Reklama

Kościół

Ofiara życia sióstr w walce z koronawirusem

Nie bacząc na zagrożenie codziennie niosą pomoc potrzebującym. W regionie Bergamo 13 sióstr zakonnych oddało swe życie na pierwszej linii walki z epidemią. Wszystkie należały do włoskiego Instytutu Sióstr Ubogich.

[ TEMATY ]

siostry

charyzmat

Włochy

koronawirus

Vatican News/AFP

„Wiele naszych sióstr pracujących wśród chorych przebywa obecnie na kwarantannie w obawie przed zakażeniem. Sytuacja wygląda podobnie w innych zgromadzeniach pracujących w szpitalach i domach opieki” – mówi Radiu Watykańskiemu s. Carla Fiori, która sama właśnie przechodzi kwarantannę.

Reklama

Przełożona prownicjalna Instytutu Sióstr Ubogich w regionie Lombardii, stanowiącym epicentrum epidemii we Włoszech, wskazuje, że prywatne placówki zakonne starają się m.in. odciążyć przepełniony do granic wytrzymałości szpital Jana XXIII w Bergamo przyjmując u siebie lżejsze przypadki. Na co dzień w tym regionie jej instytut prowadzi szpital, dwa domy starców oraz ośrodek dla niepełnosprawnych.

„Straciłyśmy już 13 sióstr, a także wielu naszych podopiecznych, głównie osób starszych. Wczoraj zmarła s. Costantina Ranioli, która do końca posługiwała w szpitalu. To bardzo trudne chwile, odwołujemy się w nich do naszego charyzmatu: przyjmować i leczyć chorych nawet za cenę własnego życia”
– podkreśla s. Fiori.

„Praktycznie każdego dnia otrzymujemy informacje o śmierci lekarzy i pielęgniarek. Wiemy, że w regionie Bergamo zmarło wiele sióstr zakonnych i co najmniej dwudziestu kapłanów. Mamy informacje o wielu zakażeniach w różnych zgromadzeniach – mówi papieskiej rozgłośni s. Carla Fiori. – Ogarniamy się wzajemnie modlitwą i wspieramy dodając sobie sił, aby trwać przy ludziach, którzy ogromnie cierpią w obecnej sytuacji. Chciałabym szczególnie wspomnieć dzielnego kapelana więzienia, który zmarł w poniedziałek. Ks. Fausto Resmini zupełnie nie przejmował się sobą i w tych trudnych chwilach był także blisko ludzi bezdomnych. Kiedy się zaraził mówił, że cieszy się, iż mógł do końca służyć ubogim i potrzebującym. Miał zaledwie 67 lat. Był naprawdę kapłanem ostatnich, jego przykład jest dla nas naprawdę bardzo mocny.“

S. Fiori przypomina, że sześć sióstr z jej zgromadzenia oddało życie w minionych latach walcząc z epidemią eboli w Afryce. „Nasz założyciel bł. Luigi Maria Palazzolo mawiał, że musimy mieć wielkie serca i być dyspozycyjne, nieść pomoc ludziom wszędzie tam, gdzie jest najtrudniej. Innymi słowy mamy być blisko cierpiącego człowieka zawsze na pierwszej linii” – podkreśla włoska zakonnica.

2020-03-26 19:34

Ocena: +3 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Papież zachęca pasjonistów do odnowy charyzmatu

2020-11-19 20:29

[ TEMATY ]

charyzmat

papież Franciszek

pasjoniści

PAP

„Tylko ten, kto jest ukrzyżowany przez miłość na wzór Jezusa, pozostaje zdolny do wspomagania ukrzyżowanych w historii poprzez konkretne słowa i czyny” – to zdanie znajdujemy w liście Papieża do ojca Joachima Rego CP, przełożonego generalnego pasjonistów z okazji jubileuszu 300-lecia tego zgromadzenia.

Franciszek zauważył, że każdy charyzmat będąc owocem promieniowania zbawczej miłości Boga, aby przetrwać powinien uwzględnić wymagania nowych czasów, a zarazem utrzymać twórczy potencjał początków. Charyzmat nie jest zakonserwowaną rzeczywistością, która zrodziła się w przeszłości, ale pozostaje żywym tchnieniem Ducha, jeśli jest ożywiany kontaktem ze Słowem Bożym na modlitwie oraz odczytywaniem znaków czasu.

Ojciec Święty zwrócił uwagę, że aby odnowić ducha misyjnego trzeba podjąć trzy ważne wyzwania duchowe: wdzięczność, proroctwo oraz nadzieję. Ten, kto jest zanurzony w kontemplację i zaangażowany w głoszenie miłości, która wydała się za nas na krzyżu, staje się jej przedłużeniem w historii. To czyni jego życie spełnionym i szczęśliwym. Proroctwo jest myśleniem i mówieniem w Duchu. Staje się udziałem tego, kto żyje modlitwą jak oddechem duszy oraz potrafi uchwycić poruszenia Ducha w głębi serca oraz w całym stworzeniu. Nadzieja jest umiejętnością dostrzeżenia obfitego plonu w ziarnie, które obumiera. Nadzieja jest radością z tego, co już jest, zamiast ubolewania nad tym, czego brakuje.

Franciszek wyraził pragnienie, aby członkowie zgromadzenia pasjonistów czuli się zapaleni ogniem misji zakorzenionej w miłości ukrzyżowanej. Pozostaje ona wyrazem miłości do Jezusa i do Jego ludu. Zmartwychwstały Zbawiciel żyje, ale jako obecny w swoim mistycznym ciele, którym jest Kościół i każdy z jego członków nadal cierpi i umiera. Z tego wynika wezwanie, aby wyjść przede wszystkim naprzeciw ukrzyżowanych naszych czasu: ubogich, słabych, prześladowanych oraz wykluczonych przez wielorakie formy niesprawiedliwości. Potrzebne są konkretne gesty miłości ukrzyżowanej, która przechodząc poprzez naszą miłość powinna wyrazić się w dzieleniu bolesnych sytuacji, także poprzez wydanie swojego życia do końca ze świadomością, że pomiędzy orędziem i jego przyjęciem w wierze przebiega działanie Ducha Świętego.

CZYTAJ DALEJ

Kiedy obowiązuje post?

Niedziela płocka 9/2003

Bożena Sztajner

Moi rodzice opowiadali mi, że kiedyś w okresie Wielkiego Postu wypalano nawet garnki, żeby nie została w nich ani odrobina tłuszczu. Dziś praktyka postu w Kościele jakby złagodniała. Przykazanie kościelne mówi o czasach pokuty, ale pozostaje problem, jak rozumieć te "czasy pokuty". Czy 19 marca, w czasie Wielkiego Postu, można zawrzeć sakrament małżeństwa z weselem? Czy w piątek można iść na dyskotekę? Czy w Adwencie można się bawić? Czy post nadal obowiązuje w Kościele?

Czwarte przykazanie kościelne, które dotyczy tych spraw, brzmi: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach". Wydaje się, że najważniejszym wyrażeniem w tak sformułowanym przykazaniu jest słowo "pokuta". Katechizm Kościoła Katolickiego precyzuje, że chodzi tutaj o pokutę wewnętrzną, która polega na nawróceniu serca, przemianie postaw, radykalnej zmianie całego życia na lepsze. To jest podstawowa, prawdziwa wartość pokuty, jej sedno. Takiej pokuty oczekuje od chrześcijanina Pan Bóg i Kościół. Chrześcijanie są zobowiązani do jej praktykowania cały czas. Ponieważ jednak różnie z tym bywa w ciągu kolejnych dni i miesięcy, Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, gdy koniecznie należy praktykować czyny pokutne, które wspomagają nawrócenie serca.
Jakie są te czyny pokutne? Wykładnia do omawianego przykazania podana przez Sekretarza Generalnego Episkopatu Polski wylicza: "modlitwa, uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez wierniejsze pełnienie obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post". Czas zaś pokuty, określony przez czwarte przykazanie, to poszczególne piątki całego roku i Wielki Post. We wszystkie piątki całego roku oraz w Środę Popielcową i Wigilię Bożego Narodzenia (o ile nie przypada wtedy IV niedziela Adwentu), obowiązuje chrześcijanina powstrzymanie się od spożywania pokarmów mięsnych, gdy ukończył on 14 rok życia. Zaleca się jednak, aby także młodsze osoby wprowadzać do tej praktyki, nie czekając aż osiągną one 14 lat. Warto jeszcze dodać, że według Konstytucji Apostolskiej Paenitemini zakaz spożywania pokarmów mięsnych nie oznacza zakazu spożywania nabiału i jaj oraz przyprawiania potraw tłuszczami zwierzęcymi.
Prymas Polski (to także ważne) udzielił dyspensy od obowiązku powstrzymania się od potraw mięsnych w piątki wszystkim, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, gdzie nie są przestrzegane przepisy postne, a także takim osobom, które nie mają możności wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia. Dyspensa ta nie dotyczy jednak Wielkiego Piątku, Środy Popielcowej i Wigilii Bożego Narodzenia. Zatem w te trzy dni obowiązuje w każdych okolicznościach powstrzymanie się od spożywania potraw przyrządzonych z mięsa.
Po wyjaśnieniu wymagań IV przykazania kościelnego w odniesieniu do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych, zwróćmy uwagę na "nakazane posty" w tym przykazaniu. Post może być jakościowy i ilościowy. Ten pierwszy dotyczy niespożywania określonych pokarmów, np. mięsa. Ilościowy zaś polega, według wyżej wspomnianej Konstytucji Apostolskiej, na spożyciu jednego posiłku dziennie do syta i dopuszcza możliwość przyjęcia "trochę pokarmu rano i wieczorem". Taki post obowiązuje wszystkich wiernych między 18 a 60 rokiem życia w Środę Popielcową i w Wielki Piątek. Należy tutaj powtórzyć wcześniej napisane słowa, że ci, którzy nie mają 18 lat, właściwie od dzieciństwa powinni być wychowywani do spełniania tej praktyki. Błędem byłoby stawianie tego wymagania dopiero od wieku pełnoletności. Racje wydają się oczywiste i nie ma potrzeby ich przywoływania w tym miejscu.
Gdy chrześcijanin podlega uzasadnionej niemożności zachowania wstrzemięźliwości w piątek, powinien podjąć inne formy pokuty (niektóre z nich zostały przytoczone wcześniej). Natomiast post ilościowy i jakościowy w dwa dni w roku: Wielki Piątek i Środę Popielcową, powinien być koniecznie zachowywany. Winien rozumieć to każdy chrześcijanin, nawet ten, który słabo praktykuje wiarę. Dyspensa Księdza Prymasa, o której wspomniałem wcześniej, nie dotyczy zachowania postu w te dwa dni roku. Ci zaś, którzy z niej korzystają, powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego, złożyć ofiarę do skarbonki z napisem "jałmużna postna", lub częściej spełniać uczynki miłosierdzia.
Jeszcze kilka słów o zabawach. Powstrzymywanie się od udziału w nich obowiązuje we wszystkie piątki roku i przez cały Wielki Post, łącznie z dniem św. Józefa (19 marca) - jeśli wtedy trwa jeszcze Wielki Post. Adwent nie został zaliczony do czasów pokuty, dobrze jednak byłoby w tym czasie powstrzymać się od udziału w zabawach, zachowując starą i dobrą polską tradycję - Adwent trwa bardzo krótko, a karnawał jest tak blisko. W Adwencie zaś - co staje się coraz powszechniejszą praktyką - jest wiele spotkań opłatkowych, które mają inny charakter. Warto je upowszechniać i pozostawać w radosnym, pełnym nadziei oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia.

Od marca 2014 r. obowiązuje nowa wersja IV przykazania kościelnego

Przeczytaj także: Nowa wersja IV przykazania kościelnego - powstrzymanie się od zabaw tylko w Wielkim Poście
CZYTAJ DALEJ

Papież: odbudujmy dom na skale włączania i czynnego udziału

2020-12-03 20:23

[ TEMATY ]

niepełnosprawni

orędzie

papież Franciszek

Vatican News

Papież wystosował orędzie na obchodzony dzisiaj Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych. W tym roku jego hasłem są słowa: «Odbudować lepiej: w stronę świata po Covid-19 inkluzywnego dla niepełnosprawności, dostępnego i zrównoważonego».

Nawiązując to tego tematu, Franciszek zwrócił uwagę na obecne w nim sformułowanie „odbudować lepiej”, które jest zachętą do budowania trwałego domu, gotowego do przyjęcia również osób z niepełnosprawnością, ponieważ jest tworzony na „skale włączania i czynnego udziału”.

Ojciec Święty zauważył, że powszechnie obecna dzisiaj kultura odrzucenia szczególnie uderza w osoby niepełnosprawne. Mentalność narcystyczna i utylitarystyczna dąży do marginalizacji najsłabszych, nie biorąc pod uwagę, że słabość przynależna jest wszystkim. Z tego wynika potrzeba krzewienia kultury życia, która afirmuje godność każdej osoby. Pandemia koronawirusa powiększyła dodatkowo nierówności i dyskryminację, z jaką szczególnie spotykają się niepełnosprawni. Stąd pierwszą skałą, na której należy rozpocząć odbudowywanie zranionego po kryzysie sanitarnym świata jest włączanie. To jest pierwsza recepta na przezwyciężenie zagrożenia wykluczeniem. „Siła łańcucha zależy od troski, którą okazuje się najsłabszym ogniwom” – zaznaczył Franciszek.

W odniesieniu do instytucji kościelnych Papież podkreślił konieczność posiadania odpowiednich i dostępnych narzędzi potrzebnych do przekazu wiary osobom niepełnosprawnym. Chodzi także o zapewnienie formacji w odniesieniu do niepełnosprawności oraz do posługiwania się narzędziami zapewniającymi włączanie oraz integrację. Trzeba wypracowywać styl przyjmowania osób z niepełnosprawnością. To wymaga usuwania barier architektonicznych, ale przede wszystkim promocji postaw nacechowanych solidarnością oraz służbą w stosunku do osób niepełnosprawnych.

Kolejną skałą „lepszego odbudowywania” jest umożliwianie czynnego udziału. Chodzi tutaj o dostępność celebracji liturgicznych oraz formacji pogłębiającej wiarę. Nikt z powodu niepełnosprawności nie może być pozbawiony udziału w życiu sakramentalnym. Osoby te powinni stawać się aktywnymi podmiotami duszpasterstwa, a nie tylko jego adresatami. Papież wyraził pragnienie, aby osoby z niepełnosprawnością stawały się liderami wspólnot oraz katechetami przekazującymi wiarę, również poprzez świadectwo życia.

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję