Reklama

Edukacja

Uwaga dzieci i rodzice, czas na ...ferie!

W najbliższy poniedziałek, 13 stycznia br. rozpoczyna się pierwsza tura ferii zimowych, która potrwa do 26 stycznia. Na zimowy wypoczynek wybiorą się uczniowie z województw: lubelskiego, łódzkiego, podkarpackiego, pomorskiego i śląskiego. To ponad 1,6 mln uczniów (1 600 733) z 7,5 tys. szkół dla dzieci i młodzieży (7 543). W sumie w tym roku szkolnym w całym kraju wolne od zajęć szkolnych będzie miało prawie 4,6 mln uczniów (4 596 284) z 21 215 szkół dla dzieci i młodzieży.

[ TEMATY ]

ferie

ferie zimowe

yanlev/fotolia.com

Na stronie www.wypoczynek.men.gov.pl znajduje się specjalnie utworzona baza wypoczynku prowadzona przez MEN, do której organizator wypoczynku musi zgłosić wyjazd do właściwego (ze względu na siedzibę organizatora) kuratorium oświaty. Dzięki temu wizytatorzy mogą kontrolować miejsca wypoczynku dzieci i młodzieży. Podobne kontrole może przeprowadzić straż pożarna i sanepid (zarówno przed rozpoczęciem wypoczynku, jak również w czasie jego trwania). Dzięki bazie w łatwy i szybki sposób również rodzice mogą sprawdzić wiarygodność organizatora wypoczynku.

W bazie wypoczynku znajduje się obecnie 4 160 zgłoszeń zatwierdzonych przez kuratorów oświaty. Na zatwierdzenie czeka kolejne 1 481.

Organizatorzy zgłosili 2 221 krajowych wypoczynków oraz 167 zagranicznych. Według stanu na 9 stycznia br. z wypoczynku wyjazdowego organizowanego w kraju skorzysta 155 572 uczniów, 68 304 będzie przebywać na półkoloniach w miejscu zamieszkania, a 5 616 uczniów wyjedzie za granicę. Dane te codziennie się zmieniają i liczba zgłoszeń jest z dnia na dzień większa.

Reklama

Organizatorzy wypoczynku mają obowiązek zarejestrować wyjazd od 21 do 14 dni przed planowanym wyjazdem w zależności od formy wypoczynku.

Ministerstwo Edukacji Narodowej jak przed każdymi feriami przygotowało specjalny poradnik dotyczący bezpiecznego wypoczynku, który jest dostępny na stronie MEN.

Najważniejsze informacje dla rodziców

Reklama

Jak co roku MEN poleca również strony internetowe poświęcone bezpiecznemu wypoczynkowi. Są to m.in.:

1. Serwis https://bezpiecznyautobus.gov.pl/ – wpisując numer rejestracyjny pojazdu, rodzice otrzymują bezpłatną informację, czy autokar, który zawiezie dziecko na wakacje, ma aktualne badania techniczne i polisę ubezpieczeniową.

2. System powiadamiania ratunkowego. Serwis Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji https://www.gov.pl/web/mswia/system-powiadamiania-ratunkowego. To numer alarmowy, bezpłatny i dostępny na terenie całej Unii Europejskiej zarówno dla telefonów stacjonarnych, jak i komórkowych. Numer alarmowy 112 można wybrać w telefonie nieposiadającym karty SIM.

3. Informacje dla podróżujących. Strona internetowa Ministerstwa Spraw Zagranicznych https://www.gov.pl/web/dyplomacja/informacje-dla-podrozujacych/. W serwisie znajdują się informacje dla podróżujących przygotowane przez polskie placówki dyplomatyczne we współpracy z MSZ. W profilach krajów można znaleźć informacje i ostrzeżenia dla podróżujących.

4. Rejestracja wyjazdu za granicę przez bezpłatny serwis „Odyseusz”, https://odyseusz.msz.gov.pl/. Dzięki rejestracji służby konsularne będą wiedziały o pobycie osoby na terenie danego państwa i w razie konieczności będą mogły podjąć szybki kontakt czy zaoferować odpowiednią pomoc. Warto również, aby organizatorzy wypoczynku, kierownicy wycieczek, wychowawcy i opiekunowie dzieci i młodzieży mieli ze sobą adresy polskich placówek dyplomatycznych i konsularnych wraz z telefonami kontaktowymi (dyżurnymi).

Harmonogram ferii zimowych

• 13-26 stycznia 2020 r. – lubelskie, łódzkie, podkarpackie, pomorskie, śląskie,

• 20 stycznia – 2 lutego 2020 r. – podlaskie, warmińsko-mazurskie,

• 27 stycznia – 9 lutego 2020 r. – kujawsko-pomorskie, lubuskie, małopolskie, świętokrzyskie, wielkopolskie,

• 10-23 lutego 2020 r. – dolnośląskie, mazowieckie, opolskie, zachodniopomorskie.

Terminy ferii zimowych

Terminy ferii zimowych w poszczególnych województwach są ogłaszane przez Ministra Edukacji Narodowej na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 kwietnia 2002 r. w sprawie organizacji roku szkolnego oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie organizacji roku szkolnego (Dz. U. poz. 1603).

Od roku szkolnego 2003/2004, zgodnie z przyjętą zasadą, terminy ferii zimowych w kolejnych latach zmieniają się cyklicznie. Jeśli w danym roku w określonej grupie województw ferie zimowe trwały w drugiej połowie stycznia, to wówczas w następnym roku termin ferii w tej grupie województw przypadnie na pierwszą połowę lutego. Podziału na województwa dokonano biorąc pod uwagę liczbę uczniów.

Dzięki organizacja ferii w różnych terminach uniknięto perturbacji komunikacyjnych i kłopotów w zakresie możliwości skorzystania z ośrodków wypoczynkowych, a także bazy turystycznej w najchętniej odwiedzanych w okresie zimy województwach.

2020-01-10 11:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ferie z Prymasem Wyszyńskim

2020-03-10 10:34

Niedziela podlaska 11/2020, str. VI

[ TEMATY ]

kard. Stefan Wyszyński

młodzi

ferie

Archiwum parafii

W kościele w Zuzeli, miejscu chrztu Sługi Bożego

Śladami Prymasa Tysiąclecia kard. Stefana Wyszyńskiego podróżowała dosłownie i w przenośni 40-osobowa grupa młodych pod opieką i z inicjatywy ks. Sylwestra Grzeszczuka.

Dzięki współpracy parafii klasztornej w Węgrowie z Urzędem Miasta dzieci i młodzież w dniach od 10 do 14 lutego wzięły udział w warsztatach historycznych w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej. Dotyczyły one życia i zasług Prymasa. Dzięki nim młodzi podróżnicy poznali trudną historię tego wielkiego Polaka. Zwiedzili również pod kierunkiem profesjonalnego przewodnika miejsca w Warszawie związane z Prymasem Tysiąclecia. Rozpoczęli od wizyty w warszawskiej bazylice archikatedralnej pw. Męczeństwa św. Jana Chrzciciela, w okolicach której kard. Wyszyński wspierał działania powstańcze i której powojenną odbudowę organizował, nadzorował i aranżował. Odwiedzili również miejsce pośmiertnego spoczynku Prymasa. Następnie przeszli ze Starego Miasta na pl. Piłsudskiego – miejsca pamiętającego celebrowane tu Msze św. zarówno przez Prymasa, jak św. Jana Pawła II, a dziś oczekujące go na wielkie wydarzenie – beatyfikację Prymasa.

Kontynuacją podróży śladami Kardynała była wizyta w kościele parafialnym i w Muzeum Lat Dziecięcych Stefana Wyszyńskiego w Zuzeli. Wystrój świątyni był okazją do przypomnienia wiadomości uzyskanych w warszawskim muzeum, dotyczących najmłodszych lat życia Stefka, jego drogi edukacyjnej i kapłańskiej. Wycieczkowicze rozpoznali herb Kardynała, dwa najważniejsze w życiu Stefana Wyszyńskiego wizerunki Matki Bożej – Jasnogórski i Ostrobramski, najważniejsze daty z życiorysu i powiązane z nimi wydarzenia, chociażby Jasnogórskie Śluby Narodu czy czas uwięzienia. Ksiądz proboszcz przybliżył uczestnikom wizyty w Zuzeli zawartość cyklu witraży „Od chrzcielnicy do świętości”. Zwrócił szczególną uwagę na oryginalną barokową chrzcielnicę, przy której Stefan został ochrzczony. Uzupełnił także wiedzę młodych podróżników na temat trudnej codzienności młodego Stefana, realiów życia w czasie zaborów. Oprowadził również po zachowanej do dziś szkole, której uczniem był Prymas na początku swej ścieżki edukacyjnej. Warunki życia na wsi na początku XX wieku młodzież poznawała również podczas wizyty w Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu.

Podczas warsztatów plastycznych uczestnicy klasztornych spotkań własnoręcznie przygotowali dla siebie i swoich rodzin pudełeczka z cytatami prymasowskimi – jego słynnymi „kromkami chleba” aktualnymi do dziś i dającymi mądre rady na każdy dzień życia. Refleksyjne spotkania, warsztaty i zwiedzanie ważnych dla Polaków miejsc urozmaicone były wizytą w parku trampolin, Muzeum Iluzji czy spektaklem pt. Emil z Lonenbergi. Dodatkowo młodzież udała się do Węgrowskiego Ośrodka Kultury na spotkanie z burmistrz Haliną Ulińską, która dla dzieci przygotowała słodki poczęstunek oraz projekcję filmu Bella i Sebastian 3.

Dzięki zaangażowaniu prowadzących zajęcia, opiekunów i wolontariuszy z parafialnego oddziału KSM wypoczynek był bezpieczny i atrakcyjny.

CZYTAJ DALEJ

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

BOŻENA SZTAJNER

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów.
Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek.


Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.

Już Consuetudines (Księga zasad opactwa benedyktyńskiego w Farfie - Włochy, ok. 1000 r.) wspominają zwyczaj zawieszania przed ołtarzem w czasie Wielkiego Postu zasłony koloru czarnego lub fioletowego, zwanego velum quadragesimale (Fastentuch, Fastlaken, Hungertuch, Kummertuch, Schmachtlappen). Zasłona ta wykonana była z tkaniny (lnu lub jedwabiu) haftowana, drukowana lub malowana, często dwuczęściowa, zdobiona cyklem scen (w formie kasetonów lub siatki obrazów), które przedstawiały historię zbawienia od stworzenia do końca świata, bądź motywami zwierzęcymi, roślinnymi lub innymi.

Zawieszana w łuku chóru kościoła przed ołtarzem już w Środę Popielcową (od XVIII wieku ołtarze zasłaniano tylko podczas dwóch ostatnich tygodni, czyli na okres pasyjny), wisiała do komplety (modlitwy na zakończenie dnia) Środy Wielkiego Tygodnia. Gdy w Pasji czytane były słowa: et velum templi scissimum est medium („a zasłona świątyni rozdarła się na dwoje z góry na dół” - Mt 27, 51; Mk 15, 38), opuszczano wtedy zasłonę w dół. Stąd powiedzenie Das Fastentuch ist gefallen oznaczało koniec Wielkiego Postu. Usunięcie zasłony postnej przed Wigilią Paschalną uświadamiało wiernym, że Chrystus nieokryty znów w swojej Boskiej chwale stoi przed człowiekiem, że otworzył niebo i usunął ociemniałość serca, przeszkadzającą mu zrozumieć tajemnicę Jego cierpienia.

Zwyczaj zasłony postnej - niejednolity w swoim rozwoju - zmieniał się na skutek teologicznych przesłanek. Gdy w okresie gotyku mocy nabierała chęć oglądania misterium, a co za tym idzie - Sakramentu Ołtarza, powstawały monstrancje dla Eucharystii oraz relikwiarze i ostensoria dla relikwii. Ściany oddzielające prezbiterium od reszty Kościoła, na których miejscu później stały balaski, ograniczające wgląd w prezbiterium, zaczęły zanikać, podobnie jak i zasłony postne. Jednak proces ten był dość długi w czasie.

Najpierw zasłony te nabierały mniejszych rozmiarów i były zawieszane w taki sposób, by nie ograniczać widoczności Najświętszego Sakramentu. Szczyt swojego rozwoju osiągnęły one na przełomie XIV i XV wieku w Niemczech, Francji, Włoszech, w Hiszpanii oraz Anglii. Do najważniejszych przykładów wspomnianych zasłon należą: Hungertuch z Kapfenberg (ok. 1390 r.); Hungertuch z Gurk (1458 r.); Virgener Fastentuch (1598 r.); Hungertuch z Freiburga (1612 r. - największy).

Zwyczaj zasłon postnych przeszedł z klasztorów (prawdopodobnie żeńskich) przez kolegiaty i katedry do kościołów parafialnych. Z czasem pozostał tylko w Westfalii (Niemcy) i w katedrze we Freiburgu. W Westfalii przeżył on w XVI i XVII wieku nowe ożywienie. Od XVII wieku, już na coraz mniejszych zasłonach, pojawia się motyw cierpienia Jezusa. W okresie baroku rozprzestrzenia się zwyczaj trzech zasłon - z Biczowaniem, Ukrzyżowaniem i Cierniem Ukoronowaniem. Ostatni rozkwit rozwoju przeżyły one w XIX wieku w krajach alpejskich.
Po Soborze Watykańskim II akcja charytatywna biskupów niemieckich „Misereor” ożywiła ten zwyczaj w 1976 r. Co dwa lata artyści z różnych stron świata przygotowują nową zasłonę postną, której kopie w czasie Wielkiego Postu w wielu kościołach znajdują swoje miejsce, by posłużyć do medytacji, a zbiórki pieniężne, zbierane w tym czasie, przekazywane są biednym i potrzebującym w innych rejonach świata.

Z kolei zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów jest nieco późniejszy, gdyż pochodzi z XIII wieku. Istnieją różne próby wyjaśnienia tego zwyczaju. W jednym z Mszałów wydanych przed Soborem Watykańskim II znajdujemy objaśnienie, iż zwyczaj ten chce podkreślić wyniszczenie Chrystusa. Czasami spotyka się popularne tłumaczenie zwyczaju zasłaniania krzyża, nawiązujące do Ewangelii wg. św. Jana, czytanej w tym okresie, mówiącej o wyjściu Jezusa ze świątyni i ukryciu się. Zmierza się w tym wszystkim do tego, aby obraz Ukrzyżowanego mocniej wbił się w pamięć i serce.
Trzeba także pamiętać, że dawne krzyże często nie posiadały korpusu Chrystusa, lecz były zdobione cennymi kamieniami. W okresie rozważania Męki Pańskiej należało więc zasłonić wszelkie bogactwo i znaki tryumfu, gdyż jest to czas postu i umartwienia.

Chyba najbardziej sugestywne wyjaśnienie idei zasłaniania krzyży i obrazów dał abp Antoni Nowowiejski: zasłona ta była symbolem żalu i pokuty, jakim grzesznik poddać się powinien, aby mu wolno było znowu podnieść oczy na Majestat Boski, którego Oblicze nieprawościami swymi niejako sobie przysłonił; wyobraża sobie poniżenie Chrystusa, zakrywające chwałę Jego Bóstwa i czyniące Go Żydom zgorszeniem a poganom głupstwem, aby w zmartwychwstaniu, na kształt zasłony przedarte, objawiły ukrytą za nimi jasność i moc Boga Wcielonego.

CZYTAJ DALEJ

Kraków: Krzysztof Penderecki będzie pochowany w Panteonie Narodowym

2020-03-30 10:07

[ TEMATY ]

Krzysztof Penderecki

PAP/EPA/ELONARDO MUNOZ

Pogrzeb zmarłego w niedzielę Krzysztofa Pendereckiego odbędzie się po ustąpieniu przeszkód związanych z pandemią. Wybitnego kompozytora, dyrygenta i pedagoga można pożegnać za pośrednictwem elektronicznej księgi kondolencyjnej.

Zostanie odprawiona Msza św. żałobna w intencji zmarłego muzyka, w której wezmą udział jego najbliżsi. Uroczysta ceremonia pogrzebowa i złożenie prochów w sarkofagu zbudowanym w Panteonie Narodowym w kościele świętych Piotra i Pawła w Krakowie nastąpi po ustąpieniu przeszkód związanych z pandemią.

Każdy, kto chce pożegnać zmarłego w niedzielę kompozytora, może wpisać się do przygotowanej przez Urząd Miasta Krakowa księgi kondolencyjnej. Ma ona formę elektroniczną, a wpisy należy kierować na adres: magiczny.krakow@um.krakow.pl.

Jako pierwszy do księgi wpisał się prezydent Krakowa Jacek Majchrowski. „Odszedł jeden największych kompozytorów naszych czasów i najwybitniejszych twórców w dziejach polskiej kultury, Honorowy Obywatel Krakowa, laureat Cracoviae Merenti, absolwent, profesor i wieloletni rektor krakowskiej Akademii Muzycznej, a przede wszystkim krakowianin” – napisał prezydent.

„Maestro Krzysztof Penderecki mówił o Krakowie, że jest Jego domem z wyboru. Światowa scena muzyczna poniosła niepowetowaną stratę, ale dla nas krakowian jest to szczególnie bolesne pożegnanie” – dodał. „Niech św. Cecylia odda pod Twoją batutę chóry anielskie. Dyryguj i komponuj dla Pana” –czytamy słowa Jadwigi Dębiny, członkini Penderecki Youth Orchestra i uczestniczki lusławickich warsztatów dla młodzieży. „Dziękuję za to, że dawałeś świadectwo na świecie, że Polacy to naród o wielkich możliwościach. Dziękuję za Twoją klasę i zamiłowanie do muzyki, dziękuję , że byłeś tam, gdzie tworzyła się wspaniała muzyka” – napisała Joanna Wasiak.

„Dołączyłeś do Bacha, Mozarta, Beethovena. Dziękujemy Maestro, że dzięki Tobie żyliśmy w czasach Pendereckiego. Nikt nam Ciebie nie zastąpi ale też nikt nam Ciebie nie odbierze” - napisali Magdalena Kocemba i Marek Szromczyk. „Odszedł nie celebryta, ale naprawdę Wielki Artysta, wspaniały Polak” – zauważyła Marta z Krakowa, dodając, że pustki po nim nie sposób będzie wypełnić.

Panteon Narodowy w Krakowie, gdzie zostanie pochowany Krzysztof Penderecki, otwarto uroczyście 12 września 2012 roku w 400. rocznicę śmierci ks. Piotra Skargi. Znajduje się on w kryptach kościoła świętych Piotra i Pawła. Jest miejscem pochówku ludzi kultury, sztuki i nauki, m.in. Sławomira Mrożka czy profesorów Karola Olszewskiego i Zygmunta Wróblewskiego – polskich naukowców, którzy jako pierwsi w świecie skroplili tlen. Krzysztof Penderecki zmarł w niedzielę w Krakowie po długiej i ciężkiej chorobie. Miał 86 lat.

CZYTAJ DALEJ
E-wydanie
Czytaj Niedzielę z domu

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję