Reklama

Znani o diecezji sosnowieckiej

Czesław Ryszka, senator RP: - Gdybym miał z minionego 15-lecia istnienia diecezji sosnowieckiej wybrać jakiś znaczący fakt dla duszpasterstwa i życia wiary, myślę, że opatrznościowy był wybór kościoła Wniebowzięcia NMP w Sosnowcu na katedrę. Zdaję sobie sprawę z tego, że katedra - jako kościół biskupa, pierwszy ołtarz diecezji - jest z zasady najpiękniejszą, najbardziej dostojną świątynią w danej diecezji. Także sosnowiecka katedra, dzięki wspaniałej polichromii Włodzimierza Tetmajera, urzeka każdego dostojnością i pięknem. Zbudowana jeszcze w czasach zaborów i niewoli narodowej, wypełniona jest malowidłami, ukazującymi kluczowe wydarzenia z historii naszego narodu, a równocześnie wyraża się w nich tęsknota naszych ojców za wolną i niepodległą Ojczyzną. Jest w nich przedziwna symbioza kultury i wiary: w naszej katedrze można równocześnie uczcić Boga oraz poznać bogactwo naszych dziejów. Już bodaj z tego faktu wyciągam wniosek, że potrzebna była nowa diecezja, aby ta świątynia stała się szczególnym znakiem Opatrzności dla całego Zagłębia. Ale, oczywiście, kiedy nasi dziadowie budowali tę świątynię przed ponad stu laty, miała tylko służyć parafii, stać się centralnym punktem nowego miasta. Nikt wówczas nie przypuszczał, że 90 lat później Sosnowiec będzie miastem biskupim, a główna świątynia miasta stanie się katedrą. Mimo że jej budowniczowie nie przewidzieli tego wielkiego wyniesienia ich miasta i kościoła, to jednak doskonale orientowali się, że zamieszkują ziemię, która posiada wielowiekową wspólną historię, tak państwową, jak i kościelną. W tej części Małopolski, na terenie biskupstwa krakowskiego, już w 992 r. rozwijało się chrześcijaństwo. Przez 1000 lat państwo i Kościół były ze sobą najściślej związane, tak administracyjnie, jak i pod względem wyznawanych wartości. Nawet w niełatwych czasach zaborów, kiedy doszło na tych ziemiach do niebywałego rozwoju przemysłu, powstania wielkich miast, wybudowano tu piękne, neogotyckie czy neoromańskie świątynie. Świadczą one dobitnie o tym, że budowali je ludzie z potrzeby serca wypełnionego wiarą. Ale rzecz zadziwiająca: po II wojnie światowej wyrosły tu jeszcze większe aglomeracje miejskie, ogromne osiedla, ale już bez kościołów. Według ideologii komunistów, to miała być ziemia bez Boga, „czerwone” Zagłębie. Szczególnym wyrazem walki z Kościołem były wydarzenia milenijne w Sosnowcu, będące aktem zorganizowanej odgórnie, wbrew ludzkim sumieniom, bezprecedensowej akcji antykościelnej. Udało się wówczas rękoma spokojnych mieszkańców, podobno górników z kopalni „Sosnowiec”, skuć łańcuchami bramę prowadzącą do świątyni Wniebowzięcia NMP, aby udaremnić uroczystości z udziałem Episkopatu Polski z Prymasem Wyszyńskim na czele. Na szczęście wierzący mieszkańcy zdobyli się na odwagę, przepiłowali łańcuchy, uroczystość odbyła się mimo szykan, haniebnego zachowania się zwiezionej z całego województwa „esbecji”. Wspominam o tym, aby - z jednej strony - ukazać niezwykle trudną misję, jaką pełni od 15 lat bp Adam Śmigielski, a z drugiej - przywołać owoce tej misji. A jest nimi m.in. kilkanaście nowych świątyń wybudowanych tylko w Sosnowcu. To, że „czerwony” Sosnowiec stał się miastem biskupim, że powstało tu tyle nowych świątyń, nie traktuję jako okrutnego żartu historii wobec komunistów. Uważam to za owoc Bożej sprawiedliwości, za opatrznościową misję Biskupa Sosnowieckiego wobec wierzących tej ziemi. Jeśli do tego dodać obecność Jana Pawła II w Sosnowcu, to powstanie i rozwój diecezji sosnowieckiej ma rangę znaku Opatrzności. Oby ta symboliczna świątynia katedralna, w której znajduje się przepiękna religijno-patriotyczna polichromia, krzepiła i dzisiaj nasze serca, pomagając wznosić oczy ku niebu, mimo takich czy innych społecznych bolączek, oznak zmęczenia przemianami czy nawet braku nadziei. Życzyć też należy ks. kan. Zygmuntowi Wróblowi sił i wytrwałości przy odnowie i remontach katedry. To ma być na zawsze matka kościołów i ozdoba naszej diecezji.

Ks. ppłk Władysław Jasica, kapelan Wojska Polskiego w Iraku: - Do diecezji sosnowieckiej wszedłem jakby „kuchennymi drzwiami”. Jako młodzieniec zapukałem do bram nowo powstałego seminarium duchownego, i w ten sposób wszedłem w jej życie. Lata nauki, choć były w Krakowie, to jednak częste kontakty z diecezją przez tzw. niedziele seminaryjne zbliżały nas do ludzi, do których za kilka lat mieliśmy być posłani. Dziś, z perspektywy czasu miło wspominam oazy, piesze pielgrzymki, które przybliżały mnie do tej nowej diecezji. Po ukończeniu studiów i praktyki diakońskiej, otrzymałem święcenia i przez pięć lat pracowałem na niwie Kościoła sosnowieckiego. Pierwsze doświadczenia kapłaństwa są zawsze żywe i nieodłącznie kojarzyć się będą z zagłębiowską i jaworznicką ziemią. Szczególnie głęboko w sercu noszę cztery lata pracy w jaworznickim sanktuarium pod płaszczem Matki Bożej Nieustającej Pomocy i ojcowskim okiem ks. Józefa Lendy. To był czas wspaniałej kapłańskiej posługi, która była dojrzewaniem kapłaństwa we mnie. Dziś, z perspektywy czasu i kilometrów szczególnie cenię sobie tamte chwile, gdyż dzięki Jaworznickiej Pani i modlitwom ludzi przed Jej obliczem, tutaj czuję się bezpieczniej.

Reklama

Dariusz Niebudek, aktor Teatru Zagłębia w Sosnowcu: - To już 15 lat (jak ten czas leci!). Pamiętam, że cieszyła mnie wtedy reforma Kościoła w Polsce. Diecezja sosnowiecka została po części wydzielona z mojej macierzystej diecezji kieleckiej, a pierwszym biskupem diecezji został salezjanin (ja jestem wychowankiem salezjańskim). To były powody do dumy. Najbardziej pamiętam powstanie Duszpasterstwa Środowisk Twórczych, w które osobiście się zaangażowałem, i pierwszą wizytę ordynariusza sosnowieckiego, bp. Adama Śmigielskiego SDB na spotkaniu opłatkowym w Teatrze Zagłębia, które współorganizowałem. Do końca życia nie zapomnę wizyty Papieża Jana Pawła II w 1999 r., w czasie której dane mi było czytać słowo Boże. Piękny początek tysiącletniej historii diecezji! Byłem tego świadkiem. Szczęść Boże!

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Dar i szansa” – przesłanie abp. Wacława Depo do ludzi mediów

2020-01-23 08:08

[ TEMATY ]

media

dziennikarze

abp Wacław Depo

dziennikarstwo

Red.

Tam, gdzie życie wydaje się jedynie ciężarem, a nie darem błogosławieństwa, katolickie media pozostają niezwykłą szansą rozpoznawania prawdy i świadectwem odważnej przemiany społeczeństwa na fundamencie Ewangelii Chrystusa - napisał abp. Wacław Depo, przewodniczący Rady ds. Środków Społecznego Przekazu KEP w swoim przesłaniu do ludzi mediów, które ukazało się w tygodniku „Niedziela” (nr 4/26.01.2020), w związku z 54. Światowym Dniem Środków Społecznego Przekazu.

Publikujemy treść przesłania abp. Wacława Depo:

Wspomnienie Św. Franciszka Salezego, patrona dziennikarzy, który żył w latach 1567 – 1622, jest dobrą okazją do przypomnienia, że „media: prasa, radio, telewizja, internet, sieć społecznościowa, stanowią zarówno dar, jak i wielką szansę, którą ludzie mają do dyspozycji” (papież Franciszek).

Temat tegorocznego, już 54. Światowego Dnia Środków Społecznego Przekazu brzmi: „Abyś opowiadał dzieciom i wnukom (Wj 10, 2). Życie tworzy historię”. Wybierając to hasło, papież mocno zaznaczył, jak szczególnie ważne i cenne jest dziedzictwo pamięci w komunikacji. A ona ma się stać narzędziem budowania mostów, zjednoczenia i współdzielenia się pięknem bycia braćmi w czasach niepokojów i podziałów.

W obliczu dramatycznych napięć społeczno-politycznych oraz upadku cywilizacji zachodniej - którą prof. Wojciech Roszkowski – odważnie nazwał „roztrzaskanym lustrem” - Kościół, będąc wspólnotą Boga z ludźmi, jest nieustannym zaproszeniem do doświadczenia Boga w Chrystusie. Tam, gdzie życie wydaje się jedynie ciężarem, a nie darem błogosławieństwa, katolickie media pozostają niezwykłą szansą rozpoznawania prawdy i świadectwem odważnej przemiany społeczeństwa na fundamencie Ewangelii Chrystusa, wspartej światłem Ducha Świętego.

P.T. Wszystkim Współpracownikom Prawdy wyrażam wdzięczność za codzienny trud, życząc wzrastania w łasce i darów Ducha Świętego, ażeby wszystkie drogi i mosty świata stały się otwarte dla Chrystusa.

Z błogosławieństwem

Abp Wacław Depo

Przewodniczący Rady ds. Środków Społecznego Przekazu KEP

Częstochowa, 24.01.2020 r.

Abp. Wacław Depo do ludzi mediów – wypowiedź dla NIEDZIELA TV:

CZYTAJ DALEJ

Abp Stanisław Budzik doktorem honoris causa Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie

2020-01-24 06:54

Maciej Niedziółka/ Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie

Prof. Zygmunt Litwińczuk, prof. Zbigniew Grądzki i abp Stanisław Budzik

Abp Stanisław Budzik otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie.

Uniwersytet Przyrodniczy nadał Metropolicie Lubelskiemu tytuł doktora honoris causa, najwyższe akademickie wyróżnienie, w uznaniu jego wielkich zasług, a w szczególności jako: wybitnemu uczonemu o renomie europejskiej; doskonałemu organizatorowi życia religijnego na Lubelszczyźnie i w Polsce; zaangażowanemu kontynuatorowi pogłębiającemu dziedzictwo swoich lubelskich poprzedników w zakresie dialogu Kościoła z przedstawicielami świata kultury; niosącemu wyjątkową pasterską posługę w duchu i prawdzie wobec środowiska akademickiego; osobie godnej głębokiego szacunku i wielkiego poważania. Uroczystość z udziałem wielu znamienitych gości odbyła się 23 stycznia w Centrum Kongresowym UP.

- Słowo „uniwersytet” wiąże się zawsze z trzema podstawowymi funkcjami, jakie powinien pełnić: kształcić studentów, prowadzić badania i promować nowych profesorów. Uroczystość nadania tytułu doktora honoris causa jest zawsze wielkim świętem dla uczelni, która w tej formie wyraża najwyższe uznanie dla osób szczególnie zasłużonych dla życia naukowego, kulturalnego, społecznego lub politycznego - mówił rektor prof. Zygmunt Litwińczuk. Jak podkreślał, Uniwersytet Przyrodniczy w swojej 65-letniej historii wyróżnił taką godnością akademicką zaledwie 60 osób, nobilitując zarówno wyróżnionych, jak i uczelnię. - Abp prof. Stanisław Budzik to znacząca postać polskiego Kościoła Katolickiego, owocnie zespalająca działalność naukową z posługą religijną. Zbiory jego homilii stanowią dowód realizacji naukowych ustaleń, stając się szeroko dostępną kopalnią wiedzy. Abp Budzik to zaangażowany orędownik zgodnej współpracy trzech wyznań chrześcijańskich i środowiska akademickiego. Honorujemy go tytułem doktora honoris causa za szerokie zaangażowanie w dialog Kościoła z przedstawicielami świata kultury i otwartą pasterską posługę wobec środowiska akademickiego Lublina, w tym wobec Uniwersytetu Przyrodniczego

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję