Agnieszka Bugała: - Księże Biskupie. Zaszczytem jest dla mnie móc zaprezentować Księdza jako naukowca w cyklu „Wykładowcy PWT”. Przypomnijmy krótko: zanim nadszedł dzień 5 stycznia, był Ksiądz profesorem Papieskiego Wydziału, a jeszcze wcześniej studentem Papieskiego Uniwersytetu św. Tomasza z Akwinu w Rzymie... Z pewnością zachował Ksiądz Biskup wiele wspomnień z okresu, kiedy żył Jan Paweł II?

Bp Andrzej Siemieniewski: - Pierwsze wspomnienie jest związane rzeczywiście z Janem Pawłem II. Wtedy ta Osoba wydawała się tak oczywista, tak stała jako element Kościoła, że może nawet - przez tę oczywistość - nie zauważaliśmy wielu niezwykłości. Jakich? Na przykład takich, że studenci Instytutu mogą sobie raz w roku pójść na Mszę św. z papieżem, że mogą być na Placu św. Piotra, gdzie papież przemawia, że mogą chodzić do Bazyliki Watykańskiej, że to jest to samo miasto, w którym papież mieszka! Takich oczywistości się nie zauważa w trakcie ich trwania. Druga sprawa to sam Uniwersytet Dominikański, bardzo ciekawy, z całą paletą wykładowców z całego świata: Włosi, Amerykanie, Hiszpanie, Polacy, a trzeci element, ważny z pobytu w Rzymie, to kontakty z ruchami kościelnymi. Starałem się skorzystać z tego, że jestem w Rzymie, czyli tam, gdzie rodzą się ruchy: Odnowa charyzmatyczna w różnym wydaniu, neokatechumenat, ale też spotkania z ruchem Jean Vanier´a, założyciela „Arki”, focolarini. Jednym słowem: gdzie było można - starałem się być, aby poznawać różne oblicza Kościoła.

- A jaki był cel rzymskich studiów?

- Głównym celem mojego studiowania było przygotowanie się do roli ojca duchownego w Seminarium. Równolegle to miało się łączyć z wykładami na PWT - dla kleryków i studentów świeckich. I rzeczywiście, po powrocie z Rzymu tak właśnie to wyglądało.

- Od 1991 r. PWT szczycił się osobą Księdza Profesora jako wykładowcy teologii duchowości...

- Hmm... Wykładałem teologię duchowości w dwóch odsłonach - teologia duchowości ujęta systematycznie, czyli problemami: medytacje, asceza, mistyka, charyzmaty, itd. i w ujęciu historycznym, począwszy od I wieku, od starożytnych chrześcijan.

- Znana jest w wielu środowiskach Księdza aktywność rekolekcjonisty...

- Rzeczywiście, starałem się poza PWT udzielać w Studium Duchowości u Klaretynów, brać udział w formacji duchowej sióstr zakonnych, głównie poprzez wykłady i konferencje.

- Czy nowe obowiązki związane z posługą biskupa w diecezji pozwolą Księdzu na prowadzenie wykładów?

- Tak, będę prowadził wykłady. Pewnie trochę w ograniczonej formie, ale z całą pewnością będę mógł uczyć i na kursie podstawowym i na studiach doktoranckich, i na podyplomowych.

- To dobra wiadomość dla studentów, a teraz proszę powiedzieć czy czytelnicy będą mogli liczyć na nową książkę?

- Jest nowa książka, nazywa się Dary duchowe w dawnych wiekach Kościoła i łączy aspekt systematyczny z historycznym. To jest spojrzenie na przeżywanie darów duchowych i charyzmatów od I wieku do średniowiecza. Jest też materiał na następną, ale wymaga jeszcze starannej redakcji i opracowania. Ale kto wie, może za dwa lata?

- Dziękuję za rozmowę.

Ks. prof. Andrzej Siemieniewski ur. się w 1957 r. we Wrocławiu, po maturze studiował na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki PWr, po czym wstąpił do Seminarium Duchownego. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1 czerwca 1985 r. we Wrocławiu, pracę magisterską napisał na temat: Więź człowieka z Bogiem w świetle filozofii dialogu Martina Bubera, jej promotorem był obecny ordynariusz świdnicki bp Ignacy Dec. W latach 1985-87 był wikariuszem i katechetą w Świdnicy Śl. Wysłany na dalsze studia do Rzymu, uzyskał doktorat z teologii duchowości. W 1991r. został ojcem duchownym Seminarium Duchownego we Wrocławiu i adiunktem PWT. W latach 1993-95 był dyrektorem Biblioteki Głównej PWT i MWSD we Wrocławiu. W 1997 r. przeprowadził przewód habilitacyjny na podstawie dorobku naukowego i rozprawy habilitacyjnej: Ewangelikalna duchowość nowego narodzenia a tradycja katolicka. W latach 1998-2001 pełnił obowiązki prorektora PWT we Wrocławiu. Jest wykładowcą, kierownikiem Katedry Teologii Duchowości i autorem wielu książek, artykułów i rozpraw. 5 stycznia Papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej.