Reklama

List pasterski biskupa sosnowieckiego z okazji 15. rocznicy powstania diecezji sosnowieckiej


Edycja sosnowiecka 12/2007

Umiłowani w Chrystusie Panu

1. „Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas”. Słowa te słyszymy w refrenie Psalmu responsoryjnego, w liturgii V Niedzieli Wielkiego Postu. Są one wyjęte z Psalmu 126, który wyraża promieniującą radość tych, którzy powrócili z niewoli. Nigdy nie spodziewali się, że ich los tak się odmieni, że wreszcie powrócą do swojej upragnionej ziemi - Ojczyzny, z której uprowadzono ich do ziemi całkowicie obcej, wrogiej, nie dającej żadnej nadziei na przyszłość. Z głębi serca, przepełnionego wdzięcznością ku Bogu, śpiewali: „Gdy Pan odmienił los Syjonu, wydawało się nam, że śnimy. Usta nasze były pełne śmiechu, a język śpiewał z radości” (Ps 126, 1-2).

2. W dniu dzisiejszym słowa wdzięczności i radości kieruję do Boga za to, że pod natchnieniem Ducha Świętego, Ojciec Święty Jan Paweł II piętnaście lat temu, 25 marca 1992 r. powołał do życia, bullą „Totus Tuus Poloniae Populus” („Cały Twój Lud w Polsce”), diecezję sosnowiecką. Lud Zagłębia, ziemi jaworznickiej, olkuskiej, wolbromskiej, sławkowskiej, pilickiej, siewierskiej, z nieukrywaną radością tę wiadomość przyjął i w pełni akceptował, uświadamiając sobie, jak bardzo Ojciec Święty pragnie, by wszyscy byli blisko misji zbawczej lokalnego Kościoła ze stolicą w Sosnowcu, w którym kościół pw. Wniebowzięcia NMP, z czcigodną architekturą, wspaniałymi obrazami Włodzimierza Tetmajera oraz jego współpracownika Henryka Uziembły, został wyznaczony na matkę wszystkich kościołów diecezji sosnowieckiej.
W pierwszym liście pasterskim napisałem: „Dzielę się z wami wielką radością z powodu tego epokowego wydarzenia, które w historii Kościoła katolickiego w Polsce jest bez precedensu i które wzbudziło wielki entuzjazm u tych wszystkich, którym droga jest sprawa budowania układów Bożych w sercach ludzkich oraz wszędzie tam, gdzie człowiek żyje, pracuje, przeżywając trud swojej codziennej egzystencji”.
Ojciec Święty Jan Paweł II powiedział do Polaków przybyłych na kanonizację Rafała Kalinowskiego: „Powstańcy, powracają do nas przy końcu naszego stulecia jako świadkowie dziejów ziemskiej Ojczyzny, a równocześnie jako posłańcy Boga Żywego, który działa w dziejach narodów i wszystkich pokoleń i epok. Heroiczne dzieje każdego z nich posiadają przy końcu naszego wieku szczególną wymowę ewangelicznej prawdy. Każdy z nich - każdy w sposób sobie właściwy - odsłania przed nami taką hierarchię wartości, bez której życie ludzkie nie osiąga właściwej miary”.

3. Z perspektywy 15 lat istnienia Kościoła sosnowieckiego możemy ze spokojem i bez emocji dokonać oceny tego wydarzenia i przeprowadzić głęboką refleksję nad jego znaczeniem dla wszystkich, którzy tworzą jego wspólnotę. Pytaniem zasadniczym było i jest, czy była konieczność tworzenia nowych struktur kościelnych w Polsce; powstało bowiem w tymże roku trzynaście nowych diecezji, zgrupowanych w trzynastu metropoliach, w tym diecezja sosnowiecka. Czy była tak bardzo wielka konieczność, wobec braków personalnych oraz związanych z tym kosztów materialnych? Czy nie należałoby raczej skierować uwagę na palące problemy społeczne, pauperyzację ludności, stale wzrastający wzrost bezrobocia na terenie tak bardzo zaludnionym i uprzemysłowionym? Te i inne pytania padały ze strony dziennikarzy, polityków i osób, które patrzyły na to epokowe wydarzenie przez pryzmat czysto ludzkich kalkulacji.
Obecnie mogę ze spokojem dać odpowiedź na te zarzuty stwierdzeniem: nowy Kościół sosnowiecki żyje i przy jego narodzinach nikt nie poniósł straty; przeciwnie, jego działanie obejmuje ludzi spragnionych nie tylko strawy duchowej, ale także pomocy materialnej. Jest on dziełem samego Boga, który posługuje się wspaniałymi ludźmi, którzy napełnieni Duchem Bożym, żarliwą miłością, olbrzymim entuzjazmem, niespożytą energią i otwarciem się na człowieka dali podwaliny Rodzinie Bożej w strukturze Kościoła partykularnego, w którym, jak mówi Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 369: „prawdziwie obecny jest i działa jeden, święty, katolicki i apostolski Kościół Chrystusowy”.
Ustanawiając nową diecezję, Ojciec Święty Jan Paweł II kierował się jedynie tym pragnieniem, aby, jak poucza Konstytucja dogmatyczna o Objawieniu Bożym: „wszyscy ludzie złączeni dziś ściślej więzami społecznymi, technicznymi, kulturalnymi, osiągnęli pełną jedność w Chrystusie” (KK nr 1).

Reklama

4. Nowa ewangelizacja to szczególne zadanie, jakie staje przed Kościołem w stosunku do współczesnego świata, a więc również i przed naszym Kościołem sosnowieckim. W przemówieniu do biskupów polskich przybyłych z wizytą ad limina apostolorum 15 stycznia 1993 r., Ojciec Święty powiedział: „Głoście Ewangelię”. Ewangelizacja współczesnego świata oznacza również wielki wysiłek Kościoła, zmierzający do odnowienia oblicza ziemi. Sobór przypomina: „Tak Kościół (...) kroczy z całą ludzkością i doświadcza tego samego losu ziemskiego, co świat. Istniejąc w nim, jako zaczyn i niejako dusza społeczności ludzkiej, która ma się w Chrystusie odnowić i przemienić w Rodzinę Bożą” („Gaudium et Spes” nr 40).
Kościół dzisiaj czuje się przynaglony przez Mistrza do wzmożonego wysiłku ewangelizacyjnego wszerz i w głąb, „ad intra” oraz „ad extra”. Czuje się ciągle Kościołem misyjnym, Kościołem posłanym, aby siać ziarno Słowa Bożego na glebie współczesnego świata. To jest zadanie, które zostało postawione przed nowym Kościołem sosnowieckim 15 lat temu, i jest ono realizowane z olbrzymim wysiłkiem i poświęceniem przez kapłanów, zakonników, zakonnice i katolików świeckich.

5. Jako pierwszy biskup nowo utworzonej diecezji sosnowieckiej pragnę podziękować, z okazji tego skromnego jubileuszu, wszystkim, którzy trudzili się, by stworzyć 15 lat temu struktury nowej diecezji: Wyższe Seminarium Duchowne, wydziały Kurii Diecezjalnej, Sąd Biskupi, Caritas. Wydarzeniem epokowym w historii diecezji była wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II, 14 czerwca 1999 r., i stąd moja serdeczna wdzięczność tym, którzy całym sercem zaangażowali się w jej przygotowanie, zarówno kapłanom, jak i władzom samorządowym i osobom świeckim. Dziękuję wam drodzy kapłani, jak i diecezjanie za nowe świątynie, które świadczą o głębokiej waszej wierze i przywiązaniu do Kościoła. Nie sposób pominąć tutaj bardzo odpowiedzialną pracę profesorów, wychowawców oraz pracowników naszego Wyższego Seminarium Duchownego wraz z licznym gronem jego przyjaciół. Dzieci i młodzież, to „nadzieja Kościoła, nadzieja świata oraz nasza nadzieja”, jak to zwykł mówić Ojciec Święty Jan Paweł II, i dlatego moje podziękowanie kieruję pod adresem wszystkich, którzy zaangażowali się całym sercem w duszpasterstwo młodzieży: odpowiedzialnym na szczeblu diecezjalnym za poszczególne grupy; katechetom i katechetkom, tak duchownym, jak i świeckim. Nie mogę pominąć tych, którzy tworzyli i pracują w powstałym przed trzema laty Centrum Edukacji i Wychowania Młodzieży „Kana”.
Bogu dziękuję za wspaniałych duszpasterzy, którzy z wielką gorliwością poprzez głoszenie słowa Bożego, sprawowanie sakramentów świętych oraz wszystkie inne posługi kierowali ludzi do Boga. Katolikom zaś świeckim, że w ramach swoich parafii, w rozmaitych wspólnotach i stowarzyszeniach religijnych, szczególnie w dobrze zorganizowanej Akcji Katolickiej dali swój wyraz zrozumieniu, czym jest Kościół Chrystusowy. Benedykt XVI w czasie rozważania na „Anioł Pański” powiedział, cytując słowa swojego poprzednika, Ojca Świętego Jana Pawła II: „Cały Kościół jest jednym wielkim ruchem, ożywianym przez Ducha Świętego strumieniem płynącym przez dzieje i napełniającym je łaską Bożą, by je uczynić bogatymi w życie, dobro, piękno, sprawiedliwość, pokój” (4 czerwca 2006 r.).

6. Dziękując za 15 lat istnienia Kościoła sosnowieckiego, zapraszam wszystkich na Drogę Krzyżową ulicami Sosnowca, 25 marca br., którą rozpoczniemy Mszą św. o godz. 18 w sosnowieckiej bazylice katedralnej, podczas której tradycyjnie już odbędzie się uroczysta ceremonia adopcji dziecka poczętego. Zapraszam także do lektury specjalnego wydania Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, oraz „Gościa Niedzielnego”, które przypominają nam, czym jest Kościół lokalny.
Przed nami przeżycia Wielkiego Tygodnia i uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego. Wszystkich proszę, by szczególnie w tych ważnych dniach pamiętać o modlitwie w intencji Świętego Kościoła Sosnowieckiego: biskupów, kapłanów, rodzin zakonnych, tak bardzo drogiej młodzieży i dzieci, chorych, bezdomnych, pozbawionych pracy i wszystkich pozbawionych radości i nadziei na przyszłość.
Mając na uwadze ten wielki dar, jakim jest diecezja sosnowiecka, powołana do życia piętnaście lat temu, kierujmy do Boga w Trójcy Świętej Jedynego, z wielką radością słowa psalmisty: „Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas”.
Spraszając wstawiennictwo i matczyną opiekę Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych, Matki Kościoła na wszystkich tworzących Święty Kościół Sosnowiecki, udzielam z głębi serca pasterskiego błogosławieństwa:
W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

† Adam Śmigielski SDB - Biskup Sosnowiecki

Obchody 35. rocznicy męczeńskiej śmierci księdza Jerzego Popiełuszki

2019-10-18 12:22

pk / Warszawa (KAI)

35 lat temu ksiądz Jerzy Popiełuszko, kapelan Solidarności, przygotowywał się do wyruszenia w podróż do Bydgoszczy. Tam, w duszpasterstwie ludzi pracy, miał wygłosić słowa dotyczące sprawiedliwości, prawdy i męstwa a także zaniechania nienawiści i przemocy. Z podróży tej, jak pokazała historia, nigdy nie powrócił. Zakatowane przez funkcjonariuszy komunistycznej służby bezpieczeństwa ciało kapłana odnaleziono w wodach Wisły. Nieprzypadkowo data 19 października przez parlament i prezydenta RP wybrana została na doroczne Święto Duchownych Niezłomnych.

Graziako/Niedziela
Ks. Jerzy Popiełuszko”, Teresa Chromy (1984 r.)

Od 18 do 20 października w Sanktuarium Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki przy parafii Świętego Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu odbędą się uroczystości upamiętniające 35. rocznicę dramatycznej śmierci kapłana. Już w piątek 18 października wieniec przed grobem księdza Jerzego około 18:30, w obecności świadków życia kapłana złoży prezydent Andrzej Duda. Tego samego dnia o godzinie 19:00 odbędzie się Wieczór Świadków podczas którego pięć osób związanych z księdzem Jerzym Popiełuszką opowie o jego drodze życia oraz dojrzewaniu do świętości.

19 października o godzinie 18:00 będą miały miejsce centralne uroczystości. W ich trakcie kardynał Kazimierz Nycz, przewodniczący liturgii, dokona poświęcenia kaplicy w której w specjalnej gablocie wystawione zostaną relikwie sutanny jaka miał na sobie męczennik w momencie śmierci. Uroczystą liturgię zakończy modlitwa o kanonizację kapłana oraz złożenie wieńców przy jego grobie przez członków rządu, przedstawicieli służb mundurowych, Solidarności oraz licznych instytucji. W uroczystościach weźmie udział rodzina księdza Jerzego, jego bliscy, przedstawiciele rządu i samorządów. Cały dzień honorową wartę przy grobie pełnić będzie blisko sto pocztów sztandarowych Solidarności.

20 października zaś, Muzeum księdza Jerzego Popiełuszki znajdujące się na terenie parafii Świętego Stanisława Kostki, zaprasza do uczestnictwa w grze miejskiej. Jej uczestnicy poznają miejsca związane z działalnością kapelana Solidarności na terenie stolicy. Jednym z miejsc będzie Huta Warszawa, gdzie emerytowani członkowie Solidarności z 1980 opowiedzą uczestnikom o burzliwych latach 80tych, o walce o wolność i o zaangażowaniu w nią księdza Jerzego Popiełuszki.

„Osoba księdza Jerzego Popiełuszki nie należy jedynie do historii… ideały, które wskazał ksiądz Jerzy są uniwersalne i wskazują nam jak żyć dziś i jak myśleć o przyszłości” – powiedział kustosz sanktuarium księdza Jerzego Popiełuszki, ks. Marcin Brzeziński.

Ksiądz Jerzy Popiełuszko, urodzony w 1947 roku w Okopach na Białostocczyźnie, po zdaniu matury wstąpił do Warszawskiego Seminarium Duchownego. Jako kleryk odbywał przymusową służbę wojskową w specjalnej jednostce kleryckiej w Bartoszycach, gdzie wobec komunistycznej indoktrynacji dał się poznać jako niezłomny obrońca wiary i wartości. Po święceniach kapłańskich otrzymanych w 1972 roku pełnił posługę w kilku parafiach Archidiecezji Warszawskiej, zajmując się m.in. duszpasterstwem młodzieży i służby zdrowia. W ostatnich latach życia posługiwał w parafii Św. Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu gdzie związał się z Solidarnością oraz celebrował comiesięczne Msze Święte za Ojczyznę gromadzące wokół świątyni wielotysięczne tłumy.

W czasie Stanu Wojennego ksiądz Jerzy występował w obronie internowanych wskutek czego stał się obiektem nękania i prowokacji ze strony służb komunistycznego reżimu. Swoją ostatnią duszpasterską podróż odbył 19 października 1984 roku do parafii Świętych Polskich Braci Męczenników do Bydgoszczy. Podczas podróży powrotnej został bestialsko zamordowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, jego umęczone ciało wrzucono do Wisły na wysokości tamy we Włocławku. Pogrzeb Księdza Jerzego, który miał miejsce 3 listopada 1984 roku zgromadził blisko milionową rzeszę ludzi. Od 1984 roku grób męczennika odwiedziły blisko 23 miliony wiernych, w tym liczni kardynałowie, biskupi, prezydenci i przedstawiciele świata kultury. Papież Benedykt XVI 6 czerwca 2010 roku zaliczył księdza Jerzego Popiełuszkę do grona błogosławionych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bracia 24h

2019-10-18 15:05

Marian Florek

Na pierwszy rzut oka trudno ich odróżnić od ojców zakonnych. Noszą takie same, przypisane dla danego zakonu, szaty. Na powitanie serwują szczery, serdeczny uśmiech; otwierają na oścież serca i ramiona. Chociaż nie są obiektem szczególnych zainteresowań mediów, to jednak na widok telewizyjnej kamery się nie peszą. Chętnie dzielą się myślami na temat swojego powołania.

Marian Florek

Przedstawiają proste, wiarygodne, czasami żarliwe świadectwo życia. Nic nie ujmując ojcom, zakonnym kapłanom, należy oddać braciom zakonnym to, co braterskie w ich powołaniu i posłudze i to, co ich odróżnia od innych profesji. Pytany o tę zauważalną przez postronnego obserwatora różnicę bp Jacek Kiciński CMF, przewodniczący Komisji ds. Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego KEP, sięga do historii zakonów i przypomina, że pierwsi krzewiciele życia monastycznego byli tylko braćmi. Dalej zgodził się z opinią, że powołanie brackie ma swą specyfikę, obecną również w jakiś sposób w ojcowsko-kapłańskiej posłudze. „Tam gdzie nie dociera miłość Boga Ojca przez posługę kapłanów, tam my wchodzimy z darem pociechy, służby i dobrego słowa” powiedział br. Hieronim, duchacz. I rzeczywiście bracia chociaż nie mają przywileju przeistaczania w imieniu Chrystusa chleba i wina w Ciało i Krew Pańską to jednak swoją posługą i miłością potrafią przemieniać ludzkie cierpienia i łzy w sens, który nas wszystkich umacnia w cierpliwym znoszeniu przeciwności dnia codziennego.

Sami bracia, pytani o swoje powołanie, wskazują na tajemnicę. Trudno im tak po ludzku wytłumaczyć, dlaczego podjęli taki trud służenia Bogu i ludziom. I zgodnie, jak br. Serafin (bonifrater) i br. Dawid (redemptorysta), potwierdzają opinię, że nie ma kryzysu brackich powołań. Bóg stale powołuje, ale brak odwagi u młodych mężczyzn aby porzucić „oswojone życie”, i poddać się woli Pana Boga i zostać Jego bratem.

I właśnie pod hasłem „Być bratem Boga” w dniach od 17 do 18 października br. odbyła się 37. Pielgrzymka Braci Zakonnych na Jasną Górę. Rozpoczęła się od spotkania w Auli Jana Pawła II, w której grupa ok. 200 braci pod przewodnictwem braci redemptorystów odmówiła Jutrznię i wysłuchała słów umocnienia bp. Jacka Kicińskiego. Potem hierarcha w Kaplicy Matki Bożej odprawił dla brackich pielgrzymów Mszę św., na której wstępie wszystkich zebranych w imieniu Jasnej Góry powitał podprzeor o. Jan Poteralski.

Po obiedzie bracia zebrali się w bazylice jasnogórskiej i pod kierunkiem braci salwatorianów odmówili Koronkę do Miłosierdzia Bożego, a potem udali się na wały aby odprawić Drogę Krzyżową. Bracia z poszczególnych zgromadzeń nieśli krzyż w rytm rozważań przygotowanych przez braci chrystusowców.

Po zakończonej Drodze Krzyżowej w Domu Pielgrzyma odbyło się spotkanie przy kawie i ciastku.

W drugim i ostatnim dniu pielgrzymki harmonogram zajęć był podobny. Jutrzni przewodniczyli bracia michalici, a konferencyjny wykład zaprezentował ks. Dariusz Wilk, generał Zakonu Michalitów, który podczas odprawionej tradycyjnie w Kaplicy Matki Bożej Mszy św. - wygłosił również homilię

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem