Reklama

Włocławek: Teologowie fundamentalni wobec obecnej „wojny kulturowej”

2019-09-17 11:34

mp / Włocławek (KAI)

Ks. Mariusz Frukacz

Od jutra do 20 września w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku odbędzie się XV Zjazd Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce nt. „Nowa apologia w Polsce. Czego, wobec kogo i jak bronimy?" Członkami stowarzyszenia są wykładowcy tej dyscypliny, pracujący na wydziałach teologicznych i w wyższych seminariach duchownych, a także inni duchowni i świeccy absolwenci bądź doktoranci studiów fundamentalnoteologicznych.

W tym roku jako przedmiot obrad polscy teologowie fundamentalni wybrali temat: „Nowa apologia w Polsce. Czego, wobec kogo i jak bronimy? Zjazd otworzy Eucharystia, sprawowana w katedrze włocławskiej pod przewodnictwem bp. Wiesława Meringa.

Referaty na temat: apologii wczoraj i dziś, apologii w obliczu aktualnej „wojny kulturowej” w Polsce i teologicznych propozycji terapii, a także wymiaru apologijnego współczesnej teologii fundamentalnej przedstawią: Barbara Stanisławczyk Bronisław Wildstein, Michał Szułdrzyński oraz księża profesorowie: Leszek Misiarczyk, Dariusz Kowalczyk SI, Damian Wąsek i Przemysław Artemiuk.

Odbędzie się również debata nad pytaniami: Świat dyktujący czy świat inspirujący? Jak nie zgubić tożsamości, idąc za pytaniami świata? Kiedy naprawdę jesteśmy apologetami? W programie znalazły się nadto: wizyta w katedrze włocławskiej i Zespole Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza, modlitwa i złożenie wieńca w miejscu męczeńskiej śmierci Bł. Księdza Jerzego Popiełuszki, zwiedzanie skansenu w Kłóbce, przedstawienie „Stanisław Kostka - długoszańska pobożna rekreacja” w wykonaniu uczniów szkoły katolickiej. Organizatorem zjazdu jest ks. dr Jacek Kędzierski, teolog fundamentalny i wieloletni dyrektor Zespołu Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza we Włocławku.

Reklama

A oto szczegółowy program zjazdu: XV Zjazd Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce: „NOWA APOLOGIA W POLSCE. CZEGO, WOBEC KOGO I JAK BRONIMY?”

Wyższe Seminarium Duchowne we Włocławku, ul. Prymasa Stanisława Karnkowskiego 3

ŚRODA, 18 września 2019

19.30 – Zebranie Zarządu Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce

CZWARTEK, 19 września 2019

7.30 Eucharystia – przewodniczy bp dr Wiesław Mering, Biskup Włocławski. Katedra włocławska. Słowo pozdrowienia – ks. Henryk Seweryniak 9.20 Powitanie – ks. dr hab. Jacek Szymański, Rektor WSD we Włocławku 9.25 Słowo otwarcia – bp dr Wiesław Mering, Biskup Włocławski

SESJA I: APOLOGIA DZIŚ I WCZORAJ

Przewodniczy ks. prof. dr hab. Leonard Fic, prof. UKSW 9.45 – 10.20 Moje zmagania z doliną nicości – Bronisław Wildstein, członek Narodowej Rady Rozwoju przy Prezydencie RP, kawaler Orderu Orła Białego 10.20 - 10.55 O co nas pytają starożytni apologeci – ks. prof. dr hab. Leszek Misiarczyk, Prodziekan Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych UKSW 10.55 – 11.20 – Dyskusja 11.20 – 11.35 – Przerwa

SESJA II: CZEGO BRONIMY? APOLOGIA AD EXTRA

Przewodniczy ks. prof. dr hab. Łukasz Kamykowski, UPJP II w Krakowie, członek Zarządu STF 11.35 – 12.10 - Kto się boi prawdy? Apologia w obliczu wojny kulturowej w Polsce dzisiaj – dr Barbara Stanisławczyk 12.10 - 12.45 - Apologia ad extra z perspektywy Rzymu – ks. prof. dr hab. Dariusz Kowalczyk SI, dziekan Wydziału Teologii Uniwersytetu Gregoriańskiego 12.45-13. 15 Dyskusja 14.00 - Zwiedzanie katedry, modlitwa i złożenie wieńca w Miejscu męczeńskiej śmierci Bł. Księdza Jerzego Popiełuszki 15.30 - Skansen w Kłóbce – „Kiełbasa przedwyborcza” 17.30 – Wizyta w Zespole Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza we Włocławku – ks. dr Jacek Kędzierski, Długoszański Dyrektor 18. 00 - Św. Stanisław Kostka - długoszańska pobożna rekreacja – przedstawienie w wykonaniu uczniów Zespołu Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza we Włocławku, Centrum Kultury Browar B, ul. Łęgska 28 SESJA III: SPRAWOZDANIA I WYBORY ZARZĄDU STF W POLSCE

PIĄTEK, 20 września 2019 7. 30 EUCHARYSTIA – przewodniczy bp dr Stanisław Gębicki, Biskup Pomocniczy Diecezji Włocławskiej; homilia – bp dr hab. Henryk Ciereszko, biskup pomocniczy Archidiecezji Białostockiej. Kaplica WSD we Włocławku

SESJA IV: CZEGO BRONIMY? APOLOGIA AD INTRA Przewodniczy ks. dr hab. Krzysztof Kaucha, prof. KUL 9.30 – 10.05 - Czego oczekuję od Kościoła w Polsce – red. Michał Szułdrzyński, zastępca redaktora naczelnego „Rzeczpospolitej” 10.05 – 10.40 - Apologeta wobec kryzysu Kościoła w Polsce, czyli teologiczne propozycje terapii – ks. dr hab. Damian Wąsek, UPJPII 10. 40 – 11.15 Dyskusja 11.15 – 11.45 Przerwa

SESJA V: JAK BRONIMY? APOLOGIA W DIALOGU

Prowadzi Wybrany Przewodniczący STF 11.45-12.20 – Wymiar apologijny współczesnej teologii fundamentalnej – ks. dr hab. Przemysław Artemiuk, UKSW 12.20 – 13.10 Dyskusja podsumowująca - prowadzi Wybrany Przewodniczący STF w Polsce: - Świat dyktujący czy świat inspirujący? Jak nie zgubić tożsamości, idąc za pytaniami świata? - Między tradycją a czytaniem znaków czasu. Czy apologeci podzielą Kościół? - Tylko apologetyka czy także apologia w naszym wykonaniu? A jeśli tak, to kiedy naprawdę jesteśmy apologetami? 13. 10 Zamknięcie Zjazdu

Tagi:
seminarium sympozjum zjazd

Reklama

Odbył się XXXI Ogólnopolski Zjazd Rodziny szkół im. Jana Pawła II w Radzyniu Podlaskim

2018-06-20 08:36

Katarzyna Pszczółkowska

W tym roku gospodarzem XXXI Ogólnopolskiego Zjazdu Rodziny Szkół im. Jana Pawła II był po raz pierwszy Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Jana Pawła II w Radzyniu Podlaskim, który należy do niej już od 2006 roku. Współorganizatorem wydarzenia było Radzyńskie Stowarzyszenie Inicjatyw Edukacyjnych przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych im. Jana Pawła II. Tegoroczny zjazd odbył się w dniach 15 – 16 czerwca 2018 roku pod hasłem: „Idźmy w przyszłość z nadzieją”.

Piotr Machowski
Piotr Machowski

Zespół Szkół w Radzyniu Podlaskim przygotowywał się do wydarzenia już od dawna. Od listopada 2017 r. każdego 16 dnia miesiąca odbywały się „Spotkania z Patronem Szkoły”, podczas których zaproszeni księża prelegenci przybliżali młodzieży życie i nauczanie Patrona Zespołu Szkół. Uwieńczeniem tych spotkań był zorganizowany w maju koncert urodzinowy „Śpiewamy dla Jana Pawła II”, w którym wzięli udział uczniowie szkół powiatu radzyńskiego. Odbył się również konkurs wiedzy i konkursy recytatorskie o życiu św. Jana Pawła II.

W czerwcowym wydarzeniu brało udział blisko 70 szkół z terenu Polski, w tym dwie szkoły z zagranicy – Wilna i Grodna.

Piotr Machowski

Po rejestracji uczestników wyruszył uroczysty przemarsz do Sanktuarium Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Radzyniu Podlaskim wraz z pocztami sztandarowymi i orkiestrą. W Sanktuarium miała miejsce Msza Święta pod przewodnictwem Jego Eminencji ks. Kardynała Stanisława Dziwisza, w obecności ks. Biskupa Kazimierza Gurdy, Biskupa Siedleckiego oraz duchowego opiekuna Rodziny Szkół im. Jana Pawła II, ks. Biskupa Henryka Tomasika, Biskupa Radomskiego, ks. Romana Wiszniewskiego, Dziekana Dekanatu Radzyńskiego oraz przybyłych księży. Kardynał Stanisław Dziwisz podkreślał ogromną rolę placówek oświatowych noszących imię papieża Polaka.

- Są to szczególne szkoły. Nie tylko uczą, ale przede wszystkim wychowują na dobrych obywateli i członków Kościoła – mówił, przybliżając sylwetkę Jana Pawła II. - Jan Paweł II otwierał serca młodzieży na Chrystusa i równocześnie starał się otwierać serca całych narodów. Modlimy się za szkoły Jana Pawła II z całej Polski i z zagranicy.

Po Mszy Świętej, uczestnicy wydarzenia udali się na plac szkolny na oficjalne odsłonięcie płaskorzeźby Jana Pawła II.

Piotr Machowski

- Upamiętniając dzisiejszy dzień społeczność szkoły ufundowała płaskorzeźbę z wizerunkiem naszego Patrona. Zwracam się z serdeczną prośbą do waszej Eminencji o poświęcenie, a pana Starostę o odsłonięcie tej płaskorzeźby - mówiła dyrektor ZSP Grażyna Dzida. Po odsłonięciu i poświęceniu płaskorzeźby, Kardynał Dziwisz podarował gospodyni uroczystości obraz z wizerunkiem papieża, mówiąc, że ten obraz zawieszony na korytarzu będzie przypominał nauczycielom i uczniom spuściznę, którą zostawił papież Polak. Tuż po tym uczestnicy wydarzenia podążyli na halę widowiskowo – sportową, gdzie odbyła się część artystyczna.

Po odśpiewaniu hymnu Rodziny Szkół Jana Pawła II, wręczone zostały kosze z podziękowaniami dla osób, które objęły Patronatem Honorowym wydarzenie w Zespole Szkół. Byli to: Biskup Siedlecki Kazimierz Gurda, Biskup Radomski Henryk Tomasik, Dziekan Dekanatu Radzyńskiego ks. prałat Roman Wiszniewski, Wojewoda Lubelski Przemysław Czarnek, Marszałek Województwa Lubelskiego Sławomir Sosnowski, Burmistrz Miasta Radzyń Podlaski Jerzy Rębek, Starosta Powiatu Radzyńskiego Lucjan Kotwica, Wójt Gminy Radzyń Podlaski Wiesław Mazurek, Lubelski Kurator Oświaty Teresa Misiuk.

- Bardzo cieszę się, że tyle osób odpowiedziało na nasze zaproszenie. Wielu z Państwa musiało pokonać różne przeszkody, by dziś być razem w tej wielkiej Rodzinie, której patronuje św. Jan Paweł II. Jest to dla nas szczególny rok, gdyż przeżywamy 40 rocznicę wyboru na Stolicę Piotrową naszego Patrona. Świętujemy również 200 – lecie powstania Diecezji Siedleckiej, 100 Rocznicę Odzyskania Niepodległości przez naszą Ojczyznę oraz 550 – lecie miasta Radzyń Podlaski – mówiła dyrektor ZSP.

Wśród gości znaleźli się: ks. Kardynał Stanisław Dziwisz, ks. Biskup Henryk Tomasik Duszpasterz i Ojciec Rodziny Szkól im. Jana Pawła II, ks. Biskup Kazimierz Gurda Biskup Siedlecki, ks. Dariusz Kowalczyk Prezes Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia, ks. dr Grzegorz Stolarski, ks. Romana Wiszniewski Dziekan Dekanatu Radzyńskiego, ks. Prałat Henryk Hołoweńko, Przemysław Czarnek Wojewoda Lubelski, Sławomir Sosnowski Marszałek Województwa, Teresa Misiuk Lubelski Kurator Oświaty, Małgorzata Kiec Dyrektor Delegatury w Białej Podlaskiej Kuratorium Oświaty w Lublinie, Lucjan Kotwica Starosta Powiatu Radzyńskiego, Jan Gil Wicestarosta, Jerzy Rębek Burmistrz Miasta Radzyń Podlaski, Tomasz Stefan wiceburmistrz, Wiesław Mazurek wójt Gminy Radzyń Podlaski, radni powiatu radzyńskiego, miasta i gminy Radzyń Podlaski, kierownictwo zakładów oraz instytucji szkół i przedszkoli. Wśród zaproszonych gości nie mogło zabraknąć inicjatorów powstania Rodziny Szkół im. Jana Pawła II - Małgorzaty i Zbigniewa Gumińskich oraz Małgorzaty Szostek przewodniczącej Rodziny Szkół Diecezji Siedleckiej. Przybyli również przedstawiciele szkół z Polski i zagranicy.

Goście obejrzeli spektakl słowno - muzyczny przygotowany przez nauczycieli języka polskiego pod kierunkiem Józefa Obroślaka i Mateusza Obroślaka. Na scenie pojawił się szkolny chór i zespół rockowy, wykonując pieśni religijne. Następnie wręczono nagrody za konkursy: on-line Wiedzy o Janie Pawle II, recytatorski, Diecezjalny Konkurs Plastyczny:

Konkurs on-line z wiedzy o św. Janie Pawle II:

Mateusz Antol I miejsce

Daria Stanisławska II miejsce

Karol Szczygielski III miejsce

Powiatowego Konkursu Wiedzy o św. Janie Pawle II

W kategorii klas IV – VI

I miejsce: Aleksandra Kozieł

II miejsce: Martyna Belniak

III miejsce: Kinga Morawik

W kategorii klas VII i gimnazjum

I miejsce: Emilia Bandyk

II miejsce: Aleksandra Budzyńska

III miejsce: Dominika Zielnik

W kategorii szkół ponadgimnazjalnych

I miejsce: Piotr Machowski

II miejsce: Patrycja Korolczuk

Powiatowy Konkurs Recytatorski Poezji i Prozy świętego Jana Pawła II

W kategorii klas I – III

I miejsce: Karolina Próchniewicz

W kategorii klas IV – VI

I miejsce: Wiktoria Kaźmiruk

II miejsce: Weronika Cichosz i Jakub Piekarski

III miejsce: Anna Gryczka i Zyta Toczyńska

W kategorii klas VII i gimnazjum

I miejsce: Patryk Łazuga

II miejsce: Agata Adameczek

III miejsce: Alicja Szabrańska i Marek Sposób

W kategorii szkół ponadgimnazjalnych

I miejsce: Katarzyna Rola

II miejsce: Natalia Telej

W drugiej części Zjazdu konferencję „Wychowanie do pracy. Uwagi na marginesie encykliki Laborem exercens Jana Pawła II.” wygłosił ks. Grzegorz Stolarski, doktor filozofii i wykładowca na Uniwersytecie Siedleckim. Świadectwem podzielili się również Joanna i Jacek Wrona z Częstochowy, rodzice Glorii cudownie uzdrowionej za wstawiennictwem Jana Pawła II. W trakcie piątkowego wydarzenia miał również miejsce występ orkiestry Arti Sentemo który poruszył niejedno serce. Pierwszy dzień zjazdu zakończył występ „Ulaniaków” z Zespołu Szkół im. Jana Pawła II z Ulana – Majoratu. W drugim dniu uczestnicy zjazdu udali się do Sanktuarium Błogosławionych Unitów Podlaskich w Pratulinie, Kolegiaty w Janowie Podlaskim oraz Stadniny Koni Arabskich. Uroczystości zakończyły się około 15:00, wywołując dużo emocji i wrażeń wśród uczestników.

- Te dwa dni, to jak zostały przygotowane i zorganizowane, robią na nas wielkie wrażenie. Nigdy nie było okazji, żeby odwiedzić ten rejon Polski, a odwiedzić warto! Jest pięknie i malowniczo. Mimo, że to dość daleko, ani przez chwilę nie żałowaliśmy, że tu jesteśmy – mówili o wydarzeniu goście z Wielkopolski.

Wydarzenie miało na celu propagowanie dziedzictwa Jana Pawła II i integrację społeczności szkół noszących imię tego Wielkiego Papieża Polaka i niewątpliwie w Radzyniu się to udało.

K. Pszczółkowska

LISTA SPONSORÓW ZJAZDU RODZINY SZKÓŁ IM JANA PAWŁA II

Pan Krzysztof Manowiec Automan Białka

Zakład AESCULAP CHIFA SPÓŁKA Z O.O. (B.Braun) Nowy Tomyśl

Pan Arkadiusz Panasz Biuro Rachunkowości "Abakus"

Pan Edward Bajko Prezes Zarządu Spółdzielczej Mleczarni Spomlek

Pan Krzysztof Andrzej Niedziałek Prezes RK Niedziałek

Pan Sławomir Sałata Prezes Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych

Firma „Protechnika”z Łukowa

Spółdzielnia SIMENA w Radzyniu Podlaskim

Państwo Małgorzata i Marian Baran ANKARO w Radzyniu Podlaskim

Fabryka Domów Drewnianych Bartek

Państwo Basaraba Resta Spółka Jawna

Pan Paweł Olejniczak VOBOS Hurtownia Okien i Drzwi

Lasy Państwowe Nadleśnictwo Radzyń Podlaski

C.M.C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Produkcja Palet Drewnianych w Andrychowie

INTERTRANSPORT SP.Z.O.O Marynin 13 C Michał Jastrzębski

Firma „Mariusz” Aneta Mazurek – Kleszcz w Radzyniu Podlaskim

PSS „Społem” Radzyń Podlaski

Masarnia Ubojnia „ZEMAT” Zdzisław Trościańczyk Wohyń

F.H.U BELLO HORIZONTE Barbara Gajownik Radzyń Podl.

Sołtys wsi Białka Marek Matejuk

Specjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy im. Zofii Sękowskiej w Radzyniu Podlaskim

„TOPAZ” PRZEDSIĘBIORSTWO HANDLOWO USŁUGOWE

Buch Witold Zakład kamieniarsko - betoniarski.

Starosta Powiatu Radzyńskiego

Burmistrz Miasta Radzyń Podlaski

Wójt Gminy Radzyń Podlaski

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Mamy papieża! – 41. rocznica wyboru kard. Wojtyły

2018-10-15 11:20

Tomasz Królak / Warszawa (KAI)

16 października mija 41. rocznica wyboru kard. Karola Wojtyły na papieża. Publikujemy garść faktów, wspomnień, opinii i ciekawostek dotyczących pamiętnego konklawe.

Bardzo znamiennie, z perspektywy przyszłych wydarzeń, brzmią słowa jakie kard. Wojtyła wypowiedział 11 października 1978 w bazylice Mariackiej, podczas Mszy św. intencji zmarłego papieża, Jana Pawła I: „Mężowie stanu, głowy państw mówią o tym, że zapoczątkował nowy styl pasterzowania na Stolicy Apostolskiej. Styl pełen ogromnej prostoty, pełen ogromnej skromności, pełen olbrzymiego poszanowania dla człowieka”.

15 sierpnia 1963 r. podczas uroczystości koronacji przez prymasa Wyszyńskiego figury Matki Bożej Ludźmierskiej miał miejsce znamienny – z perspektywy późniejszych wydarzeń – epizod. Kardynał Wojtyła uchwycił berło, jakie podczas procesji w pewnym momencie wypadło z ręki Madonny. "Karolu, Maryja dzieli się z Tobą władzą" – powiedział do bp. Wojtyły stojący obok jego kolega, ks. Franciszek Macharski.

Niektórzy bliscy znajomi kard. Wojtyły uważają, że jego niezwykłe zachowanie w dniach poprzedzających konklawe (w tym szczególne skupienie i małomówność) mogło wskazywać, że przeczuwał on to, co się ostatecznie wydarzyło. Kiedy rankiem 29 września 1978 r. metropolita krakowski dowiedział się o niespodziewanej śmierci Jana Pawła I, głęboko wstrząśnięty powiedział: “Niezbadane są wyroki Boże, chylimy przed nimi głowę”.

Ostatnią noc przed wyjazdem na pogrzeb Jana Pawła I i konklawe, przyszły papież spędził w domu gościnnym sióstr urszulanek na warszawskim Powiślu. W tym samym domu od lat mieszkał wybitny historyk filozofii Stefan Swieżawski, od lat przyjaciel Karola Wojtyły. "Był bardzo milczący. Pożegnaliśmy się właściwie bez słowa. Widziałem, że nie chce nic mówić. A on już wiedział..."

Przed konklawe, które wybrało go na papieża kard. Wojtyła mieszkał w Papieskim Kolegium Polskim przy Piazza Remuria. Wczesnym rankiem, 14 października 1978 r. w kaplicy Kolegium odprawił Mszę św. Po południu odjechał na konklawe samochodem prowadzonym przez brata Mariana Markiewicza ze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego. Wysłużone już wówczas auto kupił po latach amerykański aktor Jon Voight, odtwórca roli papieża w amerykańskim filmie "Jan Paweł II" (USA, 2005).

Bezpośrednim poprzednikiem Jana Pawła II na Stolicy Piotrowej był kard. Albino Luciani, który przybrał imię Jana Pawła I. Zmarł na atak serca 28 września 1978 r. po 33 dniach pontyfikatu. Wedle niepotwierdzonych doniesień, papież zmarł we śnie trzymając w dłoni słynne dzieło Tomasza a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa”.

Kard. Wojtyła niemal „na styk” zdążył na konklawe, które wybrało go na papieża. 14 października metropolita krakowski wybrał po południu do rzymskiej kliniki Gemelli, by odwiedzić chorego przyjaciela, biskupa Deskura. Do Kaplicy Sykstyńskiej wszedł ostatni a trzeba wiedzieć, że po zamknięciu wrót Kaplicy do środka nie wpuszcza się nikogo, nawet kardynałów....

Kard. Karol Wojtyła został wybrany na papieża w poniedziałek, 16 października 1978 r., w drugim dniu konklawe. Biały dym zwiastujący dokonanie wyboru pojawił się nad Kaplicą Sykstyńską o godz. 18.18. Metropolita krakowski stał się 262. następcą św. Piotra. Ostatnia notatka w prowadzonej przez metropolitę krakowskiego ‘Księdze czynności biskupich’, przesłanej później do Krakowa, brzmi: „Około godz. 17.15 – Jan Paweł II”.

Podczas konklawe, prymas Polski kard. Stefan Wyszyński szepnął kardynałowi Wojtyle: “Jeśli wybiorą, proszę nie odmawiać...”.

Znamienne reminiscencje z konklawe zamieścił papież w swoim testamencie: „Kiedy w dniu 16. października 1978 konklawe kardynałów wybrało Jana Pawła II, Prymas Polski kard. Stefan Wyszyński powiedział do mnie: ‘zadaniem nowego papieża będzie wprowadzić Kościół w Trzecie Tysiąclecie’. Nie wiem, czy przytaczam to zdanie dosłownie, ale taki z pewnością był sens tego, co wówczas usłyszałem. Wypowiedział je zaś Człowiek, który przeszedł do historii jako Prymas Tysiąclecia. Wielki Prymas. Byłem świadkiem Jego posłannictwa, Jego heroicznego zawierzenia. Jego zmagań i Jego zwycięstwa. ‘Zwycięstwo, kiedy przyjdzie, będzie to zwycięstwo przez Maryję’” – zwykł był powtarzać Prymas Tysiąclecia słowa swego Poprzednika kard. Augusta Hlonda.

Kolegium Kardynalskie, które dokonało wyboru liczyło 111 purpuratów. Spośród kardynałów elektorów tylko 18 było młodszych od kard. Wojtyły. Został on najmłodszym z papieży, jakich wybrano od półtora wieku. Zgodnie z kościelną normą określoną przez papieża Pawła VI, w konklawe nie brali udziału kardynałowie powyżej 80. roku życia.

Jan Paweł II był pierwszym od 455 lat papieżem nie-Włochem (od czasu pontyfikatu Hadriana VI, który był Holendrem i pełnił najwyższy urząd w Kościele w latach 1522-23), najprawdopodobniej pierwszym w dziejach papieżem-Słowianinem i pierwszym w historii Kościoła papieżem, który przybranym imieniem powołuje się aż na trzech swoich bezpośrednich poprzedników (Jana XXIII, Pawła VI i Jana Pawła I).

Pełne, oficjalne i uroczyste określenie urzędu, na jaki wybrano kard. Wojtyłę brzmi: “Jego Świątobliwość Ojciec Święty Jan Paweł II, Biskup Rzymski, Namiestnik Pana Naszego Jezusa Chrystusa, Następca Księcia Apostołów, Najwyższy Kapłan Kościoła Katolickiego, Patriarcha Zachodu, Prymas Italii, Arcybiskup i Metropolita Rzymskiej Prowincji Kościelnej, Suwerenny Władca Państwa Watykańskiego, przedtem Arcybiskup i Metropolita Krakowski Karol Kardynał Wojtyła”.

Obrady są absolutnie tajne, zaś kardynałów obowiązuje tajemnica, niemniej wedle miarodajnych opinii metropolita krakowski został wybrany w ósmym głosowaniu, przytłaczającą większością 99 głosów (spośród 111 wszystkich uczestników konklawe).

Chociaż kardynał Wojtyła zyskiwał od czasu udziału w obradach coraz większe uznanie wśród hierarchów z całego świata, to nie był wymieniany przez media w gronie papabili a więc purpuratów, których wybór na papieża jest wielce prawdopodobny. Wynik konklawe był absolutną światową sensacją.

Postać papieża z Polski stała się przez szereg dni po konklawe kluczowym temat światowych mediów, które nie kryły zafascynowania jego osobą. Zwracano uwagę na jego horyzonty intelektualne, wszechstronność zainteresowań, bogactwo doświadczeń duszpasterskich; podkreślano, że zna biegle sześć języków, lubi spływy kajakowe, uprawia narciarstwo a do tego jest poetą...

Gdy uczestnicy konklawe zostali zapoznani z wynikami rozstrzygającego głosowania, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej kard. Villot, zadał metropolicie Krakowa przewidziane rytuałem pytanie: “Czy przyjmujesz dokonany przed chwilą kanonicznie wybór twojej osoby na Najwyższego Kapłana?” Wyraźnie wzruszony kard. Wojtyła odpowiedział: „W duchu posłuszeństwa wobec Chrystusa, mojego Odkupiciela i Pana, w duchu zawierzenia wobec jego Matki – przyjmuję”.

Zgodnie ze zwyczajem, tuż po wyborze nowy papież przyjmuje od kardynałów elektorów ślubowanie posłuszeństwa. Jak poinformowali świadkowie tego wydarzenia, Jan Paweł II dokonał w tej ceremonii znamiennej modyfikacji, którą biorąc pod uwagę styl całego pontyfikatu, można określić jako wręcz symboliczną: w przeciwieństwie do poprzedników odebrał ten hołd w pozycji stojącej a nie siedząc na tronie.

Jednym z hierarchów, który podczas przerw w kolejnych sesjach konklawe, optował na rzecz wyboru metropolity krakowskiego był ówczesny arcybiskup Wiednia i przyjaciel metropolity krakowskiego, kard. Franz König. Wielce znamienną rozmowę odbył on z kard. Wyszyńskim, któremu zasugerował, że Polska ma odpowiedniego kandydata. “Co? Miałbym opuścić Warszawę i pozostać w Rzymie? To byłby triumf komunistów!” – odparł na to Prymas. Kard. König doprecyzował więc, kogo miał na myśli...

Niezwykłą adnotację zawiera księga metrykalna parafii Karola Wojtyły w Wadowicach. Nazajutrz po konklawe z 16 października 1978, pod kolejnymi adnotacjami – o chrzcie, bierzmowaniu, święceniach, sakrze biskupiej, kreowaniu kardynałem – ksiądz proboszcz Edward Zacher, w obecności dziennikarzy z całego świata, wypisał wiecznym piórem: “Die 16 X 1978, in Summum Pontificem electus, et imposuit sibi nomen: Joannes Paulus PP”...

Postać nowego papieża wzbudzała medialną gorączkę na całym świecie, zaś osoby, które znały kard. Wojtyłę udzielały nieskończonej liczby wywiadów. Tuż po konklawe ciekawą charakterystykę metropolity krakowskiego przedstawił włoskiemu radiu sekretarz Episkopatu Polski bp Bronisław Dąbrowski: “Żyje bardzo ubogo. Gdybyście widzieli, jak mieszka w Krakowie, gdzie jest wielki pałac, a on zajmuje mały pokoiczek, nic więcej... To człowiek pracy. Śpi mało, pracuje wiele (...) Mogę powiedzieć, że jest ludzki, że to człowiek święty, bardzo dobry, otwarty dla wszystkich”.

Wśród wielu zadziwiających faktów dotyczących Karola Wojtyły, jakie u kresu pontyfikatu zebrał szwajcarski dziennik „Tribune de Geneve” podano i ten, że metropolita krakowski przybył na konklawe mając ze sobą wyjątkowo skromne kieszonkowe, stanowiące odpowiednik 125 franków szwajcarskich.

Dla bloku państw komunistycznych, na czele z ZSRR wybór polskiego kardynała na papieża był potężnym ciosem. Ciężki szok przeżywało kierownictwo PZPR, które tuż po wyborze zwołało specjalną naradę. Jej klimat opisywał jeden z jej funkcjonariuszy: “Konsternacja widoczna. Olszewski wylewa na jasne spodnie filiżankę czarnej kawy. Westchnienia. Ciężkie. Czyrek ładuje się z tezą (...) – ‘ostatecznie lepszy Wojtyła jako Papież tam, niż jako Prymas tu’. Teza jest chwytliwa. Trafia do przekonania. Ulga”.

Oficjalna reakcja władz na wybór kard. Wojtyły na Papieża była utrzymana w tonie radości i satysfakcji. Niekiedy starania aby robić “dobrą minę do złej gry” przynosiły efekt humorystyczny. W telegramie wystosowanym przez władze PRL nazajutrz po zakończeniu konklawe napisano m.in.: “Na tronie papieskim po raz pierwszy w dziejach jest syn polskiego narodu, budującego w jedności i współdziałaniu wszystkich obywateli wielkość i pomyślność swej socjalistycznej ojczyzny...”

Wybór hierarchy “zza żelaznej kurtyny” wywołał radość i wzbudził wiele nadziei. Vaclav Havel, wówczas słynny dysydent i dramaturg (później prezydent Czechosłowacji a następnie Republiki Czeskiej) siedział z przyjaciółmi w swoim górskim domku. “Kiedy usłyszeliśmy tę wiadomość, zaczęliśmy wiwatować i krzyczeć z radości do późnego wieczora. Instynktownie czuliśmy, że jest to olbrzymie wsparcie dla wszystkich ludzi kochających wolność a żyjących w świecie komunistycznym”.

Wielki pisarz rosyjski, wygnany z ojczyzny przez władze radzieckie, autor słynnego „Archipelagu Gułag”, Aleksander Sołżenicyn, tak skomentował decyzję konklawe z 16 października 1978 r.: „Wybór papieża Wojtyły to jedyna dobra rzecz, jaka wydarzyła się ludzkości dwudziestego wieku”.

Wietnamski arcybiskup van Thuan czwarty rok siedział w odosobnieniu skazany przez komunistyczne władze swojego kraju (w areszcie domowym i więzieniach spędził w sumie lat 13). Kilka lat wcześniej widział się kard. Wojtyłą w Rzymie. Ktoś potajemnie przekazał mu wieść o wyniku konklawe. “Bardzo się ucieszyłem, ponieważ w moim przekonaniu była to wielka łaska dla Kościoła”.

Pontyfikat Jana Pawła II od pierwszych dni pełen był zachowań, słów i gestów, które odmieniły oblicze papiestwa w oczach świata, przybliżając je do zwykłych ludzi. Już pierwszego dnia po wyborze Ojciec Święty zdecydował się na rzecz nie do pomyślenia przez poprzedników: opuścił mury Watykanu by udać się do szpitala Gemelli w odwiedziny do chorego przyjaciela, kard. Andrzeja Deskura.

Brytyjski „The Times” nazajutrz po konklawe z 16 października: „Wybór kardynała Wojtyły na papieża jest wydarzeniem o niezwykłym znaczeniu. Kardynałowie wyprawili Kościół w podróż, której koniec nie jest znany (...) Być może postąpili najmądrzej, jednak zaryzykowali wyzwolenie takich sił ludzkich, politycznych i religijnych, który nie będą w stanie kontrolować”.

Wybór papieża z Polski był niezwykłym wydarzeniem w dziejach świata, ale, jak się okazało, zapowiedzianym w poetyckim proroctwie innego Polaka. Juliusz Słowacki napisał w 1848 r.: „Pośród niesnasek Pan Bóg uderza/W ogromny dzwon,/Dla słowiańskiego oto papieża/Otworzył tron, (...)// Twarz jego słowem rozpromieniona,/Lampa dla sług,/Za nim rosnące pójdą plemiona/W światło, gdzie Bóg./Na jego pacierz i rozkazanie/Nie tylko lud -/Jeśli rozkaże, to słońce stanie,/Bo moc - to cud!

Proroctwo Juliusza Słowackiego o słowiańskim papieżu odczytano na Placu św. Piotra podczas koncertu jaki zorganizowano dokładnie w 20. rocznicę wyboru kard. Wojtyły. Wielotysięczny tłum pielgrzymów i turystów gorącym aplauzem przyjął słowa polskiego wieszcza odczytane po włosku przez jednego z aktorów. Kilka chwil później niemal dokładnie co do minuty w 20 lat po swoim wyborze, w oknie Pałacu Apostolskiego pojawił się Jan Paweł II. Pozdrowił krótko przybyłych, podziękował im za pamięć o rocznicy i pobłogosławił ich.

Według tak zwanego Proroctwa świętego Malachiasza przydomek papieża Wojtyły brzmi „De labore Solis” – Z trudu słońca. Tego rodzaju alegorycznymi czy poetyckimi określeniami w proroctwie tym określano kolejnych papieży. Tekst proroctwa św. Malachiasza (prymasa Irlandii) powstał w XII wieku.

Kiedy drugiego (i ostatniego) dnia konklawe dyskusje wśród kardynałów coraz wyraźniej wskazywały na możliwość wyboru metropolity krakowskiego, dawny rzymski znajomy ks. Wojtyły a wówczas już kardynał, o. Maksymilian de Fuerstenberg, pochylił się nad nim cytując słowa z Ewangelii św. Jana: „Dominus adest et vocat te” (Pan jest i woła cię).

Uczestnik konklawe, hiszpański kardynał Enrique y Tarancon, powiedział po wyborze kard. Wojtyły: „Nie szukaliśmy kandydata konserwatywnego ani postępowego, tylko ‘pewnego’ jeśli chodzi o kontynuowanie linii Soboru Watykańskiego II. Kryteria oceny nie miały charakteru ideologicznego. Poza tym Wojtyła był typem biskupa-duszpasterza, co miało zasadnicze znaczenie”.

Powracając po latach do czasów swojego wyboru na papieża, Jan Paweł II oceniał, że w ten sposób konklawe „jak gdyby zażądało świadectwa Kościoła, z którego ten kardynał przychodził – jakby go zażądało dla dobra Kościoła powszechnego. (...) Wybór Polaka nie mógł nie oznaczać jakiegoś przełomu. Świadczył o tym, że konklawe, idąc za wskazaniami Soboru, starało się odczytywać ‘znaki czasu’ i w ich świetle kształtować swoje decyzje”.

W homilii podczas Mszy z okazji 25. rocznicy pontyfikatu, 16 października 2003 r. Papież wyznał, że w momencie wyboru silne odczuł w swym sercu pytanie, jakie skierował Jezus do Piotra: „Miłujesz Mnie, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?”(J 21, 15-16); i dodał: „Każdego dnia odbywa się w mym sercu ten dialog, a w duchu wpatruję się w to łaskawe spojrzenie zmartwychwstałego Chrystusa, które ośmiela, aby jak Piotr ze świadomości swej ludzkiej ułomności ze spokojem odpowiadał: ‘Panie, Ty wiesz... Ty wiesz, że Cię kocham, a potem podejmować zadania, jakie On sam przed nami stawia”.

Wybitny polski pisarz Andrzej Kijowski, który znał ks. Wojtyłę jeszcze z czasów jego pracy w kościele św. Floriana, tu po wyborze polskiego kardynała na papieża opublikował w miesięczniku “Więź” ciekawą “przepowiednię”: “Nie będzie cudzoziemcem ani w Rzymie, ani w świecie, ponieważ ma ten rodzaj inteligencji, która każdemu, kto się z nim zetknie, uświadamia jego inteligencję własną. Ma dar otwierania serc na tajemnie Boga i tajemnice człowieka. (...) uniwersalna mądrość tego papieża, jego talent identyfikacji z innymi, jego wewnętrzna wielość i jego wielkość rzucą blask na całą nadchodzącą epokę w historii Kościoła”.

*

Fragment książki "1001 rzeczy, które warto wiedzieć o Janie Pawle II", Wydawnictwo M, Kraków

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Chodząca boso św Jadwiga Śląska

2019-10-16 14:14

wikipedia.org

Święta Jadwiga Śląska to święta Kościoła katolickiego, żona Henryka I Brodatego, księcia wrocławskiego, matka Henryka II Pobożnego, córka hrabiego Bertolda VI von Andechs, księcia Meranii, fundatorka kościołów i klasztorów.

Jędrzej Rams

Według podań Jadwiga była osobą posiadającą cechę wielkiej skromności, a jednocześnie bardzo zaangażowaną w swoje działanie. Cechy te ilustruje legenda, według której Jadwiga, aby nie odróżniać się od reszty swego ludu oraz w imię pokory i skromności, chodziła boso. Irytowało to bardzo jej męża, wymógł więc na spowiedniku, aby ten nakazał jej noszenie butów. Duchowny podarował swej penitentce parę butów i poprosił, aby zawsze je nosiła. Księżna, będąc posłuszną swojemu spowiednikowi, podarowane buty nosiła ze sobą, ale przywieszone na sznurku.

Urodziła się i wychowała w zamku Andechs w Bawarii, jako córka Bertolda VI von Andechs i Agnieszki von Rochlitz z rodu Wettynów. Miała czterech braci, w tym Eckberta, biskupa Bambergu[5] oraz trzy siostry, w tym Agnieszkę (żonę Filipa II Augusta) i Gertrudę (żonę króla węgierskiego Andrzeja II i matkę św. Elżbiety Węgierskiej)[6]. Trzecia z jej sióstr była przełożoną klasztoru benedyktynek w Kitzingen koło Würzburga, dokąd Jadwiga została wysłana w młodym wieku, gdzie zdobyła wykształcenie[7][8].

W wieku 12 lat została wydana za mąż za śląskiego księcia Henryka I Brodatego. Uroczystość ślubna odbyła się najprawdopodobniej w rodzinnym zamku Andechs[d][3]. W 1202 roku Henryk został księciem całego Śląska, a w 1233 został księciem Wielkopolski. W 1229 roku Henryk w wyniku wojny z Mazowszem o ziemię krakowską dostał się do niewoli. Z pomocą przybyła mu Jadwiga. W wyniku rozmów z Konradem Mazowieckim Henrykowi zwrócono wolność w zamian za zrzeczenie się roszczeń do Małopolski[2]. Jadwiga urodziła siedmioro dzieci: Bolesława, Konrada, Henryka, Agnieszkę, Zofię, Gertrudę i Władysława.

Oboje z Henrykiem I byli ludźmi bardzo religijnymi, w 1209 roku złożyli śluby czystości, dbali o rozwój Kościoła i byli fundatorami wielu kościołów, w tym klasztoru sióstr cysterek w Trzebnicy. Prowadziła też działalność dobroczynną, starała się o pomoc chorym i ubogim – zorganizowała działalność wędrownego szpitala dla ubogich, otworzyła szpital dla trędowatych w Środzie Śląskiej, kolejną placówkę leczniczą założyła w Trzebnicy.

Po śmierci męża w 1238 zamieszkała w trzebnickim klasztorze, prowadzonym przez jej córkę Gertrudę. Wkrótce zaangażowała się w ożywienie życia religijnego Śląska, sprowadzając do tamtejszych kościołów duchownych z Niemiec. Wspierała też sprowadzanie niemieckich osadników na słabo zaludnione rejony wówczas zachodniej części Śląska, wspierając tym samym rozwój rolnictwa.

W czasie najazdu tatarskiego w 1241, Jadwiga Śląska schroniła się na zamku w Krośnie Odrzańskim. Od wielu lat w tym właśnie mieście w województwie lubuskim, organizowany jest turniej rycerski „O Pierścień Księżnej Jadwigi” (zwykle we wrześniu), a także wydarzenie muzyczne pod nazwą Festiwal Jadwigensis (zwykle w październiku). Organizatorem obydwu jest Centrum Artystyczno-Kulturalne „Zamek” w Krośnie Odrzańskim.

Jadwiga zmarła 14 lub 15 października 1243 roku w Trzebnicy w opinii świętości i została pochowana w kościele w Trzebnicy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem