Reklama

Kultura

Ruszył Festiwal “Kino z duszą”

Premierą filmu „Bojownicy wolnego słowa” w stołecznej Kinotece rozpoczął się Festiwal Filmów Dokumentalnych „Kino z duszą”. Przez pięć dni obejrzeć będzie można najlepsze polskie i zagraniczne filmy dokumentalne. Na wszystkie pokazy filmowe, wydarzenia festiwalowe i gale finałową wstęp wolny.

Podczas festiwalowych projekcji pokazanych zostanie 28 wyjątkowych polskich i zagranicznych dokumentów, spośród prawie 80 zgłoszonych w tym roku.

- W tym roku na szczególną uwagę zasługuje premierowy pokaz filmu o walczących o wolne słowo legendach podziemnej „Solidarności” – mówi Ewa K. Czaczkowska, prezes Fundacji Areopag XXI, organizatora festiwalu. – Wszystkie nasze filmy - społeczne, historyczne czy religijne - poruszają kwestie tego, co w życiu najważniejsze – miłość, wierność, życie, prawda.

Reklama

Pokazy konkursowe odbywają się w godzinach przedpołudniowych i wieczorem, dlatego warto śledzić program na stronie internetowej www.kinozdusza.pl w zakładce „Program” oraz na Facebooku „Kina z duszą”.

– Jak co roku mamy ofertę edukacyjną dla młodzieży szkół średnich. Wśród prezentowanych filmów znajdą się m.in.: film o repatriantach z Kazachstanu, o operacji Tannenberg, ale także filmy biograficzne św. siostrze Faustynie, Janinie Ochojskiej, czy o Stefanie Norblinie. Na ekranie zobaczymy także animowaną baśń na podstawie malowideł ściennych Norblina w Jodhpur w Indiach – mówi Grażyna Raszkowska, dyrektor festiwalu.

Z kolei Michał Plewka, szef promocji festiwalu zwraca uwagę na organizowane podczas festiwalu liczne spotkania z twórcami i bohaterami prezentowanych na ekranie dokumentów. Wśród gości festiwalu będą m.in.: Janusz Mrozowski, reżyser filmu „Witaj w kryminale, papieżu Franciszku”, Julia Groszek, reżyserka „Arabskiego sekretu” czy Petro Aleksowski, reżyser „Przerwanej misji”.

Reklama

Organizatorem festiwalu jest Fundacja Areopag XXI, a współorganizatorami Narodowe Centrum Kultury oraz Centrum Myśli Jana Pawła II. Partnerami festiwalu są: PKN Orlen, Instytut Polonika, Pallotyńska Fundacja Misyjna Salvatti i Polpharma. Patroni medialni to: Program 1 Polskiego Radia, dziennik Rzeczpospolita, Gość Niedzielny, TVP Kultura, Tygodnik TVP, Polska Agencja Prasowa i Katolicka Agencja Informacyjna.

2018-11-20 13:02

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Współczesny trąd. Hejt

Niedziela Ogólnopolska 17/2020, str. 32

[ TEMATY ]

kino

Jarosław Sosiński/Kino Świat

Czy można zmarnować komuś życie, a nawet doprowadzić kogoś do śmierci komentarzem lub złośliwym wpisem na Facebooku czy innym portalu społecznościowym?

Hejt to pełna złości, nienawiści i wrogości działalność; to obraźliwy, przepełniony agresją komentarz. Hejt jest zjawiskiem powszechnym, zakorzenionym już w naszej kulturze. Najczęściej spotykany w internecie, ale powszechny również w realnym życiu. Można te działania zobaczyć w postach na Facebooku czy Instagramie, a także na forach dyskusyjnych dotyczących polityki, światopoglądu czy problemów społecznych.

Jan Komasa, jeden z najzdolniejszych polskich reżyserów młodego pokolenia, nominowany do Oscara za Boże Ciało, w najnowszej produkcji Sala samobójców. Hejter nawiązuje do swojego głośnego w 2011 r. filmu Sala samobójców. Zagląda do sieci i zastanawia się, jaki ma ona wpływ na społeczeństwo.

Zabójcy nowej ery

Głównym bohaterem Hejtera jest grany przez Macieja Musiałowskiego Tomasz Giemza – chłopak z małego miasteczka, który próbuje swoich sił w Warszawie. Pomaga mu w tym zaprzyjaźniona rodzina Krasuckich. Kiedy zostaje wydalony ze studiów prawniczych za plagiat, zaczyna pracę w agencji PR-owej zarządzanej przez demoniczną Beatę Santorską (Agata Kulesza). Do obowiązków Tomasza w nowej pracy należy tworzenie agresywnych strategii w celu zniszczenia wizerunku znanych i lubianych przez społeczeństwo osób za pomocą kluczowego narzędzia – hejtu. Celem ataku Tomka są początkowo młoda blogerka fitness (Julia Wieniawa), a następnie kandydat na prezydenta stolicy Paweł Rudnicki (Maciej Stuhr). Pracujący w agencji profesjonalni hejterzy to zabójcy nowej ery. Potrafią zniszczyć najbardziej uwielbianego celebrytę. W swojej destrukcyjnej działalności w tej fabryce internetowych trolli główny bohater dochodzi wręcz do perfekcji. Jednocześnie wraz z rozwojem, kolejnymi awansami i pochwałami zanika jego wewnętrzna indywidualna moralność. W tym świecie wszystkie chwyty są dozwolone. Nie ma miejsca na współczucie, empatię czy wewnętrzną wrażliwość.

Jan Komasa wraz ze scenarzystą Mateuszem Pacewiczem precyzyjnie i bez pośpiechu kreślą portret młodego człowieka z prowincji, który napędzany obsesją społecznego awansu nie cofnie się przed niczym, by udowodnić swoją wielkość. Zdolny, błyskotliwy i wrażliwy chłopak bezowocnie walczy o pracę, o uznanie wyższych sfer i odwzajemnione uczucie. Odtrącenie, którego nieustannie doświadcza, odczuwana na wielu płaszczyznach życia nierówność społeczna wywołują w nim żądzę zemsty, która uruchamia również wewnętrzny proces demoralizacji. Metamorfoza, którą przechodzi Tomek, w kulminacyjnym punkcie jest wręcz przerażająca i odstraszająca. Widz zastanawia się, czy to w ogóle możliwe...

Współczesne uosobienie zła

Twórca Hejtera po raz kolejny bezbłędnie odczytuje aktualne trendy i współczesne niepokojące nastroje. Zachwiane relacje międzyludzkie w realnym świecie przyczyniają się do zatracania wrażliwości i do obojętności na drugiego człowieka; rozwarstwienie społeczeństwa i nierówności klasowe powodują napięcie i stany frustracji. Tak rodzą się nienasycona nienawiść i złość, które poszukują agresywnej drogi uwolnienia się. Tą drogą staje się hejt, który – jak pokazuje reżyser – jest złowrogą siłą niszczącą wszystko wokół, ale największe spustoszenie siejącą w życiu samego hejtera. Hejt u Komasy jest narzędziem zysku, środkiem manipulacji i ogłupiania tłumów, ale przede wszystkim – uosobieniem demonicznego zła i nienawiści. Ten trawiący społeczeństwo wirus, bez korony w tytule, jest zaczątkiem moralnego upadku, który może prowadzić do zatrważających w skutkach działań. >>n

Film można obejrzeć m.in. na platformach vod.pl oraz ipla.tv .

CZYTAJ DALEJ

Mama, która przebaczyła

2020-05-20 11:37

Niedziela Ogólnopolska 21/2020, str. 15

[ TEMATY ]

świadectwo

Krzysztof Tadej

Franciszka Strzałkowska – mama o. Zbigniewa Strzałkowskiego, błogosławionego z Pariacoto

Siedzieliśmy przy stole. W rękach pani Franciszka trzymała różaniec. Zobaczyłem w jej oczach ból. Za chwilę miała mówić o synu, który został zamordowany. To, co później usłyszałem, świadczy o jej świętości.

Franciszka Strzałkowska mieszkała w Zawadzie k. Tarnowa. Razem z mężem zajmowała się małym gospodarstwem rolnym. Państwo Strzałkowscy mieli trzech synów: Bogdana, Andrzeja i Zbigniewa. Ostatni z nich chciał zostać kapłanem. Franciszka Strzałkowska wspominała: – Dobrym dzieckiem był. Posłusznym. Chodził do kościoła. Był lektorem, ministrantem. Szanował ludzi starszych, nauczycieli. Dużo się modlił.

Zbigniew Strzałkowski w 1979 r. wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych. Pragnął naśladować św. Franciszka i Maksymiliana Kolbego. Był niezwykle utalentowany. Po święceniach został wicerektorem Niższego Seminarium Duchownego w Legnicy. W 1988 r. wyjechał na misję do Peru. Pani Franciszka była zaniepokojona: – Mówiłam, że tam może być różnie. Zawsze się modliłam, żeby wytrwał, był dobrym kapłanem i żeby nic się tam nie stało – podkreśliła.

Syn pani Franciszki pojechał do Peru razem z o. Jarosławem Wysoczańskim. Zamieszkali w Pariacoto – małej, biednej miejscowości w peruwiańskich Andach. Rok później dołączył do nich o. Michał Tomaszek. Zbigniew Strzałkowski pisał do rodziny uspokajające listy. Nie chciał, żeby ktoś z bliskich dowiedział się o jego codziennych problemach. A tych nie brakowało. Parafia, którą objęli polscy misjonarze, była ogromna. Jej obszar można porównać z terenem, jaki zajmuje przeciętna polska diecezja. Znajdowały się tam siedemdziesiąt trzy wsie. Niektóre położone prawie 4 tys. m n.p.m. Polscy zakonnicy do wielu miejsc musieli dojeżdżać konno. Podróż do najdalszej wsi zajmowała 24 godziny.

Obok trudnych warunków problemem była działalność lewicowej terrorystycznej organizacji Świetlisty Szlak. Terroryści zamierzali wywołać rewolucję przy pomocy niezadowolonych mieszkańców wsi i miasteczek. Napadali na posterunki policyjne, podkładali ładunki wybuchowe. W Pariacoto większość ludzi nie popierało tych działań. Uczestniczyli w Mszach św., podziwiali Polaków, których życie wypełniały modlitwa, katechezy i organizowanie pomocy dla innych. To nie podobało się terrorystom. 9 sierpnia 1991 r. zostali przez nich zastrzeleni o. Michał Tomaszek i o. Zbigniew Strzałkowski. Ojciec Jarosław Wysoczański przeżył – w tym czasie był w Polsce.

W 2015 r., przed beatyfikacją polskich zakonników, realizowaliśmy film pt. Życia nie można zmarnować. W Zawadzie mama Zbigniewa mówiła, że wiadomość o śmierci syna całkowicie zmieniła jej życie: – Żyje się, bo się żyje, ale już nic nie cieszy. Pozostał ból. Pocieszenie można znaleźć tylko u Pana Boga i Matki Najświętszej. I dodała: – Mordercy za to, co zrobili, odpowiedzą przed Panem Bogiem. Niech to już Pan Bóg osądzi, a ja nie mam pretensji. Ani jednej złej myśli na nich.

Przed śmiercią Franciszka Strzałkowska udzieliła ostatniego wywiadu. Brat Jan Hruszowiec, promotor kultu męczenników, zanotował słowa tej świętej kobiety: „Trzeba się pogodzić z losem i po prostu przebaczyć. Nie życzę nikomu nic złego, nawet tym zabójcom. Nie czuję żadnego żalu w sercu do morderców, tylko przebaczenie. I życzę każdemu, żeby umiał przebaczyć, bo jak się żyje z darem przebaczenia, to się żyje piękną miłością”. Franciszka Strzałkowska zmarła w 2018 r.

CZYTAJ DALEJ

Mieć w sercu doskonałą Miłość

2020-05-28 21:26

Fot. Grzegorz Kryszczuk

Dziesięciu neoprezbiterów, którzy 23 maja przyjęli święcenia kapłańskie z rąk abp Józefa Kupnego, odprawiło Mszę Św. prymicyjną w kaplicy Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Wrocławskiej.

Wspólnota kleryków pożegnała swoich starszych kolegów, którzy już za chwilę podejmą pracę duszpasterską w diecezji. Mszy św. przewodniczył ks. Marcin Józefczyk, który na wstępie przypomniał, że spotkanie odbywa się w czasie nowenny do Ducha Świętego, która jest głęboko wpisana w liturgię Kościoła. - Będziemy za chwilę prosić, aby On przemienił nas wewnętrznie swoimi darami i stworzył serce nowe – mówił neoprezbiter.


- Ilekroć czytam Ewangelię o powołaniu apostołów, nasuwa mi się pytanie dlaczego na tych prostych i niewykształconych ludziach Jezus zaczął budować swój Kościół? Przecież byli uczeni w piśmie, faryzeusze, kapłani starego testamentu. Bo według Ewangelii byli to ludzie zadufani w sobie, obłudni i zakłamani. Oni nie widzieli człowieka, ale tylko i wyłącznie literę prawa – mówił w homilii ks. Sylwester Łaska.

Na zakończenie Eucharystii głos zabrał ks. Kacper Radzki, rektor MWSD. - Drodzy neoprezbiterzy, cieszymy się waszą obecnością po tej stronie ołtarza i życzymy wam, abyście mieli w sercach doskonałą miłość. To spełnienie pragnień Chrystusa wyrażanych w budowaniu jedności zwłaszcza wśród tych, którzy decydują się iść Jego śladami, składając Jego ofiarę i użyczając Jemu samych siebie – życzył ks. Radzki.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję