Reklama

Narodowa Pielgrzymka do św. Ojca Pio – Dzień 3.

2018-10-10 20:31

Ks. Krzysztof Hawro

Ks. Krzysztof Hawro/Niedziela

Kolejny dzień naszego pielgrzymowania spędziliśmy w Watykanie.

Po porannym, dość wczesnym śniadaniu przybyliśmy na Plac Świętego Piotra, gdzie uczestniczyliśmy w Audiencji Generalnej. Swoją katechezę Ojciec Święty poświęcił piątemu przykazaniu "nie zabijaj".

Kolejnym, ważnym dla wszystkich punktem było zwiedzanie Bazyliki św. Piotra. Stanęliśmy przed Drzwiami Świętymi, następnie weszliśmy do wnętrza Bazyliki. Zwiedziliśmy jej wnętrze, pomodliliśmy się przy grobie św. Jana Pawła II. Poznaliśmy historię związane z papiestwem, bazyliką. Odkrywaliśmy "polskie ślady" w Bazylice.

Reklama

Zobacz zdjęcia: Narodowa Pielgrzymka do św. Ojca Pio – Dzień 3.

Po wyjściu z Bazyliki udaliśmy się na małe zakupy i do autokaru, którym udaliśmy się na Monte Cassino, gdzie uczestniczyliśmy w Eucharystii, której przewodniczył ks. Marek. Okolicznościową homilię wygłosił ks. Krzysztof. Zwracając się do uczestników liturgii, pytał słowami pieśni: Czy widzisz ten rząd białych Krzyży? Tu Polak z honorem się bił... Wspominając poległych żołnierzy, przy grobach których staliśmy wolał: Śpij kolego w ciemnym grobie, niech się Polska przyśni tobie! Wszystkim wam i każdemu z osobna śpiewamy: - Niech śni się wam Polska rolniczego trudu. Polska od Tatr po Bałtyku, od Bugu, przez Roztocze po Odrę. Polska, z której przybyliśmy oddać wam hołd.

Po Eucharystii udaliśmy się w okolice Neapolu, gdzie w miejscowości Ottaviano mogliśmy odpocząć i nabrać sił na kolejny dzień, który przybliży nas do celu pielgrzymki, do spotkania ze św. Ojcem Pio.

Tagi:
pielgrzymka Ojciec Pio

Reklama

Bracia 24h

2019-10-18 15:05

Marian Florek

Na pierwszy rzut oka trudno ich odróżnić od ojców zakonnych. Noszą takie same, przypisane dla danego zakonu, szaty. Na powitanie serwują szczery, serdeczny uśmiech; otwierają na oścież serca i ramiona. Chociaż nie są obiektem szczególnych zainteresowań mediów, to jednak na widok telewizyjnej kamery się nie peszą. Chętnie dzielą się myślami na temat swojego powołania.

Marian Florek

Przedstawiają proste, wiarygodne, czasami żarliwe świadectwo życia. Nic nie ujmując ojcom, zakonnym kapłanom, należy oddać braciom zakonnym to, co braterskie w ich powołaniu i posłudze i to, co ich odróżnia od innych profesji. Pytany o tę zauważalną przez postronnego obserwatora różnicę bp Jacek Kiciński CMF, przewodniczący Komisji ds. Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego KEP, sięga do historii zakonów i przypomina, że pierwsi krzewiciele życia monastycznego byli tylko braćmi. Dalej zgodził się z opinią, że powołanie brackie ma swą specyfikę, obecną również w jakiś sposób w ojcowsko-kapłańskiej posłudze. „Tam gdzie nie dociera miłość Boga Ojca przez posługę kapłanów, tam my wchodzimy z darem pociechy, służby i dobrego słowa” powiedział br. Hieronim, duchacz. I rzeczywiście bracia chociaż nie mają przywileju przeistaczania w imieniu Chrystusa chleba i wina w Ciało i Krew Pańską to jednak swoją posługą i miłością potrafią przemieniać ludzkie cierpienia i łzy w sens, który nas wszystkich umacnia w cierpliwym znoszeniu przeciwności dnia codziennego.

Sami bracia, pytani o swoje powołanie, wskazują na tajemnicę. Trudno im tak po ludzku wytłumaczyć, dlaczego podjęli taki trud służenia Bogu i ludziom. I zgodnie, jak br. Serafin (bonifrater) i br. Dawid (redemptorysta), potwierdzają opinię, że nie ma kryzysu brackich powołań. Bóg stale powołuje, ale brak odwagi u młodych mężczyzn aby porzucić „oswojone życie”, i poddać się woli Pana Boga i zostać Jego bratem.

I właśnie pod hasłem „Być bratem Boga” w dniach od 17 do 18 października br. odbyła się 37. Pielgrzymka Braci Zakonnych na Jasną Górę. Rozpoczęła się od spotkania w Auli Jana Pawła II, w której grupa ok. 200 braci pod przewodnictwem braci redemptorystów odmówiła Jutrznię i wysłuchała słów umocnienia bp. Jacka Kicińskiego. Potem hierarcha w Kaplicy Matki Bożej odprawił dla brackich pielgrzymów Mszę św., na której wstępie wszystkich zebranych w imieniu Jasnej Góry powitał podprzeor o. Jan Poteralski.

Po obiedzie bracia zebrali się w bazylice jasnogórskiej i pod kierunkiem braci salwatorianów odmówili Koronkę do Miłosierdzia Bożego, a potem udali się na wały aby odprawić Drogę Krzyżową. Bracia z poszczególnych zgromadzeń nieśli krzyż w rytm rozważań przygotowanych przez braci chrystusowców.

Po zakończonej Drodze Krzyżowej w Domu Pielgrzyma odbyło się spotkanie przy kawie i ciastku.

W drugim i ostatnim dniu pielgrzymki harmonogram zajęć był podobny. Jutrzni przewodniczyli bracia michalici, a konferencyjny wykład zaprezentował ks. Dariusz Wilk, generał Zakonu Michalitów, który podczas odprawionej tradycyjnie w Kaplicy Matki Bożej Mszy św. - wygłosił również homilię

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tajemnice chwalebne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 43/2003

Bożena Sztajner/Niedziela

1. Tajemnica Zmartwychwstania Chrystusa

„Maria Magdalena natomiast stała przed grobem płacząc. A kiedy [tak] płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa - jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?». Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono». Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa…” (J 20, 11-14).
Chrystus zmartwychwstał i przez swoje zmartwychwstanie zwyciężył grzech, śmierć, smutek, rozpacz; przywrócił światu radość i nadzieję. Czy my, jako chrześcijanie, jesteśmy ludźmi nadziei i radości paschalnej? Czy nie za bardzo koncentrujemy się na tym, co jest negatywne, złe, co jest „grobem”?. Abyśmy mogli kosztować owoców zmartwychwstania, musimy jak Maria Magdalena odwrócić się od grobu i zobaczyć Zmartwychwstałego.

2. Tajemnica Wniebowstąpienia Pańskiego

„Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem” (J 14, 1-3).
Pan Jezus wstąpił do nieba, gdzie dla każdego z nas przygotował miejsce, wieczne mieszkanie w domu Ojca. Słowo „dom” wyraża to, co jest najpiękniejsze w naszym życiu; dom to miłości, pokój, poczucie bezpieczeństwa; do domu się powraca, za domem się tęskni. Dlatego nasze życie to tak naprawdę wędrówka do domu Ojca w niebie.

3. Tajemnica Zesłania Ducha Świętego

„Teraz idę do Tego, który Mnie posłał, a nikt z was nie pyta Mnie: «Dokąd idziesz?» Ale ponieważ to wam powiedziałem, smutek napełnił wam serce. Jednakże mówię wam prawdę; pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was” (J 16, 5-7).
Chrystus po swoim wniebowstąpieniu posłał wierzącym w Niego Ducha Świętego. Dzięki Duchowi Świętemu nasz Zbawiciel jest obecny i działa w Kościele. Duch Święty daje nam to, czego świat dać nam nie może. Jeżeli otworzymy się na Jego działanie, doświadczymy w naszym życiu: miłości, radości, pokoju, cierpliwości… - owoców działania Pocieszyciela.

4. Tajemnica Wniebowzięcia Matki Bożej

„Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo ujrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny»” (Łk 1, 46-55).
Maryja doświadczyła wiele „wielkich rzeczy” od Wszechmocnego. Jedną z nich jest to, że została z duszą i ciałem wzięta do nieba. Jako pierwsza z ludzi cieszy się tym, co jest przygotowane dla każdego z nas. Pamiętajmy jednak, jaka była droga Maryi do wniebowzięcia. Była to droga wiary, służby, miłości i ofiary. My też mamy podążać tą drogą, jeżeli chcemy jak Maryja znaleźć się w niebie.

5. Tajemnica Ukoronowania Matki Bożej w niebie

„Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno (…). I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. (…) Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę Moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata” (J 17, 20-24).
Tajemnica ukoronowania Maryi to symbol chwały, jakiej doświadcza Maryja w niebie. Korona symbolizuje władzę, panowanie, ale też bogactwo, szczęście, radość. Fakt ukoronowania Matki Bożej na królową wyraża również prawdę, jak wielkiego szczęścia doświadcza Maryja w niebie. Tego szczęścia my też doświadczymy, jeżeli poprzez wiarę i miłość zespolimy się w jedno z Chrystusem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zielona Góra: Festiwal Muzyki i Słowa

2019-10-21 12:40

Krystyna Dolczewska

Festiwal Muzyki i Słowa to nowe wydarzenie kulturalne w Zielonej Górze, które ma szanse być cyklicznym. Trzy koncerty poświęcone były Matce Bożej. Inspiracją dla pomysłodawców FMiS był jubileusz 350 lat pobytu Cudownego Obrazu Matki Bożej w Rokitnie (od 1669 r.).

Krystyna Dolczewska
Soliści koncertu finałowego FMiS

Koncerty, które odbyły się w kościele pw. Ducha Świętego zorganizowało Stowarzyszenie Pro Cultura et Musica im. Edyty Stein oraz parafia pw. Ducha Świętego w Zielonej Górze. Pierwszy koncert festiwalowy odbył się 21 września br. Wykonawcy to Capella Caelestis - absolwenci i studenci uczelni muzycznych naszej diecezji.

Drugi koncert odbył się 5 października. W jego programie był chorał gregoriański i muzyka polifoniczna w wykonaniu Męskiego Zespołu Chorałowego w Bydgoszczy. Ci, którzy nie byli na rokitniańskim jubileuszu, mogli 19 października usłyszeć na trzecim koncercie 13 pieści do Matki Bożej, współczesnych i dawnych, wykonanych przez tych samych muzyków podczas jubileuszu. Byli to soliści: Magdalena Makowska-Pabich, Natalia Łęt i Krystian Psujek, chór „Con Spirito” z parafii pw. Ducha Świętego w Zielonej Górze i Rokitniańska Orkiestra Jubileuszowa (to młodzi muzycy z Gorzowa, Poznania i Zielonej Góry) pod dyrekcją Aleksandra Grefa, dyrygenta w Teatrze Wielkim w Poznaniu.

Wykonawcom podziękował bp Tadeusz Lityński, patron i mecenas FMiS. Potem zaśpiewaliśmy razem z ROJ i chórem pieśń o naszej Matce z Rokitna z XVII wieku. Pieśń tę opracował Ks. Adrian Put, redaktor odpowiedzialny „Aspektów”.

Autorami słów pieśni są księża (alf.): G. Cyran, C.M. Jaworski, L. Lewandowski, A. Put, T. Sinka, a melodii (alf.): E. Brańka, F. Raczkowski, ks. C.M. Jaworski, br. B. Piszcz i ks. Mateusz Szerwiński. Ten ostatni jest także Kierownikiem Artystycznym FMiS, gra na organach oraz śpiewa w chórze.

Na tym festiwalu modliliśmy się do Maryi muzyką śpiewając:

„Twe cuda, łaski, imię wyniesiemy

Nad same góry nieba wysokiego

Chwaląc w Twych cudach

Boga wszechmocnego”

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem