Reklama

Eksperci Tato.Net: nie możemy zostawiać dzieci na pastwę nowych technologii

2019-11-05 14:06

maj / Warszawa (KAI)

Bożena Sztajner/Niedziela

- Nowe technologie to potężne narzędzie – pożyteczne ale też niebezpieczne. Dlatego musimy uczyć dzieci, jak z nich korzystać i towarzyszyć im, gdy się z nimi stykają – przekonywali eksperci prezentujący kampanię Tato.Net „Mądrość i skuteczność” oraz kampanię społeczną Orange Polska „Odpowiedzialne technologie”. Spotkanie, które odbyło się dziś w Warszawie było jednocześnie zaproszeniem na XI. Międzynarodowe Forum Tato.Net, które odbędzie się 16 listopada br. pod hasłem „Mądrość i skuteczność – jak być ojcem w epoce fake news?”.

-Wierzę, że nasza kampania pomoże nam być mądrymi „przed szkodą”, zanim nasze dzieci zostaną ukąszone przez cyfrową żmiję – powiedział na wstępie dr Dariusz Cupiał, pomysłodawca Tato.Net. Nawiązując do wspomnień z własnego dzieciństwa i wypraw do lasu z dziadkiem, który pokazywał mu piękno przyrody i jednocześnie czające się z lesie niebezpieczeństwa, podkreślił, że podobnych przewodników potrzebują dziś dzieci w gąszczu nowych technologii i cyfrowego świata.

Jean-François Fallacher, prezes Orange Polska, a zarazem ojciec czworga dzieci, powiedział, że obecne pokolenie rodziców doświadcza ogromnej zmiany pokoleniowej: ich dzieci dostają do ręki potężne narzędzia, które nie istniały jeszcze w czasach ich własnego dzieciństwa. Czasem nie starcza wyobraźni, niektóre zagrożenia trudno przewidzieć. – Byliśmy z żoną w szoku, gdy okazało się, że w pierwszym miesiącu użytkowania telefonu przez naszego 13-letniego wówczas syna, wysyłał on sms-y o godz. 1, 2 lub 3 w nocy i to niemal każdej nocy, choć rano normalnie musiał wstać na 8 do szkoły – powiedział. Podkreślił, że technologia powinna być w służbie ludzi i że z korzystaniem z niej wiąże się ogromna odpowiedzialność – co podkreślać ma kampania społeczna Orange.

Dr Maciej Dębski, założyciel i prezes Fundacji DBAM O MÓJ Z@SIĘG, zaprezentował kilka wniosków z opublikowanych dziś badań „Młodzi cyfrowi”, w których wzięło udział 50 tys. uczniów w wieku od 12 do 19 lat. (Badania dostępne sa na stronie dbamomojzasieg.com). Zwrócił uwagę, że podział na życie on-line i off-line u większości młodych się zaciera. Wielu z nich jest „podłączonych do sieci” przez większość czasu, a 10 proc. wręcz cały czas. Jak podkreślił, sami młodzi deklarują poczucie uzależnienia od smartfona, przeładowanie i zmęczenie nadmiarem informacji. Z badań wynika, że 19 proc. to osoby ekstremalnie uzależnione, korzystające z telefonu w sposób patologiczny. Kolejne 20 proc. natomiast korzysta z niego w sposób znaczenie przekraczający wyznaczone wskaźniki normy. Bardzo wielu młodych sięga po telefon tuż przed snem a co 10-ty budzi się w nocy, by do niego zajrzeć. Dr Dębski zaznaczył, że tym, co najbardziej wiąże młodych z telefonem jest internet a zwłaszcza portale społecznościowe – konta mają już 7,8 i 9 – letnie dzieci. 30 proc badanych wskazuje, że jest uzależniona od tych portali a 20 proc. przyznaje, że to, co na nich publikuje nie ma wiele wspólnego z prawdą.

Reklama

Niestety aż w 60 proc. domów – jak deklarują badani – nie ma żadnych zasad korzystania z internetu. Rodzice nie interesują się tym, co ich dzieci robią w sieci.

Dr Dębski mówił też o przeprowadzonym przez siebie eksperymencie badawczym – odcięcia 100 osób na czas 72 godzin od wszelkich urządzeń elektronicznych (telefonów komórkowych, tabletów, internetu, gier on-line playstation, telewizji). Podkreślił, że młodzieży eksperyment się podobał, niektórzy chcieli nawet przedłużać czas jego trwania, orientując się, jak wiele zyskali czasu dla siebie. – Najgorzej eksperyment przeżyły matki, odcięte od wiadomości o dzieciach będących w szkole. To wiele nam mówi o problemie nadopiekuńczości współczesnych rodziców – podkreślił badacz.

O potrzebie wspierania rodziców w byciu przewodnikami dla dzieci w świecie nowych technologii mówił Marcin Perfuński, bloger, ojciec 5 córek. Zaznaczył, jak ważne jest towarzyszenie dzieciom. Podkreślił też, że to nie internet osłabia rodzinne więzi – to słabe więzi z rodzicami wpychają dzieci w uzależnienie od internetu. Czy można zapewnić dziecku bezpieczeństwo w sieci? – Ekspert ds. bezpieczeństwa cyfrowego, Artur Józefiak, również ojciec rodziny wielodzietnej, stwierdził, że nie ma zabezpieczeń absolutnych. – Żadna technologia ich nie da. Prawdziwe zabezpieczenia są w głowie i w sercu – podkreślił. W sensie technicznym, jego zdaniem, należy zabezpieczyć sprzęt domowników przed przypadkowymi przekierowaniami na strony pornograficzne. Można też stosować narzędzia kontroli rodzicielskiej, by wiedzieć, w jaki sposób dziecko korzysta z sieci. Ogromnie ważne jest natomiast ustalenie zasad używania internetu, w który należy młodego człowieka wprowadzać, pokazanie, że internet służy do rzeczy pożytecznych, nie tylko do zabawy oraz stworzenie dziecku świata, w którym internet nie jest jedyną atrakcją. – Ucz się tonować emocje, policz do 10 zanim odpowiesz na jakąś wiadomość, pamiętaj, że w internecie nic nie ginie i materiały z młodości wpływały na późniejsze dorosłe życie wielu ludzi – powiedział.

Podczas spotkania zaprezentowano spot kampanii „Bezpieczne technologie” Orange Polska. Orange jest partnerem inicjatywy Tato.Net.

XI Międzynarodowe Forum Tato.Net, największe w europie samokształceniowe spotkanie ojców odbędzie się 16 listopada br. w Łochowie pod Warszawą. Jak zapewniają organizatorzy, jest jeszcze kilka miejsc.

Tagi:
wychowanie dzieci bezpieczeństwo technologie

Reklama

Papież: módlmy się za źle traktowane dzieci

2019-12-05 17:18

vaticannews / Watykan (KAI)

Do szczególnej pamięci o dzieciach zachęca Papież w intencji modlitewnej na grudzień. Została ona przekazana za pośrednictwem Papieskiej Światowej Sieci Modlitewnej.

Mrleyli/pixabay.com

Franciszek zwraca uwagę na sytuację wielu dzieci, które są maltretowane, porzucane, pozbawione szkoły oraz opieki medycznej. Dlatego wzywa wszystkie kraje do podjęcia stosownych kroków, które pozwolą wyeliminować takie sytuacje.

„Każde dziecko marginalizowane, maltretowane, każde dziecko porzucone i pozbawione szkoły oraz opieki zdrowotnej, jest krzykiem, który wznosi się do Boga. W każdym z nich jest Chrystus, który przyszedł na nasz świat jako bezbronne dziecko – stwierdził Ojciec Święty. - To Chrystus patrzy na nas w każdym z tych dzieci. Módlmy się, aby wszystkie kraje postanowiły podjąć niezbędne kroki, aby przyszłość dzieci stała się priorytetem, zwłaszcza przyszłość tych dzieci, które dzisiaj cierpią.“

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Symbole i zwyczaje Adwentu

Małgorzata Zalewska
Edycja podlaska 49/2002

Bóg w swojej wielkiej miłości do człowieka dał swego Jednorodzonego Syna, który przyszedł na świat by dokonać dzieła odkupienia ludzi. Jednak tę łaskę każdy z nas musi osobiście przyjąć. Zadaniem Kościoła jest przygotowanie ludzi na godne przyjęcie Chrystusa. Kościół czyni to, między innymi, poprzez ustanowienie roku liturgicznego. Adwent rozpoczyna nowy rok kościelny. Jest on pełnym tęsknoty oczekiwaniem na Boże Narodzenie, na przyjście Chrystusa. Adwent to okres oczyszczenia naszych serc i pogłębienia miłości i wdzięczności względem Pana Boga i Matki Najświętszej.

Bożena Sztajner

Wieniec adwentowy

W niektórych regionach naszego kraju przyjął się zwyczaj święcenia wieńca adwentowego. Wykonywany on jest z gałązek iglastych, ze świerku lub sosny. Następnie umieszczone są w nim cztery świece, które przypominają cztery niedziele adwentowe. Świece zapalane są podczas wspólnej modlitwy, Adwentowych spotkań lub posiłków. W pierwszym tygodniu adwentu zapala się jedną świecę, w drugim dwie, w trzecim trzy, a w czwartym wszystkie cztery. Wieniec wyobraża jedność rodziny, która duchowo przygotowuje się na przeżycie świąt Bożego Narodzenia.

Świeca roratnia

Świeca jest symbolem chrześcijanina. Wosk wyobraża ciało, knot - duszę, a płomień - światło Ducha Świętego płonące w duszy człowieka.
Świeca roratnia jest dodatkową świecą, którą zapalamy podczas Rorat. Jest ona symbolem Najświętszej Maryi Panny, która niesie ludziom Chrystusa - Światłość prawdziwą. W kościołach umieszcza się ją na prezbiterium obok ołtarza lub przy ołtarzu Matki Bożej. Biała lub niebieska kokarda, którą jest przepasana roratka mówi o niepokalanym poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Zielona gałązka przypomina proroctwo: "Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej Duch Pański..." (Iz 11, 1-2). Ta starotestamentalna przepowiednia mówi o Maryi, na którą zstąpił Duch Święty i ukształtował w Niej ciało Jezusa Chrystusa. Jesse był ojcem Dawida, a z tego rodu pochodziła Matka Boża.

Roraty

W Adwencie Kościół czci Maryję poprzez Mszę św. zwaną Roratami. Nazwa ta pochodzi od pierwszych słów pieśni na wejście: Rorate coeli, desuper... (Niebiosa spuśćcie rosę...). Rosa z nieba wyobraża łaskę, którą przyniósł Zbawiciel. Jak niemożliwe jest życie na ziemi bez wody, tak niemożliwe jest życie i rozwój duchowy bez łaski. Msza św. roratnia odprawiana jest przed świtem jako znak, że na świecie panowały ciemności grzechu, zanim przyszedł Chrystus - Światłość prawdziwa. Na Roraty niektórzy przychodzą ze świecami, dzieci robią specjalne lampiony, by zaświecić je podczas Mszy św. i wędrować z tym światłem do domów.
Według podania zwyczaj odprawiania Rorat wprowadziła św. Kinga, żona Bolesława Wstydliwego. Stały się one jednym z bardziej ulubionych nabożeństw Polaków. Stare kroniki mówią, że w Katedrze na Wawelu, a później w Warszawie przed rozpoczęciem Mszy św. do ołtarza podchodził król. Niósł on pięknie ozdobioną świecę i umieszczał ją na lichtarzu, który stał pośrodku ołtarza Matki Bożej. Po nim przynosili świece przedstawiciele wszystkich stanów i zapalając je mówili: "Gotów jestem na sąd Boży". W ten sposób wyrażali oni swoją gotowość i oczekiwanie na przyjście Pana.

Adwentowe zwyczaje

Z czasem Adwentu wiąże się szereg zwyczajów. W lubelskiem, na Mazowszu i Podlasiu praktykuje się po wsiach grę na ligawkach smętnych melodii przed wschodem słońca. Ten zwyczaj gry na ligawkach związany jest z Roratami. Gra przypomina ludziom koniec świata, obwieszcza rychłe przyjście Syna Bożego i głos trąby św. Michała na Sąd Pański. Zwyczaj gry na ligawkach jest dość rozpowszechniony na terenach nadbużańskim. W niektórych regionach grano na tym instrumencie przez cały Adwent, co też niektórzy nazywali "otrembywaniem Adwentu". Gdy instrument ten stawiano nad rzeką, stawem, lub przy studni, wówczas była najlepsza słyszalność.
Ponad dwudziestoletnią tradycję mają Konkursy Gry na Instrumentach Pasterskich (w tym także na ligawkach) organizowane w pierwszą niedzielę Adwentu w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu. W tym roku miała miejsce już XXII edycja tego konkursu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Olga Tokarczuk odebrała dyplom i medal noblowski z rąk króla Szwecji

2019-12-10 20:13

wpolityce.pl

Laureatka Literackiej Nagrody Nobla za rok 2018, Olga Tokarczuk, odebrała dyplom i medal noblowski z rąk króla Karola XVI Gustawa. Ceremonia noblowska odbywa się we wtorek w filharmonii sztokholmskiej.

wikipedia.org

Laureaci Nagrody Nobla dostają złote medale z wygrawerowanym wizerunkiem fundatora Alfreda Nobla oraz łacińską inskrypcją „Inventas vitam iuvat excoluisse per artes”. Są one wykonane ręcznie z 18-karatowego złota i ważą 175 gramów. Dyplomy są wykonane ręcznie przez artystów, jest na nich zdjęcie, imię i nazwisko laureata oraz cytat z uzasadnienia przyznania Nagrody Nobla.

Olga Tokarczuk została poproszona o odebranie wyróżnienia przez Pera Waesterberga z Akademii Szwedzkiej, który wcześniej wygłosił laudację na cześć noblistki.

Pani Tokarczuk, Akademia Szwedzka gratuluje wam. Proszę o odebranie Literackiej Nagrody Nobla z rąk jego królewskiej mości króla Szwecji — powiedział Waesterberg po polsku.

Polska pisarka - ubrana w czarną, aksamitną suknię do ziemi - wyszła na scenę sztokholmskiej filharmonii jako dziesiąty noblista. Ceremoniał ma związek z kolejnością dziedzin nagrody zapisanych w testamencie Nobla.

Podczas odbierania przez polską noblistkę medalu i dyplomu wszystko przebiegło zgodnie z planem, także zapisany w protokole trzykrotny ukłon, który nie udał się w 1996 r. Wisławie Szymborskiej. Poetka w tym właśnie momencie ceremonii pomyliła się. Olga Tokarczuk swoje trzy ukłony wykonała bez pomyłek.

Polska literatura błyszczy w Europie – ma w swoim dorobku już kilka Nagród Nobla, a teraz przyszła pora na kolejną, tym razem dla pisarki o światowej renomie i niezwykle rozległym wachlarzu zainteresowań, łączącej w swej twórczości elementy poezji i humoru. Polska, rozdroże Europy, być może nawet jej serce – Olga Tokarczuk odkrywa historię Polski jako kraju będącego ofiarą spustoszenia dokonanego przez wielkie siły, lecz również posiadającego swoją własną historię kolonializmu i antysemityzmu. Olga Tokarczuk nie ucieka od niewygodnej prawdy, nawet pod groźbą śmierci — mówił Per Waesterberg z Akademii Szwedzkiej w laudacji na cześć Olgi Tokarczuk.

Jego zdaniem twórczość Tokarczuk cechuje „połączenie twardej rzeczywistości z ulotną nierealnością, wnikliwa obserwacja i zafascynowanie mitologią”. Cechy te „czynią z niej jednego z najbardziej oryginalnych prozaików naszych czasów, postrzegających rzeczywistość na nowe sposoby”.

Olga Tokarczuk jest wirtuozem w kreowaniu postaci, potrafi uchwycić je w momencie ich ucieczki od codziennego życia. Pisze o tym, o czym nie pisze nikt inny: „o nieznośnej i ogromnej osobliwości tego świata” — wyjaśnił Waesterberg.

Jej powieść „Bieguni” to niezwykle różnorodny opis podróży, poruszania się po pasażerskich poczekalniach i hotelach, to spotkanie z bohaterami, o których wiemy bardzo niewiele, a także zbiór pojęć ze słowników, baśni i dokumentów. Tokarczuk wzajemnie przeciwstawia naturę i kulturę, rozum i szaleństwo, męskość i kobiecość, z prędkością sprintera przekracza społecznie i kulturowo wytworzone granice — podkreślił.

Jej mocna i bogata w idee proza to nomadyczna wędrówka przez około 15 książek. Wioski będące w nich miejscem akcji stają się centrum wszechświata, miejscem, w którym losy poszczególnych bohaterów wplatane są w wątki baśniowe i mitologiczne. Żyjemy i umieramy w opowieściach innych osób, gdzie na przykład Katyń raz może być zwykłym lasem, a raz miejscem masakry — ocenił Waesterberg.

„Księgi Jakubowe” laudator nazwał „największym dziełem” pisarki. Dodał, że „z podtekstu utworu przebija się żydowskie pochodzenie Tokarczuk oraz jej nadzieja na Europę bez granic”.

Przyszłe pokolenia będą sięgać po owe tysiącstronicowe arcydzieło autorstwa Tokarczuk i odkrywać w nim nowe bogactwo, którego dziś jeszcze wystarczająco nie dostrzegamy. Widzę, jak Alfred Nobel kiwa z uznaniem głową w swoim niebie — podsumował Per Waesterberg.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem