Reklama

Zabawa Sylwestrowa z Jezusem? Może być niezapomniana!

2019-01-02 07:25

Marcin Wawrzosek

Marcin Wawrzosek

Po raz dziesiąty w Lublinie odbył się niepowtarzalny chrześcijański sylwester — „Noc Chwały”. Uczestnicy przybyli z wielu wspólnot, z Polski i Europy. Tę niezapomnianą noc świętowali w rodzinnej i uroczystej atmosferze.

— Jestem w tym roku na Nocy Chwały z całą rodziną. Jest to dla nas wyjątkowy czas, który możemy spędzić z ludźmi kochającymi Boga. Wspólnie możemy uwielbić naszego Ojca, dziękując za to, co uczynił, w naszym życiu przez ten rok — usłyszeliśmy od Huberta.

Zobacz zdjęcia: Chrześcijański sylwester — „Noc Chwały”

Wieczór rozpoczął się od przywitania gości i dziękczynnej Eucharystii, po której nastąpiła uroczysta kolacja. Nie obyło się bez podsumowania minionego roku przez duszpasterza Armii Dzieci ks. dr hab. Sławomir Pawłowskiego oraz liderki wspólnoty dr Anny Saj.co do ilości wydarzeń ewangelizacyjnych jakie miały miejsce w tym roku.

— Dostojnie, a zarazem rodzinnie. Czułem się jak na weselu brata. Nieznajomi podchodzili do mnie i zagadywali, jakbyśmy byli rodziną — opowiadał Jakub, jeden z uczestników. — Na pewno będę z nimi w lutym na następnym wydarzeniu — dodał.

Reklama

W planie znalazło się też kolędowanie, jak i żywiołowe uwielbienie prowadzone przez znany zespół chrześcijański — Armii Dzieci. Dzięki swojej charyzmie w chwalenie Boga muzyką i śpiewem zaangażowali wszystkie pokolenia, nawet tych najstarszych.

Później swoim świadectwem życia z Bogiem podzielił się wieloletni lider uwielbienia, posługujący z USA — Danny Steyne.

Porwali dwie córki

— Porwano mi dwie córki. Przez 6 lat nie miałem z nimi żadnego kontaktu. W ich poszukiwanie zaangażowało się FBI oraz znajomi. Był to najtrudniejszy okres mego życia. — opowiadał Danny Steyne. Wspomniał, że towarzyszyło mu wtedy uczucie zgorzknienia, gniewu i złości w stosunku do oprawców. Danny zaświadczył o tym, jak w niesamowity sposób Bóg przeprowadził go przez ten czas. Dodatkowo nauczył go, jak przebaczać. Podczas jednej z modlitw Bóg zapewnił go o tym, że jego córki powrócą do niego całe i zdrowe. — Gdy pewnego ranka otrzymałem informację z posterunku, że córki zostały odnalezione, moje serce wypełniła ogromna radość i wdzięczność Bogu. On naprawdę troszczy się o nas — podsumował gość specjalny Nocy Chwały.

O północy wzniesiono Toast dla Jezusa, następnie zaczęła się zabawa przy muzyce.

Wielu uczestników podkreślało, że był to dla nich niesamowicie owocny czas, który pozwoli im wejść w Nowy Rok z radością i nadzieją.

Organizatorem wydarzenia był Instytut Ewangelizacji Świata ICPE Misja Polska. Instytut w najbliższym miesiącu — lutym — organizuje rekolekcje w Lublinie i Kielcach ze znaną katolicką charyzmatyczką Marią Vadią i dr Anną Saj. Więcej informacji dostępnym jest na stronie Zobacz

Tagi:
sylwester

Kraków: trzeci „Sylwester z Ubogimi”

2019-01-01 15:16

luk / Kraków (KAI)

Ubodzy, potrzebujący i bezdomni z Krakowa całą noc sylwestrową spędzili na wspólnej zabawie, rozmowach i modlitwie. Już po raz trzeci w stolicy Małopolski odbył się „Sylwester z Ubogimi”.

screen/TVP 3 Kraków

Jak podkreśliła Magdalena, jedna z wolontariuszek wydarzenia, zostało ono zorganizowane nie po to, by zmieniać życie jego uczestników, ale by stworzyć przestrzeń, w której są łamane stereotypy. - Jesteśmy razem - bawimy się, rozmawiamy i modlimy na Eucharystii. Chcemy, by każdy nasz gość poczuł, że wszystko jest przygotowane z myślą o nim i że nie musi w swoim życiu jedynie martwić się o to, gdzie się przespać czy co zjeść, ale że może także z radością i wspólnotowo pożegnać Stary Rok - wyjaśniła.

Z kolei Róża dodała, że spotkanie z potrzebującymi w Sylwestra sprawia, że człowiek poznaje wiele historii, które dotykają serce. - Przy stole długo rozmawiałam z dwoma paniami, które powiedziały, że pomimo bardzo trudnej sytuacji życiowej, ta noc sprawia, że z nadzieją patrzą na nadchodzący Nowy Rok - powiedziała.

To właśnie dzięki ludziom dobrej woli i wolontariuszom potrzebujący i ubodzy z Krakowa mogli się po raz kolejny w ostatni dzień roku poczuć się wyjątkowo. Od początku grudnia organizatorzy prowadzili zbiórkę na przystrojenie sali, wynajęcie zastawy i sprzętów kuchennych, zakupienie jedzenia czy pokrycie opłat za paliwo i media.

Jednak darczyńcy wspomogli organizację krakowskiego „Sylwestra z Ubogimi” nie tylko pieniędzmi. Przygotowali także wiele potraw, które znalazły się na sylwestrowych stołach - krokiety, ciasta i sałatki. Ludzie dobrej woli dzielili się również ciepłymi, polarowymi kocami, które trafiły do paczek noworocznych dla gości.

- Nie da się ukryć, że czuję się tutaj po prostu zaopiekowany. Jest smaczne jedzenie, dobra muzyka i przede wszystkim mili ludzie, z którymi można o wszystkim porozmawiać. Na pewno nie zabraknie mnie tu w przyszłym roku - przyznał pan Bogdan, który po raz pierwszy uczestniczył w „Sylwestrze z Ubogimi”.

Inspiracją dla krakowskiej odsłony akcji był „Sylwester z Ubogimi” odbywający się już od ponad 20 lat w Katowicach. Co roku uczestniczy w nim około 150-200 bezdomnych i ubogich, którzy mają okazję do spędzenia tego wyjątkowego wieczoru przy ciepłym posiłku i na wspólnej modlitwie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Pan Bóg wycenił mnie na Parkinsona

2019-04-30 09:16

Łukasz Krzysztofka
Edycja warszawska 18/2019, str. 6

Dobrze znają go ci, którzy poszukują odpowiedzi na kwestie praktyki wiary w życiu codziennym. Ks. Piotr Pawlukiewicz daje teraz swoim życiem odpowiedź na najtrudniejsze pytanie – o sens krzyża i cierpienia

Artur Stelmasiak
Ks. Piotr Pawlukiewicz wycofuje się z dotychczasowych form duszpasterzowania

Znany kaznodzieja i rekolekcjonista w rozmowie z Pawłem Kęską ze Stacji 7 swój krzyż nazwał wprost – pan Parkinson. – Zawitał w moim domu po cichu. Kiedy się o nim dowiedziałem, to już się trochę rozgościł. Na razie ta choroba da się jeszcze jakoś zepchnąć na bok, da się pracować – mówił kapłan, który o swojej chorobie dowiedział się w 2007 r. Nie poddaje się jej jednak.

Ks. Pawlukiewicz uważa, że krzyż od Jezusa jest pomocą w osiągnięciu nieba. – Pan Bóg wycenił mnie na Parkinsona i przyjąłem tę wycenę. Robię co mogę, co będzie, zobaczymy. Co tu się martwić jutrzejszym dniem, jeżeli dzisiejszy może się skończyć przed północą – powiedział rekolekcjonista. – Chrystus daje ci krzyż doważony do ciebie, lekarstwo na zamówienie.

Były duszpasterz parlamentarzystów przyznał, że obecnie robi dużo badań medycznych i wycofuje się ze sposobów duszpasterzowania, które prowadził, poszukując innych. – Chciałbym zmienić akcenty homiletyczne. Mówić o rzeczach, których kiedyś się bałem, o tym, kiedy człowiek jest bezradny, bezsilny, kiedy słyszy, że choroba jest nieuleczalna. Dopóki mnie ludzie rozumieją, dopóki rozumieją moje słowa, to w imię Chrystusa będę głosił Ewangelię – podkreśla.

Ks. Pawlukiewicz stara się teraz nie odprawiać Mszy św. publicznie, ponieważ choroba ma różne kaprysy. Eucharystię odprawia sam u siebie.

Choroba Parkinsona należy do najpoważniejszych schorzeń ośrodkowego układu nerwowego. Jej objawy to przede wszystkim ograniczenie ruchu oraz drżenie. Leczenie choroby Parkinsona jest możliwe, jednak nie da się wyleczyć jej całkowicie. Po pewnym czasie doprowadza do inwalidztwa. Zmagał się z nią św. Jan Paweł II.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najświętsza Maryja Panna z Guadalupe

2019-12-11 20:58

O. Gabriel Garcia

Aztecy zaczęli się tam osiedlać w roku 1325. Tenochtitlan (obecnie miasto Mexico) było wyspą na jeziorze Texcoco. W listopadzie 1519 r. wraz ze swoim wojskiem zdobył je Hiszpan Hernan Cortes.

Graziako/Niedziela

Musiał jednak toczyć boje aż do 13 sierpnia 1521 r., nim zwyciężył ostatniego króla Azteków - Guatemoca. Azteccy mieszkańcy byli przerażeni tą klęską i zachłannością Hiszpanów. Między tymi dwoma narodami istniały olbrzymie różnice w kulturze, mowie, religii i zwyczajach. Trudno było znaleźć wspólny język. Zwycięzcy siłą zmuszali Azteków do przyjęcia wiary katolickiej. Byli jednak również i tacy misjonarze, którzy próbowali wprowadzić nową religię w sposób pokojowy i przy pomocy dialogu. 10 lat po hiszpańskim podboju miały miejsce objawienia Matki Bożej w Guadelupe. Przytaczamy tekst tubylca Nicana Mopohuna, przypisany Antoniemu Valeriane, jako najbardziej wiarygodny i dokładny oraz posiadający historyczną wartość.

Objawienie

9 grudnia 1531 r., w sobotni poranek, Dziewica ukazała się Juanowi Diego, tubylcowi z Cuauhtitlan, świeżemu konwertycie, ochrzczonemu krótko przed tym zdarzeniem. Juan Diego był w drodze na lekcję religii i gdy znajdował się w pobliżu wzgórza Tepeyac, doszedł go przepiękny śpiew ptaków. Nagle ptaki przestały śpiewać, a on usłyszał ze wzgórza głos wołający go po imieniu: „Juanito, Juan Diegnite”. Ujrzałem Panią o ponadnaturalnej piękności. Jej suknia błyszczała jak słońce. Głaz, na którym stały jej stopy, wyglądał jak z kamieni szlachetnych, a ziemia błyszczała jak tęcza. W tym pierwszym objawieniu Dziewica wyraziła Juanowi swe życzenie wybudowania kościoła na wzgórzu Tepeyaca. Juan Diego udał się natychmiast do biskupa - franciszkanina Juana de Zumarraga, by mu przekazać to, co się zdarzyło, lecz tenże nie uwierzył mu. Tubylec powrócił do domu smutny i zniechęcony. Tego samego dnia Juan Diego jeszcze raz wstąpił na wzgórze i spotkał tam Panią Nieba, która na niego czekała. Poprosiła go, by ponownie dotarł w następnym dniu do biskupa, by można było mu dokładnie przekazać życzenie. Wreszcie w następnym dniu, po długim oczekiwaniu, biskup przyjął go. Aby się przekonać, czy rzeczywiście mówi prawdę, skierował do niego wiele pytań i zażądał od niego przyniesienia znaku.

Juan Diego przekazał odpowiedź biskupa Pani, która prosiła go o przyjście ponowne w następnym dniu, by mogła przekazać mu znak. Jednakże Juan Diego nie stawił się w oznaczonym terminie na rozmowę z Panią Nieba, ponieważ poważnie zachorował jego wujek, musiał więc sprowadzić lekarza.

12 grudnia, we wtorek, Juan Diego udał się w drogę do Tlatelolco, aby sprowadzić kapłana, gdyż wujek chciał się wyspowiadać. Aby zdążyć do miasta, wybrał inna drogę, gdyż nie chciał zostać zatrzymanym przez Panią. Ona jednak spotkała go i Juan Diego opowiedział, co stało się z wujkiem. W odpowiedzi usłyszał, że nie ma się martwić stanem swego wujka, gdyż on wyzdrowieje. Uspokojony tymi słowami Juan Diego wypełnił życzenie Dziewicy i wspiął się na wzgórze, aby przynieść świeże róże. Dziewica uporządkowała kwiaty własnymi rękoma i złożyła w zagłębienie jego peleryny. On sam udał się ponownie do biskupa i na kolanach przekazał mu prośbę Dziewicy, rozpościerając swą pelerynę, pozwalając wypaść z niej różom. Nagle na pelerynie ukazał się obraz Dziewicy Matki Bożej. Biskup wraz z obecnymi osobami ujrzeli ten piękny i cudowny obraz. Dla Indian była to ogromna radość, jakby wybawienie. Objawienia, które miał Indianin, oraz obraz na pelerynie były znakami, że tubylcy zostali mocno włączeni do nowej wiary. W ciągu następnych 10 lat dokonało się około 8 milionów nawróceń.

Peleryna zrobiona jest z grubego lnu i z włókien maguey, na których utrzymują się silne, błyszczące kolory. Jej pierwsze naukowe badania zostały przeprowadzone w roku 1936. Niemiecki chemik, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii, Ryszard Kühn stwierdził, że farby te nie pochodzą ani z mineralnych, ani roślinnych, ani ze zwierzęcych materiałów.

W roku 1951 rysownik Carlos Salinas odkrył, że w oczach Dziewicy widać postać mężczyzny z brodą. Od tego czasu badało obraz wielu optyków i specjalistów. W roku 1956 doktor Javier Torroella, optyk i chirurg, wydał lekarskie orzeczenie, w którym potwierdził, że w oczach Dziewicy widać ludzką postać. Do dziś do dziewicy z Guadelupe pielgrzymowało ponad 20 milionów ludzi i w ten sposób Guadelupe stała się najczęściej odwiedzanym sanktuarium świata. Wszyscy: biedni i bogaci, intelektualiści i robotnicy, rolnicy i studenci, mężczyźni i matki zdążają tam z wielka miłością i wiarą, aby odwiedzić naszą Matkę Nieba w bazylice Guadelupe i powiedzieć jej głośno lub cicho: „Bądź pozdrowiona, Maryjo, pełna łaski...”.

Z niem. tł. B. Gniotowa

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem