Reklama

Puls tygodnia

Zmartwychwstanie, czyli odwaga kochania

Ks. Andrzej Draguła
Edycja zielonogórsko-gorzowska 13/2005

W Szwedzkim Kościele Luterańskim, który ma status Kościoła państwowego, doszło ostatnio do rozłamu. Powstała tzw. Prowincja Misyjna, która skupia tych wiernych luteran, którzy nie zgadzają się z liberalną - jak twierdzą - linią oficjalnego Kościoła w Szwecji. Pierwszy biskup Prowincji Misyjnej, nowo konsekrowany bp Arne Olsson powiedział: „My traktujemy Wyznanie wiary dosłownie, podczas gdy zwierzchnicy Kościoła deklarują, że można je odczytywać symbolicznie, jako «poezję». Wyrażają oni sceptycyzm m.in. wobec zmartwychwstania Chrystusa. Jeżeli Jezus nie zmartwychwstał, to nasza wiara jest blefem”.
Trudno tutaj analizować procesy, jakie zachodzą w łamach protestantyzmu, a zwłaszcza ścieranie się opcji liberalnej z konserwatywną. Zbyt mało wiemy na ten temat, by silić się na opinię. Z drugiej strony trudno jednak nie wyrazić niepokoju, który rodzi się nieuchronnie, gdy czyta się o tym, że są tacy chrześcijanie i takie Kościoły, które mogłyby odrzucić prawdę o Zmartwychwstaniu Chrystusa. Przecież chrześcijaństwo wyrasta z tego właśnie faktu, ze Zmartwychwstania Chrystusa, bez tego - jak pisał św. Paweł - „próżna jest nasza wiara, daremne jest nasze nauczanie” albo nieco bardziej kolokwialnie - jak stwierdził bp Olsson - „nasza wiara jest blefem”.
Spójrzmy jednak na własne podwórko. Zdaje się, że my, polscy katolicy, też mamy wiele na sumieniu, jeśli chodzi o wiarę w Zmartwychwstanie. Nie chodzi tu jednak o kwestionowanie samego faktu Zmartwychwstania Pana, co o wiele bardziej o obecności tego faktu w naszym życiu, o naszą celebrację Paschy Pana, o naszą paschalną świadomość, o utożsamianie się z Pańskim Zmartwychwstaniem. Pisał o tym przed laty ks. prof. Tomasz Węcławski na łamach Pastores: „Wielu utożsamia się z instytucjami i dziełami Kościoła (…), wielu młodych, ale nie tylko, utożsamia się z Jezusem jako swoim Panem, wielu z Maryją, Królową Polski, i z duchem maryjnej pobożności. O tym wszystkim bowiem mówi się dostatecznie głośno i wyraźnie, podobnie jak o podstawowych wymaganiach moralnych chrześcijaństwa. Jednakże ci sami ludzie zapytani o to, czy utożsamiają się ze śmiercią i Zmartwychwstaniem Jezusa jako początkiem ich chrześcijańskiego powołania, stają bezradni”. Myślę, że ks. Węcławski ma wiele racji. Wystarczy tylko się przyjrzeć, jak w miesiącu maju, gdy jeszcze trwa okres paschalny, pieśni maryjne skutecznie wypierają wszystkie śpiewy o Zmartwychwstaniu Pańskim.
Niedawno zmarł ks. Luigi Giussani, założyciel Ruchu „Wspólnota i Wyzwolenie”. W liście do Jana Pawła II pisał on: „Podstawowym problemem dzisiejszego chrześcijaństwa (…) jest to, aby utożsamiało się ono z Faktem - z Wydarzeniem Chrystusa, a nie z ideologią. Bóg przemówił do człowieka, do ludzkości, nie w formie dyskursu, ostatecznie zrozumiałego przez filozofów i intelektualistów, ale w postaci faktu, wydarzenia, którego można doświadczyć”. Do słów tych nawiązał także kard. Joseph Ratzinger, który na pogrzebie ks. Giussaniego powiedział: „Chrześcijaństwo nie jest systemem idei, zbiorem dogmatów, moralizatorstwem, ale spotkaniem, historią miłości i wydarzeniem”.
Chrześcijaństwo - jak żadna inna religia - jest świadectwem. Jest nieustannym przekazywaniem z pokolenia na pokolenie świadectwa o tym wydarzeniu, o tym fakcie, jakim jest Zmartwychwstanie Pana. Jest wielopokoleniowym orszakiem ludzi, którzy z ust do ust przekazywali i nadal przekazują sobie świadectwo o żywym Chrystusie. Wierzyć, to znaczy zaufać łańcuchowi świadectwa - jak mówił ks. prof. Józef Tischner. Tym świętym depozytem, który chrześcijanie przekazują sobie od wieków jest żywy Chrystus, to nie jest tylko pamięć o Nim, a już na pewno nie jest to zbiór przykazań pozostawionych nam przez Niego w formie martwego testamentu.
Chrześcijaństwo to historia miłości - mówi kard. Ratzinger. To piękne wyrażenie. Pokazuje istotę tego, co dzieje się między człowiekiem a Bogiem. Jest historią miłości, która pcha Boga na krzyż, do grobu i - co najważniejsze - poza grób. Jak to pięknie powiedziała o Jezusie Klaudia Prokulla, żona Piłata w powieści Erica-Emmanuela Schmitta pt. Ewangelia według Piłata: „Bo jeżeli pozwolił się ukrzyżować, zrobił to z miłości do ludzi. A zmartwychwstał po to, by udowodnić, że kochając, miał rację”.
Nam pozostaje żyć Zmartwychwstaniem Pańskim. A jak to robić? „Trzeba zawsze, w każdej sytuacji, nawet jeśli nikt nie chce nas słuchać, mieć odwagę kochać” - mówiła żona Piłata. I miała rację. Więcej nie trzeba. Obyśmy potrafili tyle. Czego sobie i wszystkim z okazji świąt Zmartwychwstania Pańskiego życzę.

Tajemnice chwalebne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 43/2003

Bożena Sztajner/Niedziela

1. Tajemnica Zmartwychwstania Chrystusa

„Maria Magdalena natomiast stała przed grobem płacząc. A kiedy [tak] płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa - jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?». Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono». Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa…” (J 20, 11-14).
Chrystus zmartwychwstał i przez swoje zmartwychwstanie zwyciężył grzech, śmierć, smutek, rozpacz; przywrócił światu radość i nadzieję. Czy my, jako chrześcijanie, jesteśmy ludźmi nadziei i radości paschalnej? Czy nie za bardzo koncentrujemy się na tym, co jest negatywne, złe, co jest „grobem”?. Abyśmy mogli kosztować owoców zmartwychwstania, musimy jak Maria Magdalena odwrócić się od grobu i zobaczyć Zmartwychwstałego.

2. Tajemnica Wniebowstąpienia Pańskiego

„Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem” (J 14, 1-3).
Pan Jezus wstąpił do nieba, gdzie dla każdego z nas przygotował miejsce, wieczne mieszkanie w domu Ojca. Słowo „dom” wyraża to, co jest najpiękniejsze w naszym życiu; dom to miłości, pokój, poczucie bezpieczeństwa; do domu się powraca, za domem się tęskni. Dlatego nasze życie to tak naprawdę wędrówka do domu Ojca w niebie.

3. Tajemnica Zesłania Ducha Świętego

„Teraz idę do Tego, który Mnie posłał, a nikt z was nie pyta Mnie: «Dokąd idziesz?» Ale ponieważ to wam powiedziałem, smutek napełnił wam serce. Jednakże mówię wam prawdę; pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was” (J 16, 5-7).
Chrystus po swoim wniebowstąpieniu posłał wierzącym w Niego Ducha Świętego. Dzięki Duchowi Świętemu nasz Zbawiciel jest obecny i działa w Kościele. Duch Święty daje nam to, czego świat dać nam nie może. Jeżeli otworzymy się na Jego działanie, doświadczymy w naszym życiu: miłości, radości, pokoju, cierpliwości… - owoców działania Pocieszyciela.

4. Tajemnica Wniebowzięcia Matki Bożej

„Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo ujrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny»” (Łk 1, 46-55).
Maryja doświadczyła wiele „wielkich rzeczy” od Wszechmocnego. Jedną z nich jest to, że została z duszą i ciałem wzięta do nieba. Jako pierwsza z ludzi cieszy się tym, co jest przygotowane dla każdego z nas. Pamiętajmy jednak, jaka była droga Maryi do wniebowzięcia. Była to droga wiary, służby, miłości i ofiary. My też mamy podążać tą drogą, jeżeli chcemy jak Maryja znaleźć się w niebie.

5. Tajemnica Ukoronowania Matki Bożej w niebie

„Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno (…). I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. (…) Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę Moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata” (J 17, 20-24).
Tajemnica ukoronowania Maryi to symbol chwały, jakiej doświadcza Maryja w niebie. Korona symbolizuje władzę, panowanie, ale też bogactwo, szczęście, radość. Fakt ukoronowania Matki Bożej na królową wyraża również prawdę, jak wielkiego szczęścia doświadcza Maryja w niebie. Tego szczęścia my też doświadczymy, jeżeli poprzez wiarę i miłość zespolimy się w jedno z Chrystusem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Polska wygrywa 2-0 z Macedonią Płn i awansuje do Mistrzostw Europy!

2019-10-13 22:40

DK/niedziela

Polska pokonała w niedzielny wieczór reprezentację Macedonii Płn 2-0, zapewniając tym samym sobie awans na przyszłoroczne Mistrzostwa Europy.

sport.tvp.pl

Bramki dla Polaków strzelali rezerwowi gracze: Przemysław Frankowski oraz Arkadiusz Milik

Polska jest liderem grupy G w eliminacjach do ME 2020. W ostatnim spotkaniu z Macedonią Północną rozgrywanym w Skopje Polacy również wygrali 1:0 po bramce Krzysztofa Piątką.

Dzisiejsze zwycięstwo daje nam awans na przyszłoroczny turniej. W finałach Mistrzostw Europy zagramy poraz czwarty w historii. Do tej pory występowaliśmy na turniejach w 2008, 2012 oraz w 2016r.

Skład Polaków w dzisiejszym meczu:

1. Wojciech Szczęsny - 18. Bartosz Bereszyński, 5. Jan Bednarek, 15. Kamil Glik, 2. Arkadiusz Reca - 6. Jacek Góralski, 10. Grzegorz Krychowiak - 19. Sebastian Szymański, 20. Piotr Zieliński, 11. Kamil Grosicki - 9. Robert Lewandowski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem