Reklama

Niemy świadek

Krzyż odkupienia

Stanisława Czepińska
Edycja przemyska 13/2005

W zakładzie ciesielskim w Betanii unosi się piękny zapach świeżych wiór sosnowych gęsto zaścielających pomieszczenie. Cieśla realizuje zamówienie: dwa krzyże z przeznaczeniem dla dwu łotrów, którzy mają być nazajutrz ukrzyżowani. Jednostajnie poruszający się hebel wyrównuje powierzchnię sosnowych pni. Zgromadzeni sąsiedzi z zatroskaniem rozmawiają o ostatnich wydarzeniach w Jerozolimie. Oto pojmano Galilejczyka za to, że się mienił Synem Bożym i ogłaszał Królem. Pospólstwo towarzyszące Pojmanemu domaga się od sędziów wyroku śmierci dla Niego. Sąsiedzi i cieśla znają Galilejczyka, przecież bywał w Betanii częstym gościem, tam zawsze czekała Go miłość, wierność i troska. Znają Jego cuda i Jego nauki. Znają także Łazarza, którego ów Galilejczyk wskrzesił z martwych.
Wtem przybywa posłaniec z zamówieniem nowego krzyża. Galilejczyk został skazany na śmierć krzyżową. Hebel w rękach cieśli zaczyna pracę od nowa. Obróbce podlega tym razem drzewo oliwkowe. Ten trzeci krzyż będzie z drzewa, w którego cieniu Jezus lubił modlić się, w którego cieniu lubił odpoczywać.
Tymczasem na dziedzińcu Piłatowej pretorii żołnierze zabawiają się Skazańcem, drwiąc z Niego, naigrawając i wyszydzając. Już zapadł wyrok skazujący na śmierć krzyżową. Cieśla dostarcza zamówiony krzyż. Oprawcy nakładają go na ramiona Jezusa. Niesie go więc - wzorem starotestamentalnego Izaaka - jako swój ołtarz ofiarny. Drzewo jest ciężkie i niewygodne, liczy ponad 4 m długości i wlecze się za Jezusem po ziemi. Przytłacza Najświętszą Postać i uwiera w niezliczone krwawiące rany. Jezus zostaje zmuszony do wyruszenia w drogę, popychany, uderzany nahajkami. Stawia z trudem krok po kroku, stąpając bosymi stopami po wyboistej, kamienistej drodze. Z czoła padają gęste krople potu zmieszanego z kroplami krwi wypływającej z ran. Wiatr podnosi tumany kurzu i piasku prosto w Jego oczy. Jezus po trzykroć upada w piach i pył jerozolimskiej drogi.
A wzdłuż drogi kroczą ci, którzy współczują Synowi Bożemu: Matka Bolesna, płaczące kobiety jerozolimskie, Weronika ocierająca Jego twarz i Szymon z Cyreny pomagający dźwigać krzyż.
Wreszcie szczyt Kalwarii. Oprawcy rozciągają ręce i nogi Jezusa na drzewie krzyża, bezlitośnie wyrywając stawy i żyły. Przybijają gwoździami i podnoszą w górę. A drzewo krzyża obejmuje swoimi ramionami Odkupiciela i wraz z Nim obejmuje całą ludzkość.
Jest środek dnia. Słońce w zenicie przypieka Ukrzyżowanego bez litości. Z wysokości krzyża słychać: „Pragnę”. Żołnierz podaje gąbkę nasączoną octem. Ciało wypręża się. Głowa spada w dół. Ciche rzężenie wydobywa się ze spieczonych ust. Zrywa się wichura. Wiatr szarpie gałęziami drzew i krzewów, powalając je na ziemię. Podrywa tumany pyłu i piasku, i rzuca nimi w zgromadzonych pod krzyżem. Ludzie chowają się za wystające skały. Zapada czarna noc. Z oddali słychać grzmoty, a błyskawice zbliżają się w zawrotnym tempie.
Z wysokości krzyża słychać jeszcze słabe słowa: „Wykonało się. Abba, w Twoje ręce oddaję ducha mego”. I kona w okrutnych mękach Bóg - Człowiek. Taka była cena naszego odkupienia.
Nikodem i Józef z Arymatei zdejmują Najświętsze Ciało z krzyża i składają na kolana Matki. Zbliża się nieuchronnie dzień szabatu. Należy się pospieszyć i złożyć Ciało w grobie.
A na szczycie Golgoty wciąż stoi potężny krzyż - niemy świadek bezcennej ofiary Boga - Człowieka, poniesionej dla odkupienia ludzkości. Stoi i spogląda na wszystkie strony świata, gdzie wszystkie pokolenia będą zawsze stawiać krzyże: I drewniane i metalowe. Alabastrowe i kamienne. Duże i małe. Wykwintne i ubogie. Bowiem odtąd krzyż przestał już być drzewem hańby, już po wsze czasy będzie drzewem odkupienia.

Mural patriotyczny: sztuka czy manifest?

2019-10-14 15:09

Centrum Myśli Jana Pawła II, KAI / Warszawa

Centrum Myśli Jana Pawła II, instytucja kultury m.st. Warszawy zaprasza na debatę, podczas której uczestnicy poszukają odpowiedzi m.in. na pytanie: czy murale patriotyczne mogą być piękne? Spotkanie jest otwarte dla publiczności i odbędzie się we wtorek 15 października o godz. 18.00 w siedzibie organizatora przy ul. Foksal 11.

youtube.com

Jak zauważa Sebastian Frąckiewicz, autor książki „Żeby było ładnie. Rozmowy o boomie i kryzysie street artu w Polsce” – murale z żołnierzami wyklętymi, upamiętniające rocznice powstań (głównie powstania warszawskiego) i murale kibicowsko-patriotyczne opanowały polskie miasta i wyparły ze ścian klasyczne graffiti oparte na literach.

Zdaniem Frąckiewicza, wszystko wskazuje na to, że możemy mówić o narodzeniu się nowego miejskiego folkloru i nowego rodzaju sztuki, z własnymi kanonami i elementami obowiązkowymi. W większości przypadków murale tworzone przez środowiska kibicowskie, patriotyczne i konserwatywne nie mają ambicji artystycznych, ani nawet estetyzujących. Można odnieść wrażenie, że nie idzie tu o sztukę, tylko wyraźne manifestowanie w przestrzeni siebie i swoich poglądów. To niemal powrót do korzeni graffiti, dla którego zaznaczanie terenu było jedną z podstaw działań.

Podczas spotkania nastąpi szukanie odpowiedzi na pytania związane z rolą społeczną, estetyczną i artystyczną murali patriotycznych. Co popularność tego typu murali mówi o naszym społeczeństwie i jego wrażliwości estetycznej? Gdzie szukać przypadków pięknych murali patriotycznych? Dlaczego mural jako narzędzie oddziaływania cieszy się taką popularnością wśród środowisk dążących do upowszechniania wartości patriotycznych?

W spotkaniu wezmą udział:

Mariusz Libel - współtwórca grupy artystycznej Twożywo. Realizuje projekty z pogranicza poezji konceptualnej i grafiki: grafikę użytkową, murale i akcje społeczno-artystyczne w przestrzeni miejskiej i wirtualnej. Jest laureatem Paszportu „Polityki” (2006) w kategorii sztuki wizualne;

Ewa Gorządek – historyk sztuki, szefowa działu sztuk wizualnych CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, kuratorka wielu wystaw polskich oraz zagranicznych;

Marcin Budziński – absolwent gdańskiej ASP, na co dzień zajmuje się grafiką użytkową w studiu Wakeuptime, twórca licznych murali patriotycznych w Gdańsku;

Marcin Napiórkowski – semiotyk, wykładowca w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadzi autorski blog „Mitologia współczesna”. Publikuje w "Tygodniku Powszechnym", "Krytyce Politycznej", "Więzi", "Znaku" i "Gazecie Wyborczej".

Spotkanie poprowadzi Ewa Kiedio.

Debata odbywa się w ramach projektu Zmień perspektywę, dofinansowanego ze środków Programu Wieloletniego NIEPODLEGŁA na lata 2017-2022 w ramach Programu Dotacyjnego „Niepodległa”.

Partnerzy: Dom Spotkań z Historią, Dom Kultury Śródmieście, Kwartalnik Aspiracje, Europejska Fundacja Edukacji Audiowizualnej Disce.

Patroni medialni: KAI, RADIO PLUS, Gość Niedzielny

Debata jest częścią projektu realizowanego przez Centrum Myśli Jana Pawła II w ramach programu „Odpowiedzialność za dobro wspólne” upamiętniającego pierwszą pielgrzymkę papieża do Polski. Projekt rozpoczęła kwiatowa instalacja artystyczna „Ustrojenie” w Łazienkach Królewskich (sierpień 2019). Zwieńczeniem będzie realizacja muralu przy ul. Górczewskiej na Woli oraz performance w wykonaniu artystów z Warszawskiego Centrum Pantomimy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zielona Góra: Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży zaprasza

2019-10-15 09:36

Katarzyna Krawcewicz

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży organizuje już po raz kolejny mszę w intencji o dobrą żonę, o dobrego męża. Odbędzie się ona 20 października o godzinie 18:30 w parafii św. Urbana I w Zielonej Górze.

KSM

Tematem spotkania po Mszy św. będzie: Relacja - spotkanie pośrodku różnic. Gościem spotkania będzie Justyna Wojtaszewska - terapeuta rodzinny.

Natomiast 23 października o godz. 19.30 w Klubie Gęba w akademiku Vicewersal (al. Wojska Polskiego 65) odbędzie się spotkanie cyklu Pogadaj z Czarnym.

- POGADAJ Z CZARNYM – to spotkanie dla studentów, ale też wszystkich, którzy chcą porozmawiać na tematy wiary i niewiary w swobodnej, niezobowiązującej atmosferze klubu Gęba. Spotkanie rozpocznie się humorystycznym wstępem zielonogórskiego kabareciarza – Szymon dla MAS. Gościem spotkania będzie ksiądz tzw. ”CZARNY”, którego będzie można pytać o te poważne i „mniej poważne” sprawy dotyczące wiary, Kościoła, Boga. W slangu młodzieżowym "czarny" oznacza osobę duchowną, księdza, kleryka. Tym razem w naszych progach gościmy bpa Stefana Regmunta, doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii - informuje Agnieszka Wojnarowicz.

Wstęp wolny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem