokończyć VII Diecezjalny Konkurs Misyjny, który był poświęcony osobie Heleny Kmieć, młodej wolontariuszce misyjnej, zamordowanej 24 stycznia 2017 roku w Boliwii.

Do etapu diecezjalnego zakwalifikowało się ponad 40 osób z klas VII i VII szkół podstawowych, spośród których najlepsi okazali się: I miejsce – Szymon Terczyński uczeń Niepublicznej Szkoły Podstawnej Sióstr Salezjanek w Dzierżoniowie, katechetka s. Bożena Cichańska. II miejsce  – Łucja Wójtowicz – uczennica Zespołu Szkół w Starych Bogaczowicach, katecheta prowadzący to Marek Strzyż. III miejsce zajęła Oliwia Gołuch z Publicznej SP nr 6 im. Tysiąclecia Państwa Polskiego w Świdnicy, gdzie katechetką odpowiedzialną jest Marzena Gros, która od samego początku czyli od 7 lat przygotowuje uczniów to konkursu misyjnego.

ks. Mirosław Benedyk

Katechetka Marzena Gros z uczennicą Oliwia Gołuch

Wręczenie nagród laureatom zostało odłożone w czasie z uwagi na obostrzenia związane z epidemią. Jednak nadarzyła się okazja 26 maja, aby zorganizować spotkanie w ŚKB, na którym bp Marek Mendyk wręczył pamiątkowe dyplomy i nagrody zwycięzcom oraz złożył wyrazy uznania dla pracy katechetów.

ks. Mirosław Benedyk

Szymon Terczyński z rodzicami i siostrą katechetką

Pozostałe miejsca zajęli:

- IV miejsce – Michalina Drzal, Marcin Hamera, Estera Prochera – Publiczna SP nr 4 im. Janusza Korczaka w Świebodzicach

- V miejsce – Paweł Gryszkiewicz – Szkoła Podstawowa im. Henryka Sienkiewicza w Roztoce

- VI miejsce - Michał Chryplewicz – Publiczna SP nr 5 im. Bohaterów Westerplatte w Dzierżoniowie

- VII miejsce– Daria Piechurska – Publiczna SP nr 6 im, Tysiąclecia Państwa Polskiego w Świdnicy

- VIII miejsce – Janusz Hołówka – Publiczna Szkoła Podstawowa w Goczałkowie

- IX miejsce – Wiktoria Wasielewska – Publiczna SP nr 4 im. Janusza Korczaka w Świebodzicach

- X miejsce – Magdalena Koszyńska – Zespół Szkolno-Przedszkolny w Ścinawce Średniej

ks. Mirosław Benedyk

Laureaci konkursu, katecheci i rodzice w pamiątkowym zdjęciu z bp. Markiem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję