Reklama

Kościół Chrystusa Króla na Mokrem w Toruniu

Ks. Józef Witkowski
Edycja toruńska 30/2006

Parafia Chrystusa Króla na Mokrem w Toruniu została erygowana dekretem bp. Stanisława Wojciecha Okoniewskiego 27 stycznia 1926 r. Początkowo odprawiano Msze św. w kaplicy Najświętszego Serca Pana Jezusa. 30 maja 1929 r. bp Konstanty Dominik poświęcił kamień węgielny nowego kościoła, po czym rozpoczęto jego budowę wg projektu inż. Kazimierza Ulatowskiego. Mimo trudności finansowych budowa świątyni postępowała szybko i 9 listopada 1930 r. bp Stanisław Wojciech Okoniewski, ówczesny ordynariusz diecezji chełmińskiej, dokonał uroczystej konsekracji kościoła.
Wzniesiony na planie centralnym kościół ma kształt rotundy przypominającej rzymski Panteon. Mury, wykonane z żelbetonu i cegły, zostały otynkowane i nakryte kopułą o sklepieniu kryształowym, dach zaś jest pokryty blachą cynkową i zwieńczony latarnią. Wewnętrzne wymiary kościoła są następujące: średnica rotundy 30 m, wysokość do latarni 22 m, średnica latarni 6 m. Do rotundy przylegają dwa duże rozality. Pierwszy, od strony północnej, jako kruchta tworzy przedsionek i chór. Jego stronę frontową zdobi duża płaskorzeźba Chrystusa Króla stojącego na kuli ziemskiej - dzieło artysty rzeźbiarza Ignacego Zelka. Po bokach rozalitu wybudowano dwie niewielkie czworoboczne wieże, zakończone w górnej partii blendami. Przybudówka od strony południowej otrzymała swój ostateczny kształt dopiero w 1957 r. i zawiera dwie zakrystie, biuro Akcji Katolickiej, kaplicę Miłosierdzia Bożego, a w podziemiu znajdują się urządzenia grzewcze i magazyny. Do wnętrza kościoła od strony frontowej prowadzą trzy dwuskrzydłowe drzwi, a po bokach i od strony zakrystii pojedyncze drzwi dwuskrzydłowe. Kopułę świątyni podtrzymuje 16 filarów o doryckich kapitelach.
Ołtarz główny znajduje się na tle ogromnego krzyża z rzeźbą Chrystusa, pod którym umieszczono tabernakulum. Obok ołtarza zlokalizowano ambonkę i sedylia dla celebransów. Od nawy kościoła oddziela prezbiterium półkolista balustrada z terrakoty. W bocznych kaplicach znajdują się ołtarze Najświętszego Serca Pana Jezusa i Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Na ścianach nawy i pod chórem umieszczone zostały stacje drogi krzyżowej, wykonane przez artystę rzeźbiarza Ignacego Zelka. Pod chórem znajdują się dwa ołtarze: św. Antoniego i św. Franciszka z Asyżu. W 1935 r. na chórze zamontowano organy Sauera. W 1930 r. wyposażono kościół w instalację elektryczną, w 1950 r. w radiofonię, a od 1957 r. w ogrzewanie węglowe, które w 1995 r. zmodernizowano na gazowe. Od strony ul. Kościuszki, na ogrodzonym dziedzińcu kościelnym, w 1956 r. wzniesiono grotę Matki Bożej. W latach 1991-94 od strony ul. Bażyńskich wybudowano nowy dom parafialny. W latach 1995 - 2000 wymalowano wnętrze kościoła, zakrystię i pozostałe pomieszczenia, ułożono nową posadzkę oraz obłożono ołtarz i ambonę białym, włoskim marmurem; zamontowano też nową ambonkę i chrzcielnicę. Ponadto w kolejnych latach przeprowadzono kapitalny remont organów, zainstalowano nowe nagłośnienie, odnowiono elewację kościoła i plebanii, a na placu kościelnym oraz na parkingu położono nawierzchnię z kostki betonowej. Na przykościelnym placu znajdują się także: kapliczka św. Jana Nepomucena, kapliczka św. Maksymiliana Kolbego i drewniany krzyż misyjny. W 2004 r. wybudowano nową dzwonnicę, w której zawieszono cztery dzwony: największy z nich, ważący 1650 kg, noszący nazwę „Chrystus Król”, następnie dzwon „Maryja”, ważący 800 kg, dzwon „Józef”, ważący 500 kg, oraz dzwon „Jan Paweł II”, ważący 350 kg. Dzwony zostały odlane w Ludwisarni Felczyńskich, a automatykę wykonała firma Andrzeja Prajsa z Poznania. Dzwonnicę wybudowało Przedsiębiorstwo Badań i Konserwacji Zabytków z Torunia wg projektu inż. Henryka Pawłowskiego i przy udziale pracowni „Geotechnica” inż. Urszuli Paderewskiej z Torunia.
Obok troski o kościół materialny, wiele uwagi poświęcamy pracy nad wzrostem Kościoła duchowego - przez misje ewangelizacyjne, rekolekcje, dbałość o piękno liturgii, życie sakramentalne, o śpiew, nabożeństwa i modlitwy wspólnot i indywidualne, a przede wszystkim przez duchową pracę nad rodziną, którą rozpoczynamy od nauk stanowych, przez kursy przedmałżeńskie, spotkania z rodzicami przed przyjęciem sakramentów, po przedślubną katechezę młodzieży i całą katechezę szkolną i parafialną.
Niewątpliwie w trosce o rodzinę służą pomocą stowarzyszenia działające w parafii, zwłaszcza Kręgi Kościoła Domowego Ruch Światło-Życie, Bractwo św. Józefa Opiekuna Rodzin „Dom” oraz Parafialny Zespół Charytatywny Caritas, który wspiera rodziny znajdujące się w potrzebie. Włączają się w tę pracę Wspólnoty Rodzin Nazaretańskich oraz Rodzin Szensztackich. Środki na pomoc rodzinom wielodzietnym, osobom starszym, chorym, kalekim i wszystkim potrzebującym zbieramy kilka razy w roku. Parafianie przynoszą odzież w dobrym stanie do zespołu Caritas, który przekazuje ją potrzebującym. W okresie Bożego Narodzenia i Wielkanocy wielodzietne rodziny, osoby samotne i potrzebujące otrzymują też paczki żywnościowe.
Jeśli chodzi o inne formy duszpasterstwa, przy parafii istnieją dwie grupy śpiewacze: dziecięca, ubogaca swoim śpiewem liturgię Mszy św. dla dzieci w każdą niedzielę o godz. 11.00, oraz zespół wokalno-muzyczny „Ichtys”, który wykonuje repertuar na różnych Mszach św. Ponadto w naszej parafii działają następujące stowarzyszenia i grupy modlitewne: Akcja Katolicka, Sodalicja Mariańska, Franciszkański Zakon Świeckich, Żywy Różaniec, Modlitewna Grupa Pokutna, Stowarzyszenie Rodzin Katolickich, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Czciciele Miłosierdzia Bożego, Koło Misyjne Dorosłych, Koło Misyjne Dzieci, Modlitewna Grupa Pokutna oraz Chór Parafialny „Cecylia”. Każda z grup ma wyznaczone terminy spotkań, dni skupienia lub rekolekcje, swoją Eucharystię, kapłana moderatora, a także odmienną duchowość, np. śpiew Godzinek, nabożeństwo Miłosierdzia Bożego, nabożeństwo fatimskie. Pragniemy przygotować się i poświęcić parafię i siebie Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, Królowi królów i Panu panujących. Niestety, w naszej parafii jest coraz mniej chrztów i zawieranych małżeństw. Spowodowane jest to emigracją młodych ludzi do Norwegii, Anglii, Hiszpanii i innych krajów w poszukiwaniu pracy.
Jedną z ostatnich radosnych wiadomości jest poświęcenie przez bp. Andrzeja Suskiego nowej kaplicy w szpitalu miejskim przy ul. Batorego. Poprzednią kaplicę zlikwidowano w latach wojującego komunizmu i przez długi czas nie można jej było reaktywować. W nowej kaplicy szpitalnej, zlokalizowanej na parterze szpitala, Msze św. odprawiane są w środy, soboty i niedziele.

Pożegnanie S. M. Olimpii Konopki SMCB

2019-10-15 20:43

Joanna Łukaszuk-Ritter

9 października zmarła nagle s. Olimpia Teresa Konopka, boromeuszka. W uroczystej Mszy żałobnej 14 października br. w trzebnickiej bazylice Kongregacja Sióstr Boromeuszek wraz z rodziną zmarłej, przyjaciółmi i mieszkańcami Trzebnicy pożegnała Zmarłą.

JoannaLukaszuk-Ritter

Nabożeństwu w koncelebrze sześciu kapłanów przewodniczył proboszcz parafii pw. św. Bartłomieja Apostoła i św. Jadwigi ks. Piotr Filas.

S. M. Olimpia Teresa Konopka urodziła się 15 lipca 1934 r. na Górnym Śląsku w Rudnie, w powiecie Gliwickim, jako najmłodsza z siedmiorga rodzeństwa. 3 listopada 1951 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza w Trzebnicy. Po ukończeniu nowicjatu w 1955 r. złożyła Bogu pierwsze śluby zakonne, a trzy lata później śluby wieczyste.

W styczniu 1977 r. s. Olimpia stanęła przed ponownym wyzwaniem – współtworzenia nowej placówki w Nuncjaturze Apostolskiej w Wiedniu. Tam podjęła pracę administracyjną oraz została przełożoną wspólnoty. Swoim rzetelnym wypełnianiem obowiązków i precyzją imponowała wielu. Zdobyła sobie duże uznanie nie tylko swych bezpośrednich przełożonych. Była obdarzana ogromnym szacunkiem i szczerą sympatią przez osoby, z którymi miała kontakt. Podczas swojej służby w wiedeńskiej Nuncjaturze miała okazję poznać wiele osobistości z kręgów Kościoła, polityki i kultury. Ogromnym zaszczytem dla niej był osobisty kontakt z Janem Pawłem II, który podczas swoich trzech podróży apostolskich do Austrii (1983, 1988, 1998) mieszkał w ambasadzie watykańskiej. Posługę w Wiedniu zakończyła w 1997 r. i wróciła do Trzebnicy, po tym jak Kapituła Generalna wybrała ją na stanowisko wikarii generalnej. Funkcję tą pełniła przez dwie kadencję do roku 2009.

Od 2002 r. nieprzerwanie aż do śmierci pełniła funkcję kustosza i przewodnika muzeum klasztornego – Historycznego Muzeum Pocysterskiego Klasztoru Sióstr Boromeuszek w Trzebnicy, które sama stworzyła, bezustannie je udoskonalając i uzupełniając zbiory. Muzeum, licznie odwiedzane przez turystów i osoby zainteresowane zarówno z Polski jak i z zagranicy, stało się jej wielką pasją. Na szczególne uznanie zasługuje jej heroiczna praca nad archiwizacją dokumentów i zabytków klasztoru, dbałość o renowację cennych obrazów oraz umiejętność pozyskiwania potrzebnych na ratowanie tych dóbr środków finansowych. Poprzez swoją działalność ceniona i szanowana przez osoby ze środowisk związanych z kulturą i sztuką. Ponadto s. Olimpia była tłumaczką, autorką licznych publikacji, artykułów i prac naukowych, m.in. o wybitnym rzeźbiarzu Brunonie Tschötschelu, które potwierdzają jej miłość i przywiązanie do Zgromadzenia, do duchowego dziedzictwa św. Jadwigi Śląskiej, jak i do Trzebnicy, miasta, z którym była związana prawie przez całe swoje życie.

Na zakończenie uroczystości żałobnej głos zabrał burmistrz miasta Trzebnicy, Marek Długozima, który w swym przemówieniu zaznaczył jej wielkie oddanie Kongregacji oraz miastu. Podkreślił swój podziw i szacunek dla s. Olimpii Konopki, ukazując ją jako człowieka ogromnej wiary, ogromnej miłości do świata i ludzi, pełnej dobroci oraz godnym wzorem do naśladowania dla kolejnych pokoleń. Przypomniał również, że w maju br. s. Olimpia otrzymała tytuł „Zasłużony dla gminy Trzebnica”. Jej pracowitość, rzetelność i wieloletnia praca zostały wielokrotnie uhonorowane. Jan Paweł II odznaczył s. Olimpię krzyżem „Pro Ecclesia et Pontifice”, który ustanowiony został dla „szczególne wyróżniających się znakomitą służbą i gorliwością”. Natomiast od Prezydenta Republiki Austrii otrzymała złotą odznakę za zasługi dla Republiki Austrii.

Siostra Olimpia zmarła nagle 9 października przebywając w Międzyzdrojach w domu sióstr Boromeuszek „Stella Matutina” na wypoczynku oraz na obchodach z okazji 120 lecia pełnienia służby miłosierdzia przez zakon sióstr Boromeuszek na rzecz mieszkańców Międzyzdrojów i kuracjuszy. Siostra Olimpia miała 85 lat i była w 64. roku profesji zakonnej. Spoczęła na cmentarzu parafialnym w Trzebnicy. „Droga siostro Olimpio, dom nie ręką ludzką uczyniony jest już Twoim domem. Dla nas (...) w dalszym ciągu pozostaje marzeniem. Marzeniem, które może stać się faktem, jeśli będziemy dobrze przeżywali nasze życie, służąc wiernie Bogu. Siostro Olimpio, niech Bóg przyjmie Cie do swojej chwały” – powiedział ks. Piotr Filas na zakończenie swojej homilii.

„Wszystko, co czynicie, niech się dokonuje w miłości”. W tych słowach św. Karola Boromeusza wyraża się cały charyzmat Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia i temu charyzmatowi przez całe swoje życie zakonne była wierna S.M. Olimpia Konopka.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: papież odwiedził rodzinę byłego szefa żandarmerii

2019-10-16 14:09

st (KAI) / Watykan

Wczoraj wieczorem, po zakończeniu obrad Synodu dla Amazonii Ojciec Święty udał się do mieszkania byłego dowódcy Żandarmerii Watykańskiej, Domenico Giani, znajdującego się w obrębie Państwa Watykańskiego i podziękował mu za lata ofiarnej służby – podaje serwis vaticannews.

Mazur/episkopat.pl

Odwiedzając rodzinę byłego szefa służ bezpieczeństwa Watykanu Franciszek po raz kolejny bardzo wyraźnie podziękował dowódcy Korpusu Żandarmerii za jego poświęcenie w ciągu dwudziestu lat pracy dla trzech papieży. Obecna była małżonka i córka Domenico Giani’ego, zaś jego syn przebywa na studiach w Stanach Zjednoczonych – dodał serwis vaticannews. Jak podaje włoska prasa były dowódca żandarmerii ma zamiar powrócić do rodzinnego miasta Arezzo w Toskanii.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem