Reklama

Z wizytą w parafii

Wielka wiara i przywiązanie do Kościoła

Anna Górniak, ks. Adam Łach
Edycja płocka 50/2005

Historia tej wspólnoty sięga XIV w. Zbudowany w 1485 r. kościół był miejscem chrztu m.in. św. Stanisława Kostki i kard. Aleksandra Kakowskiego. 8 października parafię pw. św. Wojciecha w Przasnyszu wizytował biskup płocki prof. Stanisław Wielgus.

Parafia pw. św. Wojciecha w Przasnyszu

Patron parafii: św. Wojciech
Tytuł kościoła: kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Dekanat: przasnyski
Miejscowości: Przasnysz (część), Bartniki, Mchowo, Mchówko, Oględa, Wygoda, Zakocie
Kaplice: w szpitalu miejskim, w Domu Pomocy Społecznej
Proboszcz: ks. kan. Franciszek Różański
Wikariusze: ks. Krzysztof Kujawa, ks. Marek Grzeszczak, ks. Sławomir Trzaska
Inni kapłani zamieszkali na terenie parafii: ks. kan. Tadeusz Niestępski
Katecheci: ks. Rafał Gutkowski, Bogusław Brykała, Teresa Goliaszewska, Katarzyna Bochenek, Dagmara Ciesielska-Kiliś, Jadwiga Radomska, Anna Rekosz, Teresa Sielska
Organista: Andrzej Kalinowski
Zakrystian: Arkadiusz Jeznach
W parafii działają: rada gospodarcza, rada duszpasterska, Akcja Katolicka, Apostolat Maryjny, Stowarzyszenie Pomocy Osobom Uzależnionym i Ich Rodzinom „Filadelfia”, Koło Przyjaciół Radia Maryja, oaza rodzin, poradnictwo rodzinne, parafialne koło Caritas, koła Żywego Różańca, asysta procesyjna, Dzieci Maryi, scholka parafialna, chór parafialny, ministranci
Z parafią współpracują: Ochotnicza Straż Pożarna, władze miasta i powiatu, szkoły
Msze św. w niedziele:
w kościele parafialnym - 7.30, 9.00, 10.30, 12.00, 16.00, 18.00
w kaplicy DPS - 7.00
w szpitalu - 8.00

Historia i współczesność

Kilkuwiekową tradycję i współczesność przasnyskiej fary zaprezentował w wizytacyjnym sprawozdaniu jej proboszcz ks. kan. Franciszek Różański. W wystąpieniu przypomniał, że parafia liczy ponad 600 lat, kościół zaś zbudowany został pod koniec XV w. W ciągu dziejów świątynia kilka razy ulegała pożarom, w związku z czym jej wnętrze było wielokrotnie przebudowywane. W ciągu ostatnich 100 lat z parafii Przasnysz powstały 4 nowe wspólnoty. Dwie z nich (pw. św. Stanisława Kostki oraz pw. Chrystusa Zbawiciela) mają swą siedzibę w Przasnyszu, dwie pozostałe to parafie w Świętym Miejscu i Skierkowiźnie.
Obecnie, jak poinformował Ksiądz Kanonik, parafia liczy ok. 10 tys. wiernych. Swym terytorium obejmuje dużą część Przasnysza i kilka okolicznych wiosek. Pracuje w niej 5 kapłanów, którzy w każdą niedzielę celebrują 8 Mszy św., 6 z nich sprawowanych jest w kościele, jedna w szpitalu i jedna w Domu Pomocy Społecznej. Frekwencja na niedzielnej Eucharystii dochodzi do 50%; w ciągu roku udzielono 160 tys. Komunii św. „Mieszkają tu ludzie głębokiej wiary i wielkiego przywiązania do Kościoła i jego Pasterzy” - podkreślił ks. Różański.

Duszpasterstwo

Działalność duszpasterska jest od wielu lat siłą przasnyskiej fary. Wierni mają możliwość uczestniczenia m.in. w środowej Nowennie do Matki Bożej czy w coczwartkowych nabożeństwach ku czci św. Stanisława Kostki, wprowadzonych w 1967 r. przez Prymasa Tysiąclecia. W piątki odprawiana jest natomiast Koronka do Miłosierdzia Bożego. Pozostałe nabożeństwa okresowe to nabożeństwo fatimskie, majowe i czerwcowe, Różaniec (w październiku dwukrotnie każdego dnia), Droga Krzyżowa (trzykrotnie w każdy piątek Wielkiego Postu), oraz Godzina św., na którą składają się modlitwy za kapłanów i o powołania. Zapewne owocem tej modlitwy są nowi kapłani i klerycy: przez ostatnie 2 lata wspólnota świętowała prymicje, do kapłaństwa przygotowuje się w płockim Seminarium trzech kleryków.
Dwukrotnie w miesiącu odbywają się konferencje przed chrztem, w parafii jest także poświęcenie pól i pojazdów. Wierni chętnie uczestniczą w pielgrzymkach do pobliskich i odleglejszych sanktuariów.
Co roku w uroczystość Zwiastowania odbywa się akt duchowej adopcji dzieci poczętych, w którym uczestniczy ok. 100 osób.
Szczególnym wyzwaniem duszpasterskim był Wielki Jubileusz Chrześcijaństwa Roku 2000. Odbyły się wtedy tygodniowe misje parafialne, prowadzone przez Ojców Paulinów. W latach 2001-2002 miała miejsce peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego w rodzinach. Jej owocem jest liczne uczestnictwo w nabożeństwach pierwszych piątków miesiąca. W Roku Różańca w każdą pierwszą sobotę miesiąca odmawiano 4 części, zaś koła Żywego Różańca dwukrotnie modliły się przez całą noc. Rok 2004, w którym przypadało 150-lecie dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi, parafia uczciła instalacją witrażu z wizerunkiem Matki Bożej Niepokalanie Poczętej. W Roku Eucharystii, podczas kolędy duszpasterze rozprowadzali specjalne pamiątki, natomiast w każdy pierwszy piątek miesiąca odbywało się całodzienne wystawienie i adoracja Najświętszego Sakramentu.

Grupy parafialne

Cenną pomoc w pracy duszpasterzom stanowią grupy parafialne. Jedną z nich jest rada gospodarcza, której głównym zadaniem jest świadczenie pomocy Księdzu Proboszczowi w zarządzaniu majątkiem parafialnym. W przasnyskiej wspólnocie działa rada duszpasterska, która liczy 12 osób. Jej członkowie m.in. organizują w Wielkim Poście Drogę Krzyżową ulicami miasta.
Swoją działalnością na rzecz parafii pochwalili się również członkowie Akcji Katolickiej. Chociaż ubolewali nad apatią młodzieży, która niechętnie włącza się w działania parafialne, to jednak w miarę możliwości jej członkowie dzielą swój czas pomiędzy posiedzenia i organizowane w parafii akcje.
Od wielu lat prężnie w parafii działa Apostolat Maryjny. Członkowie apostolatu pogłębiają znajomość teologii maryjnej. Swoimi spostrzeżeniami dzielą się na spotkaniach. Prowadzą też „Jerycho Różańcowe”, podejmując modlitwy w różnych intencjach.
Od 10 lat w parafii działa koło Katolickiego Stowarzyszenia Pomocy Osobom Uzależnionym i Ich Rodzinom „Filadelfia”. Podstawą działalności koła jest modlitwa o trzeźwość. „Filadelfia” prowadzi także działalność terapeutyczną i charytatywną w odniesieniu do dzieci z rodzin uzależnionych. W IV sobotę miesiąca organizowane są spotkania trzeźwościowe.
Grono parafian skupia się także w Kole Przyjaciół Radia Maryja. Koło istnieje od roku i spotyka się na Eucharystii w ostatnią niedzielę miesiąca. Po Mszy św. członkowie koła uczestniczą w spotkaniu formacyjnym.
W parafii od 15 lat działa wspólnota Domowego Kościoła, do której należy 20 rodzin. Członkowie 5 kręgów spotykają się raz w miesiącu na modlitwie wspólnotowej. Oprócz comiesięcznych spotkań w kręgach gromadzą się w III piątki miesiąca na Mszy św. Członkowie wspólnoty prowadzą także spotkania dla narzeczonych i przygotowują okolicznościowe gazetki.
W posłudze duszpasterskiej wspomagają kapłanów katecheci. Ich działalność nie ogranicza się tylko do salek katechetycznych i świątyń. „Staramy się być również widoczni w mieście, gminie, powiecie, angażując się czynnie w życie społeczności” - mówił jeden z katechetów. Swoją fachową wiedzą i radą wspiera małżeństwa Poradnictwo Rodzinne. W parafii istnieje także 15 kół Żywego Różańca, a także ponadstuosobowa asysta procesyjna. Ogromny wkład pracy w niesienie pomocy potrzebującym ma parafialne koło Caritas.
Stowarzyszenie „Dzieci Maryi” istnieje od 13 lat. Do 28-osobowej grupy należą chłopcy i dziewczęta, którzy spotykają się w każdą sobotę miesiąca. Swoją działalność stowarzyszenie realizuje poprzez pogłębianie nabożeństwa do Maryi i szerzenie jej czci.
W upiększaniu Liturgii ma udział schola parafialna, do której należą 23 osoby, a także chór, który tworzy grupa 28 osób. Duszpasterzy w ich posługiwaniu wspomagają ministranci, którzy - jak się wyraził ich przedstawiciel - „zapatrzeni w św. Stanisława Kostkę uczą się właściwego postępowania na cotygodniowych zbiórkach ministranckich”. O posłudze na rzecz parafii opowiedziała również przedstawicielka starszego pokolenia, które najczęściej wypełnia nasze świątynie i nie rozstaje się z różańcem.

Reklama

Dokonania materialne

Ksiądz Kanonik przedstawił też Biskupowi Płockiemu prace materialne wykonane od momentu ostatniej wizytacji. Jednym z ważniejszych dzieł był remont zabytkowej dzwonnicy, w której dokonano też wymiany elektrycznego napędu dzwonów. Na kościele wymieniono wszystkie elementy tynku i fryzów gzymsowych, wewnątrz świątyni zaś zostało wstawionych 11 witraży figuralnych. Sprawiono nowe dębowe schody na chór, szafy na szaty liturgiczne, meble do kancelarii parafialnej. Wymieniono nagłośnienie oraz część instalacji elektrycznej z nową tablicą rozdzielczą, zakupiono także kilkanaście ornatów, szat i naczyń liturgicznych.
W kościele zostały zamontowane dwie marmurowe tablice: jedna poświęcona została kard. Aleksandrowi Kakowskiemu, na drugiej zaś znalazły się nazwiska przasnyskich proboszczów. Kościół zyskał zabezpieczenie alarmowe z monitoringiem, na plebanii dokonano natomiast wymiany okien na plastikowe. Budynek ten został też podłączony do miejskiej sieci kanalizacyjnej i grzewczej. W planach jest także wymiana okien w domu parafialnym.
Nowy wystrój zyskał też cmentarz, gdzie niemal wszystkie alejki wyłożono kostką polbrukową. Warto dodać, że kaplica szpitalna została wyposażona w nowy ołtarz i tabernakulum, ufundowane przez poprzedniego proboszcza ks. kan. Tadeusza Niestępskiego.

Przebieg wizytacji

Wizyta Pasterza diecezji w przasnyskiej farze rozpoczęła się od spotkania z mieszkańcami Domu Pomocy Społecznej prowadzonego przez siostry szarytki. Tuż przed południem odbyło się spotkanie z grupami w kościele parafialnym. Ksiądz Biskup wysłuchał sprawozdania przedstawicieli grup parafialnych. Kolejnym punktem programu była wizyta w szpitalu, gdzie Ksiądz Biskup spotkał się z chorymi oraz poświęcił nowy ołtarz i tabernakulum w szpitalnej kaplicy. Następnie Biskup Stanisław udał się wraz z kapłanami na cmentarz parafialny, by tam wraz z wiernymi modlić się w intencji zmarłych.
Zwieńczeniem całodniowej wizyty pasterskiej była Msza św. ingresowa. W homilii Biskup Płocki powiedział do bierzmowanych: „Pamiętajcie, że dorosłość, dojrzałość pociąga za sobą wielką odpowiedzialność. Dzisiaj, gdy otrzymacie dary Ducha Świętego, gdy stanie się to, co działo się w Wieczerniku w tym pamiętnym dniu, gdy Duch Święty zstąpił na Apostołów i Matkę Najświętszą - to dziś stanie się w waszych duszach. Przez ręce biskupa spłyną na was dary Ducha Świętego. (…) Przyjmijcie te dary z otwartym sercem i pomóżcie Duchowi Świętemu przemieniać wasze serca ku dobru, ku temu, co piękne, szlachetne”. Po homilii Biskup Stanisław udzielił sakramentu bierzmowania 130 gimnazjalistom.

Agata Puścikowska: siostry zakonne to kobiety o licznych zdolnościach i pasjach

2019-10-15 15:38

maj / Warszawa (KAI)

Elita, kobiety bardzo wykształcone, o licznych zdolnościach, wierne sobie, idące za swoją pasją – takich jest wiele sióstr zakonnych, które znam – mówiła Agata Puścikowska, autorka książki „Wojenne siostry” podczas prezentacji, która odbyła się dziś w Centrum Medialnym KAI. Dziennikarka podkreśliła, że ukazane w książce fascynujące postaci sióstr zakonnych czasów wojennych i powojennych to poruszająca historia stanowiąca tło również fascynującej pracy współczesnych zgromadzeń.

Bożena Sztajner/Niedziela

-Piszę o kobietach - bohaterskich, często wyprzedzających swoją epokę i jednocześnie bardzo zwyczajnych – powiedziała Agata Puścikowska podczas prezentacji książki „Wojenne siostry”, przedstawiającej 19 sylwetek sióstr zakonnych, bohaterek czasów wojennych i powojennych. Podkreśliła, że wybrane przez nią 19 postaci, to zaledwie wycinek ogromnej liczby historii sióstr zakonnych, które zasługują na upamiętnienie i które watro byłoby ocalić od zapomnienia. Wyraziła też radość, że napisana przez nią książka stała się dla kilku zgromadzeń inspiracją do podjęcia poszukiwań związanych z własną przeszłością.

Dziennikarka zaznaczyła przy tym, że wiele zgromadzeń dobrze zna historię bohaterstwa własnych członkiń i że jest ona tłem współczesnych, często równie fascynujących działań. – Siostry zakonne mnie interesują. Znam wiele z nich, są dla mnie często autorytetem, inspiracją – podkreśliła Agata Puścikowska. – Moim zdaniem to jest elita, kobiety energiczne, często świetnie wykształcone, wierne sobie, które poszły za swoją pasją i realizują się w niej – dodała.

Odpowiadając na pytanie, czy jej książka może pomóc przezwyciężyć negatywny stereotyp związany z postrzeganiem sióstr zakonnych podkreśliła, że nie było to jej celem i że siostry przede wszystkim same mówią o sobie. Wyraziła natomiast nadzieję, że jej książka dotrze do młodych, zwłaszcza do młodych kobiet.

Red. Marek Zając, prowadzący spotkanie, podkreślił wartość pracy Agaty Puścikowskiej, która od lat konsekwentnie pokazuje życie sióstr zakonnych w Polsce. Zwrócił też uwagę na znaczenie jej najnowszej książki, która ocala od zapomnienia to, co bez niej bezpowrotnie odeszłoby w przeszłość.

Zastanawiając się nad pytaniem, skąd bohaterki książki czerpały siłę do swojej często nadludzkiej pracy, skąd brała się ich odwaga, dlaczego potrafiły znieść tortury a wreszcie – oddać życie – uczestnicy spotkania mówili o tym, jak trudno jest pisać o duchowości i że ostatecznie otoczona jest ona tajemnicą.

Kolejne spotkanie z Agatą Puścikowską, autorką książki „Wojenne siostry”, odbędzie się 22 października o godz. 18 w siedzibie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich przy ul. Foksal 3/5 w Warszawie. Spotkanie poprowadzi Piotr Legutko.

„Wojenne Siostry”, Agata Puścikowska, Wydawnictwo ZNAK 2019.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Odprowadzeni z miłością

2019-10-15 22:43

Agnieszka Bugała

Agnieszka Bugała

Ceremonia pochówku odbyła się dziś na Cmentarzu Osobowickim, poprowadził ją o. Jozafat R. Gohly OFM – najpierw w kaplicy cmentarnej odprawił Mszę św., a później nabożeństwo żałobne przy wspólnym grobowcu dzieci. W homilii dziękował za modlitwę i wzajemne wspieranie się w trudnej próbie jaką jest strata dziecka.

– Macie prawo płakać, macie prawo krzyczeć, macie prawo czuć żal, bunt i złość. Macie prawo nie rozumieć i szukać pociechy – mówił w homilii – macie też prawo przeżyć żałobę, każdy na swój sposób, ponieważ strata dziecka jest największym bólem, jakiego doświadczają rodzice. I nikt, nikt kto tego nie przeżył, nie zrozumie – tłumaczył. Zachęcał też, aby z tym bólem przychodzić do Maryi. – Ona też straciła Dziecko, jedynego Syna, rozumie wasz ból i cierpi razem z wami – mówił franciszkanin.

Zobacz zdjęcia: Urodzeni za wcześnie godnie pochowani


Po Eucharystii karawan zawiózł urnę z prochami dzieci na miejsce pochówku. Rodzice i towarzyszący im bliscy podążali w pogrzebowym kondukcie. Niektórzy nieśli kwiaty, znicze, niewielki figurki aniołów. Każdy niósł białą różę przygotowaną przez Siostry Boromeuszki. Na miejscu urna została umieszczona w białym woreczku i na długich wstążkach opuszczona do grobowca. Błogosławieństwo zakończyło ceremonię.

(Grobowiec w kwaterze 79 przedwcześnie narodzonych wieńczy rzeźba - to „Pomnik Dzieci Nienarodzonych II” wykonany przez słowackiego rzeźbiarza Martina Hudaćka.)

Oprócz rodziców, którzy niedawno przeżyli nagłą stratę dziecka i dziś żegnali się ze swoimi maluchami, byli też i tacy, którzy wcześniej złożyli szczątki swojego dziecka na cmentarzu a teraz każdego roku w Dniu Dziecka Utraconego przychodzą na wspólną modlitwę.

Była też mama, która straciła dziecko 29 lat temu. O wspólnym pochówku przeczytała w internecie i zapragnęła przyjść dziś na cmentarz, aby – w symboliczny sposób – pochować swojego malucha i pożegnać go, wreszcie, po tylu latach.

– Wie pani? Szłam dziś za urną i czułam się tak, jakbym wreszcie brała udział w pogrzebie mojego dziecka, jakby ono też było w tej urnie… Nosiłam tę stratę i ten ból przez 29 lat… Dopiero teraz będę mogła żyć normalnie, będzie miejsce, gdzie mogę przyjść i zapalić znicz. Wtedy, 29 lat temu, nie było takiej pomocy, kobieta poroniła, wracała do domu i miała żyć dalej. A przecież nie da się tak po prostu żyć dalej… – mówiła wzruszona.

Przez długi czas po zakończeniu ceremonii młodzi, obolali rodzice układali kwiaty, palili znicze, siedzieli objęci na pobliskich ławkach. Żegnali tych, na których czekali najbardziej na świecie.

Pochówki dzieci martwo urodzonych odbywają się we Wrocławiu od 2015 r. z inicjatywy Sióstr Boromeuszek. Udało się wypracować procedury, które regulują przechowywanie szczątków dzieci aż do czasu wspólnego złożenia we wspólnej mogile kilka razy do roku. W sytuacji, gdy dziecko umrze na terenie szpitala – w wyniku poronienia, albo zabiegu aborcji – ma szansę zostać skremowane i godnie pochowane na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu. Dziś złożono w mogile 17 urnę z prochami przedwcześnie narodzonych. Siostry Boromeuszki podają, że w grobowcu spoczywa już ok. 3 tys. dzieci. Wszystkich tych, którzy doświadczyli straty dziecka i potrzebują pomocy, jakiegokolwiek wsparcia zapraszają do Fundacji Evangelium Vitae. Więcej na http://fev.wroclaw.pl


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem