Reklama

Ruszyła kolejna edycja akcji „Misjonarz na Post”

2019-03-04 13:49

mip / Warszawa (KAI)

Archiwum Referatu Misyjnego Świdnickiej Kurii Biskupiej

W poniedziałek, 4 marca Sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski bp Artur Miziński zainaugurował szóstą edycję akcji „Misjonarz na Post”. Już dziś można dołączyć do akcji, w której w ubiegłym roku uczestniczyło 15 tys. osób.

- Pomoc materialna jest misjonarzom potrzebna, ale nie tylko ją możemy ofiarować. By skutecznie dokonywała się przemiana serc i aby Bóg błogosławił misjonarzom potrzebna jest nasza modlitwa - powiedział podczas poniedziałkowej konferencji prasowej bp Artur Miziński.

Sekretarz generalny KEP przypomniał, że misyjność jest naturą Kościoła. - Misyjność nie może ograniczyć się do tych, którzy przebywają na misjach. Potrzeba byśmy wszyscy włączali się dzieło ewangelizacji, aby słowo Boże docierało na krańce ziemi – podkreślił hierarcha. Biskup zwrócił także uwagę, że patronką misji jest św. Tereska z Lisieux, która choć na misjach nigdy nie była, to swoją modlitwą przyczyniła się do rozkrzewiania wiary na świecie. – Również my możemy naszym zaangażowaniem wspierać tych, którzy modlitwy bardzo potrzebują.

Podczas spotkania z mediami biskup Miziński jako pierwszy wylosował misjonarza, za którego podejmie wielkopostną modlitwę. Jest nim werbista o. Andrzej Kołacz, który od blisko 38 lat posługuje na Tajwanie.

Reklama

Na znaczenie modlitwy w posłudze misyjnej wskazał także o. Marcin Wrzos OMI, pomysłodawca akcji, redaktor naczelny „Misyjnych Dróg”. – Ona bardzo pomaga tym, którzy pracują często w skrajnie wymagających warunkach w różnych regionach świata – wyjaśnia duchowny.

Wszystko co trzeba zrobić, aby wziąć udział w akcji, to wejść na stronę Zobacz i wypełnić krótki formularz, który wymaga jedynie naszego imienia, nazwiska i adresu e-mail, na który przyjdzie informacja z danymi wylosowanego misjonarza. Każdy indywidualnie wybiera formę duchowego wspierania przypisanego misjonarza lub misjonarki.

Koordynatorzy akcji, Michał Jóźwiak oraz Zofia Kędziora podkreślają, że inicjatywa z roku na rok przyciąga coraz więcej uczestników. – Cieszymy się z tego, że udaje nam się przekonać tak wiele osób, że to duchowe wsparcie jest tak ważne. Dostajemy też wiele podziękowań od misjonarzy, co powoduje, że mamy jeszcze większą motywację do działania – mówi Zofia Kędziora.

– „Misjonarz na Post” ma na celu przypomnienie jak wielką pracę podejmują na co dzień misjonarze i zachęcenie do udzielenia im duchowego wsparcia, które przecież nic nie kosztuje. Mamy nadzieję, że przekonamy uczestników akcji do tego, aby modlili się na misjonarzy przez cały rok – dodaje Michał Jóźwiak, redaktor prowadzący portalu misyjne.pl.

Honorowy patronat nad akcją objęli abp Stanisław Gądecki, Przewodniczący KEP, metropolita poznański oraz bp Jerzy Mazur SVD, Przewodniczący Komisji Episkopatu Polski ds. Misji. Inicjatywę wspierają także Papieskie Działa Misyjne. – Na misjach potrzeba człowieka nadzwyczajnego. Żeby zostać misjonarzem potrzeba nadzwyczajnych metod i nadzwyczajnych ludzi – wskazuje ks. Maciej Będziński, sekretarz krajowy Dzieł Misyjnych: Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary i Papieskiego Dzieła św. Piotra Apostoła.

– W październiku z woli papieża Franciszka będziemy obchodzić Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny. Dlatego tegoroczny „Misjonarz na Post” też będzie mieć nadzwyczajny charakter. Chcemy pokazać misjonarzy jako oddanych ewangelizacji strategów – wyjaśnia ks. Będziński. Przypomina też, że modlitwa jest jednym z dzieł miłosierdzia, do których zachęca na rzecz misji Ojciec Święty.

Na świecie pracuje obecnie 2004 polskich misjonarzy. Obok ewangelizacji zajmują się też poprawą jakości życia ludzi, wśród których pracują. Budują studnie, ośrodki zdrowia czy placówki edukacyjne. Oprócz wsparcia materialnego potrzebne jest także to duchowe. Uczestnicy inicjatywy poprzez post, modlitwę, ofiarowanie cierpienia lub inne dobre postanowienia wykazują się troską o zadania misyjne, jakie stawia przed sobą Kościół.

Tagi:
Wielki Post akcja misjonarz

Tylko powiedz wszystkim

2019-11-07 08:39

Agata Pieszko

„Tylko powiedz wszystkim” to nowy cykl „Niedzieli wrocławskiej”, przygotowywany we współpracy z ks. dr. Bartoszem Mitkiewiczem, diecezjalnym duszpasterzem ds. pomocy duchowej ofiarom wykorzystywania seksualnego i ich rodzinom, który jest odpowiedzią na niepokojące zjawiska mające miejsce w Kościele i społeczeństwie.

Agata Pieszko

Temat pedofilii w Kościele zajmuje czołowe miejsce w publicznych dyskusjach i trudno się temu dziwić. – O krzywdzie nieletnich nie da się mówić bez emocji, nie można zaprzestać poszukiwania winnych i należy oczekiwać od Kościoła, by zajął się tematem z całą powagą – mówi ks. Bartosz Mitkiewicz. To zjawisko jest krwawiącą raną. Dodatkowo trzeba zaznaczyć, że granice norm seksualnych, także w polskim społeczeństwie, są coraz śmielej i bardziej przekraczane. Co gorsza, współczesny świat przedstawia je nam, jako naturalne. Przed takim opowiadaniem rzeczywistości oraz wszelkimi traumatycznymi zdarzeniami trzeba się chronić, a przede wszystkim zadbać o najmłodszych.

Trzeba działać

Episkopat Polski podał do wiadomości, że od 1 stycznia 1990 roku do 30 czerwca 2018 roku odnotowano 382 przypadków wykorzystywania seksualnego nieletnich przez duchownych. We wszystkich tych przypadkach, także niepotwierdzonych, mówimy o 625 ofiarach. Są to informacje przygotowane przez Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego i Centrum Ochrony Dziecka.
– Ktoś powie, że winę za ten kryzys ponoszą biskupi, bo to oni przez lata ukrywali problem, a i dziś niektórzy twierdzą, że ujawnianie pedofilii, to atak na Kościół, ale czy oznacza to, że jako osoba wierząca mam wsadzić ręce do kieszeni i udawać, że nic się nie stało? – pyta duszpasterz. Oczywiście Kościół, jak i cała jego wspólnota musi podjąć konkretne kroki, w których chodzi o ochronę dzieci i młodzieży, a nie księży i instytucji. W związku z tym abp. Józef Kupny zatwierdził wytyczne dotyczące ochrony dzieci i młodzieży w Archidiecezji Wrocławskiej. Ustawa o obowiązku troski o ochronę dzieci i młodzieży oraz wytyczne dotyczące ochrony dzieci i młodzieży w Archidiecezji Wrocławskiej znajdują się na stronie www.archidiecezja.wroc.pl.

Wszyscy duchowni zostali zapoznani z wytycznymi i podpisali deklarację o ich respektowaniu. Arcybiskup Kupny zaproponował także utworzenie zespołu prewencyjnego złożonego z pedagogów, psychologów oraz prawników. W szkołach odbywają się również spotkania z nauczycielami, dzięki którym prewencja dotycząca ochrony uczniów przed niepożądanymi zdarzeniami na tle seksualnym zostanie zwiększona. Wszystkie te działania mają na celu ochronę przed demoralizacją i „seksualizacją” najmłodszych. Skupiają się przede wszystkim na pokazywaniu zdrowych norm w kontaktach, szczególne tych między nieletnimi a dorosłymi. W czasach, gdy dzieci pochodzą z rozbitych rodzin i mogą poszukiwać ciepła w niezdrowych relacjach, ważne jest wyczulenie ich na niepokojące zachowania i wskazywanie tych prawidłowych. System prewencyjny Archidiecezji Wrocławskiej powstał po to, by chronić dzieci i młodzież przed wykorzystywaniem seksualnym nie tylko ze strony duchownych, ale wszystkich, którzy próbowaliby ich skrzywdzić.

Współpraca

W kryzysie wartości znajdujemy się wszyscy, nie tylko księża. Kościół, jako wspólnota, musi się z tego kryzysu podźwignąć, działając razem. Apelujemy o czujność na wszelkie niepokojące zachowania zarówno ze strony duchowieństwa, jak i świeckich. Prewencja ma bowiem zapobiegać niepożądanym sytuacjom. Zobowiązujemy także wszystkich do przekazywania tych informacji i zachęcania pokrzywdzonych do korzystania z pomocy osób do tego wyznaczonych. Ochrona dzieci i młodzieży jest naszą wspólną sprawą, więc zapraszamy do współtworzenia cyklu, przesyłając swoje oczekiwania, pytania i sugestie na adres e-mail: wroclaw@niedziela.pl.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Uzdrowieni z beznadziei

2019-10-29 12:47

Damian Krawczykowski
Niedziela Ogólnopolska 44/2019, str. 12-13

Śmierć człowieka to wielkie cierpienie, szczególnie dla jego bliskich, którzy bardzo często nie potrafią się pogodzić z odejściem ukochanej osoby. Każda śmierć boli, ale ta samobójcza chyba najbardziej. Najgorsze w beznadziei i pustce jest bycie samemu, perspektywa, że cierpiąca wewnętrznie osoba nie ma na kogo liczyć. Czy osoby w kryzysach mogą liczyć w Kościele na pomocną dłoń?

Archiwum autora
Podopieczni ośrodka Leczenia Uzależnień od Środków Psychoaktywnych „San Damiano” w Chęcinach

Niestety, wskaźnik osób, które podejmują próby samobójcze, z roku na rok rośnie. Polska znajduje się w czołówce krajów, w których odnotowuje się najwyższy odsetek samobójstw wśród młodych osób. Według policyjnych statystyk, w zeszłym roku próbowało targnąć się na swoje życie 746 osób w wieku 13-18 lat oraz 1143 osoby w wieku 19-24 lat. W Polsce z powodu samobójstw ginie obecnie więcej ludzi niż w wypadkach drogowych; w ubiegłym roku było to ponad 5,2 tys. osób, z czego 80 proc. stanowili mężczyźni.

Rozpoznanie problemu

Jaka przyczyna leży u podstaw tak drastycznych decyzji? Według socjologów, przyczyną samobójstw jest zawsze splot wielu czynników. Samobójstwo bardzo często decydują się popełnić osoby uzależnione – od alkoholu, narkotyków, środków psychoaktywnych. Często uzależnienia są objawem i zewnętrznym znakiem zranień i bólu noszonego w sercu. Socjologowie jednomyślnie stwierdzają, że najważniejszą rolę w zapobieganiu tragediom samobójczym odgrywa wsparcie udzielone osobie w kryzysie. Profesor Brunon Hołyst zwraca uwagę, że powinno się interesować ludźmi, którzy są w potrzebie. Nie do przecenienia są nasze słowa wsparcia. „Słowo leczy, ale też zabija. Wybierzmy tę pozytywną wersję” – zachęca prof. Łukasz Święcicki.

Czy Kościół pozostawia ludzi obarczonych kryzysami samym sobie? Czy osoby w życiowych „dołkach” mogą w Kościele odnaleźć miejsca, w których ktoś się nimi zainteresuje? Sprawdziliśmy to, odwiedzając Chęciny k. Kielc. Niewielkie miasto z pięknymi ruinami zamku królewskiego w tle. W centrum – klasztor Franciszkanów. Gdy przekroczyliśmy progi klasztornych murów, obok urokliwego kościoła rzucił nam się w oczy przylegający do niego niski ceglany budynek z tabliczką przy wejściu: Ośrodek Rehabilitacyjny dla Uzależnionych od Substancji Psychoaktywnych „San Damiano”. Gdy otwiera się drzwi, odnosi się wrażenie, że w tym miejscu dzieje się coś niezwykłego...

Potrzeba akceptacji

Kasia przebywała we franciszkańskim centrum terapii ponad dwa lata. Mówi: – Gdy tutaj przyjechałam, nie miałam pojęcia, na czym polega leczenie, jakich ludzi spotkam i o jakie wartości się otrę. Tak naprawdę chciałam tylko uciec od konsekwencji i spojrzeń ludzi z mojego starego życia. Moja terapia trwała siedem miesięcy, ukończyłam jej program i właściwie dzięki temu żyję.

Ojciec Tomasz Trawiński, duchowy opiekun „San Damiano”, podkreśla: – Źródła uzależnień i problemów młodych ludzi, którzy są naszymi pacjentami, są różne: atmosfera, w jakiej wzrastali w domach rodzinnych, samotność i próba zaistnienia w grupie rówieśników, pustka egzystencjalna, traumy, brak wiary... Zapewne ilu jest pacjentów, tyle historii.

– Potrzeba akceptacji i zrozumienia jest jednym z podstawowych motorów napędzających ludzkie życie. Większość ludzi wiele zrobi, żeby zyskać akceptację, zrozumienie, uznanie. Dotyczy to również naszych pacjentów; im większe odrzucenie społeczne, tym większa potrzeba akceptacji i tęsknota za zrozumieniem – mówi „Niedzieli” Arleta Kempka, kierownik ośrodka.

Franciszkańska placówka pomaga pogubionym ludziom stanąć na nogi i zacząć wszystko od początku. Pozwala uwierzyć, że nigdy nie jest za późno i że słowa z Pisma Świętego mówiące o tym, iż „dla Boga nie ma nic niemożliwego” (Łk 1, 37), nie są pustym sloganem. Placówka powstała 1 kwietnia 2004 r. z inicjatywy Zakonu Franciszkanów oraz osób duchownych i świeckich zaangażowanych w pomoc ludziom uzależnionym.

Duchowość w terapii

Umiejscowienie ośrodka przy klasztorze Franciszkanów umożliwia wykorzystanie sfery duchowej w terapii uzależnień. – Wszyscy pacjenci mają obowiązek uczestnictwa w cotygodniowej niedzielnej Mszy św., podczas której śpiewają w scholi, odczytują czytania i zbierają „tace” na potrzeby ośrodka – relacjonuje o. Trawiński. – W tygodniu mają zajęcia z duchowości i Biblii, a raz w miesiącu uczestniczą we Mszy św. z modlitwą o uzdrowienie oraz w nabożeństwie uwielbieniowym. Praktycznie w każdy dzień mają możliwość porozmawiania z ojcem duchownym ośrodka, z czego chętnie korzystają i co przynosi owoce. Wiele osób, choć nie musi, codziennie chodzi na Eucharystię. Pytają, szukają Boga w swoim życiu. Przez lata trwania ośrodka wiele razy słuchałem, jak pacjenci dzielili się doświadczeniem tego, że wiara jest ich najgłębszą motywacją do zmiany swojego życia i trwania w trzeźwości. Świadczy o tym m.in. liczba spowiedzi, które odbywają, szczególnie te z całego życia. Zamykają tym samym stary etap egzystencji.

„San Damiano” nie pozostawia także samym sobie rodzin swoich podopiecznych. – Organizujemy comiesięczne zjazdy rodzin pacjentów, podczas których odbywają się spotkania grupy wsparcia, prowadzone przez terapeutę, rozmowy indywidualne itp. Na głębszym poziomie pracujemy z rodzinami w naszej poradni uzależnień i współuzależnień – wyjaśnia Arleta Kempka.

Miejsce prawdziwych cudów

Ośrodek staje się miejscem, w którym osoby z problemami zostają docenione i zauważone – miejscem, w którym odbudowuje się ich poczucie własnej wartości, tak często zagubione w bólu i nałogach. Wspomniana wcześniej Kasia zwierza się: – W tym momencie mam pracę, mam przyjaciół, mam swoje zainteresowania, jestem bezpieczna i gotowa do walki z nałogiem. Wiem, że walczyć będę musiała do końca życia, że zawsze muszę być czujna, ale dzięki tym ludziom i temu miejscu w Chęcinach wiem, że jest to realne, i mam na to siły. Dzieją się tutaj wielkie rzeczy, nie tylko ze mną, ale też z moimi przyjaciółmi z ośrodka. Ludzie przyjeżdżają tu tak naprawdę jako wraki, pełni bólu i cierpienia, które zgotowali sobie i innym ludziom, upodleni, bez żadnych perspektyw – a wyjeżdżają przemienieni.

Chociaż Jezus może cudownie uzdrowić daną osobę w jednej chwili i czyni to także w dzisiejszych czasach, to jednak podstawowym sposobem Bożego uzdrowienia jest proces, w którym poznaje się mechanizmy działania danej choroby, zranienia konkretnej osoby. – Modlimy się o uzdrowienie, szczególnie to wewnętrzne, ale mamy też potwierdzone medycznie świadectwa uzdrowień ze skutków brania narkotyków i innych używek, np. z wirusowego zapalenia wątroby typu C, z wirusa HIV, z marskości wątroby – zaświadcza o. Tomasz.

Ojciec Paweł Chmura, dyrektor Franciszkańskiego Centrum Profilaktyki i Leczenia Uzależnień w Chęcinach, podkreśla, jak ważne są relacja i wsparcie osób borykających się z różnorakimi problemami, uzależnieniami i wewnętrzną pustką, które często prowadzą właśnie do samobójstw: – Pomoc zaczyna się od relacji z nimi. Gdy widzimy, że coś niedobrego dzieje się w ich życiu, to nasze zainteresowanie może być impulsem do zmiany.

24-letni Łukasz, który rok temu zakończył terapię, mówi: – Dziękuję wszystkim, którzy służą w tym ośrodku. Jest to niesamowite miejsce, w którym widać, że ludzie zaczynają mieć wiarę w to, iż mogą żyć godnie w społeczeństwie, zgodnie z jego normami, a nie muszą być na jego marginesie, owładnięci uzależnieniami. To miejsce, w którym dzieją się prawdziwe cuda.

Dane o liczbach samobójstw pochodzą ze statystyk Komendy Głównej Policji.

Więcej informacji: http://terapia.franciszkanie.pl/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

IPN złożył zażalenie dot. umorzenia sprawy prowokacji SB wobec bł. ks. Jerzego Popiełuszki

2019-11-16 21:38

Radio Maryja

Do warszawskiego Sądu Apelacyjnego wpłynęło zażalenie Instytutu Pamięci Narodowej dotyczące umorzenia sprawy prowokacji wobec bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Chodzi o postępowanie wobec oskarżonych o podrzucenie w 1983 roku przez SB do mieszkania kapłana materiałów go obciążających.

Archiwum

W październiku Sąd Okręgowy w Warszawie uznał, że przestępstwa zostały popełnione i że były zbrodniami komunistycznymi, ale nastąpiło przedawnienie.

Prokuratorzy IPN nie zgodzili się z tą oceną sądu. Według nich prowokacja na Chłodnej stanowiła zbrodnię przeciwko ludzkości, które się nie przedawniają.

Prof. Jan Żaryn, historyk, odnosząc się do sprawy ocenia, że jej dalszy bieg zależy od kwestii woli, a nie jednoznacznego kwalifikowania prawnego.

– Po stronie sądu widać, że takowej woli nie ma, aby podtrzymać tę możliwość orzekania w sprawach dotyczących przestępstw szczególnie z lat stanu wojennego i późniejszych. Zapewne w rzeczywistości prawnej sąd potrafi udowodnić, że takich możliwości nie posiada. Moim zdaniem nie posiada bardziej woli niż możliwości. Tak to trwa od 1989 roku. Wola to jest bardzo trudna kategoria do udowodnienia, oceny, bo to przecież zależy od ludzi, którzy gdzieś w swym sumieniu albo pracują na rzecz sprawiedliwości albo tez uchylają się od tego zadania – wskazuje prof. Jan Żaryn.

Zabójców ks. Popiełuszki w sprawie tzw. prowokacji na Chłodnej oskarżył pion śledczy IPN. Oskarżeni nielegalnie weszli do mieszkania kapłana przy ul. Chłodnej w Warszawie i pozostawili w nim amunicję, materiały wybuchowe oraz ulotki i wydawnictwa, których posiadanie było wtedy zabronione.

Następnie SB doprowadziło do ich ujawnienia w wyniku przeszukania mieszkania, co spowodowało wdrożenie przeciw kapelanowi ,,Solidarności” postępowania karnego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem