Reklama

Świat

Chiński biskup: miłość ojczyzny ważniejsza od miłości do Kościoła

Miłość ojczyzny ważniejsza od miłości do Kościoła, a prawo państwowe stoi ponad regułami kanonicznymi. Mówił o tym bp John Fang Xingyao podczas Politycznej Konferencji Konsultatywnej na temat religii, jaka odbyła się 26 listopada w Pekinie. Ordynariusz diecezji Linyi w prowincji Shandong jest członkiem Stałego Komitetu Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin, będącej organem doradczym, pełniącym rolę frontu jedności narodowej. 68-letni hierarcha przewodniczy również Patriotycznemu Stowarzyszeniu Katolików Chińskich i jest wiceprzewodniczącym Rady Biskupów Chińskich - obu tych gremiów Stolica Apostolska nie uznaje.

2019-12-02 18:46

[ TEMATY ]

wiara

prawo

Chiny

Pixabay.com

Informując o tym agencja AsiaNews zauważa, że słowa bp. Fanga nie spodobały się wielu chińskim katolikom. Widzą oni w tym psucie ich jedności ze Stolicą Apostolską, która zawsze podkreśla, że „dobry katolik” jest jednocześnie „dobrym obywatelem”, stawiając obie wartości na równi. Pisał o tym m.in. Benedykt XVI w swoim liście do katolików chińskich w 2007 r.

Również inni przedstawiciele oficjalnych religii Chin, którzy zabierali głos podczas pekińskiej konferencji stawiali na pierwszym miejscu patriotyzm. Celem spotkania było rozwijanie „religijnego systemu ideologicznego o charakterze chińskim, zgodnie z wymogami czasu”, idąc po linii sinizacji, do jakiej wzywa prezydent Chińskiej Republiki Ludowej Xi Jinping. AsiaNews zauważa, że może to prowadzić do podporządkowania religii władzy partii komunistycznej także z punktu widzenia teologicznego.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Muskus: podstawą reform musi być szczery dialog oraz szacunek dla ludzi i prawa

2020-01-13 10:16

[ TEMATY ]

prawo

Czytelny trójpodział władzy jest podstawą zdrowych relacji społecznych i stanowi gwarancję sprawiedliwości, dlatego nawet konieczne reformy powinny być przeprowadzane tak, by go nie naruszać – mówił bp Damian Muskus OFM podczas Mszy św. odprawionej dla krakowskich prawników. Hierarcha podkreślał, że podstawą reform musi być szczery dialog oraz szacunek dla ludzi i prawa.

W homilii hierarcha rozróżnił Bożą sprawiedliwość, nierozerwalnie związaną z miłością, od ludzkiej sprawiedliwości, która „zawsze jest ułomna, narażona na skażenie nieprawym sumieniem albo też na zewnętrzne wpływy różnych grup interesów czy władzy”. - Dlatego potrzebuje ona strażników o prawych sumieniach, ludzi odważnych i nieugiętych, którzy będą jej strzegli przed złymi wpływami – mówił.

Przypomniał, że poszanowanie sprawiedliwości jest podstawą ładu moralnego we wspólnocie państwa i koniecznym warunkiem jego rozwoju oraz poczucia bezpieczeństwa wszystkich jego obywateli. - Dlatego każdy kryzys praworządności musi budzić niepokój – zauważył.

- Czytelny trójpodział władzy, o czym przypomina również społeczna nauka Kościoła, jest podstawą zdrowych relacji społecznych, stanowi gwarancję sprawiedliwości, dlatego nawet konieczne reformy powinny być przeprowadzane tak, by go nie naruszać – przestrzegał krakowski biskup pomocniczy.

Jak dodał, każda reforma, jeśli ma przynieść owoce dobra, musi być prowadzona mądrze i roztropnie, a osoby za nią odpowiedzialne muszą być odporne na naciski i mieć wolę prowadzenia dialogu. - Trudnych reform, niezależnie od tego, czy dotyczą one sfery życia społecznego, gospodarczego, kulturalnego, nie można prowadzić metodą "na szeryfa" - stwierdził.

Kaznodzieja podkreślał ponadto, że podstawą działań „zmierzających do naprawy tego, co niedoskonałe”, musi być szczery dialog oraz szacunek dla ludzi i dla prawa.

- Kryzysy, których doświadczamy, obnażają dwie, tylko pozornie wykluczające się, cechy naszego narodu. Pierwszą jest umiejętność mobilizacji przy sprawach trudnych, wymagających obrony i wspólnego namysłu. Drugą jest skłonność do upartego trwania przy swoim, co skutkuje kolejnymi podziałami społecznymi. Oby ta pierwsza cecha stała się drogą do budowania porozumienia – skonkludował.

Zgromadzonych w kaplicy prawników zachęcał, by przy opłatku życzyli sobie mądrości i siły ducha, które „pozwolą nam wznieść się ponad podziały i ułatwią budowanie dobra, głoszenie prawdy i pragnienie budowania sprawiedliwej społeczności”.

Po Mszy św. w Kaplicy Arcybiskupów Krakowskich odbyło się spotkanie opłatkowe zorganizowane przez archidiecezjalne duszpasterstwo prawników.

CZYTAJ DALEJ

ks. Piotr Pawlukiewicz - Marka: Chrześcijanin

2020-01-17 08:06

[ TEMATY ]

duchowość

ks. Pawlukiewicz

ks. Piotr Pawlukiewicz

freelyphotos.com

Co znaczy w dzisiejszym świecie być chrześcijaninem? Co właściwie deklaruje osoba, która przykleja sobie rybkę na samochodzie albo zawiesza na szyi krzyżyk? Deklaruje ona, że będzie uczniem Chrystusa. Nie zawsze zdolnym, nie zawsze zdającym egzaminy, czasem skazanym na poprawki, ale uczniem.

Jestem chrześcijaninem to znaczy jestem w szkole Pana Jezusa i Jego program jest moim programem. On wypełnił go w sposób doskonały – ja będę go realizował najlepiej, jak potrafię, i będę się wpatrywał w mojego mistrza.

Kiedy słyszę pytanie o to, jaką marką dla świata powinien być chrześcijanin, mam przed oczami Matkę Bożą. Ona była – jak to się czasem mówi – marką samą w sobie. Nie tylko wpatrywała się w niebo, nie tylko recytowała Magnificat, ale przede wszystkim nieustannie wspierała innych, jak wtedy w Kanie Galilejskiej, kiedy pomagała przy organizacji wesela.

Zastanówcie się przez chwilę… Gdybyście mieli zorganizować przyjęcie weselne, kogo wzięlibyście do pomocy? Pewnie postawilibyście na człowieka obrotnego, co to się zna na orkiestrze, tańcach, wystroju sali, orientuje się w wódkach, w koniakach, prawda?

Matka Boża nie była pobożna w tym znaczeniu, jaki czasem nadajemy temu słowu – kogoś totalnie oderwanego od rzeczywistości, z innego świata (niektórzy jak patrzą na księdza, wyobrażają sobie, że jest tak pobożny, iż nie odróżnia klawiatury od monitora. Tak jest „wniebowzięty”!).

Maryja była absolutnym przeciwieństwem tak pojmowanej „wniebowziętości”. Choidziła twardo po ziemi – wszak to właśnie ona uratowała wesele w Kanie od kompletnej klapy.

Niektórzy twierdzą, że Matka Boża była w Kanie Galilejskiej jako pomoc kuchenna. Nie zgadzam się z tym. Pomoc kuchenna nie miałaby wglądu w zapasy alkoholu. Nawet starosta nie wiedział, że go brakuje, a ona już się orientowała, że jeszcze chwila i pana młodego spotka kompromitacja w oczach gości. I co robi? Rozkazuje sługom (czy pomoc kuchenna by rozkazywała?). Nie mówi: „Drodzy panowie, gdybyście byli tak łaskawi, to zróbcie, proszę, to, co powie wam mój Syn”. Nie. Ona przychodzi do sług i rzuca (krótka piłka!): „Uczyńcie wszystko, co wam powie…”. W czasach Maryi nie do pomyślenia było, żeby kobieta – w dodatku nie gospodyni – wydawała polecenia facetom. To jest marka sama w sobie!

My, katolicy, często oddzielamy życie świeckie od życia religijnego. Składamy ręce w kościele, a już w poniedziałek wynosimy z pracy jakieś tam deski czy śrubki. Bo i tak się zmarnuje… Tymczasem dobrze by było, żebyśmy czasem pomyśleli nad propagowaniem marki chrześcijaństwa przez solidne wypełnianie swojej roboty.

Byłem kiedyś na zastępstwie w kościele w jednym z warszawskich szpitali. I tak się stało, że się zaziębiłem. Mówię do pielęgniarki:

– Chyba muszę iść do lekarza. – Bo patrzę, siedzi akurat w pokoju dyżurnym lekarz. A ona mi na to:

– Niech ksiądz do niego nie idzie.

(Zdziwiłem się trochę, ale w porządku, posłuchałem rady).

– To pójdę do tej drugiej lekarki.

– Do tej też niech ksiądz nie idzie.

– To do kogo mam iść?

– O szesnastej zaczyna dyżur taki, co się zna…

Zrozumiałem wtedy, że nie wystarczy mieć dyplom lekarski, kitel i słuchawki, tylko trzeba być dobrym w swoim fachu.

Nie wystarczy, że mam święcenia kapłańskie i prawo noszenia sutanny. Powinienem być księdzem, co się trochę zna na psychologii, na teologii, na historii Polski. Powinienem umieć opowiedzieć dowcip, zabawić ludzi, ale i się z nimi pomodlić, zorganizować wspólnotę.

Człowiek musi się po prostu znać na swojej robocie i być dobrym w tym, co robi. Trzeba się więc niestety ciągle doskonalić i kształcić. A jeśli jakieś złe nawyki wejdą w krew, to umieć je u siebie zdiagnozować, a potem wyplenić.

Artykuł zawiera treści pochodzące z książki ks. Piotra Pawlukiewicza „Ty jesteś marką”, wyd. RTCK. Więcej o książce: Zobacz

rtck.pl

CZYTAJ DALEJ

Zmarł ks. bp Stanisław Stefanek

2020-01-17 18:34

[ TEMATY ]

zmarły

bp Stanisław Stefanek

Łomża

EpiskopatNews

bp. Stanisław Stefanek

W wieku 83 lat zmarł 17 stycznia w szpitalu w Lublinie bp Stanisław Stefanek, ordynariusz diecezji łomżyńskiej w latach 1996-2011.

Stanisław Stefanek urodził się 7 maja 1936 r. w Majdanie Sobieszczańskim. Święcenia kapłańskie otrzymał 28 czerwca 1959 w Poznaniu w Towarzystwie Chrystusowym. Sam wspominał, że powołanie do służby kapłańskiej czuł od dziecka. Już jako 13-latek wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej w Ziębicach koło Wrocławia. Mówił, że od samego początku czuł na sobie „ciężar wyboru”, ale w tym wszystkim pomagała mu gorąca modlitwa matki. Rodzice byli dla niego największym autorytetem.

Pobyt w seminarium ożywił zamiłowanie kleryka do Biblii. - Pismo Święte stało się moim życiem – wspominał bp Stefanek. Dlatego tuż po święceniach kapłańskich ks. Stefanek rozpoczął studia w sekcji antropologii biblijnej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1965 r. obronił pracę magisterską pt. „Pascha w najstarszych tradycjach biblijnych”. Tytuł doktora teologii otrzymał po obronie rozprawy pt: „Mowy Balaama w reinterpretacji prorockiej”.

Biskupia droga ks. Stefanka rozpoczęła się w Szczecinie – 4 lipca 1980 r. został mianowany biskupem pomocniczym w Szczecinie, a 24 sierpnia tego roku został konsekrowany przez biskupa szczecińsko-kamieńskiego Kazimierza Majdańskiego w katedrze szczecińskiej. 26 października 1996 r. został mianowany przez papieża Jana Pawła II biskupem łomżyńskim. Uroczysty ingres do katedry łomżyńskiej odbył 17 listopada 1996 r. Po ukończeniu 75. roku życia przeszedł na emeryturę 11 listopada 2011 r. Jego dewizą biskupią były słowa: „In omnibus Christus” (We wszystkim Chrystus).

Podczas swej posługi szczególną troską otoczył rodzinę – przez wiele lat był członkiem Papieskiej Rady ds. Rodziny, a także członkiem Rady Episkopatu Polski ds. Rodziny. Do roku 2007 r. przez dwie kadencje kierował pracami tego gremium.

Od 1972 r. był nauczycielem akademickim w ATK w Warszawie, prowadził zajęcia z zakresu teologii biblijnej, małżeństwa i rodziny. Przez ponad 30 lat związany był z Instytutem Studiów nad Rodziną w Łomiankach, w latach 1993-2010 był dyrektorem tej placówki, która obecnie jako Wydział Nauk o Rodzinie należy do struktur Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję