Spotkałem go po raz pierwszy w Strasburgu, gdzie w grudniu 2009 r. przedstawiciele ruchów pro-life reprezentujący 14 państw, m.in. Włoch, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Portugalii, Chorwacji, Czech, Grecji, Niemiec, Węgier i Polski, spotkali się w siedzibie Parlamentu Europejskiego w Strasburgu i złożyli na ręce ówczesnego przewodniczącego Parlamentu Europejskiego Jerzego Buzka petycję „Prawo do życia od poczęcia i godność człowieka” z milionem podpisów obywateli Unii Europejskiej opowiadających się za obroną prawną życia ludzkiego od chwili poczęcia.
W spotkaniu uczestniczyłem wraz z delegacją Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, która do Parlamentu Europejskiego w Strasburgu przywiozła blisko 20 tys. podpisów zebranych wśród czytelników tygodnika pod moratorium na wykonywanie aborcji.
Wówczas też miałem okazję bliżej poznać Carlo Casiniego. Podczas rozmów osobistych z nim doświadczyłem tego, że był on człowiekiem wiary
Był zachwycony Janem Pawłem II. Mówił o nim, że to gigant obrony życia.
Podziel się cytatem
Potem spotkaliśmy się w Krakowie - Łagiewnikach podczas I Europejskiego Kongresu Ruchów Pro-Life skupionych wokół Inicjatywy „Jeden z Nas”, który odbywał się w listopadzie 2013 r. Podczas tamtego kongresu Carlo Casini powiedział bardzo ważne słowa, że encyklika Jana Pawła II „Evangelium vitae” powinna być podręcznikiem dla ruchów pro-life. I dodał, że bez obrony godności człowieka, rodziny w Europie nie będzie przyszłości i pokoju.
Wiedziałem, że Carlo Casini bardzo cierpi i zmaga się z ciężką chorobą. Podczas Międzynarodowego Kongresu "Europa Christi", który odbył się w październiku 2018 r. w Warszawie, dzięki prof. Marinie Casini, córce Carlo mogłem porozmawiać z nim przez chwilę telefonicznie. Był bardziej cierpiący, ale ufał Bogu. Przez ostatnie miesiące byłem z nim duchowo w modlitwie.
Po długiej chorobie zmarł w południe w Rzymie w wieku 85. lat Carlo Casini, jedna z najwybitniejszych postacji włoskiego katolicyzmu od kilkudziesięciu lat zaangażowana w działalność społeczną i polityczną - sędzia, prawnik, parlamentarzysta, poseł do PE, promotor inicjatyw społecznych o zasięgu nie tylko krajowym lecz światowym.
Dla obrońców życia ten adwokat z Florencji to prawdziwa legenda – ponad 40 lat temu założył pierwszy włoski Ruch na rzecz Życia, był inspiratorem zorganizowania Europejskiej Federacji dla Życia i Godności Człowieka „One of us” z siedzibą w Brukseli (www.oneofus.eu), przez wiele lat jako poseł walczył o respektowanie życia w parlamentach: włoskim i europejskim. Jest autorem wielu publikacji na temat początku i końca życia, prawa do życia, praw człowieka, sprzeciwu sumienia, biopolityki.
Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus. Uderzają słowa Ewangelisty, który mówi, że Jezus, kiedy usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Dla czego? Obawiał się Heroda? Ale czy Bóg może się kogoś bać? Przed kimś uciekać?
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło». Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
24 stycznia 2026 roku w Libiążu, rodzinnej miejscowości Sługi Bożej Heleny Kmieć, odbędą się obchody 9. rocznicy jej śmierci. W parafii św. Barbary – tam, gdzie „rodziło się serce Heleny”, uczennicy–misjonarki, która z kościelnej i szkolnej ławki wyruszyła aż na krańce świata – wierni spotkają się na wspólnej modlitwie i wdzięcznej pamięci o młodej wolontariuszce.
Helena Kmieć urodziła się w 1991 roku w Krakowie, dorastała w Libiążu, a jej rodzinny dom, szkoła i parafia św. Barbary były miejscami, w których dojrzewało pragnienie służby Bogu i ludziom. Od 2012 roku należała do Wolontariatu Misyjnego Salvator. Swoją drogę wolontariacką rozpoczynała na Węgrzech, następnie wyjechała na dłuższą misję do Zambii, gdzie pracowała z dziećmi ulicy, a kolejnym etapem jej posługi była Rumunia, w której angażowała się w animację młodzieży.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
