Reklama

Wakacyjne wędrówki polonusów

Kanadyjskie peregrynacje

Niedziela amerykańska 32/2007

Odwiedzamy polskie parafie w Kanadzie. Właśnie przypada w kalendarzu kościelnym wspomnienie św. Maksymiliana Marii Kolbego, więc nasze myśli biegną ku parafii noszącej to wezwanie. W latach 70. wiele rodzin polskich osiedliło się na terenach szybko rozbudowującego się okręgu Mississauga w Kanadzie. Polacy, mają już we krwi to, że gdy postawią dom dla siebie, rozglądają się gdzieżby tu postawić dom dla Pana Boga. Tak było i w tym przypadku. Z początku sprawy szły opieszale, ale gdy papieżem został Jan Paweł II, Polonia w Mississauga i Brampton otrzymała swoją parafię. Jej duchowymi opiekunami zostali Księża Oblaci, a pierwszym proboszczem ks. Stanisław Bąk, OMI. Niedzielne Msze św. odprawiano wówczas, dzięki gościnności Sióstr Felicjanek, w szkolnych salach „Holy Name of Mary High School”. Jak bardzo Polakom marzyła się polska parafia, niech świadczy fakt, iż nim odprawiono tam pierwszą Mszę św. (2 grudnia 1979 r.) już działała rada parafialna, członkowie komitetów liturgicznego i kościelnego aranżowani co sobotę wnętrze sali szkolnej dla potrzeb kultu, a komitet finansowy zbierał pieniądze na budowę własnego kościoła. Patronem parafii został św. Maksymilian Kolbe, zakonnik, który zmarł śmiercią głodową w bunkrze obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, zastępując innego człowieka, męża i ojca. Ten heroiczny akt miłości bliźniego budzi wciąż ogromny podziw i szacunek, a patron ten nieprzypadkowo pojawił się właśnie w Mississauga - mieszka tu sporo ludzi, którzy pamiętają koszmar ostatniej wojny. I tak 13 września 1980 r. zorganizowano bankiet, który zasilił parafialny budżet pierwszą sporą kwotą na budowę kościoła. Rok później na skrzyżowaniu Cawthra i Meadows Boulevard poświęcono ziemię, na której stanąć ma świątynia. Bp Jan Wieczorek z Opola rozsypał wówczas ziemię przywiezioną spod Ściany Śmierci w Oświęcimiu. W marcu 1983 r. wykopano pierwszą ziemię pod fundamenty. Parafianie aktywnie włączali się w prace fizyczne, ofiarowywali nawet materiały budowlane. Tymczasem w roku 1982 r. Jan Paweł II wyniósł o. Kolbego na ołtarze. Do Rzymu pojechała wówczas delegacja z parafii, która u siebie także przygotowała stosowne uroczystości. Centralne uroczystości, na które nie dojechał niestety z Polski Prymas Glemp, odbyły się w katedrze św. Michała w Toronto. Msze św. celebrował ks. Stanisław Bęk, a kazanie głosił były postulator procesu kanonizacyjnego o. Kolbego - ks. Henryk Pieprzyki z Montrealu. W katedrze stawili się wówczas w wielkiej liczbie Polacy, a uroczystość stałą się manifestacją wiary i polskości.
- Mamy piękną świątynię, wygodną salę, obszerny parking, idealne warunki do następnego etapu rozwoju, w który parafia obecnie wkracza, etapu rozrostu i zespolenia się. Powiększamy się liczebnie. Zwiększa się liczba młodych rodzin. Przybywa dzieci na lekcjach religii. Młodzież spotyka się na swoich zebraniach, czy w zespole tanecznym i harcerstwie. Po Mszach św. spotykamy się na sali, aby się bliżej zapoznać. Komitety i organizacje dają wszystkim chętnym sposobność do aktywnego udziału w życiu parafialnym. Mamy wszelkie dane ku temu, aby stać się wspólnotą złączoną wiarą i polskim pochodzeniem. Równocześnie zdajemy sobie sprawę z trudnych bardzo obowiązków finansowych, obowiązków, którym nie podoła kilkaset rodzin, jakie obecnie aktywnie utrzymują parafie” - tak piszą o sobie parafianie od św. Maksymiliana Marii Kolbego na własnej stronie internetowej. I rzeczywiście ich pracowitość, oddanie sprawie jest imponujące. Do najbardziej chlubnych kart w dziejach tej młodej parafii należy opiekowanie się uchodźcami z Polski. Pomogli w różny sposób 137 rodzinom polskich emigrantów, 17 rodzin pozostawało na utrzymaniu wspólnoty parafialnej. Program tej pomocy i jego koordynacja pozostawała w rękach ks. Stanisława Bąka i s. Alicji. Wiele rodzin nowo przybyłych znalazło przystań pod dachami parafian, pozostając przez pewien czas ich gośćmi. Zasiedzieli już na kanadyjskiej ziemi Polacy pomagali rodakom znaleźć się w nowej rzeczywistości, poznać miejscowe realia, szukać pracy, mieszkania, szkoły dla dzieci, opieki zdrowotnej i wielu, wielu innych rzeczy. Pomagali zacząć w Kanadzie nowe życie. Postawa parafian z kanadyjskiej Mississauga jest godna popularyzacji, bo niestety, nie zawsze nasze wspólnoty potrafią odnosić się do bliźnich z podobnym współczuciem i serdecznością.
A jak wygląda współczesność parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego? Funkcję proboszcza pełni ks. Andrzej Sowa, wikariuszami są: ks. Marcin Mironiuk i ks. Wojciech Kurzydło. Naprawdę imponuje liczba grup parafialnych i osób świeckich zaangażowanych w działanie. Naliczyliśmy ich 28, wśród nich dwa chóry i grupa wokalna, Ruch Światło-Życie, Franciszkanie świeccy, Grupa Modlitewna o. Pio, grupa katechizacji dorosłych, lekcje religii dla dzieci i młodzieży, ministranci, polonijna orkiestra dęta „Polonia Brass Band”, grupa charytatywna, Rycerze Kolumba, Rycerze Niepokalanej, seniorzy z klubu „Kolbe”. Parafia ma nawet czterech organistów. Długo by wymieniać… Rzeczą, która dowodzi, iż media mogą scalać wspólnoty ludzkie jest parafialna telewizja. Nagrywa ona co ważniejsze parafialne wydarzenia, w tym śluby i chrzty, ale także przebieg parafialnych świąt i obecność znamienitych gości. Parafia ma nawet własną prasę - biuletyn parafialny spełnia funkcję lokalnej gazety polonijnej.
I wszystko to zdarzyło się i dzieje dzięki pasji, zaangażowaniu Polaków, których los rzucił na drugi kontynent. Pan Bóg błogosławił im, co do miejsca, gdzie przyszło im żyć i co do ludzi.

Więcej informacji o parafii i kontakt z nią na stronach internetowych: www.colbe.ca

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Recepta na trudną miłość

2023-01-29 23:11

[ TEMATY ]

Częstochowa

Jacek Pulikowski

Szkoła Nazaretu

Maciej Orman/Niedziela

Jacek Pulikowski z żoną Jadwigą

Jacek Pulikowski z żoną Jadwigą

– Jedynym źródłem szczęścia na ziemi jest relacja miłości – powiedział dr Jacek Pulikowski, od wielu lat zaangażowany w działalność duszpasterstwa rodzin i poradnictwo rodzinne. 29 stycznia w Archidiecezjalnym Ośrodku Duszpasterstwa Rodzin Nazaret w Częstochowie, w ramach Szkoły Nazaretu wygłosił konferencję nt. „Jak wyjść z kryzysu i wygrać trudne małżeństwo?”.

Dr Pulikowski przestrzegał mężczyzn przed podporządkowaniem życia „działaniom, firmom, jakimkolwiek sukcesom”. – Jest jedno źródło szczęścia: relacja między istotą obdarzoną wymiarem duchowym a drugą istotą obdarzoną wymiarem duchowym – zaznaczył.

CZYTAJ DALEJ

Posłany, aby wprowadzać Chrystusowy pokój

Niedziela przemyska 50/2021, str. I

[ TEMATY ]

bł. ks. Bronisław Markiewicz

michalici.pl

Bł. ks. Markiewicz jest patronem roku duszpasterskiego w archidiecezji

Bł. ks. Markiewicz jest patronem roku duszpasterskiego w archidiecezji

Bł. ks. Bronisław Markiewicz w nowym roku duszpasterskim będzie duchowym orędownikiem i przewodnikiem dla naszej archidiecezji.

Błogosławiony ks. Bronisław Markiewicz urodził się 13 lipca 1842 r. w Pruchniku. W przemyskim seminarium przygotowywał się do kapłaństwa i wpatrywał w Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie. Ksiądz Markiewicz przez całe swoje życie zachęcał wiernych, dzieci i młodzież, do uczestnictwa we Mszy św., do częstego, nawet codziennego przyjmowania Komunii św. oraz do adoracji Najświętszego Sakramentu. Starał się kształtować w ich sercach cześć i miłość dla Jezusa Eucharystycznego. Pisał: „Pan Jezus w Najświętszym Sakramencie zasługuje na cześć najgłębszą i na uwielbienie największe, bo jest Stworzycielem, Panem i Zbawcą naszym, bo umiłował nas miłością najtkliwszą i nieskończoną...”. W zapiskach życia wewnętrznego ks. Bronisław Markiewicz zanotował: „Najwyższa czynność moja Msza św.: już większej godności na świecie nie osiągnę ani nawet w niebie... Biada temu kapłanowi, który sobie cokolwiek innego wyżej ceni...; Msza św. centrum życia mego”. W grudniu 1911 r. ks. Markiewicz ciężko zachorował. Zmarł 29 stycznia 1912 r. w otoczeniu swoich najbliższych współpracowników i wychowanków. Data i miejsce jego beatyfikacji, 19 czerwca 2005 r. w Warszawie, zbiegły się z uroczystą Mszą św. wieńczącą obchody Krajowego Kongresu Eucharystycznego.

CZYTAJ DALEJ

Jasna Góra: 20-lecie Chóru Chłopięco-Męskiego „Pueri Claromontani”

2023-01-29 18:56

[ TEMATY ]

Jasna Góra

chór

Jasna Góra/Facebook

Jubileusz 20-lecia istnienia świętuje Jasnogórski Chór Chłopięco-Męski „Pueri Claromontani”. Na co dzień bierze czynny udział w życiu Sanktuarium, wzbogacając śpiewem nabożeństwa oraz największe uroczystości. Jego działalność wpisuje się też w muzyczne tradycje klasztoru. Jubileuszową Mszę św. celebrowali abp Wacław Depo, metropolita częstochowski i przeor Jasnej Góry o. Samuel Pacholski. Po niej odbył się uroczysty koncert kolęd.

- Wasz śpiew pomaga ludziom doświadczyć obecności Boga - mówił kustosz Jasnej Góry o. Waldemar Pastusiak na rozpoczęcie dziękczynnej Mszy św.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję